kid111

ფრეილე

აქამდე ჩვენ ვსაუბობდით იმაზე, რომ ვარიანტთა სივრცის სექტორები გარკვეულ მახასიათებლებს - პარამეტრებს ფლობენ. სიმარტივისთვის შევთანხმდით, რომ ამ მახასიათებლებს სიხშირეობრივი ვუწოდოთ. თუ თქვენი აზრობრივი გამოსხივების სიხშირე, სულისა და გონების ერთიანობის პირობით, გარკვეული სექტორის სიხშირეს ემთხვევა, მაშინ გარეგანი განზრახვის ძალა გადასვლას ანხორციელებს. სხვა სიტყვებით, მოცემული სექტორის სცენარი და დეკორაცია თქვენი სამყაროს შრეში მატერიალიზდება.

ყოველი ადამიანის სული ასევე ფლობს პარამეტრთა განუმეორებელ ინდივიდუალურ ნაკრებს - სულის ფრეილეს. კვლავაც, მოდელის სიმარტივისთვის შევთანხმდეთ, რომ ადამიანის სულის ფრეილე მის მახასიათებელ სიხშირედ ჩავთვალოთ. ერთი ადამიანის ფრეილე მეორესგან ისევე განსხვავდება, როგორც განსხვავდებიან ფიფქების ფორმები, რომლებიც განუმეორებელნი არიან. ფრეილე წარმოადგენს ადამიანის სულის ინდივიდუალური არსის მახასიათებელს.

ამ განსაზღვრებაში უფრო მეტად ჩაღრმავებას აზრი არ აქვს. მხოლოდ შეგვიძლია ვიმკითხავოთ, რადგან ფრეილე ცხადად არ ვლინდება - იგი გონების ნიღბის ქვეშაა დაფარულიო, რომელსაც ასე თუ ისე ყოველი ადამიანი ატარებს. უდავოა მხოლოდ ის, რომ ინდივიდუალური და განუმეორებელი არსი ყოველ ადამიანს გააჩნია. თქვენ შეგიძლიათ აღწეროთ ხასიათი, ჩვევები, მანერები, ნაცნობი ადამიანის სახე, მაგრამ ყველა ამ მახასიათებლის უკან დგას ერთი ინტეგრალური ხატ-სახე, რომელიც თქვენთვის უსიტყვოდაც გასაგებია. სწორედ ამ ინდივიდუალურ არსებას, რომელიც თქვენთვის უსიტყვოდაა გასაგები, ვუწოდებთ კიდეც ფრეილეს.

თქვენ ალბათ შეგხვედრიან ადამიანები, რომლებიც ამოუხსნელ მომხივბლელობას ფლობენ. რაც საოცარია, მათ შესაძლოა არამიმზიდველი გარეგნობაც კი ჰქონდეთ. თუმცაღა, როგორც კი ასეთი ადამიანი დაილაპარაკებს, თქვენ მაშინვე ივიწყებთ მის ფიზიკურ ნაკლოვანებებს და მთლიანად ექცევის მისი ხიბლის გავლენის ქვეშ. მაგრამ კითხვა, თუ რაში მდგომარეობს მომხიბვლელობის საიდუმლო, მხოლოდ შეგვიძლია ჩურჩულით ვთქვათ: „მასში არის რაღაც“, სხვა ახსნა არ მოიძებნება. ასეთი ადამიანები ძალიან იშვიათად გვხვდებიან. თუ ისინი თქვენს გარემოცვაში არ არიან, ეძებეთ შოუ-ბიზნესის ვარსკვლავებს შორის. ასეთი პიროვნებების განმასხვავებელ ნიშანს წარმოადგენს განსაკუთრებული სილამაზე და მომხიბვლელობა, რომელიც თითქოს სულის სიღრმიდან მოდის. ეს არაა თოჯინური სილამაზე. ამას მაშინვე განსაზღვრავთ. თოჯინური სილამაზე მხოლოდ გარეგნულად შეესაბამება დადგენილი სტანდარტების მოთხოვნებს.

ამგვარად, ფრეილეს თვალსაზრისით, მომხიბვლელი სილამაზის საიდუმლო მდგომარეობს არა იმაში, რომ ადამიანი სულიერ სილამაზეს ან რაიმე განსაკუთრებულ სულიერ თვისებებს ფლობს. თქვენ მოგიწევთ, რომ მიიღოთ (ან თუ არ გსურთ არ მიიღოთ) ტრანსერფინგის კიდევ ერთი პარადოქსული დასკვნა: ეგრეთ წოდებული სულიერი სილამაზე არ არსებობს, არამედ არსებობს მხოლოდ სულისა და გონების ურთიერთობათა ჰარმონია.

თუ ადამიანს თვითონ არ უყვარს საკუთარი თავი, უკმაყოფილოა საკუთარი თავით, არასაყვარელ საქმეს აკეთებს, თუკი მისი გონება სულისგან გახლეჩილია, მაშინ მას ვერ ექნება მომხიბვლელი სილამაზე. სულისა და გონების ნებისმიერი კონფლიქტი ადამიანის გარეგნობასა და ხასიათზე აისახება. ხოლო თუ ადამიანი კმაყოფილია საკუთარი თავით, უყვარს საკუთარი თავი, სიამოვნებით ცხოვრობს, საყვარელ საქმეს აკეთებს, მაშინ მისგან თითქოს შინაგანი სინათლე ასხივებს. ეს ნიშნავს, რომ გონება სულის ფრეილეზე გადაეწყო.

სულისა და გონების ერთიანობა ადამიანის აზრობრივ ენერგიას გარეგანი განზრახვის ბუნებასთან აიგივებს. საკუთარი თავით კმაყოფილება, ან სულისა და გონების ურთიერთობის ჰარმონია, ასევე წარმოშობს რაღაც ამდაგვარს. სულიერი კომფორტი შინაგან სინათლეს ანთებს, რომელიც სულს მის ჭეშმარიტ ბუნებას ახსენებს, ამიტომ ჰარმონიის სილამაზე ადამიანების მიერ მომხიბვლელობად, ანუ სულიერ სილამაზედ აღიქმება. ასეთი სილამაზე ფარულ შურსაც კი აღძრავს: „როგორ ანათებ ასე?“

სული კომფორტს განიცდის, როცა გონება თავის ფუტლიარში არ ახრჩობს მას, არამედ უფრთხილდება, როგორც ვარდს ორანჟერიაში, ზრუნავს მასზე და საშუალებას აძლევს ყვავილის ყოველ ფურცელს, რომ თავისუფლად გაიფურჩნოს. ეს ის იშვიათი შემთხვევაა, რომელსაც ბედნირებას უწოდებენ.

ფრეილე ვლინდება ჰობის, გატაცებების, იმ ყველაფრის სახით, რაც სიყვარულით და ინტერესით კეთდება. ხშირად ფრეილეს სიმები დდი ხნის განმავლობაში მდუმარებაში იმყოფებიან. ზოგჯერ ხდება, რომ რაღაც ნიშანი აიძულებს რომელიმე სიმს - გაიჟღეროს. ეს შეიძლება იყოს თითქოს სასხვათაშორისოდ ნასროლი შენიშვნა, რომელიც რატომღაც სულში გხვდება. ან რაღაც ნანახი, რაც სულს რაღაც განსაკუთრებული მაგნეტიზმით იზიდავს. ბუნდოვნად გაცნობიერებადი მისწრაფება მალე კვლავ და კვლავ ავლენს თავს. ამ დროს სულის გარეგანი განზრახვა მუშაობს. მაგრამ რადგანაც ეს სულის ბუნდოვანი მისწრაფებაა, გარეგანი განზრახვაც არამიზანმიმართულად მუშაობს. აუცილებელია მივაყურადოთ სულის კარნახს, რათა გონებით დავიჭიროთ იგი. მაშინ შეგვიძლია დავიჭიროთ გარეგანი განზრახვა და სწრაფად მივიღოთ სასურველი.

რა უშლის ხელს გონებას სულთან ურთიერთობის დალაგებაში? კვლავ იგივე მნიშვნელოვანობა და კვლავ იგივე ძველი ნაცნობები - ქანქარები. ქანქარები ადამიანებს თავს ახვევენ ცრუ მიზნებსა და ფასეულობებს. როგორც ზემოთ იყო ნათქვამი, სწორედ ქანქარები აწესებენ სილამაზის, წარმატებისა და კეთილდღეობის სტანდარტებს. შინაგანი და გარეგანი მნიშვნელოვანობა აიძულებს ადამიანს, რომ თავი ამ სტანდარტებს შეადაროს. ბუნებრივია, გონება მრავალ ნაკლოვანებას პოულობს და იწყებს საკუთარი თავის, და შესაბამისად სულის აქტიურად სიძულვილს. იგი ყველა შესაძლო ნიღაბს ირგებს და ცდილობს, რომ ფრეილე დადგენილ სტანდარტებში ჩასვას. როგორც წესი, არაფერი კარგი აქედან არ გამოდის. შედეგად, სულისა და გონების განხეთქილება კიდევ უფრო ღრმავდება. რაღა სულიერ კომფორტზეა ლაპარაკი! გონება თავის ვარდს მხოლოდ საყვედურებით და უკმაყოფილებებით რწყავს, და ისიც უფრო და უფრო ხმება.

თქვენ შეგიძლიათ ყველგან დააკვირდეთ ადამიანებს, რომლებიც ცდილობენ საყოველთაოდ მიღებული სტანდარტების ქვეშ ადაპტირდნენ. ეს ყოველთვის უხერხული გამოდის და წარუმატებელ პაროდიას ემგვანება. თქვენ მათ უყურებთ და მაშინვე გასაგები ხდება, რომ ისინი მთელი ძალით ცდილობენ გამოწურონ საკუთარი თავიდან ის, რაც არ არსებობს. მაგალითად, გოგოები, რომლებიც უგემოვნო მაკიაჟით იფუჭებენ თავს. ან ისინი, რომლებსაც სიმღერა უყვართ და ამ დროს ხმა არ აქვთ. სინამდვილეში მათ მხოლოდ ეჩვენებათ, რომ სიმღერა უყვართ. სინამდვილეში უბრალოდ არ სურთ შეეგუონ იმას, რომ სიმღერა არ შეუძლიათ. გარდა ამისა, ცდილობენ ისე იმღერონ, როგორც ამას სხვები აკეთებენ.

გონება საგანძურის საძებნელად ყველგან წავა, ოღონდ არა საკუთარი სულისკენ. ქანქარები ხმამაღლა და მაცდურად უხმობენ, სული კი ჩუმად და მოკრძალებულად ცდილობს განაცხადოს თავისი უნარებისა და მიდრეკილებების შესახებ. გონება არ უსმენს სულს და ცდილობს,რ ომ ფრეილე გადააკეთოს. ბუნებრივია, არაფერი კარგი აქედან არ გამოვა. შედეგად, სული და გონება თანხმდებიან საკუთარი წარმოსახვითი არასრულყოფილების მიუღებლობაში. გარეგან განზრახვას დაუყოვნებლივ გადაჰყავს ადამიანი ცხოვრების იმ ხაზებზე, სადაც მიუღებლობა კიდევ უფრო ღრმავდება, რადგანაც არასრულყოფილება პირდაპირი გაგებით მატერიალიზდება.

გონება თვლის, რომ თუ მაკორექტირებელ ნიღაბს გაიკეთებს, შეძლებს, რომ დადგენილ სტანდარტთან ადაპტირდება. როგორც ხვდებით, ეს მირაჟის დევნის უაზრო მცდელობაა. ნაცვლად იმისა, რომ საკუთარი ფრეილეს ძვირფასი უნიკალურობა გამოიყენოს, ადამიანი ბრმად ეხეთქება შუშას, მისდევს რა სხვის წარმატებას. მაგრამ ვარსკვლავის წარმატება სწორედ მისი გონების სულის ფრეილეზე განწყობით იბადება. მირაჟებზე მონადირეს არაფერი გამოსდის, და იგი საკუთარი თავით კიდევ უფრო მეტ უკმაყოფილებას იღებს. გამოხატავს რა საკუთარი თავით უკმაყოფილებას, ადამიანი ვერასოდეს ხვდება ცხოვრების იმ ხაზებზე, სადაც იგი საკუთარი თავით კმაყოფილია. მისი გამოსხივების პარამეტრები ცხოვრების სწორედ იმ ხაზებს აკმაყოფილებენ, რომლებშიც უკმაყოფილების მიზეზები კიდევ უფრო მეტი იქნება.

აი, რა უაზრო თამაშს ახვევენ ქანქარები თავს ადამიანს. მაგრამ ქანქარებისთვის ამ თამაშს ძალზე განსაზღვრული მნიშვნელობა აქვს, რადგანაც უკმაყოფილება და დაუკმაყოფილებლობა - მათი საყვარელი ენერგეტიკული კერძებია.

როგორ განვაწყოთ გონება სულის ფრეილეზე? ერთადერთი საშუალებაა - დავარწმუნოთ გონება იმაში, რომ მისი სული ყველაზე პირველ რიგში იმსახურებს სიყვარულს. ჯერ საკუთარი თავი უნდა შეიყვაროს, შემდეგ კი სხვების ღიურსებებზე გაამახვილოს ყურადღება. ნუ აურევთ საკუთარი თავისადმი სიყვარულს თვითკმაყოფილებაში, ნარცისიზმში. ნარცისიზმი იბადება საკუთარი თავის სხვებზე მაღლა დაყენებით და წარმოშობს ძალიან სახიფათო ჭარბ პოტენციალს. გიყვარდეს საკუთარი თავი - ეს ნიშნავს გესმოდეს საკუთარი უნიკალურობა და მიიღო საკუთარი თავი ისეთად, როგორიც ხარ, ყველა ნაკლოვანებით. თქვენს სიყვარულს საკუთარი თავისადმი არ უნდა ჰქონდეს არანაირი პირობები, წინააღმდეგ შემთხვევაში იგი ჭარბ პოტენციალად იქცევა. თქვენ უბრალოდ გიყვართ საკუთარი თავი და მორჩა. ნუთუ ამის ღირსი არ ხართ? თქვენ ხომ ერთი ჰყავხართ საკუთარ თავს.

თუ ადამიანი შორს წავიდა საკუთარ ფრეილესთან ბრძოლაში, მისთვის ძნელი იქნება ასე მარტივად აიღოს და შეიყვაროს საკუთარი თავი. „როგორ შემიძლია შევიყვარო საკუთარი თავი, მე ხომ იგი არ მომწონს!“ ნახეთ, როგორი პოზიცია აქვს გონებას: „მე მიყვარს საკუთარი თავი მხოლოდ მაშინ, როცა მომწონს იგი“. ეს სუფთა ჭარბი პოტენციალია, მომატებული შინაგანი და გარეგანი მნიშვნელოვანობის წყალობით. გარეგანი მნიშვნელოვანობა იმაში მდგომარეობს, რომ ვიღაცის მიერ დადგენილი სტანდარტები ჩემთვის ურყევ ჭეშმარიტებას წარმოადგენს. მეტისმეტად ხომ არ ვაფასებ სხვის ღირსებებს? შინაგანი მნიშვნელოვანობა იმაში გამოიხატება, რომ საკუთარ თავს ვაიძულებ - სხვების სტანდარტებს გავყვე. და ვინ თქვა, რომ მათზე უარესი ვარ? მე, და მხოლოდ მე. მეტისმეტად დაქვეითაბული ხომ არაა ჩემი თვითშეფასება?

იმისთვის, რომ საკუთარუ თავი შეიყვაროთ, ჩამოაგდეთ ტახტიდან გარეგანი მნიშვნელოვანობა და შეწყვიტეთ სხვების სტანდარტების თაყვანისცემა. ვინ გიშლით ხელს, რომ თქვენი საკუთარი სტანდარტები შექმნათ? დაე, სხვებმა სდიონ თქვენს სტანდარტებს. გადააგდეთ მთელი შინაგანი მნიშვნელოვანობა და მიუშვით საკუთარი თავი. თქვენ არ ხართ ვალდებული, რომ სხვების სტანდარტებს შეესაბამებოდეთ და მიჰყვებოდეთ. საკუთარ თავს ანგარიში უნდა გაუწიოთ, რომ თქვენი მნიშვნელოვანობა თქვენ კი არა, ქანქარებს სჭირდებათ. როცა მთელი გონებით შეიყვარებთ თქვენს სულს, გარეგანი განზრახვა თავად გადაგიყვანთ ცხოვრების იმ ხაზებზე, სადაც ბოლომდე კმაყოფილი იქნებით საკუთარი თავით. თუ მიუხედავად ყველაფრისა მაინც მოგეწონებათ საკუთარი თავი, ამით შეძლებთ მოატყუოთ გარეგანი განზრახვა და გახსნათ ის ღირსებები, რომლებზეც არც კი ეჭვობდით. როცა თქვენი აზრობრივი ენერგია საკუთარი თავით კმაყოფილებას გამოასხივებს, გარეგანი განზრახვა აგიტაცებთ და იმ ხაზებზე გადაგიყვანთ, სადაც მართლაც გექნებათ საამაყო.

ერთ-ერთ მცნებაში ნათქვამია: „გიყვარდეს მოყვასი შენი, ვითარცა თავი შენი“. ყველა რატომღაც ყურადღებას მოყვასის სიყვარულის აუცილებლობას აქცევს. მაგრამ მცნებაში იგულისხმება, რომ საკუთარი თავისადმი სიყვარული პირველადად არსებობს. მიატოვეთ ქანქარების მიერ თავსმოხვეული თამაში და დღეიდანვე დაიწყეთ საკუთარი თავის სიყვარული. იყიდეთ თქვენი საყვარელი ნუგბარი და მოიწყვეთ ზეიმი. მზრუნველად მოუარეთ საკუთარ თავს. ვიღაცამ შეიძლება ბოროტულად გააგრძელოს: „დანებდი შენს სისუსტეებს, მავნე ჩვევებს...“ ეს ქანქარების დემაგოგიაა, და მე არ ვთვლი საჭიროდ მათთან პოლემიკაში შესვლას. თქვენ თავადაც გესმით, რას ნიშნავს საკუთარი თავისადმი სიყვარული. ხოლო სისუსტეები და მავნე მიდრეკილებები ადამიანში სწორედ ქანქარების მიერაა ინდუცირებული.

არაა საჭირო გრაალის თასის სადღაც ჯუნგლებში ძებნა. წმინდა გრაალი თქვენში იმყოფება - ეს თქვენი სულის ფრეილეა.