the art of dreaming

 

კარლოს კასტანედა

 

სიზმარხილვის ხელოვნება

 

მთარგმნელი: ეკატერინე სამხარაძე

 

(ტექსტის სანახავად გადადით შემდეგ გვერდზე)

 

 

 

 

 

 


 

castaneda

უძველესი დროის ჯადოქრები

შესავალი 

დონ ხუანმა ბევრჯერ აღნიშნა რომ ყოველივე რასაც მასწავლიდა შთაგონებული და გამოცდილი იყო იმათ მიერ ვისაც ის უძველესი დროის ჯადოქრებს უწოდებდა. მან ნათლად დაგვანახა საგრძნობი განსხვავება უძველესი დროის ჯადოქრებსა და თანამედროვეებს შორის. უძველესი დროის ჯადოქრებად ის თვლიდა ხალხს რომლებიც მექსიკაში ესპანელი დაპყრობლების შემოსვლამდე ათასობით წლით ადრე ცხოვრობდნენ, ხალხს რომელთა უდიდეს მიღწევას ჯადოქრობის სტრუქტურის ფორმირება წარმოადგენდა პრაქტიკულობასა და კონკრეტიკაზე ყურადღების გამახვილებით. პატივს მიაგებდა მათ როგორც ბრწყინვალე მაგრამ ნაკლებად ბრძენ ხალხს. მათ საპირისპიროდ, თანამედროვე ჯადოქრებს დონ ხუანი გვიხატავდა როგორც ნათელი გონებით გამორჩეულ ხალხს, ვისაც შეეძლოთ გაესწორებინათ ჯადოქრობის კურსი თუ ამას საჭიროდ მიიჩნევდნენ.

როგორც დონ ხუანმა ამიხსნა სიზმარხილვის ხელოვნებისთვის შესაფერისი მაგიური წინაპირობები უძველესმა ჯადოქრებმა განავითარეს მათ მერვე ნანახის საფუძველზე. რადგან მოცემული წინაპირობები დასიზმრების ფენომენის ასახსნელად და გასაგებად მთავარი გასაღებია მე იძულებული ვარ კიდევ ერთხელ მიუბრუნდე მათ განხილვას. ამიტომ ჩემი წიგნის ძირითადი ნაწილი ეძღვნება ინფორმაციის გააზრებას ჩაღრმავებასა და გადახედვას,რაც უკვე მოცემულია ჩემს წინა შრომებში.

ჩვენი ერთ ერთი საუბრისას დონ ხუანმა განაცხადა,რომ სიზმრისმხილველთა და სიზმარხილვის ხელოვნების რეალური მდგომარეობის შესაფასებლად აუცილებელია გავიაზროთ თუ რატომ მიმართავენ თანამედროვე ჯადოქრები ძალისმევის მაქსიმუმს მაგიის კონკრეტულიდან აბსტრაქტულისკენ მისამართად.

-კონკრეტიკას რას ეძახი დონ ხუან ? ვკითხე მე
-მაგიის პრაქტიკულ ნაწილს ,- მიპასუხა მან - გონებისთვის თავსმოხვეულ აკვიატებულ ფიქსაციას პრაქტიკულ მეთოდებსა და მოქმედებზე , სხვა ადამინებზე გავლენის მოსახდენად , რაც ყოველთვის არც გამოდის. ეს ყველაფერი უძველესი ჯადოქრების სამფლობელოს წარმოადგენდა.
- და აბსტრაქტს რას ეძახი?
- თავისუფლების ძიებას , აღქმის თავისუფლებას, შეუზღუდველს, ყოველგვარი თავსმოხვეული დამოკიდებულების გარეშე, რამდენადაც ეს ადამიანისთვის შესაძლებელია.მე ვამბობ რომ თანამედროვე ჯადოქრებს აბსტრაქტულისკენ სწრაფვა თავისუფლებისკენ სწრაფვაა. კონკრეტული მიღწევები მათ არ აინტერესებთ. რადგან მათ უძველესი ჯადოქრებისგან განსხვავებით არ გააჩნიათ არანაირი სოციალური ფუნქცია. შენ ვერასოდეს შეხვდები ჯადოქარს სიზმრის ამხსნელის ან კარის ჯადოქრის როლში.

- დონ ხუან, შენ იმის თქმა გინდა რომ თანამედროვე ჯადოქრებისთვის წარსულს არანაირი მნიშვნელობა არ გააჩნია?

-როგორ არ გააჩნია? რა თქმა უნდა გააჩნია. წარსულში არის გარკვეული ანარეკლი რაც ჩვენ სრულიადაც არ მოგვწონს. პირადად მე მძულს სიბნელე და გონების გამოფიტვა. მე აზრის შეუზღუდაობა მიზიდავს. მაგრამ იმის მიხედავად თუ რა მომწონს მე და რა არა მაინც სათანადო პატივი უნდა მივაგო უძველესი დროის ჯადოქრებს,რადგან პირველებმა მათ აღმოაჩინეს და გააკეთეს ის რაც ჩვენ ახლა ვიცით და ვაკეთებთ.

დონ ხუანმა ამიხსნა რომ უძველესი ჯადოქრების მთავარი მიღწევა საგნების, არსებებისა და მოვლენების ენერგეტიკული არსის აღქმა იყო. ამ სიღრმისეულ აღმოჩენას იმდენად არსებითი მნიშვნელობა ჰქონდა რომ მთელი ჯადოქრული ხელოვნების ძირითად წინაპირობად იქცა. ჩვენს დროში ჯადოქრები მთელ თავის ცხოვრებას უძღვნიან დისციპლინას და ვარჯიშობენ რათა შეძლონ გაიაზრონ საგნების ენერგეტიკული არსი. ამ შესაძლებლობას ისინი ხილვას ეძახიან.

-ჩემთვის რა მნიშვნელობა უნდა ჰქონდეს საგნების ენერგეტიკული არსის აღქმის შესაძლებლობას ?

-ეს ნიშნავს რომ შენ შეძლებდი ენერგიის უშუალოდ აღქმას- მიპასუხა მან, -შემეცნების სოციალური ნაწილის გამიჯვნის ხარჯზე შენ შეძლებ ყველაფრის არსს ჩაწვდე. ყველაფერი რასაც აღვიქვამთ ენერგიაა.მაგრამ ვიდრე არ შეგვიძლია აღვიქვათ ის უშუალოდ, ინტერპრეტაციის გარეშე, ჩვენ გადავამუშავებთ აღქმის შედეგებს, და გარკვეული მოდელს ვარგებთ მათ. სწორედ ეს მოდელია აღქმის სოციალური ნაწილი, რომელსაც საჭიროა გავემიჯნოთ .

-რატომ უნდა გავემიჯნოთ მას ?

-იმიტომ, რომ რადგან ის მიზანმიმართულად ამცირებს შესაძლო აღქმის პოტენციური მოცულობას , გვარწმუნებს იმაში , რომ მოდელი რომელსაც ერგება ჩვენი აღქმა ესაა ყოველივე რაც რეალურად არსებობს . მე დარწმუნებული ვარ, რომ კაცობრიობამ საკუთარი თავის გადასარჩენად სასწრაფოდ უნდა შეცვალოს სოციალურზე დაფუძნებული აღქმა .

-რა არის აღქმის სოციალური საფუძველი, დონ ხუან?
-ფიზიკური უეჭველობა, იმის რწმენა რომ სამყარო გარკვეული ცალკეული ობიექტებისგან შედგება. მე ამას სოციალურ საფუძველს ვეძახი რადგან , თითოელი ადამიანი დიდ ძალისხმევას უთმობს და გააფთრებით ცდილობს მისეული სამყაროს აღქმა საზოგადოებრივ კალაპოტში მოაქციოს.

-მაშ როგორ უნდა აღვიქვათ სამყარო?
-ყოველივე ენერგიაა, მთელი სამყარო ენერგიაა.საჭიროა შეიცვალოს ჩვენი აღქმის სოციალური საფუძვლი უნდა იყოს ფიზიკური უეჭველობა რომ ყოველივე რაც არის მხოლოდ ენერგიაა.საჭიროა მივმართოთ განსაკუთრებულ ძალისხმევას რათა აღვიქვათ ენერგია როგორც ენერგია. მაშინ არჩევანის ორივე შესაძლებლობა ჩვენს ხელთ იქნება.

-მაგრამ განა შესაძლებელია ადამიანების ამგვარად აღზრდა? ვიკითხე მე

დონ ხუანმა მიპასუხა, რომ ეს შესაძლებელია. სწორეთ ამას ცდილობს ჩემთან და სხვა მოსწავლეებთან. ის გვასწავლიდა ჩვენ აღქმის ახალ გზას (მეთოდს), რისთვისაც, პირველ რიგში გვაიძულებდა გაგვეაზრებინა რომ ჩვენ გადავამუშავებთ ჩვენი აღქმის შედეგებს გარკვეული მოდელის მიხედვით ხოლო მეორეს მხრივ მოგვიწოდებდა ენერგიის უშუალოდ აღქმისკენ. მან დამარწმუნა რომ ეს მეთოდი ძალინ გავდა იმას რომელიც გამოიყენებოდა ჩვენთვის ყოველდღიური სამყაროს აღქმის სასწავლებლად.

დონ ხუანი თვლიდა ,რომ სოციალური მოდელის მახე, რომელშიც მოქცეულია ჩვენი აღქმა, ძალას კარგავს და აღარ მუშაობს როგორც კი ჩვენ მოცემული მოდელის ბუნებას გავიაზრებთ, რაც თავის მხრივ წინაპრებისგან ყოველგვარი კრიტიკული მიდგომის გარეშე გადმოგვეცა.

არ აქვს მნიშვნელობა დადებითი იყო თუ უარყოფითი დედამიწის როგორც მყარი საგნების ერთობლიობის მოდელი , მაგრამ ჩვენი წინაპრებისთვის ასეთი აღქმა იყო სასიცოცხლოდ აუცილებელი და მრავალი საუკუნის განმავლობაში ჩვენ სამყაროს სწორედ ასეთად აღვიქვამთ ახლა კი იძულებულნი ვართ ვირწმუნოთ რომ ის სწორედ ასეთია: კონკრეტული ნივთებისგან შემდგარი სამყარო.

არ შემიძლია წარმოვიდგინო სამყარო სხვანაირი, დონ ხუან, შევჩივლე მე , ჩემთვის ის ყოველგვარი ეჭვის გარეშე კონკრეტული მყარი საგნების სამყაროა. მით უფრო რომ ამის დამტკიცება იოლია, თუნდაც მხოლოდ ერთ მათგანთან შეჯახებით.

-რა თქმა უნდა სამყარო სრულიდ საგნობრივია , ჩვენ არაფერი გვაქვს ამის საწინააღმდეგო.

-აბა რიღას შესახებ ლაპარაკობ კაცო ?
-იმის რომ სამყარო პირველ რიგში ენერგიების სამყაროა და შემდეგ ობიექტების. მაგრამ თუ ჩვენ არ დავიწყებთ იმ წინაპირობით რომ სამყარო ენერგიაა, ჩვენ ვერასოდეს გვექნება ენერგიის უშუალოდ აღქმის შესაძლებლობა. ჩვენ შეგვაჩერებს, ახლახან შენს მიერვე აღნიშნული ხილული ფიზიკური სიმყარე.

ეს არგუმენტები ჩემთვის უჩვეულო იყო. ამ წუთას ჩემი გონება ეწინააღმდგებოდა სამყაროს რომელიმე სხვაგვარ აღქმას ტრადიციულად მიღებულის გარდა. დონ ხუანის მტკიცებულებები და წესები რომლის განვითარებასაც ის ცდილობდა ჩემს თვალში უცხო თეორემებივით ლაგდებოდა რომლის არც მიღება და არც უარყოფა არ შემეძლო.

-აღქმის ჩვენეული მოდელი მტაცებლისას გავს - , მითხრა ერთხელ მან,- ნადავლისა და საშიშროების კლასიფიკაციისა და დახარისხების ძალიან ეფექტური მოდელი .მაგრამ ეს არაა აღქმის ერთადერთი შესაძლო მეთოდი .არსებობს აღქმის სხვა ხერხიც, რაშიც ვცდილობ გაგარკვიო, ყოველივეს არსის აღქმა, ენერგიის უშუალო აღქმა.

-ყოველივეს არსის აღთქმა გვაიძულებს სრულიად ახლებურად მივიღოთ ,გავანაწილოთ და აღვწეროთ სამყარო.და ეს ახალი აღწერა გაცილებით მომხიბლელი იქნება , ვიდრე ჩვენი ჩვეული აღქმა და მისი ენა გაცილბით გამომხატველი და მდიდარი.ეს, გაცილებით გამომხატველი და მდიდარი, მაგიური ჭეშმარიტების ენა იყო ის რომელიც დონ ხუანს თავისი წინამორბედებიდაგან გადმოეცა. ამ ენისთვის ჩვეული ტერმინები და მნიშვნელობები არ ფლობენ არავითარ რაციონალურ განსაზღვრულობას და არანაირად არ ეხამებიან ჩვენი ჩვეული ყოველდღიური სამყაროს ფაქტებს, მაგრამ ეს თვითკმარი ჭეშმარიტებებია სრულიდ ნათელი იმ ჯადოქრებისთვის ვინც აღიქვამს უშუალო ენერგიას და წვდება ყოველივეს შინაგან არსს.

ამ ჯადოქრებისათვის ყველაზე მნიშვნელოვანი მაგიური ქმედება სამყაროს არსის უშუალო დანახვაა. დონ ხუანი თვლიდა რომ ყველაზე კარგად ეს იმ უძველესმა ჯადოქრებმა აღწერეს რომლებმაც პირველებმა დაინახეს ის .ისინი ამბობდნენ რომ სამყაროს არსი აგონებდათ მანათობელ ძაფებს გაბმულებს ყველა შესაძლო თუ შეუძლებელი მიმართულებით ერთი უსასრულობიდან მეორეში. მანათობელი ძაფები რომელთაც ადამიანის გონებისათვის მიუღწეველი თვითშეგნება გააჩნდათ.

მას შემდეგ რაც უძვლესმა ჯადოქრებმა დაინახეს სამყაროს არსი, მათ ისწავლეს ყველა ადამინის ენერგეტიკული გარსის დანახვა .დონ ხუანი ამბობდა, რომ ისინი აღწერდნენ ადამიანებს როგორც მანათოაბელ გარსს გიგანტური კვერხცის მსგავსი ფორმით. ამ წარმონაქმნებს ეძახდნენ მანათობელ კვერცხებს.

როდესაც ჯადოქარი უყურებს ადამიანს ის ხედავს უზარმაზარ მანათობელ წარმონაქმნს რომელიც გადადგილებისას ღრმა კვალს ტოვებს დედამიწის ენერგეტიკულ ველში. ის თითქოს მიცურავს და უკან კუდივით მიათრებს მოგრძო ფესვს.

დონ ხუანი ვარაუდობდა რომ ჩვენი ენერგეტიკული ფორმა იცვლება დროსთან ერთად და ის ისევე როგორც სხვა მხილველები უფრო ხშირად ხედავდა არა კვერცხის არამედ ბუშტის ფორმის ადამიანს და ასევე რაღაც მართკუთხედის მსგავსს, როგორც საფლავის ქვაა, მაგრამ ხანდახან, ჯადოქრებისთვის გაურკვეველი მიზეზით , მათ ხვდებიან ადამიანები რომელთა ფორმასაც ისე ხედავენ როგორც კვერცხს. დონ ხუანი თვლიდა, რომ ადამიანები რომელთაც კვერცხის ფომა აქვთ თავისი არსით უფრო უძველეს ადამიანთა სტრუქტურას მიეკუთვნებიან.

თავისი ცოდნის გადმოცემისას დონ ხუანი არაერთგზის იმეორებდა და ხსნიდა იმას რასაც ის ძველი ჯადოქრების გადამწყვეტ მიგნებად თვლიდა. ის ამას ადამიანური არსების როგორც მანათობელი ბურთის კრიტიკულ მახასიათებელს ეძახდა,და აღწერდა როგორც მრგვალ ბურთს განსაკუთრებულად ინტენსიური სიკაშკაშით, ტენისის ბურთის ზომისას, რომელიც მუდმივად მანათობელი გარსის შიგნითა და ადამიანის მარჯვენა ლავიწის ძვლიდან ორი ფუტის სიმაღლეზეა განლაგებული.

რადგან დასაწყისში მე ყველაფერ ამის ვიზუალიზაციის პრობლემა მქონდა დონ ხუანმა ამიხსნა რომ მანათობელი ბურთი ადამიანის სხეულზე დიდია და ინტენსიურად მანათობელი ლაქა ამ ბურთის ნაწილია და ეს ლაქა განლაგებულია ადამიანის ლავიწის ზემოთ მისივე აწეული ხელის სიმაღლეზე.დონ ხუანმა მითხრა რომ დაინახეს რა, როგორ მუშაობდა ეს ლაქა უძველესმა ჯადოქრებმა მას შემკრები წერტლი უწოდეს .

- და როგორ მუშაობს შემკრები წერტილი? ვკითხე მე

-ის განაპირობებს ჩვენს აღქმას,- ამიხსნა მან - უძველესმა ჯადოქრებმა დაინახეს რომ სწორედ ამ წერტილში იყრიდა თავს ადამიანურ არსებათა აღქმა. რადგან დაინახეს რომ ასეთი გაზრდილი ინტენსივობის ნათების ლაქა გააჩნდა ყველა ცოცხალ არსებას, უძველესი ჯადოქრები მივიდნენ დასკვნამდე რომ ნებისმიერი აღქმა როგორიც არ უნდა იყოს ის ფორმირდება სწორედ ამ წერტილში.

-და მაინც კონკრეტულად რამ აფიქრებინათ უძველეს ჯადოქრებს რომ სწორედ შემკრებ წერტილშია მოქცეული აღქმა?

მან მიპასუხა, რომ უშუალოდ შემკრებ წერტილში გაივლის მხოლოდ მცირე რაოდენობა სამყაროს მილიონობით მანათობელი ძაფიდან, და ეს არცაა გასაკვირი რადგან ის მთელთან შედარებით პატარაა.

გარდა ამისა, მათ დაინახეს ,რომ შემკრები წერტილი გარშემორტყმულია დამატებითი მასზე ოდნავ დიდი მანათობელი სფეროთი, ეს ნათება მნიშვნელოვნად აძლიერებს იმ ძაფების ნათებას რომლებიც უშუალოდ მასში გაივლიან.

და რაც მთავარია მათ დაინახეს კიდევ ორი რამ: პირველი - ადამიანური არსებების შემკრებ წერტილს შეეძლო შეეცვალა მდებარეობა და მეორე - თუ შემკრები წერტილი მისთვის ჩვეულ ადგილას იყო ადამიანის აღქმა და ქცევა ტოვებდა ნორმალურ შთაბეჭდილებას, როგორც ეს დასაკვირვებელ სუბიექტებზე გამოვლინდა და პირიქით შემკრები წერტილისა და მისი მანათობელი გარსისი სხვა ადგილას გადანაცვლებისას დაკვირვების ობიექტების ქცევა უცნაურად უჩვეულო ხდებოდა, რაც ამტკიცება მათი ცნობიერების ცვლილებასა და აღქმის ხერხების ტრანსფორმაციას.

დასკვნა რომელიც უძველესმა ჯადოქრებმა ამის საფუძველზე გააკეთეს შემდეგში მდგომარეობს :რაც უფრო მეტად გადაადგილდება შემკრები წერტილი თავისი ჩვეული ადგილიდან მით უფრო უჩვეულო ხდება ინდივიდის ქცევა რას თავისთავად აღქმის და ცნობიერების უცნაურობასთანაა დაკავშირებული.

მიაქციე ყურადღება , მეუბნებოდა დონ ხუანი , როდესაც მე ხილვაზე ვლაპარაკობ ყოველთვის ვიყენებ გამოთქმას , თითქოს ამის მსგავსად , საქმე იმაშია რომ ხილვის შედეგები იმდენად სპეციფიური და უნიკალურია, რომ მათზე საუბარი მხოლოდ რაიმე ჩვენთვის უკვე ცნობილთან შედარებით შეიძლება.

მან თქვა , რომ ნანახის სირთულის აღსაწერად უკეთეს მაგალითად შეძლება გამოდგეს ის თუ რას ამბობენ ჯადოქრები შემკრებ წერტილსა და მის თანმხლებ ნათებაზე. მათ აღწერენ როგორც მომატებული სიკაშკაშის ზონებს ,თუმცა სიკაშკაშე აქ არაფერ შუაშია, რადგან ხილვა უშუალოდ თვალების დახმარებით არ ხდება .თუმცა იმისთვის რომ რამენაირად განასხვაონ ეს წარმონაქმნები მთელი დანარჩენისგან, ამბობენ რომ შემკრები წერტილი არის სინათლის ლაქა, გარშემორტყმული გარკვეული ნათებით. დონ ხუანმა ხაზი გაუსვა რომ ჩვენ იმდენად ვართ შებორკილი აღქმის ხაფანგით რომ იძულებული ვართ ყველაფერი მოვარგოთ ნორმალურ ვიზუალური აღქმის ტერმინებს, მტაცებლის მსგავსად რომელიც თვალებით ხედავს.

დონ ხუანი ყვებოდა , რომ როდესაც უძველესმა ჯადოქრებმა აღმოაჩინეს შემკრები წერტილი მისთვის დამახასიათებელი ნათებით და შეექმნათ გარკვეული წარმოდგენა მათ ფუნქციაზე ისინი შეუდგნენ ახსნის შემუშავებას. მათ ივარაუდეს , რომ სფერული ნათების სამყაროს ,უშუალოდ მასში გამავალ, ენერგეტიკულ ძაფებზე ფოკუსირებით,ადამიანურ არსებათა შემკრები წერტილი ავტომატურად, რაიმე წინასწარი გაცნობიერებული ქმედების გარეშე აგროვებს ამ ძაფებს და წარმოქმნის აღსაქმელი საყაროს მდგრად ხატს.

- მაგრამ, რანაირად შეიძლება ძაფები რომლებზეც შენ საუბრობ, აღსაქმელი სამყაროს ხატებად გადაიქცეს ? ვკითხე მე.

-ეს არავინ იცის,- მიპასუხა დონ ხუანმა,- ჯადოქრები ხედავენ ენერგიის მოძრაობას,მაგრამ ის რასაც ხედავენ არ არის საკმარისი იმის სათქმელად როგორ და რატომ ხდება ეს.

დონ ხუანი მარწმუნებდა, რომ მას შემდეგ რაც უძველესმა ჯადოქრებმა დაინახეს შემკრებ წერტილში გამავალი მილიონობით ცნობიერების ენერგეტიკული ძაფი, მათ შეიმუშავეს პოსტულატი შემკრებ წერტილში გამავალი ძაფები ამ წერტილის გარშემორტყმული ნათების მეშვეობით წარმოქმნიან კონას. მათ დაინახეს თუ როგორ სუსტდებოდა გონებადაკარგულთა და მომაკვდავთა ნათება და მთლიანად ქრებოდა სიკვდილისას უძველესი ჯადოქრები მივიდნენ დასკვნამდე რომ ეს ნათება ცნობიერების ნათება იყო.

- შემკრები წერტილი? აქვს გვამს შემკრები წერტილი? ვკითხე მე

დონ ხუანმა მიპასუხა , რომ ის უკვალოდ ქრება სიკვდილისას, რადგან შემკრები წერტილი და მისი თანმხლები ნათება სიცოცხლისა და ცნობიერების მაჩვენებელია.უძველესი დროის ჯადოქრები ვერ გაექცნენ დასკვნას რომ ცნობიერება და აღქმა უერთმანეთოდ არ არსებობდა და გადაჯაჭვულნი არიან შემკრებ წერტილსა და ნათებაზე რომელიც გარს აკრავს.

-ხომ შეიძლება რომ უძველესი ჯადოქრები შემცდარიყვნენ თავიანთი ხედვების არსისის გადმოცემაში? - ვიკითხე მე

-მე ვერ აგიხსნი რატომ, მაგრამ ჯადოქარი არასოდეს ცდება საკუთარი ხილვების ინტერპრეტაციისას, მიპასუხა დონ ხუანმა შეუვალი ტონით. დასკვნები, რომელიც უძველესმა ჯადოქრებმა გამოიტანეს მაშინ, შეიძლება მცდარი აღმოჩნდეს ახლა, მაგრამ მხოლოდ იმიტომ რომ ისინი არასწორად ინტერპრეტირებდნენ რასაც ხედავდნენ, თავიანთი გამოუცდელობის და გულუბრყვილობის გამო და დღევანდელი შემეცნების დონისთვის შესაფერისი მომზადების გარეშე. ასეთი შეცდომა რომ აღარ დაუშვას ინტერპრეტაციებით დაკავებულმა ჯადოქარმა გამუდმებით უნდა წვრთნას თავისი გონება .

ამის შემდეგ დონ ხუანი ცოტათი მოლბა და განაგრძო,რომ ჯადოქრისთვი რა თქმა უნდა გაცილებით უსაფრთხოა უბრალო აღწერის დონეზე დარჩენა, მაგრამ ინტერპრეტირების, განზოგადების, დასკვნების გამოტანისა და ახსნის სურვილი - თუნდაც საკუთარი თავისთვის - ძალიან ძლიერია და თითქმის შეუძლებელი რომ შეეწინააღმდეგო.

შემკრები წერტილის გადანაცვლების გავლენა არსების ენერგეტიკულ კონფიგურაციაზე კიდევ ერთი შესწალის ობიექტი იყო რასაც უძველესი ჯადოქრები ხილვების საშუალებით აკეთებდნენ. როგორც დონ ხუანმა ამიხსნა, შემკრები წერტილის გადანაცვლებისას მის ადგილას წარმოიქმნება მანათობელი ენერგეტიკული ძაფების ახალი ერთობლიობა. ამის დანახვის შემდეგ, უძველესი ჯადოქრები მივიდნენ დასკვნამდე რომ აღქმა ავტომატურად გროვდება იქ სადაც შემკრები წერტილია რადგან ის მუდმივად ცნობიერების შუქითაა გარემოცული.თუმცა, რადგანაც შეკრება უკვე ახალ ადგილას ხდება და შეკრებს სხვა ძაფებს შეკრებილი სამყარო შეუძლებელია არ განსხვავდებოდეს ჩვენთვის ჩვეული ყოველდღიური სამყაროსგან.

დონ ხუანმა ამიხსნა რომ უძველესი ჯადოქრები შემკრები წერტილის ორი ტიპის გადანაცვლებას განასხვავებდნენ. პირველი ტიპი: შემკრები წერტილის გადანაცვლება მანათობელი სფეროს გასწვრივ მის შიგნით, ასეთ გადანაცვლებას შემკრები წერტილის დაძვრა ეწოდა. მეორე ტიპი: შემკრები წერტილის გადანაცვლება მანათობელი სფეროს გარეთ, ამას შემკრები წერტილის მოძრაობა ეწოდა. უძველესი დროის ჯადოქრებმა აღმოაჩინეს რომ განსხვავების დადგენა შემკრები წერტილის დაძვრასა და მის მოძრაობას შორის შეიძლება აღქმის ბუნებით რომელიც ამა თუ იმ ტიპის გადანაცვლებისას წარმოიქმნება.

რადგანაც შემკრები წერტილის დაძვრა გულისხმობს მის გადანაცვლებას მანათობელი სფეროს შიგნით, ამ მოვლენის შედეგად აღქმული ხატები რაც არ უნდა უცნაური და განსაკუთრებული იყვნენ ისინი მაინც ადამიანურ სფეროს მიეკუთვნებიან. ადამიანური სფერო შედგება მანათობელ სფეროში გამავალი ენერგეტიკული ძაფებისაგან. დაძვრისაგან განსხვავებით, შემკრები წერტილის მოძრაობა ესაა მისი გადანაცვლება მანათობელი ბურთის ქვემოთ, რის შედეგადაც მოქმედებაში მოდის ის ენერგეტიკული ძაფები რომელიც ადამიანურ სფეროს მიეკუთვნება . ამ ძაფების აღქმა აცოცხლებს წარმოუდგენელ სამყაროს სადაც არ არის ადამიანურის არანაირი კვალი.

ამავე დროს ჩემი გონებისთვის უზარმაზარი მნიშვნელობა ჰქონდა მტკიცებულების მიღების პრობლემას.ამიტომ მე განვაცხადე

-მომიტევე დონ ხუან , მაგრამ ყველაფერი შემკრებ წერტილთან დაკავშირებული ყურით მოთრეული მგონია და უბრალოდ არ ვიცი რა ვიფიქრო ამაზე.

-ერთადერთი რისი გაკეთებაც შენ შეგიძლია შემკრები წერტილის დანახვაა ! მიპასუხა მან , დანახვა არც ისე რთულია.მთავარი სიძნელე იმ კედლის გარღვევაა რომელიც გვაკავებს და წინ წაწევის საშუალების არ გვაძლევს.ეს კედელი თითოეული ჩვენგანის გონებაშია.მის დასანგრევად კი ერთადერთი რაც გვჭირდება ენერგიაა.როგორც კი სათანადო რაოდენობის ენერგიას დავაგროვებთ ხილვები თავისით მოვლენ.უბრალოდ ხდება ისე რომ ჩვენ ვიწყებთ დანახვას. მთელი ფოკუსი საკუთარი ცრუ უსაფრთხოების და კმაყოფილების ციხეკოშკიდან გამოსვლაა.

-დონ ხუან, მე ვაცნობიერებ იმას რომ უამრავი ცოდნა მჭირდება იმისთვის რომ დავინახო. ეს უბრალოდ ენერგიის ქონა არ ქონის საკითხი არაა.

-ეს სწორედ ენერგის ქონა არ ქონის საკითხია. ყველაზე ძნელი ამ შესაძლებლობაში დარწმუნებაა. ამისთვის აუცილებელია ენდო ნაგვალს. მაგია სწორედ იმითაა საოცარი რომ ყოველმა ჯადოქარმა ყველაფერი უნდა დაუმტკიცოს საკუთარ თავს თავისივე ცდების საფუძველზე. მე კი მაგიურ ხელოვნებაზე სრულიად არ მომიყოლია იმის იმედით რომ შენ ყველაფერ ამას დაიმახსოვრებდი. მე ვიმედოვნებ რო შენ ამ პრინციპებს პრაქტიკაში გამოიყენებ.

დონ ხუანი არ ცდებოდა როცა ნაგვალის ნდობის შესახებ მეუბნებოდა. ჩემი 13 წლიანი პრაქტიკის დასაწყისში მე ყველაზე მეტად სწორედ მისი პიროვნებისა და მისეული სამყაროს მიღება მიჭირდა. რაგდან ეს მოითხოვდა მისი როგორც ნაგვალის უსიტყვო რწმენასა და მიღებას.

დონ ხუანის როლი მაგიურ სამყაროში განისაზღვრებოდა სტატუსით რომელის მას მის მსგავს ჯადოქართა შორის გააჩნდა. ისინი მას ნაგვალს ეძახდნენ.მე თავის დროზე ამიხსნენ რომ ასე უწოდებდნენ ადამიანს, ქალს ან კაცს, რომელიც განსაკუთრებული ტიპის ენერგეტიკულ კონფიგურაციას ფლობდა , მას მხედველები ორმაგ მანათობელ ბურთად აღიქვამდნენ. მხედველები თვლიან, რომ როცა ამგვარი ადამიანი ჯადოქრულ სამყაროში ხვდება, მისი ჭარბი ენერგია ძალის საზომი და ლიდერობის საწინდარი ხდება. ნაგვალი ამგვარად ბუნებრივი ლიდერი ხდება მისი მოწოდება ჯადოქართა ჯგუფის მეთაურობაა.

დასაწყისში დონ ხუანის მიმართ ასეთი ნდობა წონასწორობას მაკარგვინებდა თავისი არაბუნებრიობის გამო. მე შევატყობინე ეს, მან კი დამამშვიდა და ამიხსნა რომ თავის დროზე მასწავლებლსადმი ნდობა მისთვისაც არანაკლებ პრობლემური იყო. ის მიყვებოდა რომ ერთხელ მან თვითონაც იგივე უთხრა მასწავლებელს რაც ახლა ჩემგან მოისმინა.მან კი უპასუხა რომ ნაგვალისადმი ნდობის გარეშე შეუძლებელია ყველაფერი იმისგან გათავისუფლება რითაც ჩვენი ცხოვრებაა სავსე და ვერც გათავისუფლდები. ეჭვგარეშეა ის მართალი იყო.

მე კიდევ ერთხელ გამოვხატე ჩემი პრინციპული უთანხმოება. მე მოვუყევი რომ რელიგიური ფანატიზმის პირობებში ვიყავი გაზრდილი და რომ ამან ჩემზე ძალიან ცუდი გავლენა იქონია.მისი მიდგომა კი ისევე როგორც მისი მასწავლებლისა მე მორჩილებისა და თვინიერების დოგმებს მახსენებდა რომელიც ბავშვობიდან ყელში მქონდა ამოსული.

-შენი სიტყვები ნაგვალზე რწმენის სიმბოლოზე დოგმასავით ჟღერს , ვუთხარი ერთხელ.

-შენ შეგიძლია გწამდეს რაც გინდა , მარამ ფაქტია რომ ნაგვალის გარეშე ფონს ვერ გახვალ. მე ვიცი ეს და ისევე გავიმეორებ როგორც ამას ჩემამდე ყველა ნაგვალი აკეთებდა. მაგრამ მეც როგორც ისინი გარწმუნებ რომ ეს ნაგვალის ახირების გამო არ ხდება. და როდესაც ნათქვამია, რომ ნაგვალის გარეშე არ არის გზა, ეს მხოლოდ იმას გულისხმობს, რომ ნაგვალი განსაკუთრებული ადამიანია რადგან მას სხვებზე უკეთ შეუძლია აირეკლოს აბსტრაქტული, სული. და სულ ესაა. ყველა ჩვენგანი პირდაპირ ვართ დაკავშირებული სულთან, და არაპირდაპირ ადამიანთან რომელიც სულის გზავნილს გადმოგვცემს.

მე შევძელი უსიტყვოდ მივნდობოდი დონ ხუანს როგორც ნაგვალს. როგორც ის ამბობდა, ამან მე შვება მომიტანა და შემაძლებინა მიმეღო ყველაფერი ის რასაც მასწავლიდა.

თავისი სწავლების გადმოცემისას დონ ხუანი ყურადღებას უთმობდა ყველაფერს რაც შემკრებ წერტილს შეხებოდა.ერთელ მე ვკითხე ჰქონდა თუ რა რაიმე კავშირი შემკრებ წერტილს ფიზიკურ სხეულთან.

-იმასთან რასაც ჩვენ ადამიანის სხეულად აღვიქვამთ შემკრებ წერტილს არანაირი კავშირი არ აქვს.შემკრები წერტილი ჩვენი ენერგეტიკული არსის, ენერგეტიკული კვერცხის ნაწილია , მიპასუხა მან.

-რა განაპირობებს მის გადაადგილებას?

-ენერგეტიკული ნაკადების გავლენა. მათ გენერირებას ახდენს ენერგეტიკული ამოფრქვევები ჩვენი ენერგეტიკული სხეულის შიგნით. როგორც წესი, ენერგეტიკული ამოფრქვევის წინასწარ განსაზღვრა არ შეიძლება. ისინი შემთხვევით წარმოიქმნებიან. თუმცა ჯადოქრები არამხოლოდ გრძნობენ ენერგეტიკული ნაკადის ქცევასა და ხასიათს, არამედ იმორჩილებენ კიდეც მათ.

-შენც გრძნობ ან ნაკადებს?

-მათ ყველა ჯადოქარი გრძნობს. მათ ყველა ადამიანი გრძნობს, მაგრამ ისინი ძალიან დაკავებული არიან თავიანთი ყოველდღიური საქმებით და ამგვარ გრძნობებს ყურადღებას არ აქცევენ.

-რისი მსგავსია ენერგეტიკული ნაკადის ამოფრქვევა? როგორ გრძნობ მას?

-როგორც მსუბუქ დისკომფორტს, მოწყენილობა რომელიც მოულოდნელი ეიფორიით იცვლება, და რადგანაც არც მოწყენასა და არც ეიფორიას არ აქვს რაიმე მიზეზი ჩვენც ვერ უკავშირებთ მას რაღაც შეუცნობელს. ჩვენ როგორც წესი ამას რაღაც აუხსნელ და ავადმყოფურ ხასიათის ცვლილებებს მივაწერთ.

-და რა ხდება როცა შემკრები წერტილი ენერგეტიკული ველის გარეთ გადაადგილდება? ის გარედან დაეკიდება თუ რამენაირად მიემაგრება ენერგეტიკულ ბურთს?

-ის შიგნიდან გაწელავს ენერგეტიკულ ველს მის დაურღვევლად.

და დონ ხუანმა ამიხსნა რომ რომ შემკრები წერტილის მოძრაობის საბოლოო შედეგი ადამიანის ენერგეტიკული ველის ფორმის შეცვლაა. კვერცხისა და ბუშტის ნაცვლად ის გადაიქცევა რაღაც ჩიბუხისმაგვარ ფორმად. შემკრები წერტილი განლაგებულია მის წვრილ ბოლოში და მეორე ბოლოში - ის, რაც მანათობელი ბურთიდან დარჩა. და თუ შემკრები წერტილი მოძრაობას ისევ განაგრძობს მაშინ საბოლოოდ დგება მომენტი, როცა მანათობელი ბურთი გადაიქცევა ენერგიის თხელ ლენტად.
შემდეგ დონ ხუანმა ამიხსნა რომ ენერგეტიკული ფორმის ტრანსფორმაცია - ეს ის მიღწევაა რაც მხოლოდ უძველეს ჯადოქრებს შეეძლოთ.ხოლო მე დამაინტერესა თუ დარჩნენ ეს ხალხი ისევ ადამიანებად ენერგეტიკული ფორმის შეცვლის შემდეგ.

-რა თქმა უნდა ისევ ადამიანებად დარჩნენ, მიპასუხა დონ ხუანმა თუმცა მე ვფიქრობ შენ იმის კითხვა გინდოდა დარჩნენ თუ არა ისინი საღ აზრზე და შეიძლებოდა თუ არა მათი ნდობა. ამ კითვაზე მე უპასუხებდი არა, არ დარჩნენ.

-რით განსხვავდებოდნენ ისინი? (რით გამოირჩეოდნენ ისინი?)

-თავიანთი სურვილებით, ნორმალური ადამიანური მოტივები და მიდრეკილებები მათთვის სრულიად არაფერს არ ნიშნავდა.გარდა ამისა მათი გარეგნობაც გარკვეულ წილად იცვლებოდა.

-შენ გულისხმობ რომ ისინი აღარ გავდნენ ადამიანებს?

-ამ ჯადოქრებზე დარწმუნებით არაფრის თქმა არ შეიძლება. გარეგნულად ისინი ადამიანებივით გამოიყურებოდნენ, და ეს ასეც უნდა ყოფილიყო, და ამავე დროს ისინი სრულიად განსხვავდებოდნენ იმ ადამინური გარეგნობისაგან რაც მე და შენ გვაქვს.მაგრამ შენ თუ მაინც დაიჟინებ აგიხსნა კონკრეტულად რით განსხვავდებოდნენ, მე ისევე გამიჭირდება ამის ახსნა როგორც ძაღლს უჭირს თავისი კუდის დაჭერა და წრეებს არტყამს.

-რომელიმე მათგანს თუ შეხვედრიხარ დონ ხუან?
-კი ერთთან მომიხდა.
-როგორ გამოიყურებოდა ის?
-ერთი შეხედვით, როგორც ჩვეულებრივი ადამიანი. უჩვეულო მისი საქციელები იყო.
-კონკრეტულად რა იყო მასში უჩვეულო?

-მე მხოლოდ იმის თქმა შემიძლია რომ მისი ქცევა სრულიად წარმოუდგენელი იყო,მაგრამ ეს არ ეხებოდა ქცევის მანერას, ეს რომ გაიგო საკუთარი თვალით უნდა ნახო.
-და ყველა ეს ჯადოქარი შენ რომ ნახე იმას გავდა?
-არა რა თქმა უნდა , მაგრამ მე არ ვიცი როგორები იყვნენ სხვები.მხოლოდ იმ გადმოცემით, ამბებიდან თაობიდან თაობაზე რომ გადადის.ამ ისტორიებშიც კი ისინი ძალზედ უჩვეულოდ წარმოგვიდგებიან.

-როგორც ურჩხულები?
-არა არა, ამბობენ რომ ისინი მომხიბლელიც კი იყვნენ, თუმცა საშიშად მომხიბლელები. ისინი უფრო რაღაც არამიწიერ არსებებს გავდნენ. ჩვენ ყველანი მანათობელი ბუშტები ვართ და ეს ადამინებს ერთგაროვანს ხდის. ეს ჯადოქრები კი ბუშტები აღარ იყვნენ ისინი ენერგიის ლენტებად გადაიქცნენ. ისინი ცდილობდნენ მორკალულიყვნენ, მაგრამ ეს არც თუ წარმატებით გამოსდიოდათ.

-და საბოლოოდ რა დაემართათ მათ დონ ხუან? ისინი ამოწყნენ?
- ჯადოქრულ გადმოცემებში ნათქვამია რომ ვინაიდან მათ შეძლეს თავიანთი ენერგეტიკული ფორმის გაწელვა მათი ცნობიერების ხანგრძლივობაც გაიზარდა. ასე რომ ისინი დღესაც ცოცხლობენ, რადგან ახლაც აქვთ ცნობიერება. დადის ხმები რომ დროდადრო ისინი ხალხში ჩნდებიან.

-შენ რას ფიქრობ ამაზე დონ ხუან?
-ჩემთვის ეს ძალიან ექსცენტრიულია. მე თავისუფლება მაინტერესებს. უსასრულობაში თავისუფლად გადასვლა ცნობიერების დაკარგვის გარეშე. ჩემის აზრით ეს უძველესი ჯადოქრები ექსტრავაგანტური ხალხი იყო აკვიატებული და კაპრიზული, ისინი თავიანთივე მანიპულაციების ანკესზე წამოეგნენ.

-მაგრამ მე არ მინდა რომ ჩემი მოსაზრების გავლენის ქვეშ მოექცე, რადგან არაფერი უტოლდება უძველესი ჯადოქრების მიღწევებს. მათ ის მაინც დაამტკიცეს რომ ადამიანის შესაძლებლობათა პოტენციალი უსაზღვროდ დიდია.

კიდევ ერთი საკითხი რომელსაც დონ ხუანი მიხსნიდა ენერგიის ერთგვაროვნების აუცილებლობა და შინაგანი კავშირი იყო, ეს აუცილებელია აღქმის ადეკვატურობისთვის. ის ამტკიცებდა რომ კაცობრიობა აღიქვამს ჩვენთვის ცნობილ სამყაროს იმგვარად, როგორც აღიქვამს, რადგან ჩვენ ყველას ენერგეტიკული ერთგვაროვნებისა და შინაგანი კავშირის საერთო მახასიათებლები გვაქვს. აღქმის პროცესში ჩვენ ავტომატურად ვიღებთ შესაბამის ენერგეტიკულ მახასიათებელს და ვიღებთ ამას როგორც უკვე თავის თავად განპირობებულს, ჩვენ არ ვფიქრობთ მის სასიცოცხლო აუცილებლობაზე ვიდრე არ აღმოვჩნდებით ჩვენთვის აქამდე უცნობი სამყაროების აღქმის შესაძლებლობის წინაშე. მაგრამ როდესაც ეს ხდება ჩვენ ნათლად ვაცნობიერებთ რომ ახალი რეალობის აღსაქმელად ჩვენ ენერგეტიკული ერთგვაროვნების და შინაგანი კავშირების ახალი მახასიათებლები გვჭირდება.

მე ვკითხე, თუ რა იყო ენერგეტიკული მახასიათებელი და შინაგანი კავშირი. მან მიპასუხა რომ ერთგვაროვნების ქვეშ მოიაზრება ფორმის ერთგვაროვნება , რადგან ყველა ადამიანს გააჩნია კვერცხის ან ბუშტის ფორმის ენერგეტიკული ნათება. ხოლო ის ფაქტი რომ ის ინარჩუნებს კვერცხის ან ბუშტის ფორმას, მსჯელობს გარკვეულ შინაგან კავშირზე. ენერგეტიკული ერთგვაროვნებისა და შინაგანი კავშირის კიდევ ერთ მაგალითად გამოდგება უძველესი ჯადოქრების ცდები გარდაექმნათ ენერგეტიკული ფორმა რამაც ამ ორს შორის ახალი ტიპის კავშირი წარმოშვა.სწორედ ენერგეტიკული ერთგვაროვნების ახალმა მახასიათებლებმა განაპირობეს მათი ლენტად გარდაქმნა, ყველა მათგანი გადაიქცა ლენტად. ახალი ტიპის ენერგეტიკული ერთგვაროვნებისა და შინაგანი კავშირების თანხვედრამ ხელი შეუწყო უძველეს ჯადოქრებს სამყაროს ახალი ერთგავროვნების აღქმაში.

-როგორ მიღება ერთგაროვნებისა და შინაგანი კავშირის შესაბამისი მახასიათებლები? - ვკითხე მე.

-ამის გასაღები შემკრები წერტილის მდებარეობაში, მის ფიქსაციაშია, - მიპასუხა მან.

მაშინ მან რატომღაც არ მოისურვა დეტალებში ჩაღრმავება. ამიტომ მე ვკითხე შეუძლიათ თუ არა უძველეს ჯადოქრებს ისევ კვერცხის ფორმის დაბრუნება. დონ ხუანმა მიპასუხა რომ მათ ჰქონდათ დრო როცა ეს შესაძლებელი იყო მაგრამ არ მოისურვეს. შემდეგ კი ზოლისებური შინაგანი კავშირი გამყარდა და ეს შეუძლებელი გახდა. მაგრამ დონ ხუანი ვარაუდობდა რომ ზოლისებური შინაგანი კავშირის სტრუქტურის საბოლოო კრისტალიზაცია და უკან დაბრუნების შეუძლებლობა მათივე სიხარბით განპირობებული არჩევანის შედეგი იყო. საქმე იმაშია რომ ამ ჯადოქრების ცნობიერებისა და შესაძლებლობების მოცულობა ასტრონომიულად აღემატებოდა ნებისმიერი ჩვეულებრივი ჯადოქრის შესაძლებლობებს, უბრალო ადამიანებზე რომ არაფერი ვთქვა.

დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ ბუშტისმაგვარი სფეროს მქონე არსებისთვის ადამიანურ სფეროს მიეკუთვნება ის რაც ბუშტის შიგნითაა, ძაფები რომლებიც ამ ბუშტს გაივლიან. ნორმალურ მდგომარეობაში ჩვენ ყველაფერ ადამიანურს ვერ აღვიქვამთ, მხოლოდ მისი მოცულობის მეათასედ ნაწილს. ამას თუ გავითვალისწინებთ უძველესი ჯადოქრების მიღწევები უზარმაზარ მაშტაბებს აღწევს, მათ შეძლეს გაეწელათ საკუთარი ველი ზოლად რომელიც ათასჯერ მეტ ძაფს ატარებს ვიდრე ბუშტი და ამასთან ერთად ისწავლეს ყველა ამ მანათობელი ძაფის აღქმა.

დონ ხუანის დახმარებით მე მთელი ძალით ვცდილობდი გამეგო ენერგეტიკული კონფიგურაციის ჩემთვის ახალი მოდელი.ის კიდევ და კიდევ მიხსნიდა მას და საბოლოოდ მე როგორც იქნა დავძლიე ბუშტის შიგნით და მის გარეთ არსებული მანათობელი ძაფების იდეა. მაგრამ როგორც კი უამრავი მანათობელი ბურთის წარმოდგენას ვიწყებდი, ჩემს გონებაში მაშინვე იმსხვრეოდა არსებული მოდელი. ჩემს წარმოდგენაში მანათობელი ძაფის ის ნაწილი რომელიც გარეგანი იყო ერთი ბუშტისთვის შინაგანი უნდა ყოფილიყო მეორისთვის და მივიღე სურათი სადაც დიდი რაოდენობით მანათობელი ბუშტების არსებობისას გარეგანი მანათობელი ძაფების ადგილი აღარ დარჩა.

-ამის გააზრება გონების სავარჯიშო არაა, -ამიხსნა დონ ხუანმა,და ყურადღებით მოისმინა ჩემი დასკვნები,-მე ვერ აგიხსნი რას გულისხმობენ ჯადოქრები როცა სფეროს შიგნით და გარეთ არსებულ ძაფებზე საუბრობენ.როდესაც მხილველი ხედავს ადამიანურ ფორმას ის ერთადერთ ენერგეტიკულ ბუშტს ხედავს. შენი მცდელობა წარმოიდგინო უამარავი ნათობელი ბუშტი განპრობებული ჩვევით წარმოიდგინო ადამიანები როგორც ბრბო. ენერგეტიკულ სამყაროში ბრბო არ არსებობს.იქ მხოლოდ ცალკეული ინვიდებია, მარტოსულები, უსაზღვრობით გარშემორტყმული. შენ ეს თავად უნდა ნახო.

მე შევეკამათე რომ უშედეგო იყო ჩემთან ამაზე ლაპარაკი რაგდან მე არაფრის დანახვა არ შემეძლო, პასუხად მან შემომთავაზა ამეღო მისგან ენერგიის ნაწილი და ეს დასანახად გამომეყენებინა.

-ვისესხო შენგან ენერგია? და როგორ უნდა გავაკეთო ეს?
-ძალიან იოლად, მე შემიძლია გადავაადგილო შენი შემკრები წერტილი ახალ ადგილას რომელიც უფრო შესაფერისია ენერგიის უშუალო აღქმისათვის.

ეს პირველი შემთხვევა იყო როცა მან გამიზნულად დაიწყო იმაზე ლაპარაკი რასაც ყოველთვის აკეთებდა , გადავყავდი აღქმის გარკვეულ მიუწვდომელ მდგომაეობაში,რასაც ის მეორე ყურადღებას ეძახდა,და რაც იწვევდა მთელს ჩემს წარმოდგენებს სამყაროსა და ჩემს თავზე. ამგვარად, იმისთვის, რომ ჩემი შემკრები წერტილი ეიძულებინა გადაადგილებულიყო ენეგრგიის უშუალოდ აღსაქმელად, უფრო შესაფერის პოზიციაში დონ ხუანმა ისე ძლიერად დამარტყა ბეჭის ფრთებს შორის რომ სუნთქვა შემეკრა. მომეჩვენა თითქოს გონება დავკარგე ან ჩამეძინა. უეცრად აღმოვაჩინე რომ ვუყურებდი თუ მესიზმრებოდა რაღაც სიტყვით გამოუთქმელი. ეს რაღაც უსასრულიდ ვრცელდებოდა ყველა მიმართულებით, ის შექმნილი იყო რაღაცისგან რაც სინათლის სიმებს მოგაგონებდათ, მაგრამ არ გავდა არაფერს რაც მე იქმდე მინახავს თუ წარმომიდგენია.

როდესაც კვლავ დამიბრუნდა გონება თუ გავიღვიძე დონ ხუანმა მკითხა, რა ნახე? მე მთელი გულახდილობით უპასუხე რომ მისმა დარტყმამ მაიძულა დამენახა ვარსკვლავები.ამის გამგონე დონ ხუანი ახარხარდა. შემდეგ მან მითხრა რომ მე უბრალოდ მზად არ ვარ უჩვეულო მოვლენების აღსაქმელად.

-მე ვაიძულე შენი შემკრები წერტილი გადადგილებულიყო და წამით შენ სამყაროს ენერგეტიკულ ძაფებს უყურებდი. მაგრამ შენ არ გყოფნის ერთგვაროვნების მახასიათებლებისა და შინაგანი კავშირების რეორგანიზაციისთვის ან დისციპლინა და ან ენერგია. უძველესი ჯადოქრები ასეთი რეორგანიზაციის ოსტატები იყვნენ, სწორედ ამიტომ ახერხებდნენ ისინი დაენახათ ყველაფერი რისი დანახვის შესაძლებლობაც ადამიანს გააჩნია.

-რას ნიშნავს შინაგანი კავშირებისა და ერთგვაროვნობის მახასიათებლების რეორგანიზაცია?

-ეს არის მეორე ყურადღების მდგომარეობაში გადასვლა შემკრები წერტილის ახალ მდებარეობაზე გადატანით და მისი იქ გაჩერებით.

შემდეგ დონ ხუანი მეორე ყურადღების ახსნის ტრადიციულ მეთოდს მიუბრუნდა.მან მითხრა რომ უძველესი ჯადოქრები მეორე ყურადღებას ეძახდნენ შემკრები წერტილის გადანაცვლებას ახალ ადგილას.ისინი მეორე ყურადღებას განიხილავდნენ როგორც მოქმედების სრულფასოვან სფეროს , ჩვეულებრივი ყურადღების მსგავსად.დონ ხუანმა ხაზი გაუსვა იმას რომ ჯადოქრები ნამდვილად ფლობენ მოქმედებათა ორ სრულფასოვან სფეროს. ერთი მათგანი პირველი ყურადღება პატარაა, ესაა ყოველდღიური სამყაროს აღქმა და შემკრები წერტილის მისთვის ჩვეულ ადგილას განლაგება. ქმედებათა მეორე სფერო პირველზე გაცილებით დიდია, ეს მეორე ყურადღებაა, სხვა სამყაროების აღქმა ანუ შემკრები წერტილის ყველა შესაძლებელ პოზიციაში გადაადგილება.

მიმართავდა რა, როგორც ის უწოდებდა, მაგიურ მანევრს დონ ხუანი მეხმარებოდა გადამეტანა სრულიად უჩვეულო მდგომარეობები.მანევრი მგდომარეობდა იმაში რომ ის ან მსუბუქად დამარტყამდა ან ძლიერად მირტყამდა ბეჭის არეში. როდორც ის მისხნიდა ამით ჩემ შემკრებ წერტილს გადაანაცვლებდა. ჩემთვის ეს გადაადგილებები ნიშნავდა ცნობიერების გადასვლას შეუდარებელი სინათლის მოუსვენრობის მდგომარეობაში ზეცნობიერების მდგომარეობაში, რომელიც ცოტა ხანს გრძელდებოდა, მაგრამ საშუალებას მაძლევდა დამეძლია ყველაფერი რაც მსურდა მინიმალური ძალისხმევით. ამგვარი აღქმა მეტწილად მაგონებდა უჩვეულო სიზმრებს არაჩეულებრივაბ საინტერესოებს აღქმის ჩვეულებრივ მდგომარეობასთან შედარებით.

ამგვარი მეთოდის აუცილებლობას დონ ხუანი იმით ხსნიდა, რომ ჯადოქარმა ძირითადი მოცემულიბები და საბაზო პროცედურები თავის მოსწავლეს უნდა აუხსნას პირველი ყურადღების მდგომარეობაში, მაგრამ იმისთვის რომ მან აითვისოს მიწოდებული აბსტრაქტული მასალა, აუცილებელია მისი გადაყვანა მეორე ყურადღების მდგომარეობაში.

ჩვეულებრივ მეორე ყურადღების მდგომარეობაში მიღებული ახსნა სრულიად არ ამახსოვრდება მოსწავლეს.მაგრამ ეს ცოდნა გროვდება მის მეხსიერებაში და შეუცვლელად ინახება იქ. ჯადოქრებმა ისწავლეს ამ ერთი შეხედვით მეხსიერების უცნაურობის გამოყენება გაცნობიერებულ მდგომარეობაში იმის აღდგენის პროცესი, რაც მათ თავს მეორე ყურადღებისას ხდებოდა ჯადოქრობის ტრადიციულად ყველაზე რთულ ამოცანად აქციეს.

ეს მეხსიერების თითქოსდა უჩვეულო თვისება და გახსენების ამოცანის სირთულე იმით აიხსნება , რომ ყოველთვის როცა ადამიანი მეორე ყურადღების მდგომარეობაში გადადის, მისი შემკრები წერტილი ახალ, მისთვის უჩვეული პოზიციაზე ინაცვლებს, გახსენება - ესაა მისი ისევ იმავე ადგილას გადატანა სადაც ის მეორე ყურადღებისას იყო. დონ ხუანმა დამარწმუნა რო ჯადოქრებს შეეძლოთ არა მხოლოდ მთლიანად აღედგინათ მეხსიერება, არამედ გაეცოცხლებინათ ნებისმიერი მეორე ყურადღებისას მიღებული განცდა. ამისთვის ისინი გამიზნულად გადაადგილებენ შემკრებ წერტილს სასურველ ადგილას. და კიდევ, დონ ხუანმა დაამატა რომ ჯადოქრებს მთელი ცხოვრება სჭირდებათ მეხსიერების აღდგენის მთელი ამოცანის ამოსახსნელად. როდესაც მეორე მდგომარეობაში ვიყავი დონ ხუანი მაგიური ხელოვნებაზე დაწვრილებით ინფორმაციას მაწვდიდა. მან იცოდა რომ ამ ინფორმაციის სიზუსტე და კორექტულობა მთლი ჩემი სიცოცხლის განმავლობაში ჩემთან ერთად დარჩებოდა.

დონ ხუანი მეუბნებოდა რომ მეორე ყურადღებისას ადამიანის აღქმა ბავშვის აღქმას გავს, ამიტომ რასაც ვიგებთ მთელი სიცოცხლე ჩვენთან რჩება, ეს ჩემი მეორე ბუნებაა, ვამბობთ როცა საქმე ისეთ რაღაცას ეხაბა, რაც ადრეულ ბავშვობაში ავითვისეთ.

ჩემი დღევანდელი ცოდნიდან გამომდინარე მე ვხვდები, რომ დონ ხუანს რამდენადაც შესაძლებელი იყო ხშირად გადავყავდი მეორე ყურადღების მდგომარეობაში, რომ ჩემს შემკრებ წერტილს გაევლო ყველა შესაძლო მდგომარეობა და ამასთანავე მასწავლიდა ადეკვატურად აღმექვა სამყარო შემკრები წერტილის გადანაცვლებისას. უკეთ რომ ვთქვათ ის მაიძულებდა ჩემი ერთგვაროვნებისა და შინაგანი კავშრის რეორგანიზებას.

უამრავჯერ, მე აღვიქვამდი ყველაფერს ისევე ნათლად და გარკვევით როგორც ყოველდღიურ სამყაროს ცნობიერების ჩვეულ მდგომარეობაში. ჩემი პრობლემა იყო ხიდის გადება ჩემს მეორე ყურადღების მდგომარეობაში ქმედებებსა და ჩემივე ცნობიერებას შორის. ბევრი დროისა და ძალისხმევის დახარჯვა დამჭირდა იმისთვის, რომ მეორე ყურადღების არსი გამეგო. და ეს არა იმდენად მის სირთულესა და უცანურობაში გასარკვევად რამდენადაც ჩემთვის შეუძლებლამდე რთული იყო არა მხოლოდ იმის გახსენება, როგორ გადავდიოდი მეორე ყურადღების მდგომარეობაში არამედ ისიც კი, რომ ასეთი მდგომარეობა საერთოდ არსებობდა.

კიდევ ერთი გარღვევა რომელიც უძველესი ჯადოქრების აზრით ფუნდამენტური მნიშვნელობისა იყო და რაზეც დონ ხუანი დაწვრილებით საუბრობდა, წარმოადგენდა იმას, რომ შემკრები წერტილის გადანაცვლება ძალიან ადვილად შეიძლებოდა ძილის დროს. ამ აღმოჩენამ კიდევ ერთი საკითხი წამოწია: სიზმრები განპირობებული შემკრები წერტილის გადანაცვლებით. უძველესმა ჯადოქრებდა დაასკვნეს რაც უფრო მეტად გადაინაცვლებს წერტილი მით უფრო უჩვეულო სიზმრებს ხედავს ადამიანი და პირიქით რაც უფრო უცნაურ სიზმარს ხედავს ადამიანი მით უფრო მეტად გადაიწევს შემკრები წერტილი. დონ ხუანმ მომიყვა, რომ ამ აღმოჩენამ უძველესი ჯადოქრები შემკრები წერტილის გადანაცვლების მეტად ექსტრავაგანტურ მეთოდის შემუშავებამდე მიიყვანა, ისევე როგორც იმ მცენარეების მიღებამ რომლებიც ცნობიერების ცვლილებეს იწვევდნენ, და ასევე ამ მიზნით შიმშილის, სტრესული სიტუაციის და უკიდურესი გადაღლის გამოყენებას. განსაკუთრებული ყურადღება მათ სიზმრების მართვის მეთოდის შემუშავებას დაუთმეს . ამგვარად , სრულიად უნებლიეთ ისინი მივიდამდე მეთოდამდე რომელსაც მოგვინებით სიზმარხილვის პრაქტიკა დაერქვა.

ერთხელ დონ ხუანმა მაგიური ხელოვნებიდან გამომდინარე ყველაზე უფრო ადეკვატურად ამიხსნა სიზმრის განმარტება. ეს ჩვენი ოახაკას მთავარ მოედანზე გასერნებისას მოხდა.

ჯადოქრები სიზმარს განიხილავენ როგოც განსაკუთრებულად რთულ ხელოვნებას, მითხრა მან, ესაა ხელოვნება შემკრები წერტილის გამიზნულად გადანაცვლებისა ცნობიერების დიაპაზონის გაზრდისა და მისი ინტენსივობის გაღრმავების მიზნით.

და მან მომიყვა რომ სიზმარხილვის ხელოვნების საფუძველში უძველესმა ჯადოქრებმა ჩადეს ადამიანების ენერგეტიკული ნაკადის ხუთი თავისებურება.

პირველ რიგში მათ დაინახეს რომ ის ენერგეტიკული ძაფები რომლებიც უშუალოდ შემკრებ წერტილში გაივლიდნენ შესაძლებელი იყო ადეკვატურ აღქმად შეგროვილიყვნენ.

მეორე - შემკრები წერტილის გადანაცვლებისას , რაც არ უნდა მცირე დისტანციაზე გადაინაცვლოს მან, მის არეალში ყვებიან აქამდე უცნობი ენერგეტიკული ძაფები და შესაბამისად იცვლება ცნობიერება და ახალი აქამდე უმოქმედო ენერგიის ველები აღქმის მდგრად კავშირებს ქმნიან .

მესამე - მათ დაინახეს რომ როდესაც ადამიანი ხედავს ჩვეულებრივ სიზმარს შემკრები წერტილი იოლად გადაინაცვლიბს მანათობელი კვერცხის ზედაპირის გასწვრივ და მის შიგნით.

მეოთხე - მათ დაინახეს რომ შეიძლება აიძულო შემკრები წერტილი გავიდეს მანათობელი კვერცხის გარეთ, დიდ გარეთა სამყაროში

მეხუთე - მათ დაინახეს რომ შესაბამისი დისციპლინის პირობებში ჩვეულებრივი ძილისა და ჩვეულებრივი სიზმრის ხილვისას შეძლება გამოიმუშავო და მიზანმიმართულად ეცადო შემკრები წერტილის გადანაცვლებას.

 


 

სიზმარხილვის პირველი კარიბჭე.

ვიდრე სიზმარხილვის ხელოვნების პირველ გაკვეთილს შეუდგებოდა , დონ ხუანი შეჩერდა იმაზე, თუ როგორ თანდათან, ნაბიჯ-ნაბიჯ უვითარდება ადამიანს მეორე ყურადღების მართვის შესაძლებლობა. თავიდან მას უბრალოდ ცნობისმოყვარეობა ამოძრავებს და არ ტოვებს ფიქრები იმაზე, რომ ეს მისთვის მიუღწეველია. ამის შემდეგ მეორე ყურადღება უჩვეულო შეგრძნებად გადაიქცევა და ადამიანი უკვე გრძნობს მას და საბოლოოდ ეს ყოფნის ახალ მდგომარეობად უვითარდება ანდა პრაქტიკულ სინამდვილედ. მეორე ყურადღება განსაკუთრებული ძალა ხდება, საშვი - სხვა, ყველაზე თამამ ფანტაზიებშიც კი წარმოუდგენელ სამყაროებში გადასვლელად.

მაგიური ხელოვნების გადმოცემის ორი გზა არსებობს. პირველი - ჯადოსნურ განზომილებათა სამყაროს მეტაფორების საშუალებით ახსნა. მეორე - მაგიის თეორიისა და პრაქტიკისათვის დამახასიათებელი აბსტრაქტული ტერმინოლოგიის საშუალებით. მე ყოველთვის მეორეს ვარჩევდი, თუმცა ეჭვი მეპარება რომ დასავლელი კაცის რაციონალური გონებისთვის ან ერთი იყოს გამოსადეგი ან მეორე.

დონ ხუანმა ამიხსნა, რა იმალებოდა მისეული მეორე ყურადღების განვითარების შესაძლებლობის მეტაფორული ახსნის მიღმა. ვინაიდან ის შემკრები წერტილის გადაადგილების შედეგს წარმოადგენს, მეორე ყურადღებას არ შეუძლია თავისთავად განვითარდეს, ჩარევის გარეშე. ის გამიზნულად ვითარდება. შესაბამისად ადამიანმა ჯერ უნდა ჩამოიყალიბოს მიზანი - განივითაროს მეორე ყურადღება. ამასთან ერთად მეორე ყურადღება მაინც იდეის დონეზე რჩება. მაგრამ საბოლოოდ ადამიანი დაისახავს მიზნად შეინარჩუნოს მეორე ყურადღება, როგორც შემკრები წერტილის გადაადგილების კონტროლირებადი უნარი.

- მე ვაპირებ ძალის პირველი ნაბიჯი გასწავლო , განმიცხადა დონ ხუანმა, მე მინდა გასწავლო როგორ ააწყო სიზმარხილვა.

- რას ნიშნავს სიზმარხილვის აწყობა?

- სიზმრის აწყობა ნიშნავს შევიძინოთ პრაქტიკული უნარი, ზედმიწევნით ვაკონტროლოთ სიტუაციის საერთო განვითარება სიზმარში.მაგალითად შენ გესიზმრება რომ კლასში ხარ. მოცემულ შემთხვევაში შენი ამოცანა სიზმრის აწყობისას იქნება ის, რომ შენ არ მისცემ საშუალებას სიზმარს სხვა ადგილას გადაგიყვანოს. შენ არ გადახტები კლასიდან მთებში. უკეთ რომ ვთქვათ, შენ აკონტროლებ კლასის ხატს და არ აძლევ საშუალებას შეიცვალოს ვიდრე შენ არ ისერვებ ამას.

- ასეთი რამ შესაძლებელია?

- რა თქმა უნდა შესაძლებელია. კონტროლის ეს ტიპი არაფრით არ განსხვავდება იმისგან რასაც შენ ყოველდღიურ ცხოვრებაში იყენებ. ჯადოქრები ეჩვევიან ამასა და მართავენ სიზმრებს როცა ეს საჭიროა.იმისათვის რომ სიზმრის მართვის უნარი გამოვიმუშაოთ აუცილებლად რაიმე უბრალოდან უნდა დაიწყო. ამაღამ სიზმარში შენს ხელებს უნდა უყურო.

ჩვენ თითქმის არასოდეს შევხებივართ ამ თემას როდესაც ნორმალური ცნობიერების მდგომარებაში ვიმყოფებოდი. თუმცა როცა ვიხსენებდი რა ხდებოდა ჩემს თავს მეორე ყურადღებისას, აღმოვაჩინე, რომ ჩვენ კვლავ ვუბრუნდებოდით სიზმრის აწყობის თემას და უფრო დაწრილებით განვიხილავდით მას. მაგალითად, მე განვუცხადე დონ ხუანს ყველაფერი რასაც მისი დავალების აბსურდულობაზე ვფიქრობდი, ამის საპასუხოდ დონ ხუანმა შემომთავაზა მივდგომოდი ამას, როგორც რაიმე სახის თავგადასავალს, თავისებურ გასართობს და არა როგორც რაიმე დამღლელს და სერიოზულს.

- როცა სიზმარხილვაზე ვისაუბრებთ ისეთი სერიოზული იყავი როგორიც გინდა, მითხრა მან, - ახსნა ყოველთვის ღრმა გააზრებას მოითხოვს. მაგრამ სიზმრის ნახვისას შენ ბუმბულზე მსუბუქი უნდა იყო. უდავოა სიზმრის ხელოვნება მოითხოვს მიზანდასახულობას და სერიოზულ მიდგომას, მაგრამ სერიოზულობის ხარისხი რამდენადმე განსხვავებულია - ეს უზრუნველი სიცილის სერიოზულობაა, ასე იცინის ადამიანი რომელსაც არაფერი ანაღვლებს ამქვეყნად. მხოლოდ ამ შემთხვევაში სიზმრების ნახვა გადაიქცევა სიზმრის ხელოვნებად.

დონ ხუანი მარწმუნებდა. რომ ხელები მან უნებურად აირჩია. მზერის ფიქსაციის ობიექტი სიზმარში ხელების ნაცვლად შეიძლება ნებისმიერი სხვა ობიექტი ყოფილიყო, ხერხი მაინც გაჭრიდა. ამოცანის დედააზრი იყო არა ის, რომ სიზმარში გარკვეული ობიექტი გვეპოვა, არამედ აგვემოქმედებინა დასიზმრების ყურადღება.

დასიზმრების ყურადღებას დონ ხუანი აღწერდა როგორც კონტროლს, რომელსაც ადამიანი ამყარებდა სიზმარზე, შემკრები წერტილის დაფიქსირებით ახალ ნებისმიერ ადგილას. უფრო ზოგადად, დასიზმრების ყურადღებას, მან უწოდა ცნობიერების მიუწვდომელი ზღვარი, რომელიც თავისთავად არსებობს და ელოდება როდის გამოვიწვევთ მას, როდის მივცემთ მას საშუალებას. დასიზმრების ყურადღება დაფარული პოტენციური შესაძლებლობაა, რომელსაც ყოველი ჩვენგანი რეზერვში ინახავს. თუმცა როგორც წესი ჩვენ არასოდეს გვიწევს ამ ინსტრუმენტის ყოველდღიურ ცხოვრებაში გამოყენება.

კრახით დასრულდა ჩემი პირველი მცდელობა სიზმარში საკუთარი ხელებისთვის დამეხედა. რამოდენიმე თვიანი უსაფუძვლო მცდელობების შემდეგ, მე ყველა ცდა შევწყვიტე და დონ ხუანს მისი დავალების აბსურდულობის გამო შევჩივლე.

- არსებობს სიზმრების შვიდი კარიბჭე , - მიპასუხა მან, - და შვიდივე უნდა გააღო ერთმანეთის მიყოლებით, ყველა , შვიდივე! ახლა შენ პირველ კარიბჭესთან დგახარ და თუ შენ განიზრახე დაეუფლო სიზმრის ხელოვნებას, შენ უნდა შეაღო ის.

- რატომ ადრე არაფერი მითხარი ამაზე?

- უაზრო იქნებოდა შენთვის სიზმრის კარიბჭეებზე მოყოლა, ვიდრე პირველ მათგანს თავს არ მიარტყამდი. ახლა კი ზუსტად იცი, რომ ეს წინააღმდეგობებია რომლებიც შენ უნდა გადალახო.

დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ სამყაროს ენერგეტიკულ ნაკადებში არის შესასვლელი და გასასვლელი,და სიზმარხილვისთვის ეს შვიდი კარიბჭეა. სიზმრის მნახველი ამას წინააღმდეგობად იღებს,და ჯადოქრებმა მათ სიზმარხილვის შვიდი კარიბჭე დაარქვეს.

- პირველი კარიბჭე ეს ზღურბლია რომელიც გადალახვაც ღრმად ჩაძინებამდე განსაკუთრებული გრძნობის გაცნობიერებით შეიძლებ, - მიყვებოდა დონ ხუანი, - ის სასიამოვნო სიმძიმეს გავს რომელიც თვალის გახელას არ გვანებებს. კარიბჭეს ჩვენ მაშინ ვაღწევთ, როცა ვაცნობიერებთ რომ ვიძინებთ, და სიბნელესა და სიმძიმეში ვეშვებით.

- მაგრამ როგორ უნდა გავაცნობიერო რომ ვიძინებ ? ნუთუ ამისთვის რაიმე განსაკუთრებული წესი არსებობს?

-არა, არანაირი წესი არ არსებობს, გარდა განზრახვისა გააცნობიერო როგორ იძინებ.

- მაგრამ როგორ უნდა განიზრახოს ადამიანმა ამის გაცნობიერება ?

- განზრახვა - ეს არ არის იოლად ასახსნელი რამ. სისულელე იქნება, თუ მე ან ვინმე სხვა ამის ახსნას შევეცდებით. დაიმახსოვრე რასაც ახლა გეტყვი: თავიდან ჯადოქარი აყალიბებს იმის განზრახვას რის განხორციელებასაც აპირებს, და ამას მხოლოდ განიზრახავს.

- ეს ხომ არაფერს ნიშნავს დონ ხუან?

- უფრო ყურადღებით მიუდექი, ერთხელაც შენ თითონ მოგიწევს ამის ახსნა. ჩემი ახსნა იმიტომ გეჩვენება უაზრო, რომ არასათანადო კონტექსტში აღიქვამ მას. ისევე, როგორც ნებისმიერი რაციონალურად მოაზროვნე ადამიანი, შენ ცდილობ საღი აზრის ფარგლებში მოაქციო ყოველივე , ანუ აღიქვა გონებით. მაგრამ ჩემ მტკიცებულებაში საუბარია განზრახვაზე. ამიტომ ჯადოქრის თვალსაზრისით ამ ფორმულირების მნიშვნელობა ენერგეტიკული სხეულის ფუნქციას უკავშირდება. ჯადოქრები თვლიან რომ თუ ადამიანს ამ ფორმულიების გაგება მოუნდება მისი ენერგეტიკული სხეულით სულ სხვანაირად იგებს მას, ვიდრე მისი გონება. მთელი საიდუმლო ენერგეტიკული სხეულის მიგნებაა. ამისთვის კი ენერგიაა საჭირო.

-ენერგეტიკული სხეული ასეთ ფორმულირებას როგორ იგებს დონ ხუან?

- როგორც სხეულებრივ შეგრძნებას, ეს ძალიან ძნელი გადმოსაცემია , ეს უნდა იგრძნო რომ გაიგო რას ვგულისხმობ.

მე მინდოდა რომ უფრო ზუსტად აეხსნა, მაგრამ დონ ხუანმა ზურგზე დამარტყა და მეორე ყურადღების მდგომარეობაში გადამიყვანა. ამ დროისათვის მისი ეს მანიპულაცია ჩემთვის ჯერ კიდევ საიდუმლოდ რჩებოდა. შემეძლო დამეფიცა, რომ შეხებით ის მაჰიპნოზებდა. ვფიქრობ, მან უეცრად ჩამაძინა და ეს სიზმარში მივდიოდით უცნობი ქალაქის ფართო ქუჩაზე, რომლის ორივე მხარესაც ხეები ჩაერიგებინათ. სიზმარი იმდენად ნათელი იყო და ჩემი გარშემო მიმდინარე მოვლენების აღქმა კი ისე მკვეთრი რომ დავიწყე ორიენტირება, ქუჩებზე აბრების კითხვა და ხალხის თვალიერება. ისინი არ საუბრობდნენ არც ინგლისურად და არც ესპანურად, მაგრამ ქალაქი დასავლური იყო. ხალხი ქუჩებში ჩრდილოეთ ევროპელებს გავდნენ. მე ვიფიქრე, რომ ეს ლიტველები იყვნენ და სახლებზე წარწერებისა და საგზაო ნიშნების კითხვამ ჩამითრია.

დონ ხუანმა ფრთხილად მიბიძგა და მითხრა

- შეეშვი, მაინც ვერ შეძლებ განსაზღვრო სად ვართ , ეს შეუძლებელია. უბრალოდ მე გასესხე ცოტაოდენი ჩემი ენერგია რომ შენს ენერგეტიკულ სხეულამდე მიგეღწია, და ამან მოგცა საშუალება მიგეღწია სხვა სამყარომდე,მაგრამ ცოტა ხნით და ეცადე ჭკვიანურად გამოიყენო ეს დრო.

- ეცადე ყველაფერი დაათვალიერო მაგრამ არც ისე თამამად, ეცადე არავინ შეგნიშნოს.

ჩუმად ჩავუარეთ ერთ კვარტალს.ამან ჩემზე განსაკუთრებული ზემოქმედება მოახდინა. რაც მეტს მივდიოდით ჩემში საფრთხის შეგრძნება იზრდებოდა.გონება ცნობისმოყვარეობას მოეცვა სხეული კი შფოთვას. გარკვევით ვაცნობიერებდი, რომ ამ სამყაროში არ ვიყავი. როცა გზაჯვარედინს მივუახლოვდით და გავჩერდით ყურადღება მივაქციე სუფთად გაკრეჭილ ხეებს. ეს იყო დაბალი დახვეულ-ფოთლებიანი ხეები. ყოველი ხის გარშემო გაკეთებული იყო ფართო ოთხკუთხედი მოსარწყავად და ვერც ერთ მათგანზე მე ვერც ბალახი და ვერ ნაგავი ვერ შევამჩნიე რაც ასე დამახასიათებელი იყო ჩვეულებრივი ქალაქის გაზონებისთვის,მხოლოდ ნახშირივით შავი ფხვიერი მიწა.

ერთი წუთით ვიდრე ქუჩას გადავკვეთდი ყურადღება ბორდიურს მივაქციე და უცებ შევამჩნიე, რომ ქუჩებში მანქანები არ იყო.სასოწარკვეთილი ვცდილობდი მეყურებინა ხალხისთვის რომელიც გარშემი გვეხვია , იმედი მქონდა ჩემი შიშის მიზეზს ცოტათი მაინც მივხვდებოდი, როგორც კი ვინმეს შევხედავდი ისიც ჩემს თვალიერებას იწყებდა. მომენტალურად ჩვენს გარშემო მუქი ლურჯი და ყავისფერი თვალების რკალი წარმოიქმნა.

მეხივით დამარტყა იმისმა გაცნობიერებამ რომ ეს სულაც არ იყო სიზმარი, ეს რეალობა იყო მაგრამ ყოველგვარი კავშირის გარეშე იმასთან, რისი რეალობად ჩათვლასაც მე მივეჩვიე.

მე დონ ხუანისკენ მოვბრუნდი .მე თითქმის გავიგე რა იყო უცნაური ამ ხალხში მაგრამ ამ დროს უჩვეულოდ სუსხიანმა ქარმა სახეში დამიბერა, შიგნით შეაღწია და ცხვირში, თვალებში, ყურებში, პირში ... თვალები დამიბინდა და მაიძულა დამევიწყებინა რისი თქმა მინდოდა დონ ხუანისთვის. წუთის შემდეგ კი მე ისევ იქ აღმოვჩნდი საიდანაც მოგზაურობა დაიწყო - დონ ხუანის სახლში.მე მოკუნტული ვიწექი ჩალის საწოლზე.

- მე ცოტაოდენი ჩემი ენერგია მოგეცი და შენ შეძელი შენი ენერგეტიკული სხეულისთვის მიგეღწია.განმიცხადა დონ ხუანმა ისეთი ტონით თითქოს რაიმე თავისთავად გასაგებზე მიდიოდა საუბარი.

მე მესმოდა მისი სიტყვები მაგრამ თავად ვერ ვპასუხობდი.უჩვეულო ქავილმა მზის წნულის არეში ჩემი სუნთქვა ზერელე და მტკივნეული გახადა.მე ვხვდებოდი რომ სიზმარში ნანახ ხალხზე და ამ სიზმარხილვაზე რაღაც ტრანსცენდენტურის აღმოჩენის ზღვარზე ვიყავი, მაგრამ იმაზე დაკვირვება რაც ვიცოდი არ გამომდიოდა.

- სად ვიყავით დონ ხუან, - ვკითხე მე, - ეს სიზმარი იყო თუ ჰიპნოზური მდგომარეობა?

- ეს არ იყო სიზმარი, ეს სიზმარხილვა იყო, - მიპასუხა მან, - მე დაგეხმარე რომ მეორე ყურადღებისთვის მიგეღწია რათა გაგეგო, რომ განზრახვა არა გონების არამედ ენერგეტიკული სხეულის სფეროს მიეკუთვნება.

ამ ეტაპზე შენ ვერ აცნობიერებ ამ ყველაფრის მნიშვნელობას. მარტო იმიტომ არა, რომ საკმარისი ენერგია არ გაქვს,არამედ იმიტომაც, რომ განზრახვა შენთვის ჯერ კიდევ უცნობია. აქამდე შენ არასოდეს განგიზრახავს რაიმეს მიღწევა ან მოპოვება. შენ რომ იცოდე ეს რა არის, შენი ენერგეტიკული სხეული მაშინვე მიხვდებოდა რომ ერთადერთი გზა განზრახვის ფორმულირებისა მდგომარეობს იმაში, რომ განზრახვის ფოკუსირება მოახდინო იმაზე თუ რისი გაკეთებაც ან მიღწევაც გაქვს განზრახული. ამჯერად მე მივმართე შენი განზრახვა შენი ენერგეტიკული სხეულის მიღწევისკენ.

- სიზმრის მიზანი ეს განზრახვის ფორმირებაა ისე რომ ჩვენს ენერგეტიკულ სხეულს მივაღწიოთ? - ვიკითხე მე რაღაც უცნაური იმპულსით აღძრულმა.

- კი შეიძლება ასეც ითქვას,- დამეთანხმა დონ ხუანი, - მოცემულ სიტუაციაში როცა ჩვენ სიზმრის პირველ კარიბჭეზე გვაქვს საუბარი, სიზმრის მიზანია განზრახვის ფორმირება ისე, რომ ენერგეტიკულმა სხეულმა გააცნობიეროს, რომ ის იძინებს. უნდა აიძულო არა საკუთარი თავი, არამედ ენერგეტიკული სხეული და ამავე დროს არა იმდენად აიძულო რამდენადაც საშუალება მისცე გაიაზროს რომ იძინებს. რადგან განზრახვა - ესაა სურვილი, რომელიც გამორიცხავს სურვილს, გამორიცხავს ქმედებას. განზრახვა- ესაა სურვილი სურვილის გარეშე, ქმედება ქმედების გარეშე.

- მიიღე განზრახვის გამოწვევა, - განაგრძობდა დონ ხუანი,- მდუმარედ, ჩამოყალიბებულად , ყოველგვარი ფიქრის გარეშე , დაარწმუნე საკუთარი თავი რომ შენ მიაღწიე შენს ენერგეტიკულ სხეულს , რომ შენ სიზმრისმხედველი ხარ. როგორც კი ამას გააკეთებ, შენ მომენტალურად დაიწყებ ჩაძინების მომენტის გაცნობიერებას.

-მაგრამ როგორ უნდა დავარწმუნო ჩემი თავი რომ მე სიზმრისმხევდელი ვარ, როცა ვიცი რომ არ ვარ?

- როცა შენ გესმის რომ საკუთარი თავი რაღაცაში უნდა დაარწმუნო მომენტალურად უფრო რაციონალური ხდები. როგორ უნდა დაარწმუნო საკუთარი თავი, რომ სიზმრის მხედველი ხარ, როცა არ ხარ? მთელი საიდუმლო განზრახვაშია, ეს ორივეა: აქტი დაარწმუნო საკუთარი თავი, რომ სიზმრისმხედველი ხარ, თუმცა იქამდე სიზმრის ნახვაში არ გივარჯიშია, და აქტი - დარწმუნებული იყო ამაში.

- ე.ი მე ჯერ უნდა ვუთხრა საკუთარ თავს რომ სიზმრისმხედველი ვარ და შემდეგ მთელი ჩემი ძალისხმევა მივმართო რომ ეს დავიჯერო ? ამის თქმა გინდა?

- არა, განზრახვა გაცილებით ადვილია და ამავე დროს განუზომლად რთულიც. მისი ფორმირებისთვის აუცილებელია წარმოსახვა, დისციპლინა და მიზანმიმართულობა. მოცემულ შემთხვევაში განიზრახო ეს ნიშნავს შეიძინო შინაგანი ცოდნა იმისა, რომ სიზმრისმხედველი ხარ. ეს უნდა იყოს ცოდნა რომელიც სხეულს ეკუთვნის.მისი ყოველი უჯრედით უნდა გრძნობდე რომ სიზმრის მხედველი ხარ.

შემდეგ დონ ხუანმა ხუმრობით დაამატა რომ მას აღარ ჰქონდა სასესხებელი ენერგია და რომ ჩემს ენერგეტიკულ სხეულამდე თავადვე უნდა მიმეღწია, რადგან სხვა გამოსავალი არ მქონდა. განზრახვის ფორმირება სიზმრის პირველ კარიბჭემდე მისაღწევად არის მეორე ყურადღებამდე და ენერგეტიკულ სხეულამდე მისვლის საშუალება.ე ს აღმოჩენა თავის დროზე უძველესმა ჯადოქრებმა გააკეთეს.

ეს მითხრა და დონ ხუანმა ფაქტიურად გამომაგდო მე თავისი სახლიდან და მიბრძანა არ დავბრუნებულიყავი იქმდე სანამ განზრახვის საშუალებით სიზმრის პირველ კარიბჭეს არ მივაღწევდი.

მე დავბრუნდი სახლში და თვეების განმავლობაში ძილის წინ გააფთრებით განვიზრახავდი დამემახსოვრებინა ჩაძინების მომენტი და სიზმარში საკუთარი ხელები მენახა. რაც შეეხება ამოცანის მეორე ნაწილს- დამერწმუნებინა ჩემი თავი, რომ უკვე მივაღწიე ჩემს ენერგეტიკულ სხეულს და სიზმრისმხედველი ვარ, შეუძლებელი მეჩვენებოდა.

მაგრამ ერთხელ, როდესაც დღისით წამოვწექი დასასვენებლად , სიზმარში ვნახე, როგორ ვუყურებდი საკუთარ ხელებს. ეს შემთხვევა უნიკალური აღმოჩნდა, ის აღარ განმეორებულა. კვირა კვირას მიჰყვებოდა მაგრამ მე ძველებურად არ შემეძლო გამეცნობიერებინა ჩაძინების მომენტი და მეპოვა საკუთრი ხელები სიზმარში. მაგრამ ნელ ნელა ვამჩნევდი, რომ ჩემს სიზმრებში რაღაც გაურკვეველი შეგრძნება ჩნდებოდა. თითქოს რაღაც უნდა გამეკეთებინა მაგრამ ვერ ვიხსენებდი რა. ეს შეგრძნება ისეთი ძლიერი იყო რომ ყოველ ღამით მაღვიძებდა.

დონ ხუანს მოვუყევი ჩემი ამაო მცდელობების შესახებ, რათა როგორმე გადამელახა სიზმრის პირველი კარიბჭე და მან მითითებები მომცა.

- როცა სიზმარმხილველს სიზმარში რაიმეს პოვნას ავალებენ, ეს მახეა. ნამდვილი მიზანი ჩაძინების მომენტის გაცნობიერებაა. და ეს , როგორც არ უნდა უცნაურად მოგეჩვენოს მიიღწევა არა ჩაძინების მომენტზე კონცენტრირებით, არამედ სიზმარში რაიმე ობიექტზე მდგრადი ფიქსაციის გზით.

დონ ხუანმა მომიყვა რომ სიზმარმხილველი ყველაფერს, რაც სიზმარშია, მიზანმიმართულად შეავლებს თვალს, და ის ობიექტი, რომელზედაც მტკიცედაა ფოკუსირებული მისი ყურადღება, მხოლოდ თავისებური ათვლის წერტილია.

განუზომელი ძალისხმევის ფასად მე მართლაც შევძელი მეპოვა სიზმარში ხელები. მაგრამ ეს ხელები ჩემი არ იყო. ის მხოლოდ მეგონა ჩემი, სინამდვილეში კი ისინი მე არ მეკუთვნოდნენ გამუდმებით იცვლებოდნენ, და დრო და დრო კოშმარულ ფორმებს იღებდნენ. მაშინ როდესაც ყველაფერი დანარჩენი ჩემს სიზმარში საოცრად მდგრადი იყო. მე თითქმის შევძელი ჩემი ყურადღების არეში მოხვედრილი ყველა ობიექტის ხატის შენარჩუნება.

ასე გრძელდებოდა რამდენიმე თვე. და უცებ ჩემი სიზმრების ხარისხი მკვეთრად შეიცვალა. მე სპეციალურად ამისთვის არაფერი გამიკეთებია. უბრალოდ ყოველ საღამოს ვწვებოდი მტკიცე განზრახვით, რომ გამეცნობიერებინა ჩაძინების მომენტი და სიზმარში მეპოვა ჩემი ხელები.

დამესიზმრა, თითქოს ჩემს მშობლიურ ქალაქში ვიყავი. მართალია ჩემი სიზმრის ქალაქი არ ჰგავდა ჩემს მშობლიურ ქალაქს, მაგრამ სიზმარში მე მაინც დარწმუნებული ვიყავი რომ ეს ის ქალაქი იყო სადაც მე დავიბადე. დაიწო ყველაფერი როგორც ჩვეულებრივი, თუმცა ძალიან ნათელი სიზმარი. შემდეგ განათება სიზმარში შეიცვალა. სახეები უფრო მკვეთრი გახდა. ქუჩა რომელზეც მივდიოდი უფრო რეალური ვიდრე წამის წინ. ამტკივდა ფეხები. ვიგრძენი, რომ საგნები აბსურდამდე მკვრივი იყო. როცა კარებს მივეჯახე, არა მხოლოდ ვიგრძენი მუხლის ტკივილი არამედ საკუთარ თავზეც გავბრაზდი მოუხერხებლობის გამო.

მე სავსებით რეალურად დავეხეტებოდი ქალაქში, სანამ არ დავიქანცე. ვხედავდი ყველაფერს ისე ნათლად, თითქოს ამ ქალაქში ჩამოსული ტურისტივით მეხეტიალა მის ქუჩებში. არ იყო არავითარი სხვაობა ამ ქალაქში სეირნობასა და იმ ქალაქებში სეირნობებს შორის სადაც მე პირველად ჩავედი.

- მე მგონია რომ შენ ძალიან შორს წახვედი, - მითხრა დონ ხუანმა , მას შემდეგ რაც ჩემი მონაყოლი მოისმინა, - შენ მხოლოდ ჩაძინების მომენტის გაცნობიერება გევალებოდა.შენ დაანგრიე კედელი მაშინ როცა მხოლოდ მასზე დამჯდარი კოღოს მოკვლა გევალებოდა.

-შენ იმის თქმა გინდა, რომ ეს ყველაფერი ავურიე?

-არა. მაგრამ შენ ცდილობ გააკეთო ის რაც ერთხელ უკვე გამოგივიდა.როდესაც მე შენი შემკრები წერტილი ვაიძულე დაძრულიყო და ჩვენ იმ უცნაურ ქალაქში მოვხვდით შენ არ გეძინა.შენ ხედავდი სიზმარს მაგრამ არ გეძინა.ეს იყო სიზმარი , მე იმას ვგულისხმობ რომ შენი შემკრები წერტილი ჩვეულებრივი ძილის დროს არ გადაადგილდა .მე ვაიძულე ის დაძრულიყო.

- ახლა შენ თვითონ შეგიძლია მისი ამ მდებარეობის მიღწევა სიზმრის საშუალებით. მაგრამ ახლა მე აღარ გირჩევდი პრაქტიკის გაგრძელებას.

-ეს საშიშია?

- თანაც როგორ! სიზმარხილვა განსაკუთრებულ სიფხიზლეს მოითხოვს. დაუშვებელია ყოველგვარი მცდარი მოძრაობა. სიზმარხილვა გამოღვიძების კონტროლის მოპოვების პროცესია. სიზმარხილვის ყურადღებას სჭირდება სისტემატიური ვარჯიში, რადგან ესაა მეორე ყურადღების კარი.

- რა სხვაობაა სიზმრის ყურადღებასა და მეორე ყურადღებას შორის?

- მეორე ყურადღება ოკენეს ჰგავს ხოლო სიზმარხილვის ყურედღება მდინარეა რომელიც მას უერთდება. მეორე ყურადღება აღქმის მდგომარეობაა, როცა ისეთ სრულყოფილ სამყაროებს აღვიქვამთ, როგორიც ჩვენია. ხოლო სიზმრის ყურადღება ეს სიზმარში არსებული ცალკეული ობიექტების აღქმის მდგომარეობაა .

დონ ხუანმა ხაზი გაუსვა, რომ სიზმრის ყურადღება ეს ჯადოქრების სამყაროს ნებისმიერი მოძრაობის გასაღები. ჩვენს სიზმარში არსებული უამრავი ობიექტიდან არის ისეთებიც, რომელიც ენერგეტიკული ჩარევის შედეგია. ისინი შემოყვანილია ჩვენს სიზმრებში უცხოების მიერ. ჯადოქრობის ხელოვნება სწორედ იმაში მდგომარეობს რომ იპოვო და ამოიცნო ისინი.

დონ ხუანმა ისე გამოკვეთა ეს რამოდენიმე ფრაზა რომ მე ვთხოვე ეს კიდევ ერთხელ აეხსნა, მცირე ყოყმანის შემდეგ მან მიპასუხა.

- სიზმრები - ეს კარი თუ არა, გარკვეული გასაძვრომია სხვა სამყაროებში გასასვლელად. ისინი ჰგვანან ქუჩას, სადაც ორმხრივი მოძრაობაა. ამ საძვრომებით ჩვენი ცნობიერება ყოფიერების სხვა სფეროებში აღწევს. იქიდან კი ჩვენს სიზმრებში აღწევენ მზვერავები.

- რა არის მზვერავები?

- ენერგიის ნაკადები, რომლებიც შემოიჭრებიან ჩვენს ჩვეულებრივ სიზმარში და ერევიან იქ არსებულ ობიექტებს. უცხო ენერგიის ნაკადებს რომელიც აღწევენ ჩვენს სიზმრებში, ჩვენ აღვიქვამთ ხან როგორც რაიმე ნაცნობს, ხან როგორც უცხოს.

- მაპატიე დონ ხუან მაგრამ ჩემამდე რაღაც ვერ აღწევს შენი ახსნა.

- ვერ აღწევს, რადგან შენ სიზმარხილვაზე ისევ ისე ფიქრობ, როგორც მოვლენაზე, რაც ჩვენ თავს ხდება როცა ვიძინებთ. მე კი გთავაზობ მეორე ვერსიას, სიზმრები ეს საძვრომია აღქმის სხვა სფეროში. მისი გავლით მოედინება უცხო ენერგიის ნაკადებიდა როცა ტვინი ან გონება აღიქვამს ამ ენერგიებს, ის გადააქცევს მათ სიზმრის ნაწილად.

დონ ხუანი ცოტა ხანს დადუმდა რომ ჩემი გონებისთვის თავისი ნათქვამის გაცნობიერების საშუალება მოეცა.

-ჯადოქრები აცნობიერებენ ამ ენერგიის ნაწილს , - განაგრძობდა ის, - და როგორც კი შეამჩნევენ, ცდილობენ გამოყონ ისინი სიზმრის ნაკადიდან.

- რატომ აცალკევებენ მას ჯადოქრები დონ ხუან?

- რადგან ეს ნაკადენი უცხო რეალობებიდან მოდიან და თუ მათ თვალს მივადევნებთ თავიანთ დასაბამამდე ისინი ჩვენი გამცილებლები გახდებიან ისეთ სივრცეში, რომელიც სავსეა საიდუმლოებებით. ჯადოქრებსაც რომ შიშს გვრის მათი ხსენება.

- როგორ აცალკევებენ ჯადოქრები მათ სიზმრის ჩვეულებრივი დინებიდან?

- სიზმარხილვის ყურადღების ვარჯიშისა და კონტროლის საშუალებით. გარკვეულ მომენტში სიზმარხილვის ყურადღება აღმოაჩენს მათ სიზმრის ნაკადში და ფოკუსირდება მათზე, მაშინ მთელი სიზმარი ლღვება და რჩება მხოლოდ უცხო ენერგია.

დონ ხუანმა უარი თქვა ამ თემის კიდევ განხილვაზე. ის დაუბრუნდა იმას რომ ჩემი სიზმარხილვა უნდა განეხილა როგორც სიზმრის ხელოვნებაში პრაქტიკის პირველი მცდელობები. ეს კი ნიშნავდა რომ მე სიზმრის პირველ კარიბჭეს მივაღწიე.

ერთხელ უეცრად დონ ხუანი მოულოდნელად დაუბრუნდა შეწყვეტილ საუბარს. მან თქვა:

- ახლა მე მინდა ისევ გაგიმეორო რა უნდა გააკეთო სიზმარში, რომ სიზმარხილვის პირველი კარიბჭე გადალახო. ფოკუსირება გააკეთე რაიმე ობიექტზე რასაც აირჩევ როგორც ათვლის წერტილს. შემდეგ გადაიტანე მზერა სხვა ობიექტებზე წამიერად და ისევ ათვლის წერტილს დაუბრუნდი. გახსოვდეს, თუ შენ მხოლოდ წამიერად შეხედავ, ობიექტები არ გადაადგილდებიან. შემდეგ ისევ დაუბრუნდი ათვლის წერტილს.

- რას ნიშნავს სიზმრის პირველ კარიბჭეში გავლა?

- ჩვენ ვაღწევთ პირველ კარიბჭეს როცა ვაცნობიერებთ ჩაძინების მომენს ან როცა ვხედავთ ფანტასტიკურად რეალურ სიზმარს. მას შემდეგ რაც მათ მივაღწევთ საჭიროა გადავლახოთ და ამასთანავე შევინარჩუნოთ ჩვენს სიზმარში არსებული ყველა ობიქტი.

- მე თითქმი გამომდის ვუყურო ობიექტებს ჩემს სიზმარში მაგრამ ისინი სწრაფად ქრებიან.

- სწორედ ამაზე გეუბნები, - მიპასუხა მან, - ათვლის წერტილის გამოყენების მეთოდი შემუშავებული იქნა ჯადოქრების მიერ სიზმრის ისეთი თვისების კომპენსირებისთვის როგორიც სწრაფმავლობაა. ყოველ ჯერზე როცა შენ გამოყოფ ათვლის წერტილს და მზერის ფოკუსირებას აკეთებ მასზე შენ გრძნობ ენერგიის მოზღვავებას. ამიტომ დასაწყისისათვის ნუ ეცდები დიდი რაოდენობით ობიექტს შეხედო. ოთხი საკმარისი იქნება. მერე თანდათან გააფართოვებ დიაპაზონს, ვიდრე არ ისწავლი ყველაფრის დანახვას რასაც მოისურვებ. მაგრამ ყოველთვის, როდესაც სახეები გადაადგილებას დაიწყებენ, დაუყოვნებლივ დაუბრუნდი ათვლის წერტილს და ყველაფერი ახლიდან დაიწყე.

- შენ მართლაც გჯერა იმის, რომ მე მივაღწიე სიზმრის პირველ კარს დონ ხუან?

- ენ გჯერა ამის და ეს უკვე ბევრს ნიშნავს , იმისდა მიხევდით თუ როგორ წახვალ წინ, შეამჩნევ, როგორ ადვილად გამოგივა სიზმარხილვის პრაქტიკა.

მე ვფიქრობდი, რომ დონ ხუანი ან აჭარბებდა, ან ჩემი გამხნევება უნდოდა. მაგრამ მან მითხრა რომ სრულიად გულწრფელი იყო.

- ყველაზე გასაოცარი რაც ემართება სიზმრისმხედველს ისაა, რომ პირველი კარიბჭის მიღწევასთან ერთად ის თავის ენერგეტიკულ სხეულსაც აღწევს.

- რა არის ენერგეტიკული სხეული?

- ფიზიკური სხეულის ორეული. ენერგიით შექმნილი მოჩვენების მსგავსი სუფთა ენერგიისგან შექმნილი ფორმა.

- და განა ფიზიკური სხეული არ შედგება ენერგიისგან?

- შედგება, განსხვავება მხოლოდ იმაშია, რომ ენერგეტიკული სხეული ეს მხოლოდ ფორმაა მასის გარეშე. ენერგეტიკულ სხეულს შეუძლია შეასრულოს ფიზიკური სხეულისთვის უცხო ქმედებები.

- მაგალითად დონ ხუან?

- მაგალითად თვალის ერთ დახამხამებაში დედამიწის სხვა კუთხეში აღმოჩენა. სიზმარხილვა ეს ენერგეტიკული სხეულის წრთობაა, მისთვის დრეკადობისა და კორდინაციის მინიჭება გარკვეული წვრთნის შედეგად. სიზმრის პრაქტიკით ჩვენ ვამკვრივებთ ენერგეტიკულ სხეულს სანამ ის აღქმადი ერთეული არ გახდება. ცნობიერება, რომელიც ენერგეტიკულ სხეულს გააჩნია დამოუკიდებელია, თუმცა კი ჩვენი ყოველდღიური ცნობიერების გავლენას განიცდის. ენერგეტიკული სხეული თავს აღიქვამს თავისებურ განცალკევებულ სფეროში.

- და ეს რა სფეროა დონ ხუან?

- ენერგია. ენრგეტიკული სხეული აღიქვამს ენერგიას როგორც საკუთრივ ენერგიას.სიზმრის პროცესში მან ენერგიას შეიძლება სამგვარად მიმართოს: აღიქვას ენერგიის ნაკადები,გამოიყენოს ენერგია როგორც ბიძგი რათა რაკეტის მსგავსად გადაფრინდეს სრულიად განსხვავებულ სივრცეში,ანდა აღიქვას ისე როგორც ჩვენ ჩვეულებრივად აღვიქვამთ სამყაროს.

- რას ნიშნავს ენერგიის ნაკადების აღქმა?

-ეს ნიშნავს მის დანახვას. ენერგეტიკული სხეული ხედავს მას, ან როგორც შუქს ან როგორც ნაკადს რომელიც ვიბრირებს ან სივრცის არაერთგვაროვნებას. ანდა გრძნობს მას როგორც რხევას ან გარკვეულ გრძნობას რომელიც ფიზიკურ ტკივილთანაც შეიძლება იყოს გაიგივებული.

- და მეორე საშუალება, დონ ხუან, რომელსაც შენ ახსენებდი, ენერგიის, როგორც ბიძგის გამოყენება?

- ენერგია ენერგეტიკული სხეულის აღქმისა და არსებობის სფეროა. ამიტომ მისთვის სიძნელეს არ წარმოადგენს სამყაროში არსებული ენერგეტიკული ნაკადების გამოყენება გადაადგილებისთვის. ყველაფერი რაც ამას ჭირდება მხოლოდ ენერგეტიკული ნაკადის გამოცალკევებაა და მისი მიყოლაა.

დონ ხუანი ჩაფიქრდა და გაჩერდა, თითქოს რაღაცის დამატება სურდა და არ იცოდა, ღირდა ამის გაკეთება თუ არა. მან გაიღიმა და ისევ განაგრძო ახსნა სწორედ იმ მომენტში როცა მე უკვე კითხვის დასმას ვაპირებდი.

- მე უკვე ვთქვი რომ თავიანთ სიზმრებში ჯადოქრები გამოყოფენ მზვერავებს, რომლებიც სხვა სამყაროებიდან არიან, ამას ემსახურება ენერგეტიკული სხეული. ის ამოიცნობს და ისრუტავს უცხო ენერგიას. მაგრამ არასასურველია, რომ სიზმარმხილველი ამით ძალიან გაერთოს , რადგან მზვერავების დაჭერა გატაცებად გადაიქცევა, რომელზეც ის დამოკიდებული ხდება. მე არ მინდოდა შენთვის ამის მოყოლა იმ სიიოლის გამო, რომლითაც ადამიანს შეუძლია ამ ნადირობაში ჩათრეულ იქნეს.

დონ ხუანმა სწრაფად შეცვალა საუბრის თემა და მთელი რიგი პრაქტიკული საშუალებები გამაცნო. მე აღმოვაჩინე, რომ ჩემთვის რაღაც დონეზე ბევრი მათგანი მიუღწეველი, მაგრამ სხვა დონეზე სავსებით ლოგიკური და გასაგები იყო. მან კიდევ ერთხელ აღნიშნა, რომ განზრახულად კონტროლირებადი მიღწევა სიზმრის პირველი კარიბჭისა - ესაა გზა ენერგეტიკული სხეულისკენ. მაგრამ ამ მიღწევის შენარჩუნება ენერგიის რაოდენობაზეა დამოკიდებული. ჯადოქრები ამისთვის საჭირო ენერგიას ყოველდღიური სამყაროს აღსაქმელად გამოსაყენებელი ენერგიის ჭკვიანურად გადანაწილების გზით.

როცა მე ვთხოვე რომ უფრო ნათლად აეხსნა , დონ ხუანმა მითხრა რომ ყოველი ადამიანი ფლობს საწყის ენერგიას. ესაა ენერგიის მთელი რაოდენობა, რაც გაგვაჩნია და მას ჩვენ მთლიანად გარშემო არსებული სამყაროს აღსაქმელადდა იქ წარმოქმნილი პრობლემების მოსაგვარებლად ვიყენებთ.მან რამოდენიმეჯერ გაიმეორა რომ ენერგიას ჩვენ სხვა ვერსაიდან ავიღებთ,რადგან ჩვენში არსებულ ენერგიას უკვე ვიყენებთ, ერთი წვეთიც კი არაა დარჩენილი იმ ექსტრაორდინალური აღქმისთვის რასაც ჩვენ სიზმარხილვას ვეძახით.

- და რაღა უნდა ვქნათ? ვკითხე მე

- ჩვენ მხოლოდ ისღა გვრჩება რომ ძუნწები გავხდებით ენერგიასთან მიმართებაში,ის უნდა მოვიპოვოთ ნებისმიერი ხერხითა და გზით რაც კი შეიძლება.

მერე დონ ხუანმა მომიყვა რომ ჯადოქრებს განსაკუთრებული მეთოდი გააჩნდათ ენერგიის მოსაპოვებლად.ისინი გონივრულად გადაანაწილებენ მას და ცდილობენ მისი მინიმელური რაოდენოდა მოეახმარებინათ ყველაფერ იმისთვის რასაც ზედმეტად თვლიან.ამ მეთოდს ჰქვია „ჯადოქრის გზა“.როგორც დონ ხუანმა განმარტა „ჯადოქრის გზა“ მდგომარეობდა ჯადოქრის მიერ გარკვეული მიდგომის შერჩევაში ყველა იმ ცხოვრებისეულ სიტუაციაში რომელთანაც მას უხებოდა შეჯახება ამ სამყაროში.ის რასაც ჯადოქარი ირჩევს ყოველთვის უფრო გონივრულია ვიდრე ის რასაც ჩვენ გავსწავლინ მშობლები ,ჯადოქრის არჩევანი ცხოვრების სტილის გამოსწორებაში მდგომარეობს,ესაა ჩვენი დამოკიდებულების შეცვლა სიცოცხლის მიმართ.

- რა დამოკიდებულებაზე ლაპარაკობ?

-არსებობს ცხოვრებასთან დამოკიდებულების ორი ძირითადი ვარიანტი:
პირველი - დანებდე მას, მოერგო მის მოთხოვნებს, ან ებრძოლო მათ.
მეორე - შენი ცხოვრებისელი სიტუაციების ფომირება შენივე გეგმების შესაბამისად.

- და შენ შეგიძლია შენი ცხოვრებისეული სიტუაციების ფორმირება დონ ხუან?

-ადამიანს შეუძლია თავისი ცხოვრებისეული სიტუაციების ფორმირება მისივე წესებთან შესაბამისობაში. - მიპასუხა მან, - სიზმრისმხედველები აკეთებენ ამას. ეს საშინლად ჟერს? სულაც არა,თუ იმას გავითვალისწინებთ რა ცოტა ვიცით საკუთარი თავის შესახებ.

მან მითხრა, რომ როგორც მასწავლებელი, იგი დაინტერესებულია იმით, რომ მე როგორც საჭიროა გავიაზრო რა არის ცხოვრება და რას ნიშნავს ცხოვრობდე. უფრო სწორად განსხვავება სიცოცხლის ფენომენის, როგორც ბიოლოგიური ძალების ზემოქმედების საგნისა და სიცოცხლის პროცესისა მიმართულის შემეცნებისკენ.

- ცხოვრებისეული სიტუაციის ფორმირებისას,- განაგრძობდა დონ ხუანი,- ჯადოქრები ცხოვრების პროცესის გააზრებას გულისხმობენ. ამ გააზრების ფორმირების ხარჯზე ჩვენ შეგვიძლია მივიღოთ ენერგია, საკმარისი იმ შედეგების ფორმირებისთვის, ცხოვრებაში გაკეთებული ყველა არჩევანისთვის და მთელი სასიცოცხლო პროცესისთვის.

სიზმარზე საუბრის დამთავრებისას დონ ხუანმა მირჩია უბრალოდ კი არ მეფიქრა იმაზე, რაც მომიყვა, არამედ მეცადა მრავალგზის გამეორების გზით დამენერგა მისი კონცეფციები ცხოვრებაში, გამომემუშავებინა ახალი, უფრო კორექტირებული და ენერგეტიკულად ჯანსაღი ცხოვრების წესი. ის ამტკიცებდა, რომ ყველაფერი ახალი ჩვენს ცხოვრებაში, ძირითადად ჯადოქრების კონცეფციებია, რასაც ის მე მასწავლიდა, საჭირო იყო განმეორებულიყო ჩვენს სრულიად დაქანცვამდე და მხოლოდ ასე შევძლებდით გავხსნილიყავით. მან ისიც დააყოლა, რომ სწორედ გამეორების გზით ჩვენი სოციუმის წინაპრები გვაჩვევენ ამ სამყაროში არსებულ აღქმის თავისებურებებს.

იმისად მიხედვით როგორ ვვარჯიშობდი სიზმრის ხელოვნების დასაწყის სტადიაში, მე მივაღწიე იმას, რომ მთლანად გამეცნობიერებინა ჩაძინების მომენტი. გარდა ამისა ვისწავლე გავჩერებულიყავი სიზმარში, რათა სათანადოდ დამეთვალერებიან ნებისმიერი ობიექტი. ის რასაც მე ვგრძნობდი სულ ცოტა სასწაულად მიმაჩნდა.

დონ ხუანი მარწმუნებდა, რომ რაც უფრო კონტროლირებადი ხდებოდნენ სიზმრები, ჩვენს მიერ ჩვენი სიზმარხილვის ყურადღებაც უფრო სრულყოფილი ხდებოდა. ის არ ცდებოდა როცა ამბობდა რომ სიზმრის ყურადღება მოქმედებას იწყებდა, როცა მას გამოიხმობდი, როცა მის წინაშე რაიმე ამოცანას დააყენებდი. ეს არ მიმდინარეობდა, როგორც ჩვეულებრივი გააზრების პროცესი. ოპერაციული სისტემები, რომლებიც გარკვეულ დროს მოითხოვენ ან ფუნქციონალური ქმედებები რომლებსაც გარკვეულ შედეგამდე მივყავართ ამ დროს არ არსებობს. უბრალოდ დგება გამოღვიძება, რაღაც, რაც აქამდე თვლემდა მოქმედებას იწყებს.


სიზმარხილვის მეორე კარიბჭე

სიზმრის პრაქტიკის დროს მე აღმოვაჩინე, რომ ამ ხელოვნების სასწავლებლად მასწავლებელს აუცილებლად უნდა შეერჩია დიდაქტიკურ სინთეზზე დაფუძნებული მიდგომა. ამით იგი შეძლებს სწავლების იმ ნაწილის გამოვლენასა და გაძლიერებას რომელიც მეტ ყურადღებას იმსახურებს. რას მიაღწია დონ ხუანმა როცა პირველი დავალება მომცა? მას უნდოდა, რომ სიზმრის ყურადღება მევარჯიშებინა სიზმარში ნანახ ობიექტებზე ფოკუსირების გზით. მიმართულების ისრად დონ ხუანმა შემომთავაზა ჩაძინების მომენტის დაფიქსირება. მისი თქმა, რომ სიზმარში დანახული ობიექტების შესწავლა სიზმრის ყურადღების წვრთნაში გამომადგებოდა ნამდვილი მახე იყო.

როგორც კი ხელი მოვკიდე სიზმრის ხელოვნების პრაქტიკას მაშინვე მივხვდი, რომ სიზმრის ყურადღება ძალიან მნიშვნელოვანი იყო. მაგრამ გონებიდან გამომდინარე სიზმრის დონეზე არსებული ცნობიერება შეუძლებლად მეჩვენებოდა. დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ ამგვარი წვრთნის საფუძველი სიმკტიცე, დაჟინებაა.ადრე თუ გვიან ამ სიმტკიცის წყალობით გონების დამცავი ბარიერები დაინგრევა, და ავანსცენაზე სიზმრის ყურადღება გამოდის.

რაც უფრო მეტად ვაკვირდებოდი სიზმრის ობიექტებს სიზმრისვე ყურადღების წყალობით, ჩემში დაიწყო თავდაჯერების ზრდა. ეს იმდენად უცნაური იყო რომ მე დონ ხუანს მივმართე.

- თავდაჯერებულობის შეგრძნება ზუსტად ისაა რაც მეორე ყურადღების სფეროში შეგიყვანს, ამიხსნა მან.

- ახლა მოვითხოვ კიდევ უფრო ფხიზელ მიდგომას. უფრო დაკვირვებული იყავი, ნელა გააგრძელე გზა მაგრამ არ შეჩერდე და რაც მთავარია არ ილაპარაკო ამაზე. უბრალოდ იმოქმედე!

მე გავანდე მას, რომ უკვე მივაღწიე იმას, რასაც ის მოითხოვდა ჩემგან. და მართლაც როდესაც სიზმრის ობიექტებს ხანმოკლე მზერას მივაპყრობდი ისინი არ ქრებოდნენ. მე ვუთხარი, რომ ყველაზე რთული პირველი ბარიერის დაძლევაა, რომელიც სიზმარს ჩვენი ჩვეული ცნობიერების სფეროში შემოსვლას უშლის. მე მისი აზრი მაინტერესებდა, რადგან თავად ვთვლიდი, რომ ბარიერი წმინდა ფსიქოლოგიური თვისებაა განპირობებული ჩვენი სოციალური პირობითობით, რომელიც სიზმარს არც თუ სერიოზულ მნიშვნელობას ანიჭებს.

- ეს ბარიერი არა მხოლოდ პირობითობის შედეგია, - ამიხსნა მან, ეს სიზმრის პირველი კარიბჭეა. ახლა როცა შენ ის უკვე გადალახე, შენ უცნაურად გეჩვენება, როგორ არ შეგეძლო შეჩერებულიყავი როცა გინდოდა და სიზმრის ობიექტს დაკვირვებოდი. თუმცა ნუ იჩქარებ და ამას მიღწევად ნუ ჩათვლი. სიზმრის პირველი კარიბჭე ბუნებრივი წინააღმდეგობაა და მისი გადალახვა ენერგიის უბრალო ზრდით მიიღწევა.

შემდეგ დონ ხუანმა დაიჟინა რომ სიზმარზე მარტო მაშინ ილაპარაკებდა, როცა მეორე ყურადღების მდგომარეობაში ვიქნებოდი, ან როცა თავად ის ჩათვლიდა საჭიროდ. ის მთხოვდა ყველა შემთხვევაში გამეგრძელებინა სიზმრის პრაქტიკა, თავის მხრივ კი მპირდებოდა, რომ არაფერში ჩაერეოდა. სიზმრის ფორმირებას ეტაპობრივად ვეუფლებოდი და ისევ გამიჩნდა უცნაური შეგრძნება, რომელსაც არ მივაქციე ყურადღება. ეს ისეთი შეგრძნებაა, თითქოს რუში ვვარდები. ეს ზუსტად ჩაძინების მომენტში დგებოდა. დონ ხუანი არ ჩარეულა, მას არცერთხელ არ უთქვამს, რომ ეს შეგრძნებები უაზრო იყო, და მომცა ნება ჩამეწერა ყველაფერი რასაც საჭიროდ ჩათვლიდნენ. ახლა ვაცნობიერებ, რამდენად სულელურად გამოვიყურებოდი დონ ხუანის თვალში. ახლა ვფიქრობ რომ თუ ვინმესთვის სიზმრის პრაქტიკის სწავლება მომიწევს, მე ძირშივე გადავჭრი ამ სულელურ წამოწყებას. დონ ხუანი კი უბრალოდ ჩუმად დამცინოდა და ეგომანიაკს მეძახდა, რომელიც აცხადებდა, რომ საკუთარი მნიშვნელოვნების შეგრძნებას ებრძოდა და სინამდვილეში პირად დღიურს აწარმოებდა ყდაზე წარწერით „ჩემი სიზმრები“.

ყოველ შესაფერის დროს დონ ხუანი აღნიშნავდა, რომ სიზმრის ყურადღების გასათავისუფლებლად საჭირო ენერგია ჩვენს ხელთ უკვე არსებული ენერგიის მარაგის სწორად გადანაწილების ხარჯზე გამოთავისუფლდება. ის მართალი იყო. გამოთავისუფლებული სიზმრის ყურადღება ცხოვრების წესის კორექტირების შედეგია. რადგან არ არსებობს არანაირი სხვა ენერგიის წყარო რომელთან მიერთებაც შეგვიძლია, ბიძგის მისაღწევად ჩვენ გვიწევს იმ ენერგიის გადანაწილება, რომელსაც უკვე ვფლობთ.

ენერგიის გადანაწილების მექანიზმის ასამოქმედებლად საუკეთესო „საპოხს“ დონ ხუანის აზრით სწორედ ჯადოქრის გზა წარმოადგენდა. ხოლო ამ გზაზე ყველაზე მნიშვნელოვანი და დიდი მიღწევა საკუთარი მნიშვნელოვნების შეგრძნების დაკარგვა იყო. დონ ხუანი დარწმუნებული იყო, რომ ეს აუცილებელია ჯადოქრისთვის ნებისმიერი მიღწევისთვის თავის საქმეში. დონ ხუანი ამაში დარწმუნებული იყო და მოსწავლეებისგან ითხოვდა, რომ ამისთვის განსაკუთრებული ყურადღება მიექციათ, რადგან ის თვლიდა, რომ საკუთრი მნიშვნელოვნების შეგრძნება არა მხოლოდ ჯადოქრის მთავარი და ყველაზე საშიში მტერი იყო, არამედ საბედისწერო ბარიერი იყო მთელი კაცობრიობისთვის.

დონ ხუანი თვლიდა, რომ სწორედ ჩვენი მნიშვნელოვნების შეგრძნების დაკმაყოფილებაში იხარჯებოდა ჩვენი ენერგიის დიდი ნაწილი. ეს განსაკუთრებით თვალშისაცემია, როცა ვცდილობთ ისე წარუდგინოთ თავი საზოგადოებას, რომ უკეთესად მოგვიღონ , შესაბამისად გვაინტერესბს, როგორ მიგვიღებენ, და ძალიან ვზრუნავთ იმაზე, რა შთაბეჭდილებას ვახდენთ. ყოველთვის ძალიან ვღელავთ იმაზე, მოვეწონებით თუ არა გარშემომყოფებს და როგორ შთაბეჭდილებას მოვახდენთ. თუ ნაწილობრივ მაინც შევძლებთ გავნთავისუფლდეთ საკუთარი მნიშვნელოვნების შეგრძნებისაგან, მაშინვე აღმოვაჩენთ ორ რამეს: პირველი - გამოთავისუფლდება ენერგია, რომელიც ჩვენს დიდებულების ილუზიას კვებავს, მეორე - ჩნდება თავისუფალი ენერგია მეორე ყურადღებაში შესაღწევად, რაც ჩვენ საშუალებას მოგვცემს თვალი მაინც მოვკრათ სამყაროს დიდებულებას.

იმისთვის რომ ჩემი სიზმრის ყურადღების ერთი და იგივე ობიექტზე ხანგრძლივად ფიქსირება მესწავლა ორი წელი დამჭირდა. სამაგიეროდ ამაში ისე დავხელოვნდი თითქოს მთელი ცხოვრება სხვა არაფერი მეკეთებინოს. ყველაზე უცნაურიი კი ისაა, რომ ვერც კი წარმომედგინა, რომ როდისმე ეს არ შემეძლო. თუმცა მახსოვდა, როგორ მიჭირდა ამაზე ფიქრი როგორც პოტენციურ შესაძლებლობაზეც კი. ერთხელაც მივხვდი, რომ სიზმრში მიმდინარე მოვლენების კვლევის უნარი ჩვენთვის ადამიანებისთვის თანდაყოლილია, ისევე როგორც სიარულის უნარი, ადამიანი ხომ ორფეხა არსებაა მაგრამ რამხელა ძალისხმევა გვჭირდება რომ სიარული ვისწავლოთ!

მოკლე მზერებით სიზმრის ობიექტების თვალერების ახალ უნარს თან ერთვოდა საკუთარო თავისათვის იმის გამუდმებული შეხსენება, რომ ეს უნდა გაკემეკეთებინა, მე ისედაც მქონდა მიდრეკილება ბუზღუნისადმი, მაგრამ სიზმარში ეს მიდრეკილება იზრდებოდა, საკუთარ თავზე ბრაზი მომდიოდა და ვეკითხებოდი კიდეც: ეს ვინმე გარეშეს გავლენა ხომ არ იყო? დრო და დრო ისიც კი მეგონა, რომ ვგიჟდებოდი.

- მე მთელი სიზმარი ვყბედობ საკუთარ თავთან და ვახსენებ, რომ უნდა ათვალიეროს ობიექტები, - შევჩივლე დონ ხუანს .

მთლიანობაში ვცდილობდი დამეცვა ჩვენი შეთანხმება და მხოლოდ მისი ინიციატივით განგვეხილა სიზმრის ხელოვნება, მაგრამ მომეჩვენა რომ ეს შემთხვევა სერიოზული იყო.

- შემთხვევით ეს ისე ხომ არ ჟღერს თითქოს ეს შენ კი არა სხვა ვიღაც ლაპარაკობს? - მკითხა დონ ხუანმა.

- კი ეს ზუსტად ეგრეა! ეს სწორედ ისე ჟღერს, თითქოს ეს მე არ ვარ.

- მაშინ ეს შენ არ ხარ. მაგრამ ამ მოვლენის ახსნის დრო ჯერ არ მოსულა. დავუშვათ, რომ ამ სამყაროში მარტონი არ ვართ, რომ სიზმარმხილველისათვის მისაწვდომია სრულფასოვანი მთლიანი სამყაროები. ამ სრულფასოვანი სამყაოებიდან ჩვენთან ენერგეტიკული არსებები მოდიან. შემდეგში როცა ისევ გაიგონებ, როგორ ებუზღუნები საკუთარ თავს სიზმარში, რეალურად გაბრაზდი და უბრძანე „ შეწყვიტე !“

მე ახალ გამოწვევას შევეჯახე - დროულიად გამეხსენებინა ის, თუ რა უნდა მებრძანებინა და ალბათ იმიტომაც, რომ ეს ყოველივე ძალიან მაღიზიანებდა, მე საბოლოოდ მაინც შევძელი გამეხსენებინა და მეყვირა სიზმარში : „შეწყვიტე!“ ბუზღუნი მაშინვე შეწყდა და მეტად აღარ განმეორებულა.

- ეს ყველა სიზმრისმხილველს ემართება? - შევეკითხე დონ ხუანს, როდესაც ისევ შევხვდით ერთმანეთს.

- ზოგიერთებს, - გულგრილი ტონით მიპასუხა მან, მინდოდა მომეყოლა როგორი უცნაური იყო ს ყველაფერი, მაგრამ დონ ხუანმა შემაწყვეტინა.

- ახლა შენ მზად ხარ სიზმრის მეორე კარიბჭეს მიუახლოვდე.

მე მაშინვე ჩავეჭიდე შესაძლებლობას მიმეღო პასუხები ყველა კითხვაზე რომელიც გონებაში დამიგროვდა, რადგან აქამდე ამის შესაძლებლობა არ მომეცა. განსაკუთრებით მაინტერესებდა ის, თუ რა გადავიტანე როდესაც სიზმრის პირველ კარს მივუახლოვდი. ვუთხარი დონ ხუანს რომ მშვენივრად მახსოვდა ყველა ობიექტი, რომლებსაც ჩემს სიზმრებში ვხედავდი, და რომ მე არ განმიცდია მანამდე არაფერი მსგავსი და არ მინახავს მსგავსი ფერები და დეტალები, რაც მაშინ სიზმარში ვნახე.

- რაც უფრო მეტს ვფიქრობ ამაზე, - ვუთხარი მე, - მით უფრო მაინტერესებს ეს. როდესაც ჩემს სიზმრებში მყოფ ხალხას ვათვალიერებ, მე საშინელი შიში მიპყრობს, სისხლის გამყინავი, ეს რა გრძნობაა დონ ხუან?

- ჩემი აზრით შენი ენერგეტიკული სხეული იმ ადგილას უხილავი ენერგიის ანკესზე წამოეგო და რადგან შენ პირველად შეეჯახე უცხო ენერგიას, შენში გაჩენილი შიშისა და პროტესტის გრძნობა სავსებით ბუნებრივი იყო.

- შენ ძველი დროის ჯადოქარივით იქცევი, - განაგრძო მან, - როგორც კი შემთხვევა მოგეცემა, შენ უშვებ შენს შემკებ წერტილს, ამ დროს ის ძალიან დიდ მანძილზე გადაადგილდება, შემდეგ შენც უძველესი ჯადოქრების მსგავსად გაემგზავრე სადღაც შორს არსებულ ამყაროს მიღმა, ეს მოგზაურობა რეალურია და თანაც საშიში.

მე ამ შენიშვნას ყურადღება არ მივაქციე და არც მის მნიშვნელობას ჩავუფიქრდი, რადგან სხვა საკითხი უფრო მაღელვებდა და ვკითხე:

- ეს ქალაქი სხვა პლანტაზეა?

- შენ ცდილობ იმაზე დაყრდნობით ახსნა სიზმარი რაც იცი, ერთადერთი, რაც მე შემიძლია გითხრა ისაა, რომ ეს ქალაქი არ არის ჩვენს სამყაროში.

- და მაშინ სადაა?

- ამ სამყაროს მიღმა რა თქმა უნდა, მომისმინე შენ ხომ არც თუ ისე სულელი ხარ, შენ თავიდანვე ყველაფერი შენიშნე, და თავს იტყუებ რომ არ გახსოვს მხოლოდ იმიტომ რომ არ შეგიძლია წარმოდგინო რომ რაიმე არ ეკუთვნოდეს ამ სამყაროს.

- კარგი და ამ სამყაროს მიღმა სადაა დონ ხუან?

- შეგიძლია მენდო სიტყვაზე, რომ ამ სამყაროს მიღმა ყველაზე იდუმალი რამაა ჯადოქრულ ხელოვნებაში. შენ, მაგალითად, გგონია რომ მაშინ მეც ის ვნახე რაც შენ, შენ ხომ არც ერთხელ არ გიკითხავს რა ვნახე, მაგრამ სინამდვილეში მხოლოდ შენ ნახე ის ქალაქი და ის ხალხიც. მე კი მსგავსი არაფერი მინახავს, მე ენერგია ვნახე, ასე რომ ამ შემთხვევაში შენთვის ამ სამყაროს მიღმა ნიშნავს იმ ქალაქში.

- მაგრამ მაშინ, დონ ხუან, გამოდის რომ ის ქალაქი რეალური არ იყო, ის მხოლოდ ჩემთვის და ჩემს გონებაში არსებობდა.

- არა, ამაში არ არის საქმე, ახლა შენ ცდილობ რაღაც ჭეშმარიტად ტრანსცენდენტური ძალიან ჩვეულებრივ მოვლენამდე დაიყვანო, მაგრამ ეს შეუძლებელია. მოგზაურობა რეალური იყო. შენ ნახე ეს ქალაქი, მე ვნახე ენერგია. არც მე არც შენ არ ვიყავით მართლები, მაგრამ ამავე დროს არც მე და არც შენ არ ვცდებოდით.

- შენი სიტყვები, მსგავსი მოვლენების რეალურობას რომ შეეხება, მე სრულიად მაბნევს, შენ ხომ ახლახანს თქვი რომ ეს ქალაქი რეალურია, მაგრამ თუ ეს ასეა, მაშინ რატომ გაგვიჩნდა ჩვენი მისი აღქმის ორი სხვა და სხვა ხატი?

- ძალიან იოლად, ჩვენი ვერსიები განსხვავებულია, რადგან ამ მოვლენისადმი ჩვენი ერთგვაროვნების მახასიათებლისა და შინაგანი კავშირის სხვა და სხვა დონეზე ვიყავით. და მე ხომ გეუბნებოდი, რომ ეს მახასიათებლები აღქმის მთავარი აგასღებია.

- როგორ ფიქრობ მე კიდევ მოვხვდები ამ კოკრეტულ ქალაქში?

- მე შენ მიმიყვანე იქ. ასე რომ არ ვიცი, უფრო სწორედ ვიცი, მაგრამ ახსნა არ შემიძლია, ან შემიძლია და არ მინდა, უბრალოდ ცოტა მოცდა გჭირდება, რომ შენ თვითონ უკეთ გაერკვე რაშია საქმე. ამაზე დონ ხუანმა საუბარი შეწყვიტა.

- მოდი ძირითად თემას დავუბრუნდეთ, განაგრძო მან, სიზმარხილვის მეორე კარი მაშინ მიიღწევა, როცა შენ „ იღვიძებ“ ერთი სიზმრიდან მეორეში. შენ იმდენი სიზმარხილვა შეიძლება გქონდეს, რამდენიც გინდა, ან იმდენი, რამდენსაც შეძლებ. მთავარია ერთნაირ დონეზე კონტროლი და ერთ ერთ მათგანში „გამოღვიძება“, და არა ჩვენს ცნობიერ სამყაროში.

მე პანიკამ მომიცვა.

- შენ იმის თქმა ხომ არ გინდა , რომ ვერასოდეს გამოვიღვიძებ ამ სამყაროში? - ვკითხე მე .

- არა მე ეს არ მითქვამს. მაგრამ რადგან ამ თემას შეეხე, მე იძულებული ვარ გითხრა, რომ ეს სრულიად შესაძლებელია, ძველი დროის ჯადოქრებს ჰქონდათ ასე მოქცევის ჩვევა. ისინი არასოდეს იღვიძებდნენ ამ ცნობიერ სამყაროში. ასე მოიქცა ზოგიერთი ჩემი თაობის ჯადოქარიც. რა თქმა უნდა, ამის გაკეთება შესაძლებელია, მაგრამ მე არ გირჩევდი. მე მინდა, რომ სიზმარხილვის პრაქტიკის დამთავრებისას შენ ცნობიერ სამყაროში გაიღვიძო ჩვეულებრივი მეთოდით. მაგრამ აი, პრაქტიკის დროს, შენ უნდა დაგესიზმროს რომ შენ სხვა სიზმარში გაიღვიძე.

უნებურად მე წამომცდა კითხვა, რომელიც დიდი ხანი მაწვალებდა, ფაქტიურად რაც სიზმრის პრაქტიკისათვის განზრახვის ფორმირებაზე დავიწყე მუშაობა. საკუთარი ხმა გავიგონე რომელიც კითხულობდა

- მაგრამ განა ეს შესაძლებელია?

დონ ხუანმა შემამჩნია, რომ მე ჩემს ჭკუაზე არ ვიყავი, და ისევე, როგორც მაშინ, სიცილით მიპასუხა.

- რა თქმა უნდა ეს შესაძლებელია. მთელი მარილი თვითკონტროლშია, ეს არაფრით არ განსხვავდება იმ თვითკონტროლისაგან, რასაც რეალურ ცხოვრებაში ვიყენებთ.

როგოც იქნა ვძლიე ჩემს დაბნეულობას და შემდეგი კითხვის დასამელად მოვემზადე , მაგრამ დონ ხუანმა დამასწრო და სიზმარხილვის მეორე კარიბჭეზე დაიწყო ლაპარაკი. მისმა ახსნამ კიდევ უფრო დამაბნია.

- არსებობს ერთი პრობლემა რაც მეორე კარიბჭეს უკავშირდება, - თქვა მან - და ეს შეიძლება ძალიან ძალიან სერიოზული იყოს. ყველაფერი ხასიათის თვისებაზეა დამოკიდებული და თუ ჩვენ მიდრეკილნი ვართ, მივეჯაჭვოთ საგნებს და სიტუაციას, ჩვენ შეიძლება სერიოზული სიძნელეები შეგვექმნას.

- რანაირად დონ ხუან?

- აბა დაფიქრდი, შენ ხომ უკვე გამოგიცდია ასეთი რამ, როცა სიზმრის შინაარსს იკვლევდი, არაჩვეულებრივი მიმზიდველი ინტერესი, უცნაური სიამოვნება, ახლა წარმოიდგინე შენ გადადიხარ ერთი სიზმრიდან მეორეში, ყველაფერს ათვალიერებ, ყველა დეტალს უკვირდები, ძნელი არ არის იმის მიხვედრა, რომ ასე სასიკვდილო სიღრმეებში ჩააღწევ, საიდანაც გამოსავალი არ არის. განსაკუთრებით თუ ადამიანისთვის ჩვეულია ინდულგირება.

- ნუთუ სხეული და ტვინი ჩვეული მეთოდით არ მოახდენს რეაქციას და არ გადალახავენ მას?

- გადალახავენ, თუ ეს ჩვეულებრივი სიზმარია, მაგრამ ჩვენს შემთხვევაში ნორმალურ სიზმარზე არ არის ლაპარაკი , ჩვენ სიზმარხილვაზე ვსაუბრობთ, ხოლო სიზმრისმხილველი, რომელმაც სიზმრის პირველი კარიბჭე გადალახა, ამით ენერგეტიკული სხეულის გაცნობიერებას მიაღწია, და სწორედ ენერგეტიკული სხეული გაივლის სიზმარხილვის მეორე კარიბჭეს, ერთი სიზმრიდან მორეში გადასვლით.

- რა გამომდინარეობს ამ ყველაფრიდან დონ ხუან?

- ის რომ სიზმარხილვის მეორე გადალახვისთანავე შენ უფრო მკაცრი და მტკიცე კონტროლი უნდა გამოიმუშავო სიზმრის ყურადღებაზე, რადგან სიზმრისმხილველისთვის ეს ერთადერთი დამცავი კლაპანია.

- რა არის დამცავი კლაპანი?

- შენ კიდევ მოგიწევს იმის გაგება რომ სიზმარხილვის რეალური მნიშვნელობა შენი ენერგეტიკული სხეულის სრულყოფაა, ხოლო სრულყოფილი ენერგეტიკული სხეული ყველაფერთან ერთად ფლობს სიზმარხილვის კონტროლის ისეთ დონეს, რომ შეუძლია ნიშანი მისცეს და შეაჩეროს ის, როცა ამის აუცილებლობა დადგება, ესაა ის დამცავი კლაპანი, რომელიც სიზმრისმხილველის განკარგულებაშია, და უკვე აღარ აქვს მნიშვნელობა, თუ რა სიღრმეზე ეშვება სიზმრში და რა დონეზე ხდება იმ მომენტში ინდულგირება, და როგორც კი საჭირო გახდება, სიზმარხილვის ყურადღება მას ზედაპირზე ამოაგდებს.

მაშ ასე, მე ისევ შევუდექი სიზმარხილვის პრაქტიკას და ახლა უკვე აღარც ვიცოდი რას ვეძებდი. ამჯერად მიზანი გაცილებით ნაკლებად გარკვეული იყო, სიძნელეები კი პირიქით - უფრო მეტი. ახლაც ისევე, როგორც პირველი დავალებისას მე ვერაფრით გადავწყვიტე რა უნდა მექნა. ჩემს ცნობიერებაში ეჭვი შემოძვრა, რომ ამჯერად მთელი ჩემი პრაქტიკა უსარგებლო იქნებოდა, ურიცხვი წარუმატებლობის შემდეგ მე ისევ ამოსავალ წერტილს ვუბრუნდებოდი, უბრალოდ ვაგრძელებდი სიზმარხილვის ობიექტებზე ყურადღების ფიქსაციას. მე ვაღიარე რომ რაღაც მაკლდა და ამან მომცა გარკვეული ბიძგი. უკვე გაზრდილი ოსტატობით შემეძლო ჩემი ყურადღების ობიექტებზე ფიქსაცია.

მთელი წელი გავიდა რაიმე ხილული შედეგის გარეშე, მაგრამ შემდეგ ერთ დღეს უეცრად რაღაც შეიცვალა. მე ვნახე სიზმარი, სადაც ფანჯრიდან ვიყურებოდი და ვცდილობდი გამერკვია, შევძლებდი თუ არა დამეთვალერებინა ოთახიდან გადაშლილი პეიზაჟი. უცებ რაღაც ქარის მსგავსმა ძალამ, რომელსაც მე ყურაბში წივილად ვგრძნობდი, ფანჯრიდან გარეთ გამომიყვანა, წამით ადრე კი ჩემი ყურადღება მიიპყრო რაღაც უცნაურმა კონსტრუქციამ, რომელიც მოშორებით იყო. ის ტრაქტორს გავდა, შემდეგ წამს კი გავაცნობიერე რომ მის წინ ვიდექი და ყურადღებით შევისწავლიდი. სრულიად ცხადად ვაცნობიერებდი რომ ეს სიზმარხილვა იყო. მომივიხედე, რომ გამერკვია, ხომ არ გადმოვარდი ფანჯრიდან, რომლიდანაც ვიხედებოდი. ჩემს წინ გადაშლილი პეიზაჟით თუ ვიმსჯელებთ, სადღაც სოფლად, ფერმაში ვიყავი. მხედველობის არეში არ იყო არანაირი ნაგებობა. მინდოდა როგორც საჭირო იყო გამეაზრებინა, მაგრამ მთელი ჩემი ყურადღება მიიპყრო გარშემო არსებულმა სასოფლო სამეურნეო იარაღაბმა. ჩანდა, რომ მთელი ტექნიკა მიეტოვებინათ. ვათვალიერებდი თივის სათიბებს, ტრაქტორებს, მარცვლეული ასაღებ კომბაინებს, დისკისმაგვარ სახნისებს, საფქვავებს... ისინი ისე ბევრი იყო, რომ ის სიზმარი დამავიწყდა, საიდანაც ყველაფერი დაიწყო. შემდეგ გადავწყვიტე ორიენტირება და თვალი გადავავლე პეიზაჟს რომელიც მოცემულ მომენტში გარს მერტყა . გარკვეულ მანძილზე მოჩანდა რაღაც სარეკლამო დაფის მსგავსი, რომელიც მრავლადაა ამერიკის გზებზე, მის გარშემო კი ტელეგრაფის ბოძები.

როგორც კი ყურადღება სარეკლამო დაფას მივაპყარი, იმ წამსვე აღმოვაჩინე, რომ მის წინ ვიდექი, ფოლადის კონსტრუქცია მაშინებდა. მასში თითქოს რაღაც მუქარის მსგავსი იყო. დაფაზე გამოესახათ შენობა. ტექსტი წავიკითხე, ეს მოტელის რეკლამა აღმოჩნდა, უჩვეულოდ დარწმუნებული, ვფიქრობდი, რომ ორეგონაში ან ჩრდილოეთ კალიფორნიაში ვიყავი.

მე განვაგრძობდი სიზმრის პეიზაჟის თვალიერებას,სადღაც შორს მოჩანდა მთები, უფრო ახლოს მწვანე მომრგვალებული გორაკები, მათზე კი ხეების ჯგუფი, გადავწყვიტე რომ ეს კალიფორნიული მუხებია, მომინდა რომ მწვანე გორაკებს მივეზიდე, მაგრამ მათ ნაცვლად მთებმა მიმიზიდეს, მე ეჭვი არ მეპარებოდა, რომ ეს სიერაა.

იქ მთებში მე მთელმა ენერგიამ მიმატოვა, მაგრამ ვიდრე ეს მოხდებოდა, მე ერთმანეთის მიყოლებით დავათვალიერე სურათის დეტალები, სიზმარი უკვე აღარ იყო სიზმარი, მე მართლაც სიერას მთებში ვიყავი, ყოველ შემთხვევაში ჩემი ცნობიერება ასე აღიქვამდა.

როგორც ელექტროგამადიდებლიან ფოტო-ობიექტივში მე ვაკვირდებოდი ნაპრალებს ხეებს მღვიმეებს, შვერილებით მივძვრებოდი მთების მწვერვალებისკენ და ეს გრძელდებოდა, ვიდრე ძალა სულ არ გამომელია და ვეღარ ვახერხებდი ყურადღების მოკრებას და მის რომელიმე ობიექტზე ფოკუსირებას. ვიგრძენი, რომ კონტროლს ვკარგავდი. ბოლოს და ბოლოს აღმოვჩნდი უკან სიბნელეში და მთელი ადრინდელი პეიზაჟი უკვალოდ გაქრა.

შენ უკვე მიაღწიე სიზმრის მეორე კარიბჭეს, მაცნობა დონ ხუანმა, როდესაც მე ჩემს სიზმარხილვაზე მოვუყევი, ახლა შენ ამ კარიბჭეში უნდა შეხვიდე. მეორე კარიბის დაძლევა ძალიან სერიოზული რამაა, ამისთვის აუცილებელია ძალისხმევა და უმკაცრესი დისციპლინა.

მე არ ვიყავი დარწმუნებული, რომ დასახულ ამოცანას თავი გავართვი, რადგან სხვა სიზმარში ჩვეულებრივად ვერ ვიღვიძებდი და დონ ხუანს ვკითხე ამ შეუსაბამობაზე.

- ეს ჩემი შეცდომაა, - მიპასუხა მან, - მე გეუბნებოდი, რომ აუცილებელია ერთი სიზმრიდან მეორეში გაღვიძება, მაგრამ მხედველობაში რამდენამდე სხვა რამე მქონდა, ზუსტად და თანმიმდევრულად უნდა ცვალო სიზმრები და შენ სწორედ ეს გააკეთე. პირველ კარიბჭესთან მისასავლელად შენ ძალიან ბევრი დრო გაფლანგე შენი ხელების თვალერებაში. ამჯერად შენ პირდაპირ მიზნისკენ წახვედი და არ ცდილობდი მიყოლოდი ინსტრუქციას - გაგეღვიძა სხვა სიზმარში.

დონ ხუანმა მითხრა რომ სიზმრის მეორე კარიბჭის მიღწევის ორი კონკრეტული გაზა არსებობდა:

პირველი სხვა სიზმარში გაღვიძებაა ანუ სიზმრის ნახვა რომ ხედავ სიზმარს და სიზმარშივე ნახო რომ გაიღვიძე.

მეორე - სიზმრისხილვის ობიექტები გამოიყენო სხვა სიზმარში გადასასვლელად, როგორც ეს მე გავაკეთე.როგორც ყოველთვის, დონ ხუანმა ახლაც მომცა საშუალება მის ჩაურევლად პრაქტიკისა. მე კი მის მიერ წარმოდგენილ მეორე მეთოდს ჩავუღრმავდი და ხან მესიზმრებოდა რომ ვხედავდი სიზმარს, რომელშიც მე ვხედავდი, რომ გავიღვიძე ან ვიყურებოდი ელექტროგამადიდებლიან ფოტოობიექტივში და რაიმე ძალიან ახლო ობიექტიდან გადავდიოდი მიუწვდომელ ობიექტზე. ხანდახან მეორე მეთოდს ვიყენებდი ოდნავ შეცვლილი სახით, ვაშტერდებოდი რომელიმე სიზმრის ობიექტს იქამდე, სანამ ის არ იწყებდა ფორმის შეცვლას და სტვენით მიმათრევდა მეორე სიზმრის ქარიშხალში. მაგრამ მე წინასწარ არასოდეს ვიცოდი ამ სამიდან რომელ მეთოდს გამოვიყენებდი მოცემულ სიზმარში. ჩემი სიზმრის ხელოვნების დამუშავების პრაქტიკა კი იმით დამთავრად, რომ მე ან ყურადღება მეფანტებოდა ან ვიღვიძებდი, ან ღრმა ბნელ სიღრმეში ვეშვებოდი.

ყველაფერი კარგად მიდიოდა. ერთადერთი, რაც მაღელვებდა ის იყო, რომ სულ უფრო ხშირად მეორდებოდა გარკვეული ხარვეზები, რაც შიშსა და დისკომფორტს მგვრიდა, მე ვივარაუდე, რომ ეს ან ცუდი კვებით, ან იმ იმ ჰალუცინოგენური პრეპარატებით იყო გამოწვეული რომელსაც დონ ხუანი მაძლევდა და რომელიც ჩემს სიზმრის პრაქტიკაში შედიოდა. მაგრამ ბოლოს ეს შეტევები იმდენად ნათელი გახდა, რომ იძულებული გავხდი დონ ხუანისთვის მომეყოლა.

- შენ მაგიური ცოდნის ყველაზე სახიფათო ზღვარს მიუახლოვდი, ნამდვილ კოშმარს, ჭეშმარიტ შიშს - დაიწყო მან - მე ვალდებული ვარ, პირდაპირ გითხრა ეს, შენს რაციონალიზმთან რევერანსების გარეშე. ამ საზღვარს ყოველი ჯადოქარი გაივლის და ვშიშობ, რომ თუ არ გაგაფრთხილე ამ ეტაპზე, შესაძლოა ჩავარდნილიყავი და დაპანიკებულიყავი, ჩათვლიდი, რომ სადღაც შეცდომაა.

დონ ხუანმა სერიოზულად ამიხსნა, რომ სიცოცხლე და ცნობიერება როგორც ენერგეტიკული კატეგორიები მხოლოდ ცოცხალი ორგანიზმების თვისება არ იყო. ჯადოქრებმა დაინახეს რომ არსებობდნენ ორი ტიპის ცნობიერების მქონე არსებები, რომლებიც დედამიწაზე დაეხეტებოდნენ - ორგანული და არაორგანული არსებები. მათი ერთმანეთთან შედარებით ჯადოქრები მიხვდნენ, რომ ორივე სინათლის ნაკადი იყო, რომლის გავლითაც დედამიწაზე ყოველი მიმართულებით გადის ენერგეტიკული ნაკადები. ისინი ერთმანეთისგან ფორმითა და ნათების ინტენსივობით განსხვავდებოდნენ. არაორგანულ არსებებს წაგრძელებული ფორმა ქონდათ, როგორც სანთელს და მკრთალი შუქით ანათებდნენ. ორგანულ არსებებს კი უფრო მრგვალი ფორმა და უფრო მკრთალი შუქი აქვთ. კიდევ ერთი არსებითი განსხვავება მათ შორის, რაც ძველმა ჯადოქრებმა დაინახეს, ის იყო, რომ ორგანულ არსებათა სიცოცხლე და ცნობიერება სწრაფმავალი იყო, რადგან ამ არსებებს გამუდმებით სიჩქარეში უწევდათ ცხოვრება, არაორგანული არსებები კი გაცლებით დიდხანს ცოცხლობდნენ, რადგან მათი ცნობიერება უსასარულო სიმშვიდესა და სიღრმეში არსებობდა.

განსაკუთრებული სიძნელის გარეშე ჯადოქარს შეუძლია მოქმედება არაორგანულ არსებებთან,- განაგრძობდა დონ ხუანი - რადგან ამ უკანასკნელთ გააჩნიათ ცნობიერება, რაც აუცილებელი პირობაა თანამშრომლობისთვის.

- და ისინი ნამდვილად არსებობენ? - ვკითხე მე - ისევე როგორც მე და შენ?

- რა თქმა უნდა, არსებობენ, შეგიძლია მენდო, ჯადოქრები განსაკუთრებით ჭკვიანი ხალხია, არავითარ შემთხვევაში არ დაიწყებენ თამაშს და არ მიიღებდნენ რეალობად.

- რატომ ამბობ რომ ეს არსებები ცოცხალია?

- ჯადოქრები თვლიან, რომ იცოცხლო ეს ნიშნავს იაზროვნო, გქონდეს ცნობიერება. გქონდეს შემკრები წერტილი მისი თანმხლები ნათებით. სწორედ ეს მიანიშნებს ჯადოქარს, რომ არსება, რომელიც მის წინ დგას, ორგანულია ეს თუ არაორგანული, სავსებით ფლობს ცნობიერებას. ჯადოქრები აღქმას განიხილავდნენ როგორც სიცოცხლის აუცილებელ პირობას.

- მაშინ არაორგანული არსებებიც ისევე უნდა დაიხოცონ არა დონ ხუან?

- ბუნებრივია ისინიც ისევე კარგავენ ცნობიერებას როგორც ჩვენ. უბრალოდ მათი ცნობიერება ჩვენი ცნობიერებისთვის მიუწვდომლად დიდია.

- არაორგანული არსებები თავადაც ჯადოქრები არიან?

-მათ შემთხვევაში ძალიან ძნელი სათქმელია რა არიან, ასე ვთქვათ, ჩვენ მათ ვიღებთ და ვაიძულებთ ჩვენთან თანამშრომლობას.

ერთი წამით დონ ხუანმა შემათვალიერეა

- შენამდე ეს საერთოდ არ აღწევს - დარწმუნბით მითხრა მან.

- ჩემთვის საღი აზრის კუთხით ამაზე ფიქრი შეუძლებელია,- ვუთხარი მე.

- მე ხომ გაგაფრთხილე, რომ შენს საღს აზრს სერიოზული გამოცდა ელოდა. ამ შემთხვევაში მართებულია ყოველივე ისე დავტოვოთ, როგორც არის და მივცეთ მოვლენებს საშუალება წაყვნენ თავიანთ დინებას. მე ვიგულისხმე, რომ მივცეთ არაორგანულ არსებებს შენთან მოსვლის საშუალება.

- შენ ამას სერიოზულად ამბობ, დონ ხუან?

- აბსოლიტურად, არაორგანულ არსებებთან ურთიერთობის სირთულე იმაში მდგომარეობს, რომ მათი ცნობიერება ჩვენსასთან შედარებით გაცილებით ნელა მოქმედებს და იმაში, რომ მათ სცნონ ჯადოქარი წლები გადის. ამიტომ უნდა გამოიჩინო მოთ მინება და ელოდო. ადრე თუ გვიან ისინი გამოჩნდებიან. მაგრამ ისე არა, როგორც მე ან შენ გამოვჩნდენბოდით, ისინი ამისთვის ძალიან სპეციფიკურ საშუალებას მიმართავენ.

- როგორ იღენებ მათ ჯადოქრები? რამე სპეციალური მეთოდი არსებობს?

- ნუ ყოველ შემთხვევაში არ გამოდიან გზაჯვარედინზე და აცახცახებული ხმით არ ეძახიან როცა შუაღამეა, თუ რიტუალში ამას გულისხმობ

- მაშ რას აკეთებენ?

- ისინი მათ სიზმარხილვით იღებენ, მე ხომ გითხარი რომ ეს რამდენადმე მეტია ვიდრე უბრალოდ მიღება, სიზმარხილვის საშუალებით ჯადოქრები მათ თანამშრომლობას აიძულებენ.

- რანაირად აიძულებენ?

- სიზმარხილვა გულისხმობს შეკრები წერტილის იქ გაჩერებას სადაც ის ძილის დროს გადაადგილდება, აქედან წარმოქმნილი პოტენციალი არაორგანული არსებების ყურადღებას იქცევს, როგორც სატყუარა იზიდავს თევზს, და ისინიც მოდიან ამ სატყუარაზე. პირველ და მეორე კარიბჭემდე მისვლითა და მათ გადალახვით ჯადოქრები არაორგანული არსებებისთვის აგებენ მახეებს და აიძულებენ გაოჩნდნენ.

პირველი და მეორე კარიბჭის გადალახვით შენ მათ აიძულე გამოჩენილიყვნენ. ახლა დაელოდე ისინი როდის მოგცემენ ნიშანს.

- როგორი შეიძლება იყოს ეგ ნიშანი დონ ხუან?

- სავსებით შეძლება, რომ ერთ ერთი მათგანი გამოგეცხადოს. თუმცა ამისთვის ჯერ ძალიან ადრეა. ჩემი აზრი თნიშანი იქნება შენს სიზმარხილვაში ჩარევა. მე ვვარაუდობ რომ შიშის შემოტვები რომლებიც ამ ბოლო დროს გაქვს, ეს კავების ბრალი არ არის არამედ ენერგეტიკის იმ იმპულსების რომლებსაც არაორგანული არსებები გიგზავნიან.

- და ახლა რ ავქნა?

- მოატყუე შენი მოლოდინი.

მე ვერ მოვხვდი რას გულისხმობდა, მაშინ დონ ხუანმა დაწვრილებით ამიხსნა.

რას ველოდებით ჩვენ როცა სხვა ადამიანებთან ვიწყებთ ურთიერთობას? დაუყოვნებლივ რეაქციას ჩვენს კითხვებზე. მაგრამ არაორგანული არსებები ჩვენგან ძნელად დასაძლევი ბარიერით არიან დაშორებულნი, ენერგიის მოძრაობის სხვა სიჩქარით, ამიტომ მყისიერი რეაქცია არ იქნება და ჯადოქრებმა უნდა მოატყუონ თავისი მოლოდინი. გააგრძელონ კითხვების რეჟიმში ყოფნა, იმდენ ხანს, რამდენიც საჭიროა, რომ შენიძახილი გაიგონონ.

- შენ იმის თქმა გინდა რომ დაძახება და სიზმრის ხელოვნება ერთიდა იგივეა?

- კი მაგრამ სრულყოფილი შედეგის მისაღებად შენსპრაქტიკას კიდევ ერთი განზრახვა უნდა დაამატო, მიაღწიო არაორგანულ არსებებს, გაუგზავნო მას სიძლიერის და თავდაჯერების შეგრძნება, ყველანაირად ეცადე შენი შიშისა და დათრგუნვის გრძნობებმა არ მიაღწიოს მათამდე. ისინი თავადაც ძალიან საშიშნი არიან, შენთვინ ყველაზე ნაკლებად სასურველია ამაზე კიდევ შენი შიშის დამატება.

- ჩემთვის ბოლომდე გასაგები არ არის თუ როგორ ეცხადებიან ისინი სიზმრისმხილველებს. რა არის ის განსაკუთრებული ხერხი რითაც ისინი თავს გვამცნობენ?

- ხდება ხოლმე, რომ ისინი მატერიალიზდებიან პირდაპირ შენს წინ ამ სამყაროში, თუმცა დროის დიდი ნაწილი ისინი უჩინარნი არიან, მათი გამოჩენა ადამიანში განსაკუთრებულ შეგრძნებს აჩენს. თავისებურ შიშს და კანკალს, რომელიც ყველა უჯრედში აღწევს.

- სიზმარხილვაში დონ ხუან?

- სიზმარში ყველაფერი პირიქითაა. დრო და დრო ჩვენ მათ ისე აღვიქვამთ, როგორც შიშის შემოტევებს, მაგრამ ყველაზე ხშირად მატერიალიზდებიან პირდაპირ ჩვენს წინ. თავიდან ჩვენ არ გაგვაჩნია მათთან ურთიერთობის გამოცდილება და ამიტომ უდიდეს შიშს გვინერგავენ. ეს მართლაც საშიშია ჩვენთვის, შიშის გავლით მათ შეუძლიათ ჩვენს ყოველდღიურობაში შემოღწევა, ამის შედეგი კი მართლაც კატასტროფულია.

- რატომ დონ ხუან?

- მის ცხოვრებაში მკივდრდება შიში, ამ შიშის დაძლევა შეუძლია მხოლოდ უდიდეს მარტოსულ მეომარს, არაორგანული არსებები ნამდვილი პარაზიტებად გადაიქცევიან შავ ჭირზე უარესებად , ადამიანის შეშინაბა ისე შეუძლიათ, რომ აგიჟებენ მათ.

- ჯადოქრები რას აკეთებენ არაორგანულ არსებებთან?

- ერწყმიან მათ, თავიანთ მოკავშირეებად აქცევენ, ქმნიან ჯგუფს. ხანდახან მათი ურთიერთობა არაჩვეულებრივ მეგობრობად გადაიქცევა. მე ასეთ ურთიერთობას უსაზღვრო თნამშრომლობას ვეძახი, მთავარ როლს აქ აღქმა ასრულებს, ჩვენ ხომ საზოგადოებრივი არსებები ვართ და სხვა ცნობიერებებთან კომპანიას ვეძებთ.
არაორგანულ არსებეთანწარმატებული კონტაქტის საიდუმლო იმაში მდგომარეობს რომ მათი არ უნდა გეშინოდეს, მაგრამ გზავნილი რომელსაც მათ ადამიანები უგზავნიან ძალითა და სიმტკიცით უნდა იყოს სავსე, კოდირებული: "მე თვენი არ მეშინია, მოდით შესახვედრად, თუ მოხვალთ, თქვენი ნახვა გამეხარდება, თუ არ მოხვალთ, მე თქვენ დამაკლდებით, როცა არაორგანული არსებები მიიღებენ ასეთ გზავნილს, მათ ისეთი ცნობისმოყვარეობა შეიპყრობს, რომ აუცილებლა მოვლენ.

- მაგრამ რატომ უნდა მოვიდნენ ისინი ჩემთან და ან რატომ უნდა ვეძებო მათთან შეხვედრა ?

- სიზმრისმხოლველები თავიანთ სიზმრებში ეძებენ სხვა არსებებთან კონტაქტს,მოგვწონს ჩვენ ეს თუ არა არ აქვს მნიშვნელობა, შეიძლება ამან შოკში ჩაგაგდოს მაგრამ სიზმრისმხილველი ავტომატურად ცდილობს იპოვოს ჯგუფი არსებებისა რომელთანაც ამყარებს კავშირს, თავისებურ კავშირებს. სიზმრისმხილველებს ჭეშმარიტად სწყურიათ მათი პოვნა.

- ეს ძალიან უცნაურად მეჩვენება დონ ხუან , რატომ აკეთებენ ამას სიზმრისმხილველები?

- არაორგანული არსებები რაღაც ახალია ჩვენთვის მათთვის კი ახალი ის არის რომ რომელიმე ჩვენგანი მათი არსებობის ზონაში გადადის, თავიანთი მშვენიერი ცნობერების გამო არაორგანული არსებობი ფლობენ უდიდეს მიმზიდველობას, ძალას და შეუძლიათ მათი გადაყვანა აუწერელ სამყაროში ეს კარგად დაიმახსოვრე და არასოდეს დაივიწყო.
ამით სარგებლობდნენ ძველი დროის ჯადოქრები სწორედ მათ უნდა ვუმადლოდებთ ტერმინ "მოკავშირეს". ამ ჯადოქართა მოკავშირეებმა ისწავლეს მათი შემკრები წერტილის მანათობელი კვერცხის მიღმა გადატანა - არადამიანურ სამყაროში. ასე რომ, როცა ჯადოქარი მათ სატრანსპორტო საშუალებად იყენებს ისინი გადადიან ისეთ სამყაროში რომელიც ადამიანურის სფეროს სცილდება.

მე ვუსმენდი მას და უცნაური შიში და წინათგრძნობა მიპყრობდა. დონ ხუანი მაშინვე მიხვდა რაც ხდებოდა

- შენ უკიდურესად რელიგიური ხარ, - გაიცინა მან. - და ახლა ეშმაკის სუნთქვა იგრძენი, სხვაგვარად შეხედე ყველაფერს, ჩვენ გვწამს, რომ ესა თუ ის, ასეთუ ისე იქნება აღქმული, მაგრამ სიზმარხილვა ეს ისეთი სამყაროს აღქმაა რომელიც ჩვენს სამყაროს სცილდება.

სიფხიზლისას მე მაშფოთებდა ფიქრიც კი არაორგანულ არსებების არსებობაზე, მაგრამ როცა მეძინა ჩემი გაცნობიერებული შფოთვა არც ისე ძლიერი იყო. ვიზუალური შიშის შეტევები გრძელდებოდა, მაგრამ მათ უცნაური სიმშვიდე ცვლიდა, ის მიპყრობდა და საშუალებას მაძლევდა გამეგრძელებინა ისე თითქოს არანაირი შიში არ ყოფილიყო.

მაშინ ვფიქრობდი რომ ყოველი შემდეგი ნაბიჯი სიზმარხილვაში თავისით მოდიოდა, უეცრად ჩემს სიზმრებში არაორგანული არსებების გამოჩენაც არ იყო გამონაკლისი, ეს მაშინ მოხდა, როცა ჩემი ბავშვობის ცირკი მესიზმრებოდა, გარემო, პეიზაჟი, ძალიან გავდა ამაზონის მთების პატარა ქალაქს. მე დავიწყე ხალხის თვალერება და ვებღაუჭებოდი ბუნდოვან იმედს, რომ ისევ იმ ხალხს შევხვდებოდი რომლებიც მაშინ ვნახე, როდესაც დონ ხუანმა პირველად გადამიყვანა მეორე ყურადღების მდგომარეობაში.

მათზე დაკვირვებისას, ნერვოზული მოწოლა ვიგრძენი გულის კოვზთან , რომელიც ძალიან გავდა დარტყმას მზის წნულში. ამ ბიძგმა ცოტათი ამარიდა ჩემს მიზანს და მხედველობის არედან გამიქრა ის ხალხი, ცირკი და მაზონის მთების ქალაქი. ამის მაგივრად ჩემს წინ აისვეტა ორი საშინელი ფიგურა, დაახლოებით 7 ფუტის სიგრძის და 1 ფუტი სიგანის, ისინი მუქარით მიყურებდნენ ზევიდან და ორ გიგანტურ მატლს ჰგავდნენ. მე ვიცოდი, რომ ეს სიზმარი იყო მაგრამ ისიც ვიცოდი, რას ვხედავდი. ამ ხილვაზე მე დადონ ხუანმა ჯერ კიდევ მაშინ ვილაპარაკეთ, როცა ნორმალურ მდგომარეოში ვიყავი და ასევე მეორე ყურადღებისასაც და მაშინ მე, მიუხედევად იმისა, რომ არანაირი გამოცდილება არ მქონდა ,მომეჩვენა რომ მაინც გავიგე ენერგიის უშუალო აღქმის აზრი და იმ სიზმარში, ამ უცნაური არსებების ყურებისას, მე მივხვდი, რომ რაღაც არაჩვეულებრივი ენერგეტიკის არსებებს ვუყურებდი.

მე ძალიან მშვიდად ვიყავი. არ ვინძრეოდი, ყველაზე უფრო ის მიკვირდა, რომ ისინი ფორმას არ იცვლიდნენ და არ იფანტებოდნენ ჰაერში, რჩებოდნენ სანთლის ფორმის ხილულ არსებებად, მათში იყო რაღაც, რაც მაიძულებდა ჩემს ცნობიერებაში დარჩენილიყო მათი ფორმები, ვიცოდი, ეს რაღაც მეუბნებოდა, რომ თუ არ გავინძრეოდი, ისინი თავიანთ ადგილზე დარჩებოდნენ.

გარკვეულ მომენტში ყველაფერი დამთავრდა, მე შიშისაგან გამეღვიძა და მაშინვე უფრო დიდი შიშის ტყვეობაში არმოვჩნდი, ღრმა წუხილმა მომიცვა, რაღაც ფიზიკური დარდის მსგავსმა, რაღაც ნაღველმა, რომელსაც არავითარი საფუძველი არ ქონდა.

ამის შემდეგ ორი უცნაური ფიგურა ყოველ სიზმარხილვაში მეცხადებოდა. რაც დრო გადიოდა სულ უფრო მეჩვენებოდა, რომ ამისთვის ვმეცადინეობდი სიზმარხილვაში რომ ისინი მენახა. მათ არასოდეს უცდიათ ახლოს მოსულიყვენენ ჩემთან ან რაიმე კონტაქტში შემოსულიყვნენ. უბრალოდ გაუნძრევლად იდგნენ ჩემს წინ მთელი ჩემი სიზმრის განმავლობაში, მე კი მხოლოდ არ მიცდია რომ შემეცვალა ჩემი სიზმრები, არამედ ისიც კი დამავიწყდა რისთვის ვეწეოდი ამ პრაქტიკას .

ამ დროისთვის როცა, როგორც იქნა მოვუყევი დონ ხუანს რა მემართებოდა მე უკევ ორი თვე ვხედავდი ამ ფიგურებს.

- შენ ერთ საშიშ მოსახვევზე გაიჭედე - მითხრა დონ ხუანმა, - არასწორი იქნება, თუ მათ გაყრი, თუმცა უფლება მისცე დარჩნენ ესეც შეცდომაა, ახლა მათი ყოფნა შენთვის სიზმრის პრაქტიკაში ხელის შეშლაა.

- რა ვქნა დონ ხუან?

- შევხვდეთ მათ აქ, ჩვენს ნამდვილ სამყაროში, და ვუთხრათ, რომ მოგვიანებით დაბრუნდნენ, როცა შენს სიზმარში მეტი ძალა იქნება.

- მაგრამ როგორ შევხვდეთ მათ?

- აი ეს არ იქნება ადვილი. მაგრამ შესაძლებელია, უბრალოდ არ უნდა შეგეშინდეს, მაგრამ შენ მშიშარა არა ხარ.

და ის დაელოდა, როგორ დავუწყებდი მტკიცებას, რომ მშიშარა ვარ და თანაც ძალიან, მან წამათრია სადღაც მთებში. მაშინ ის ჩრდილოეთ მექსიკაში ცხოვრობდა და წინასწარ იზრუნა ამაზე, რომ მე მასზე მარტოხელა ჯადოქრის შთაბეჭდილება დამრჩენოდა , რომელიც ყველამ დაივიწყა და ადამიანური მდინრებიდან ამოვარდა, მაგრამ ხანდახან ძალიან მაოცებდა მისი მაღალ ინტელექტუალური გამოვლინებები, ამიტომ ვეგუებოდი მის ზოგიერთ გამოვლინებას, რადგან ვფიქრობდი რომ ეს მისი ახირებები იყო.

მისი საყვარელი ხერხი ეშმაკობა იყო - ჯადოქრების მიერ ასეულობით წლების მანძილზე დამუშვებული. მან მიაღწია იმას, რომ მე ნორმალურ მდგომარეობაში გამეგო ყველაფერი, რისი გაგებაც შემეძლო. ამავე დროს, როცა მეორე ყურადღების მდგომერეობაში გადავყავდი, ის აღწევდა იმას, რომ მე ან მესმოდა, ან უბრალოდ მიყვებოდა იმას რასაც მასწავლიდა, ამგავარად ის თითქოს ორ ნაწილად მყოფდა. ჩვეულებრივ მდგომარეობაში მე ვერ ვხვდებოდი, რისთვის ან რანაირად ხდებოდა ისე, რომ მე მის ექსცენტრიულ გამოხტომებს მშვიდად ვიღებდი, მაგრამ როგორც კი მეორე ყურადღების მდგომარეობაში გადავდიოდი ჩემთვის ყველაფერი ნათელი და გასაგები ხდებოდა.

დონ ხუანი მიმტკიცებდა, რომ მეორე ყურადღება ნებისმიერი ჩვენგანისთვის მიღწევადია , მაგრამ ჩვენს რაციონლობას ჩაბღუჭებულნი, ჩვენ - ზოგიერთი უფრო ძალიან , სხვები უფრო სუსტად ხელს ვკრავთ მეორე ყურადღებას , გაწვდილი ხელის მანძილზე ახლოს არ ვუშვებთ. დონ ხუანს იდეა იმაში მდგომარეობდა რომ სიზმარხილვა ანგრევს წინააღმდეგობებს, რომლითაც მეორე ყურადღებისაგან ვიცავთ თავს და თავს იზოლაციასი ვიგდებთ.

იმ დღეს, როცა სონორანის უდაბნოს ბორცვებისკენ წამიყვანა, არაორგანულ არსებებთან შესახვედრად, მე ჩვეულებრივი აღქმის მდგომარეობაში ვიყავი, თუმცა საიდანღაც მაინც ვიცოდი, რომ ისეთი რამის გაკეთება მომიხდებოდა, რაც ჩემთვის გაუგებარი იყო.

უდაბნოში ნაწვიმარი იყო, წითელი მიწა ჯერ კიდევ არ გამშრალიყო და ფეხსაცმლის ძირებზე მეკრობოდა, მძიმე ბელტებისაგან რომ თავი დამეცვა ყოველ წუთს ქვაზე მიხდებოდა დაჯდომა. ჩვენ აღოსავლეთისკენ ავდიოდით ბორცვებზე, როდესაც ორ ბორცვს შორის ღრმა ღარტაფს მივაღწიეთ, დონ ხუანი გაჩერდა.

-აი ეს სავსებით იდეალური ადგილია შენი მეგობრების გამოსაძახებლად, - თქვა დონ ხუანმა.

- ჩემი მეგობრების? ასე რატომ ეძახი?

- მათ თავად აგირჩიეს. როცა ისინი ასე იქცევიან ეს იმას ნიშნავს, რომ ისინი ეძებენ კონტაქტს. მე ხომ უკვე გითხარი, რომ მასა და ჯადოქრებს შორის მეგობრული კავშირი წარმოიქმნება, სწორედ ასეთ შემთხვევასთან გვაქვს საქმე შენს შემთხვევაში. შენგან დაკითხვის ფუნქციონირებაც კი არ არის საჭირო.

- და რაში მდგომერეობს ასეთი მეგობრობა დონ ხუან?

- ენერგიის ორხმრივ გაცვლაში. არაორგანული არსებები მასში თავიანთი აღქმის მაღალ დონეს დებენ, ხოლო ჯადოქრები თავიანთ ამაღლებულ აღქმას და თავიანთ მაღალ ენერგიას, თუ შედეგი დადებითია - ხდება პარიტეტული გაცვლა. მაგრამ ეს შეიძლება უარყოფითიც იყოს, მაშინ ურთიერთ-დამოკიდებულება ჩნდება.

უძველეს ჯადოქრებს, როგორც წესი, უყვარდათ თავიანთი მოკავშირეები, ფიზიკურად მათ ისინი ახლობლებზე მეტად უყვარდათ, მე კი ამაში ძალიან დიდ საფრთხეს ვხედავ.

- კარგი, და რის გაკეთებასმირჩევ დონ ხუან?

- გამოიძახე ისინი, შეხედავ მათ ზომებს და შენ თვითონ მიხვდები რა უნდა ქნა მერე.

- რა გავაკეთო რომ ისინი გამოვიძახო?

- გონებაში აღიდგინე მათი გამოეტყველება, რომლითაც ისინი შენს სიზმარში გამოგეცხადნენ და დააფიქსირე ის მიზეზი, რის გამოც ისინი ასე ხშირად მოდიოდნენ შენს სიზმარში. ესაა რომ დაგემახსოვრებინა მათი ფორმები ახლა მოვიდა დრო, რომ ამით ისარგებლო.

დონ ხუანმა მკაცრად მიბრძანა დამეხუჭა თვალები და არ გამეხილა. შემდეგ მიმიყვანა ქვებთან და დამსვა იქ, ისინი ცივი მაგრამ კუთხოვანი იყო, და ძნელი იყო წონასწორობის შენარჩუნება.

- იჯექი აქ და შეეცადე მათი ფორმების ვიზუალიზაციას, ვიდრე მთლიანად არ აღადგენ მათ, ისეთებად როგორებიც სიზმარში იყვნენ,- მითხრა დონ ხუანმა - როდესაც ფორმები გამოჩნდებიან გამაგებინე.

ძალიან სწრაფადდა განსაკუთრებული ძალისხმევის გარეშე შევძელი მათო ფორმების აღდგენა მეხსიერებაში, ზუსტად ისეთების როგორც სიზმარში, ამან ოდნავადაც არ გამაკვირვა, სულ სხვა რამემ გამაოცა , იმისდა მიუხედავად რომ დაჟინებით ვცდილობდი დონ ხუანისთვის ნიშანი მიმეცა რომ უკვე წარმოვიდგინე ისინი , მე ვერც თვალები გავახილე და ვერც სიტყვის თმა მოვახერხე . მე არ მეძინა, ყველაფერი მესმოდა. გავიგონე როგორ თქვა დონ ხუანმა:

- ახლა შეგიძლია თვალები გაახილო.

მე ძალიან იოლად გავახილე თვალები. ვიჯექი გადაჯვარედინებული ფეხებით რაღაც ქვაზე , ეს ის ქვა არ იყო, რომელზეც დონ ხუანმა თავიდან დამსვა. თვითონ სადღაც ჩემს უკან ოდნავ მარჯვნივ იდგა. მე ვცადე მობრუნება, რომ მისთვის შემეხედა, მაგრამ მან ნება არ მომცა და ჩემი თავი პირდაპირ გააჩერა. შემდეგ მე დავინახე ორი მუქი ფიგურა, რომლებიც თხელ ხის ფირფიტებს გავდნენ, ზუსტად ჩემს წინ.

გაოცებისგან პირდაღებული მივჩერებოდი მათ, ისინი სულაც არ იყვნენ ისეთი მაღლები, როგორც სიზმარში. თავდაპირველ ზომაზე ორჯერ დაბლები აღმოჩნდნენ, მკრთალად განათებული ორო ფორმის ნაცვლად, ჩემს წინ ორი მუქი თითქმის შავი ჯოხი იყო.

- ადექი და ერთ ერთ მათგანს ხელი სტაცე ,- მიბრძანა დონ ხუანმა - და არ გაუშვა როგორც არ უნდა გათრიოს.

მე არ მინდოდა რამე მსგავსის გაკეთება, მაგრამ რაღაცამ მაიძულა ჩემის ნების წინააღმდეგ წავსულიყავი. იმ წამსვე მე გავაცნობიერე, რომ ყველაფერს შევასრულებდი, თუმცა არ ვაპირებდი დონ ხუანის ბარძანებეს დავმორჩილებოდი.

მე მექნიკურად მივუხლოვდი ორ ფიგურას. გული კინაღამ ამომივარდა საგულედან, ხელი ვტაცე იმას, რომელიც ჩემს მარჯნივ იყო. ის, რაც ვიგრძენი დენის ისეთ დარტყმას ჰგავდა, რომ ფიგურა კინაღამ ხელიდან გამაგდებინა.

აქ ჩემამდე მოაღწია დონ ხუანის ხმამ, რომელიც მიყვიროდა:

- თუ ხელს გაუშვებ, მოკვდები!

მე ხელს არ ვუშვებდი ფიგურას. ის იკლაკნებოდა და თრთოდა, მაგრამ არა ისე როგორც მასიური ცხოველი, არამედ როგორც რაღაც მსუბუქი, ფუმფულა და დაელექტროებული. ჩვენ კარგა ხანს ვიბრძოდით და ვგორაობდით ღარტაფის ქვიშიან ძირზე. ერთი მეორის მიყოლებით მირტყამდნენ გულისრევის მომგვრელი ელექტრული იმპულსები. მე ვიფიქრე, რომ ეს ისე საზიზღრად აღიქმებოდა, რომ განსხვავდებოდა იმ ენერგიისაგან, რომელთანაც მე მანამდე მქონდა საქმე ყოველდღიურ სამყაროში. როდესაც ის დენს მირტყამდა მე ვყვიროდი და ვღრიალებდი, როგორც ცხოველი. მაგრამ ტკივილისგან კი არა, რაღაც უცნაური სიბრაზისგან.

როგორც იქნა ის გაყუჩდა - უძრავი, თითქმის მაგარი,ინერტული.მე ვკითხედონ ხუანს, ხომ არ მოკვდა, მაგრამ ჩემი ხმა ვერ გავიგონე.

- არავითარ შემთხვევაში,- სიცილით მითხრა მან, მაგრამ ეს დონ ხუანი არ იყო - შენ უბრალოდ მისი ენერგია გამოლიე , მაგრამ ჯერ არ ადგე, კიდევ ცოტა ხანს იწექი, მე კითხვით შევხედე დონ ხუანს , ის უდიდესი ცნობისმოყვარეობით მიყურებდა , მერე ადგომაში მომეხმარა. მუქი ფიგურა მიწაზე გართხმული დარჩა. მინდოდა მეკითხა დონ ხუანისთვის ყველაფერი რიგზე ჰქონდა ფიგურას თუ არა, და კვლავ ვერ ერთი სიტყვა ვერ წარმოვთქვი და აქ მე რაღაც არაჩვეულებრივი გავაკეთე, შევეგუე, რომ ეს ყველაფერი რეალურია. ამ დრომდე ჩემს გონებაში რჩებოდა რაღაც, რაც უფრთხილდებოდა ჩემს რაციონალიზმს და მომხდარს დონ ხუანის მანიპულირებით გამოწვეულ სიზმრად თვლიდა.

მე მივედი მიწაზე მწოლარე ფიგურასთანდა ვცადე ამეყენებინა, მაგრამ ვერ შევძელი, - შეუძლებელი იყო ხელი მომეხვია რადგან მას მასა არქონდა. გავოცდი, იგივე ხმამ რომელიც დონ ხუანს არ ეკუთვნოდა, მიბრძანა ფიგურაზე დავწოლილიყავი. ასეც მოვიქეცი, და როცა ფეხზე ავდექი, ის ჩემთან ერთად ადგა, თითქოს ჩემს სხეულს მოეწება. შემდეგ ის მსუბუქად მომცილდა და გაქრა და რაღაც სასიამოვნო სისავსის შეგრძნება დამიტოვა.

ჩემს თავზე კონტროლი მთლიანად რომ აღმედგინა, 24 სათზე მეტი დამჭირდა, დროის დიდი ნაწილი მეძინა. დრო და დრო დონ ხუანი ამოწმებდა ჩემა მდგომარეობას და მეკითხებოდა:

- არაორგანული არსებების ენრგია წყალს გავდა თუ ცეცხლს?

ხახა თითქმის ჩამწვოდა, ამიტომ არ შემეძლო მეპასუხა მისთვის, რომ ეს დაელექტროებულ წყლის ნაკადს გავდა, მე წარმოდგენაც არ მქონდა, როგორია დაეექტროებული წყალი რადგან ასეთი ცხოვრებაში არაფერი მიგრძვნია. სართოდ არ ვარ დარწმუნებული, რომ ასეთი მოვლენის აღქმა ან შეგრძნება საერთოდ შეიძლება. მაგრამ სწორედ მსგავსი ხატება ჩნდებოდა ჩემს გონებაში, როცა დონ ხუან კვლავ და კვლავ მისვამდა ამ კითხვას.

როცა მე მივხვდი, რომ საბოლოოდ მოვედი გონს, დონ ხუანს ეძინა, ვოცოდი რა, რომ ამას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა, მე გავაღვიძე ის და ყველაფერი მოვუყევი.

- არაორგანულ არსებებს შორის მეგობარი, რომელიც დაგეხმარება არ გეყოლაბა. მათთან მხოლოდ უსიამოვნო კავშირი გექნება, ტვირთათ დაწოლილი დამოკიდებულება. ძალიან ფრთხილად იყავი. წყლის არაორგანული არსებები უფრო მიდრეკილნი არიან გადამეტებისკენ, უძველესი ჯადოქრები თვლიდნენ, რომ მათ უფრო ძლიერად უყვართ, უკეთესად შეუძლიათ თავის მოჩვენება და შესაძლოა რაღაც ემოციებიც ჰქონდეთ, და პირიქით ცეცხლოვანი არაორგანული არსებები უფრო სერიოზული თავშეკევებული და უფრო მედიდურები არიან.

- და ამას რა მნიშვნელობა აქვს დონ ხუან?

- ძალიან დიდი. ამაზე ახლა ვერ ვილაპარაკებ. გირჩევ ყველანაირი შიში გადალახო, რომელიც შენს სიზმრებშია, და შენ ცხოვრებაშიც. მაშინ შეძლებ, შენი ერთიანობა შეინარჩუნო. არაორგანული არსება, რომელსაც ენერგია წაართვი და მერე ისევ დამუხტე, გაცოფებული იყო ამ თავგადასავლით და დაბრუნდება რომ ეს გაიმეოროს.

- მაგრამ რატომ არ გამაჩერე დონ ხუან?

- შენ არ მომეცი ამის დრო, გარდა ამისა შენ თითქოს არ გესმოდა, როგორ ვყვიროდი, რომ ის მიწაზე დაგეტოვებინა.

- წინასწარ უნდა მოგეცა ინსტრუქცია, როგორც აქამდე იქცეოდი, მოვლენათა ყველა შესაძლო განვითარებისთვის.

- მე არ შემეძლო ყველა შესაძლო ვარიანტის განხილვა, მე ახალბედა ვარ იმაში რაც არაორგანულ არსებებს ეხება , თავის დროზე მე უარი ვთქვი ცოდნის ამ ნაწილზე , რადგან ეს ძალიან მძიმე და ორაზროვანი იყო, არ მინდა არც ერთ არსებაზე ვიყო დამოკიდებული, ორგანული იქნება ეს თუ არაორგანული.

ამაზე ჩვენი საუბარი დამთავრდა ალბათ მე უნდა შევწუხებულიყავი რადგან მისი რეაქცია აშკარად უარყოფითი იყო, მაგრმა მე მშვიდად ვიყავი, რატომღაც მჯეროდა რომ ყველაფერს სწორად ვაკეთებდი .

შემდგომში არაორგანული არსებები ჩემს სიზმრებში აღარ ჩარეულან.


 

შემკრები წერტილის ფიქსაცია

მას შემდეგ, რაც მე და დონ ხუანი შევთანხმდით რომ ჩემს სიზმრის პრაქტიკას მაშინ განვიხილავდით, როცა ის ჩათვლიდა საჭიროდ, მე იშვიათად ვიწყებდი საუბარს, ის კი არანაირ ზედმეტ კითხვას არ სვამდა. ამიტომ მე განსაკუთრებული ყურადღებით ვუსმენდი მას როცა ის საუბრს ამ თემაზე იწყებდა.მისი ახსნა და რეკონემდაციები არა მარტო სიზმარხილვას არამედ მისი სხვა სწავლების ასპექტებსაც შეეხებოდა.

ერთხელ, როცა მასთან სახლში ვიყავი და რაღაც განყენებულ საგანზე ვლაპარაკობდით, დონ ხუანმა ყოველგვარი შესავლის გარეშე დაიწყო, რომ არაორგანულ არსებეთან კონტაქტის დამყარების გზით ჯადოქრებმა სრულყვეს შემკრები წერტილის გადანაცვლების ხელოვნება - ეს კი ძალიან რთული და საფრთხილო საქმეა.

მე მაშინვე ვისარგებლე შემთხვევით და დონ ხუანს ვკითხე, თუ დაახლოებით როდის ცხოვრობდნენ უძველესი დროის ჯადოქრები. ადრეც ბერჯერ ვცადე იგივე კითხვა დამესვა, მაგრამ ვერცერთხელ მივიღე პასუხი, ახლა კი, რაგდან თვითონვე შეეხო ამ თემას, მე ჩავთვალე, რომ ჩემს ცნობისმოყვარეობას დააკამაყოფილებდა.

- ეს საკმაოდ ბუნდოვანი საკითხია - თქვა მან, თანაც ისეთი ტონით, რომ ვიფიქრე თითქოს მას არ უნდოდა ამ საკითხის განხილვა და ძალიანაც გამიკვირდა, როცა დონ ხუანმა განაგრძო - ეს ისეთივე გამოცდა იქნება შენთვის, როგორც შენი საღი აზრისთვის არაორგანულ არსებებთან დაკავშირებული ამბები, ხო მართლა, რას ფიქრობ ახლა მათ შესახებ?

- მე გვერდით გადავდე ჩემი მოსაზრებები მათზე , - ვუპასუხე, ახლა კი ვერანაირ მოსაზრებას ვერ ვეჭიდები.

ჩემმა პასუხმა აღაფრთოვანა, დონ ხუანმა გაიცინა და მოჰყვა იმ შიშისა და ზიზღის აღწერას, არაორგანულების მიმართ რომ განიცდიდა.

- მე არასოდეს განვიცდიდი ლტოლვას მათ მიმართ - თქვა მან. - რაღა თქმა უნდა, ამის მთავარი მიზეზი ჩემი შიში იყო, თავის დროზე მე ვერ მოვიშორე ეს შიში თავიდან და შემდეგ ის მუდმივი გახდა.

- ახლაც გეშინია მათი დონ ხუან?

-ახლა უფრო მეზიზღებიან, ვიდრე მეშინია და აღარ მინდა მათთან რაიმე საერთო მქონდეს.

- რაიმე განსაკუთრებული მიზეზი არსებობს ამ ზიზღისთვის დონ ხუან?

- საუკეთესო მიზეზი მსოფლიოში - მე და ისინი სრულიად საპირისპირო მატერიის განხორციელებანი ვართ, მათ ძალაუფლება უყვართ - მე თავისუფლება. ისინი შენს ყიდვას ცდილობენ, მე კი არ ვიყიდები.

აუხსნელი მღელვარება ვიგრძენი და მაშინვე ვუთხარი, რომ ეს თემა შორს იყო ჩემი პრობლემებისაგან და ამას სერიოზილად ვერ აღვიქვამდი.

გარკვეული პერიოდი დაკვირვებით მიყურებდა, შემდეგ კი ღიმილით მითხრა:

- საუკეთესო, რაც შიეძლება მათთან ურთიერთობისას გააკეთო, ეს ზუსტად ისაა რასაც შენ აკეთებ, უარყო მათი არსებობა და ამავდროულად რეგულარულად სტუმრობდე მათ, იმ აზრით, თითქოს ეს ყველაფერი სიზმარში ხდება სადაც ყველაფერი შეიძლება, ამგვარად შენ თითქოსდა არაფერს რისკავ.

მე გაურკვეველმა დანაშაულის გრდძნობამ მომიცვა, რომლის მიზეზსაც ვერ ვხსნიდი, იძულებული გავხდი მეკითხა.

- რა გაქვს მხედველობაში დონ ხუან?
-შენი არაორგანულარსებეთან შეხვედრა - მშვიდად მიპასუხა მან
- დამცინი? რა შეხვდრები?
-შენ არ გინდოდა ამ საკითხის წამოჭერა, მაგრამ მე მგონია რომ მოვიდა დრო გითხრა სიმართლე იმ ბუზღუნა ხმაზე შენს სიზმარხილვაში რომ გესმის , რომელიც ყურადღების კონცენტრაციის აუცილებლობაზე გახსენებს , ახლა კი იცოდე რომ ეს იმ არსების ხმაა.

გავიფიქრე, რომ დონ ხუანი სრულიად არაადექვატური იყო, ამან ისე გამაბრაზა, რომ ხმამაღლა აღვშფოთდი მისი მისამართით, პასუხად მან გაიცინა და მთხოვა მომეყოლა იმ უცნაურ შეხვედრაზე, რომლებიც ჩემს სიზმარხილვაში ხდებოდა. ამ თხოვნამ გამაკვირვა, მე არასოდეს არავისთან არ მიხსენებია, რომ დროდადრო ვვარდებოდი სიზმრის ყურადღებიდან და მიტაცებდა რომელიმე ობექტი, ამავე დროს, რომ რაღაცა შემეცვალა სიზმარში, როგორც საჭირო იყო რომ მოვქცეულიყავი, აღმოვაჩენდი ხოლმე, რომ სრულიად ვცვლიდი სიზმარს და სადღაც სხვა განზომილებაში გადავდიოდი. იქ რაღაც უცნობი ძალის მეშვეობით დავფრინავდი, ვაგრძელებდი ტრიალს, მაღლა ვფრენდი ბოლოს კი ძირს ვეშვებოდი, ვიდრე ბოლომდე არ გავიღვიძებდი.

- ეს შენი შეხვედრებია არაორგანულ მეგობრებთან მათ სამყაროში - მითხრა დონ ხუანმა.

მე არ შემეძლო დავთანხმებოდი, მაგრამ ვერც შევეკამათე, დუმილს განვაგრძობდი, ჩემი კითხვაც კი დამავიწყდა უძველეს ჯადოქრებზე , მაგრამ დონ ხუანი თავად დაუბრუნდა ამ თემას .

- მე ვფიქრობ რომ უძველესი ჯადოქრები დაახლოებით 10 000 წლის წინ არსებობდნენ - თქვა მან ღიმილით და თან ჩემს რეაქცის უყურებდა.

მე დარწმუნებით განუცხადე რომ ეს მონაცემები არასწორი იყო, ამის საფუძველია უკანასკნელი არქეოლოგუირი გათხრები რომელიც აზიური მომთაბარე ტომების მიგრაციას იკვლევდა ამერიკის კონტინენტზე. ეს 10 000 წლის წინ კი არა უფრო გვიან არ ხდებოდა.

- შენ შენი წარმოდგენები გაქვს და მე ჩემი, - თქვა მან - მე ვიცი, რომ უძველესი ჯადოქრები 4000 წლის წინ ცხოვრობდნენ, პირველ და მეოთხე ათასწლეულამდე ჩვენს ერამდე. 3000 წლის წინ ისინი გაქრნენ, იმ დროიდან ჯადოქრები გამუდმებით ადგენდნენ სისტემას და თავიდან ანახლებდნენ მათი წინაპრების ინტერპრეტაციას.

- როგორ შეგიძლია ასე დარწმუნებული იყო ამაში?- ვკითხე მე .

- და შენ კი როგორ შეგიძლია დარწმუნებული იყო შენს მოსაზრებასი,- მიპასუხა მან.

მე ვუთხარი, რომ არქეოლოგებს აქვთ წარსულის მოვლენების დათარიღების გამოცდილი მეთოდები. ისევ შემეკამათა, რომ ჯადოქრებიც თავიანთ შემოწმებულ საშუალებებს იყენებენ.

- მე არ მინდა შეგეწინაარმდეგო და არც შენ გადარწმუნებას ვცდილობ - განაგრძო მან, - მაგრამ შეიძლება ისე მოხდეს რომ ძალიან მალე შეიძლება შენ თვითონ კითხო მას ვინც ეს ზუსტად იცის.

- ამის ზუსტად ცოდნა არავის შეუძლია დონ ხუან.

- ეს კიდევ ერთი რამეა რისი შემოწმებაც შეუძლებელია , მაგრმა სინამდვილეში არსებობს ადამიანი ვიცას ამის დადასტურება შეუძლია, როდესმე შენ შეხვდები მას .

- შენ ალბათ ხუმრობ დონ ხუან. ვინ დაადასტურებს რა ხდებოდა 7000 წლის წინ?

- ყველაფერი ძალიან მარტივია, ეს ერთ ერთი უძველესი ჯადოქარია, რომელზეც ჩვენ ახლახანს ვსაუბრობდით.ის რომელსაც კვე შეხვედრიხარ. მან მომყვა ყველაფერი ძველ ჯადოქრებზე. მე იმედი მაქვს რომ შენ დაიმახსოვრებ ყველაფერს რასაც მოგიყვები ამ საოცარ ადამიანზე. ის ჩვენი ინფორმაციის წყაროა და ავტორიტეტი ბევრ ურთიერთობაში. სწორედ მას უნდა შეხვდე შენ.

მე ვუთხარი დონ ხუანს, რომ თითოეულ მის სიტყვას ვუღრმავდებოდი, მაგრამ არ შემეძლო იმის გაგება, როგორ შეიძლება რეალურად მომხდარიყო ის, რასაც მელაპარაკებოდა, მან კი მე დამადანაშაულა, რომ დავცინოდი და არც ერთი სიტყვის არ მჯეროდა უძველეს ჯადოქრებზე. მე დავეთანხმე რომ ცნობიერების ჩვეულ მდგომარეობაში მე ვერ დავიჯერებდი ამ საოცარ ამბავს , მაგრამ მე მეორე ყურადღებითაც ვერ შევძელი ამის დაჯერება, მაშინ როდესაც იქ მისდამი სხვა დამოკიდებულება უნდა მქონოდა.

- ეს ისტორია საოცარი მხოლოდ მაშინ ხდება, როცა მასზე ფიქრს იწყებ, - მიპასუხა მან. მაგრამ თუ შენს საღ აზრს არ დაეყრდნობი, ამ ამბის გასაგებად მხოლოდ ენერგიის საჭირო რაოდენოდაც საკმარისია.

- დონ ხუან, რატომ მეუბნები, რომ უძველეს ჯადოქრებს შევხვდები?

- იმიტომ რომ ასეც იქნება, ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ერთხელაც თქვენ შეხვდეთ ერთმანეთს ახლა კი ნება მომეცი ერთი უჩვეულო შემთხვევა მოგიყვე, რომელიც ჩემი თაობის ნაგვალს - სებასტიანს გადახდა.

და დონ ხუანმა მომიყვა ნაგვალ სებასტიანზე - რომელიც ეკლესიის დარაჯი იყო სამხრეთ მექსიკაში 18 საუკუნის დასაწყისში. თავის მონათხრობში დონ ხუანმა ყურადღება გაამახვილა იმაზე, რომ წარსულისა და თანამედროვე ჯაროქრებიც ეძებდნენ, და რაც მთვარია პოულობდნენ თავშესაფარს ისეთ ორგანიზაციებში, როგორის ქრისტინული ეკლესიაა. მისი აზრით თავიანთი განსაკუთრებული ორგანიზებულობის წყალობით ჯადოქრები ადვილად ხდებოდნენ შემსრულებლები და ასეთ ადამიანებს სიამოვნებით იღებდნენ საპასუხისმგებლო თნამდებობებზე. დონ ხუანი მარწმუნებდა, რომ იქამდე, ვიდრე არავინ იცოდა მათი მაგიასთან კავშირის შესახებ, იდეოლოგიური სიმპტომების არ ქონა ჯადოქრებს იდეალურ მუშაკებად აქცევდა.

დონ ხუანი განაგრძობდა თავის ამბავს. მომიყვა, რომ როდესაც სებასტიანი დარაჯის მოვალეობას ასრულებდა, ეკლესიაში უცნაური ადამიანი შემოვიდა - მოხუცი ინდიელი, როელიც ძალიან ავადმყოფურად გამოიყურებოდა. მისუსტებული ხმით მან სებასტიანს დახმარება სთხოვა. ნაგვალმა იფიქრა რომ ინდიელს მღვდლის ნახვა უნდოდა , მაგრამ კაცი ნაგვალს მიუბრუნდა, ჩანდა რომ თვითოეულ სიტყვას დიდი გაჭირვებით წარმოთქვამდა, პირდაპირ და უხეშად უთხრა, რომ იცოდა ვინ იყო სებასტიანი, არა უბრალოდ ჯადოქარი არამედ ნაგვალი.

სებასტიანი ამბის ასეთმა შემობრუნებამ ძალიან შეაშფოთა, ინდიელი გვერდით გაიყვანა და ბოდიშის მოხდა მოსთხოვა, მან კი უპასუხა, რომ აქ ამისთვის არ მოსულა და სებასტიანისგან განსაკუთრებული დახმარება სჭირდებოდა. ინდიელის თქმით მას ნაგვალისაგან ენერგიის მიღება უნდოდა რათა სიცოცხლე შეენარჩუნებინა, რომელიც როგორც სებასტიანი ამბობდა 1000 წელი გრძელდებოდა მაგრამ სწორედ იმ წამს კინაღამ დასრუდა .

სებასტიანი ძალიან რაციონალური ადამიანი იყო, და არ უნდოდა უაზრობისთვის ესმინა დაჟინებით მოუწოდა ინდიელს შეეწყვიტა სულელობა მოხუცი კი გაბრაზდა და დაემუქრა სებასტიანს, რომ გასცემდა მასაც და მის მოწაფეებსაც ეკლესიის მეუფეებთან, თუ მის თხოვნას არ შესსრულებდა.

დონ ხუანმა შემახსენა, რომ იმ დროს ეკლესიის მეუფეები სასტიკად უსწოდებოდნენ წარმართულ კულტურებს, რომლებიც ახალი სამყაროს ინდოელებს შორის იყო შემორჩენილი. ასეთი საფრთხის არასერიოზულად მიღება არ შეიძლებოდა, ნაგვალიცა და მისი მოწაფეებიც სერიოზული საფრთხი წინაშე აღმოჩნდებოდნენ. სებასტიანმა ჰკითხა ინდიელს, როგორ უნდა მიეღო მისგან ენერგია. იმ ადამიანმა აუხსნა რომ თავიანთი მაგიური პრაქტიკის დროს ნაგვალები განსაკუთრებულ ენერგიას იძენენ, რომლესაც თავიანთ სხეულში ინახავენ და რომ მას უმტკივნეულოდ შეუძლია ამ ენერგიის ნაწილი აიღოს სებასტიანის ენერგეტიკული ცენტრიდან , რომელიც ჭიპის მიდამოშია განლაგებული. თავის მხრივ სებასტიანს რომელიც რა თქმა უნდა უვნებებლი დარჩება არამხოლოდ თავისი ჯადოქრული პრაქტიკის გაგარძელება შეეძლება, არამედ შეიძლება რაიმე ნიჭიც შეიძინოს.

ბებერი ინდიელის მოთხოვნების შესრულებამ არცთუ ისე აღაფრთოვანა სებესტიანი, მაგრამ ის უკან არ იხევდა და ნაგვალი ბოლოსდაბოლოს იძულებული გახდა დათანხმებოდა.

დონ ხუანი მიმტკიცებდა, რომ მოხუცი ინდიელი ოდნავადაც არ აჭარბებდა თავის მონაყოლს. აღმოჩნდა, რომ ის ერთ ერთი უძველესი ჯადოქარი იყო, რომლებიც ცნობილნი იყვნენ, როგორც სიკვდილის წინააღმდეგ მებრძოლნი. სავარაუდოდ მან იცხოვრა ამდენ ხანს, რადგან შემკრებ წერტილზე ზემოქმედების მხოლოდ მისთვის ცნობილ მეთოდს იყენებდა.

დონ ხუანმა თქვა, რომ ეს შეხვედრა და თანამშრომლობა შეთანხმების დადების საფუძველი გახდა, რომელსაც სებასტიანის შემდეგ 6 ნაგვალი შეუერთდა . სიკვდილის წინააღმდეგ მებრძოლმა თავისი სიტყვა არ გატეხა , ენერგიის სანაცვლოდ რომელიც ყველა იმ ადამიანისგან აიღო, ყველა ისინი ძალის ნიჭით დააჯილდოვა. სებასტიანი იძულებული იყო მიეღო ეს ნიჭი და ეს თავისი ნების წინააღმდეგ გააკეთა, ის ისეთ მდგომარეობაში აღმოჩნდა სადაც არჩევანი არ ქონდა. თუმცა ყველა შემდეგი ნაგვალი მზადყოფნითა და სიამაყით იღებდა ამ ნიჭს.

დონ ხუანმა დაამთავრა თავისი ისტორია იმით, რომ მოგვიანებით ეს ჯადოქარი ცნობილი გახდა სახელით "არენდატორი". ორ საუკუნეზე მეტი დროის განმავლობაში დონ ხუანის თაობის ჯადოქრები იცავდნენ ამ შეთანხმებას და ენერგიას ცვლიდნენ ჯილდოზე, რამაც საბოლოოდ გარკვეული დეტალების ცვლილებებამდე მიიყვანა მათი სწავლების საბოლოო მიზანი.

დონ ხუანს არ აუხსნია მერე როგორ განვითარდა ყველაფერი, მაგრამ უცნაური გრძნობა დამრჩა ამ ისტორიის უტყუარობისა და ამან უფრო ამაღელვა.

- როგორ შეძლო ასე დიდხანს ეცოცოხლა?

- ეს არავინ იცის, - მიპასუხა დონ ხუანმა - ყველაფერი, რაც მის შესახებ ვიცით, ეს მხოლოდ მისი მონაყოლია. სწორედ არენდატორს გამოვკითხე უძველეს ჯადოქრებზე და მან მითხარა რომ 3000 წლის წინ მათი საქმიანობისთვის ძალიან ნაყოფიერი პერიოდი იყო.

- საიდან იცი რომ არ ცრუობდა? - ვკითხე მე

დონ ხუანმა ზიზღით გააქნია თავი.

- მას შემდეგ, რაც პირისპირ ნახავ შეუცნობელს, შენთვის მიუწვომელს, სადღაც იქ, -თქვა მან, და თავის გარშემო მიმითითა - გადაეჩევი წვრილმან ტყუილებს, ეს იმათი საქმეა, ვისაც არასოდეს გაუხედია იმქვეყნიერში, იქ სადაც ყველანი მოვხდებით.

- და იქ რა გველოდება დონ ხუან?

- და ამ მისმა თითქოსდა უწყინარმა პასუხმა მე ისეთი ზარი დამცა რაც უსაშინელესი აზრის აღწერასაც კი არ შეეძლო

- რაღაც სრულიად უსახური, უპიროვნო, თქვა მან.

მან შესაძლოა შემჩნია, რომ შიში ნაწილებად მშლიდა და ჩემი აღქმის დონე ისე შეცვალა, რომ ამ შიშისთვის გამეძლო.

 

რამდენიმე თვის შემეგ კი სიზმარხილვაში დაიწყო უცნაური ცვლილება, დავიწყე პასუხების მიღება იმ კითხვებზე, რომელთა დასმასაც დონ ხუანისთვის ვაპირებდი. უფრო უცნაური კი ის იყო, რომ ეს სიფხიზლის საათებში მემართებოდა. ერთხელ, როდესაც მარტო ვიჯექი და ვმუშაობდი, მე მივიღე პასუხი გარკვეულ კითხვაზე არაორგანულ არსებებთან დაკავშირებით. არაორგანული არსებები სიზმარში ისე ხშირად მყავდა ნანახი, რომ ისე დავიწყე მათზე ფიქრი რომ რეალურ არსებებზე. მე გამახსენდა, რომ შევეხე კიდეც ერთერთ მათგანს, როდესაც სონორიის უდაბნოში ვიყავი აღქმის უჩვეულო მდგომარეობაში. პერიოდულად, სიზმარხილვაში ისეთ სამყაროებში მაღწევდი, რომელიც ნამდვილად არ იყო ჩემი წარმოსახვის ნაყოფი. მინდოდა დონ ხუანოსთვის რაც შეილება კარგად ჩემომეყალიბებინა ეს კითხვა, ჩემთვის კი ასე ჩამოავაყალიბე: თუ დავეთანხმებით მოსაზებას, რომ არაორგანული არსებები ისევე რეალურია, როგორც ადამიანები, მაშინ სად ბინადრობენ ისინი სამყაროს მატერიალურ სტრუქტურაში? ჩამოვაყალიბე რა ჩემვის ეს კითხვა, უცნაური სიცილი გავიგონე, ასეთივე სიცილი მესმოდა იმ დღეს როცა არაორგანულ არსებებს შევხვდი. სავსებით ადამიანურმა ხმამ მითხარა:

- მათი სამყარო შემკრები წერტილის რაღაც გარკვეულ მონაკვეთში არსებობს, ისევე როგორც შენი სამყარო არსებობს მის ჩვეულ მდგომარეობაში.

ამქვეყნად ყველაზე ნაკლებ უსხეულო ხმასთან საუბარი მინდოდა, ამიტომ წამოვხტი და დავიწყე იმის ძებნა რა გამოსცემდა ხმას, ვიფიქრე, რომ ჭკუიდან ვიშლებოდი, ესღა აკლდა ჩემს მღელვარებას. ხმა ისეთი გარკვეული და დამაჯერებელი იყო, რომ ამან არათუ შემაშფოთა არამედ შემაშინა კიდეც. მოუთმენლად ველოდი ამ ხმის ხელახალ გაგონებას, მაგრამ ეს არ ხდებოდა, და როგორც კი საშუალება მომეცა, კითხვით მივმართე დონ ხუანს. ჩემს გაურკვევლობას მასზე არავითარი შთაბეჭდილება არ მოუხდენია:

- შენ ერთხელ და სამუდამოდ უნდა გაიგო, რომ ასეთიშემთხვევები ჩვეულებრივი ამბავია ჯადოქრებისთვის - მითხრა მან - შენ არ გიჟდები, შენ უბრალოდ ემისრის ხმა გესმის სიზმარხილვაში. პირველი და მეორე კარიბჭის გასვლის შემდეგ ჯადოქარი სიზმარხილვაში ისეთ ენერგეტიკულ დონეს აღწევს, როცა მას ხილვები ეწყება და ხმა ჩაესმის. ფაქტიურად ეს ბევრი ხმები კი რა მხოლოდ ერთია, ჯადოქრები მას ემისრის ხმას უწოდბენ .

- რა არის ემისარი " სიზმარხილვაში"?

- უცხო ენერგია, სივრცის მცირე მონაკვეთში კონცენტრირებული, უცხო ენერგია რომელსაც პრეტენზია აქვს თავისი თხრობით დაეხმაროს სიზმრისმხილველს. სიზმარხილვაში ემისრისთვის დმახასიათებელია, რომ ის ამბობს იმას, რაც ჯადოქრებმა უკვე იციან ან უნდა იცოდნენ, თუ თავს ჯადოქრებად თვლიან.

- მტკიცება, რომ ეს უცხო ენერგია სივრცის გარკვეულ ნაწილშია კონცენტრირებული მე არაფერს არ მეუბნება. რა სახისაა ეს ენერგია, მეგობრული, მტრული, დადებითი, უარყოფითი, როგორია?

- ის ზუსად ისეთია, როგორიც გითხარი. უცხო, უსახური ძალა, რომელსაც ისე აღვიქვამთ, როგორც პიროვნებას, რადგან ის საუბრობს ჩვენთან. ზოგიერთი ჯადოქარი აღმერთებს მას, მათ მისი დანახვაც კი შეუძლიათ, ან შენსავით უბრალოდ ესმით, როგორც ქალის ან მამაკაცის ხმა. ეს ხმა უხსნის მათ იმის აზრს, რაც ხდება, ხოლო ჯადოქრები ამას ისე იღებენ, როგორც სასარგებლო რჩევას.

- ზოგიერთი მათგანი რატომ იღებს მას როგორც ხმას?

- ჩვენ გვესმის ან ვხედავთ მას რადგან გადავაადგილებთ და ვაჩერებთ შემკრებ წერტილს გარკვეულ მდგომარეობაში, რაც უფრო მდგრადია ეს მდგომარეობა, მით უფრო კარგად აღვიქვამთ ემისარს. უფრთხილდი, შენ ის შიშველი ქალის სახითაც კი შეიძლება იხილო.

დონ ხუანს თავისივე შენიშვნაზე გაეცინა, მე კი ძალიან შეშინებული ვიყავი იმისთვის რომ მემხიარულა.

- ამ ძალას მატერიალიზებაც შეუძლია? - ვკითხე მე

- რა თქმა უნდა, - მიპასუხა მან - ეს იმაზეა დამოკიდებული, სადაა შემკრები წერტილი. მაგრამ ყოველ შემთხვევში ცუდი არ იქნება, თუ შენ მას არ მიეჯაჭვები. ემისარი ისეთივე რჩება როგორიც იყო, უსახური ხმა რომელიც მაშინ მოქმედებს ჩვენზე, როცა შემკრები წერტილი გარკვეულ მდგომარეობაშია.

- მისი რჩევები უსაფრთხო და კეთილგონივრულია?

- მის სიტყვებს ვერ ჩათვლი რჩევებად, ის მხოლოდ გვეუბნება, რა რა არის და დასკვნები ჩვენ გამოგვაქვს.

მაშინ მე მოვუყევი დონ ხუანს, რა მითხრა ხმამ.

- ეს ზუსტად ისაა, რაც მე შენ ახლანანს გითხარი, - შენიშნა დონ ხუანმა, ემისარს ახალი არაფერი უთქვამს. მისი მტკიცებულებები სწორი იყო, შენ უბრალოდ ჩათვალე, რომ მან რაღაც ახალი აღმოგაჩენინა, ემისარმა უბრალოდ ის გაიმეორა, რაც ისედაც იცოდი.

- ვშიშობ მე მაინც არ ვიცოდი ყველაფერი, რასაც ის ამბობდა დონ ხუან.

- არა იცოდი,შენ უკვე ახლა იცი უსასრულოდ ბევრი მსოფლიოს საიდოუმლოზე, ვიდრე ამას შენი საღი აზრი ვარაუდობს, ეს ჩვენი ადამიანური სისუსტეა, ვიცოდეთ დედამიწაზე იმაზე მეტი, ვიდრე ვვარაუდობთ.

მე აღმაფრთოვანა იმან, რომ მე თვითონ, დონ ხუანის სიტყვების გარეშე, შევძელი ჩემი სიტყვების სიმართლეში დავრწმუნებულიყავი. ემისარზე მეტის გაგება მინდოდა, ვკითხე დონ ხუანს, თავად თუ სმენია როდესმე მისი ხმა.

მან გამაწყვეტინა, გაიღიმა და მითხრა:

- ხო რა თქმა უნდა, ემისარი მელაპარაკებოდა ახალგაზრდობაში. მე მას შავ ანაფორიან მღვდლად ვხედავდი. ეს ლაქლაქა მღვდელი ყოველთვის სიკვდილივით მაშინებდა. მოგვიანებით, როცა შიშის დაძლევა ვისწავლე, ის უსხეულო ხმად გადავაქციე, რომელიც დღემდე ბევრ რამეს მეუბნება.

- რაზე საუბრობს დონ ხუან?

- ყველაფერზე, რაც ჩემი განზრახვის არსს წარმოადგენს, მაგრამ ბოლომდე გააზრებული და ნაფიქრი არ მაქვს, მაგალითად, ამბები რომლებიც ჩემს მოსწავლეებს ეხებათ, რას აკეთებენ ისინი როდესაც მე ახლოს არ ვარ , შენზეც მიყვება ნაწილობრივ, ემისარი მიყვაბა ყველაფერს, რასაც შენ აკეთებ.

ამის შემდეგ რატომღაც არ მინდოდა ამ საკითხზე საუბრის გაგრძელება, ვცდილობდი რამე ახალი კითხვა დამესვა, დონ ხუანი კი მთელი ხმით ხარხარებდა.

- ემისარი სინამდვილეში არაორგანული არსებაა ? - ვკითხე მე

- უკეთესი იქნება თუ ვიტყვით, რომ ემისარი სიზმარხილვის ძალაა, რომელიც არაორგანული არსებების სამყაროდან მოდის, ესაა მიზეზი რატომ ეჯახება მას სიზმარმხილველი.

- შენ გულისხმობ დონ ხუან, რომ ყოველი სიზმრისმხილველი ხედავს ან ესმის მათი?

- ესმით ყველას, მაგრამ მხოლოდ ზოგიერთებს შეუძლიათ მათი დანახვა და შეგრძნება .

- შენ ამის ახსნა შეგიძლია?

- არა, და გარდა ამისა მე არ მანაღვლებს ემისარი, ერთხელ მომიწია არჩევნის გაკეთება, მიმექცია თუ არაყურადღება არაორგანული არსებებისთვის და გავყოლოდი უძველესი ჯადოქრების გზას - თუ უარი მეთქვა ამაზე, ჩემი მასწავლებელი ნაგვალი ხულიანი დამეხმარა, რომ უარი მეთქვა და არც არასოდეს მინანია ეს არჩევანი.

- შენ როგორ თვლი, ჯობია მეც უარი ვთქვა არაორგანულ არსებებზე დონ ხუან?

მან არ მიპსუხა, ამის მაგივრად ამიხსნა რომ არაორგანული არსებების სამყარო ყოველთვის განაგრძობს ჩვენს სწავლებას, ეს ალბათ იმიტომ რომ არაორგანული არსებები ჩვენზე ღრმა ცნობიერებით არიან დაჯილდოებული და ჩვენი მფარველობის მოთხოვნა აქვთ.

- მე ვერავითარ აზრს ვერ ვხედავ იმაში, რომ მათი მოსწავლე გავხდე, - დავამატე მე, - ამისთვის ძალიან ძვირის დაგახდა გვიწევს.

- კონკრეტულად რისი?

- ჩვენი სიცოცხლის, ერთგულების, ენერგიის, სხვა სიტყვებით, ჩვენი თავისუფლების.

- და რას გვაძლევენ ისინი?

- ყველაფერს, რაც მათი სამყაროსთვისაა დამახასიათებელი. ჩვენც რომ შეგვეძლოს ზუსტად ასევე ვასწავლიდით მათ, თუმცა მათი მეთოდი იმაში მდგომაეობს, რომ ჩვენს ეგოს განიხილავენ, როგორც მაჩვენებელს იმისა, რაც ჩვენ გვჭირდება, და მასთან შესაბამისად გვასწავლიან. ძალიან საფრთხილო საქმეა.

- მე არ მესმის, რატომ შეიძლება ეს საშიში იყოს?

- თუ ვინმე გამოიკვლევს შენი გულის მოთხოვნილებებს, მისი მთელი შიშებით, სიხარბით, შურით და სხვა, იმის სწავლებას დაგიწყებს, როგორ დაიკმაყოფილო ყველა შენი საშინელი ლტოლვა, და როგორ ფიქრობ ამას რა შედეგი მოყვება?

მე არანაირი განსხვავებული აზრი აღარ დამრჩა და მივხვდი, რომ მშვენივრად გავიგე, რატომ უარყო არაორგანული არსებები.

- უძველეს ჯადოქრებს უსიამოვნებები გაუჩნდათ, მიუხედავად იმისა რომ მათ ბევრს მიაღწიეს ჯადოქრულ ხელოვნებაში, მაგრამ ისინი ეგოისტური მოსაზრებით მოქმედებდნენ, - განაგრძობდა დონ ხუანი. არაორგანული არსებები მათ წინამძღოლებად იქცნენ, უძველესი ჯადოქრები ნაბიჯ-ნაბიჯ დაეუფლნენ მათ ხელოვნებას, იმეორებდნენ მათ მოქმედებას, მაგრამ კვლავ ეგოისტურ მიზნებზე იყვანენ ორიენტირებული.

- ჩვენ დროშიც თუ არსებობს არაორგანულ არსებეთან ამგვარი დამოკიდებულება?

- მე არ შემიძლია ამაზეზუსტი პასუხის გაცემა, უბრალოდ ვიტყვი, რომ ვერ წარმომიდგენია მსგავსი დამოკიდებულება მათთან, ამგვარი კავშირი ჩვენს თავისუფლებას ზღუდავს და ნთქავს ჩვენს ენერგიას. იმისათვის, რო მიყოლოდნენ თავიანთი მასწავლებლების მაგალითს, უძველესი ჯადოქრები იძულებულნი იყვნენ ეცხოვრათ არაორგანული არსებების სამყაროში, ხოლო მათ სამყაროში ხანგრძლივი მოგზაურობისთვის ენეგრიის განუსაზღვრელი რაოდენობაა საჭირო.

- შენ იმის თქმა გინდა დონ ხუან, რომ უძველეს ჯადოქრებს ისევე შეეძლოთ იქ ცხოვრება, როგორც ჩვენ ვცხოვრობთამ სამყაროში?

- არც მთლად მასეა, მაგრამ ისინი როგორღაც ცხოვრობდნენ იქ და ინარჩუნებდნენ თავიანთ ცნობიერებას, თავიანთ ინდივიდუალობას, სიზმარხილვის ემისარი ამგვარი ჯადოქრებისთვის აუცილებელი რამაა. თუ ჯადოქარს არაორგანული არსებების სამყაროში სურს ცხოვრება, მისთვის საუკეთესო გიდი ემისარია, ის ყველაფერს ასწავლის, უყვება და მიჰყავს წინ.

- შენ როდისმე ყოფილხარ არაორგანული არსებების სამყაროში დონ ხუან?

- უამრავჯერ, ისევე როგორც შენ, მაგრამ ახლა ამაზე ლაპარაკს აზრი არ აქვს, შენ ჯერ კიდევ ვერ ფლობ სათანადო სიზმრის ყურადღებას, ამ სამყაროზე როდესმე სხვა დროს ვილაპარაკოთ.

- მე მგონია რომ შენ არ გიყვარს და კათილგანწყობილი არ ხარ ემისრის მიმართ?

- არც მიყვარს და არც ვიწონებ მას, ის ფასეულობათა სხვა სისტემას ქადაგებს, იმას რომელიც უძველესი ჯადოქრების სულს შეესამება, გარდა ამისა, მისი სწავლება და რეკომენდაციები ჩვენს სამყაროში აზრს მოკლებულია და ამ უაზრობაში ემისარი ენერგიის კოლოსალურ დანახარჯს მოითხოვს, როდესმე შენც დამეთანხმები, აი ნახავ.

დონ ხუანმა ეს ისე თქვა, რომ მის ხმაში ფარულად დავიჭირე, რომ ის დარწმუნებული იყო იმაში, რომ მე მისი სიტყვებს ჯერ-ჯერობით არ ვეთანხმებოდი. მე მზად ვიყავი მისთვის მეთქვა რასაც მივხვდი, რომ ყურებში ემისრის ხმა ჩამესმა:

- ის მართლაც ასე ფიქრობს, - მითხრა მან, - მე მოგწონვარ და ვერაფერს ცუდს ვერ ხედავ ამაში რომ გამოიკვლიო ყველა შესაძლებლობა, შენ გინდა იცოდე, ცოდნა კი ძალაა, შენ ხომ არ გინდა შენი სამყაროს ტრადიციასა და რწმენას ამოფარებულმა იცხოვრო?

ეს ყველაფერი ემისარმა ინგლისურად წარმოთქვა, მკვეთრი კალიფორნიული აქცენტით, შემდეგ ესპანურზე გადავიდა, ოდნავ შესამჩნევი არგენტინული აქცენტით. აქამდე ემისარს ასე არასოდეს ულაპარაკია. ამან აღმაფრთოვანა. ემისარი აღქმის სრულყოფილებაზე მომიყვა იმაზე თუ რამდენს მივაღწიე მას შემდეგ, რაც ამ ქვეყნად გავჩნდი, ჩემს მოგზაურობაზე, ყველაფერ ახლისადმი სიყვარულვასა და ლტოლვაზე, ახალ ჰორიზონტებზე. ხმამ პორტუგალიურადაც მომმართა ჩრდილო ამერიკული პამპასებისთვის დამახასიათებელი გამოთქმით.

როცა მთელი ეს ლიქნა მოვისმინე, მე შიშზე უფრო გულისრევა ვიგრძენი ემისრის პირმოთნეობაზე. მაშინვე ვუთხარი დონ ხუანს, რომ სიზმარხილვის პრაქტიკა უნდა შემეწყვიტა. მან დაუფარავი გაოცებით შემომხედა, მაგრამ მას შემდეგ რაც მოვუყევი ხმის შესახებ ისიც დამთანხმდა, თუმცა კი მივხვდი, რომ ამას ჩემს დასამშვიდებლად აკეთებდა.

რამდენიმე კვირის შემდეგ მივხვდი, რომ გადაწყვეტილება ცხელ გულზე მივიღე, ისევ დავუბრუნდი სიზმრის პრაქტიკას და დარწმუნებული ვიყავი, რომ დონ ხუანმა იცოდა ამის შესახებ.

როდესაც მასთან ვიყავი, ძალიან მოულოდნელად საუბარი სიზმარხილვაზე ჩამოვარადა.

- თუ შენ ჯერ კიდევ ვერ მიეჩვე სიზმარხილვის, როგორც კვლევის ჭეშმარიტი სფეროს განხილვას, აქედან სულაც არ გამომდინარეობს ის, რომ ის ამას არ წარმოადგენს, - დაიწყო მან, - სიზმების მნიშვნელობის ძებნაში აანალიზებენ მათ, ცუდის მომასწავებლად თვლიან მაგრამ არავინ არ თვლის, რომ იქ მიმდინარე ამბები ისეთივე რეალურია, როგორც აქ მომხდარი.

- რამდენადაც მე შემიძლია ვთქვა, მხოლოდ უძველესი ჯადოქრები თვლიდნენ სიზმარხილვას რეალობად, განაგრძო მან, მაგრამ საბოლოოდ მათ დაამახინჯეს მისი არსი, ისინი გაუმაძღარნი გახდნენ, სულ ახალ და ახალ ცოდნას იძენდნენ და როცა საქმე სწორი გზის არჩევასთან მივიდა მათ სხვა მხარეს გადაუხვიეს, მათ ყველაფერი ერთმანაეთში აურიეს და სრულიად უსისტემოდ გადაადგილეს შემკრები წერტილი 1000 სხვა სხვა პოზიციაში.

დონ ხუანმა სინანული გამოთქვა, რომ იმ შვენიერი საგნებიდან რაც ამ ჯადოქრებმა ისწავლეს შემკრები წერტილის სხვა და სხვა პოზიციაში გადაადგილების გზით, მხოლოდ სიზმრისა დასტალკინგის ხელოვნება შემოგვრჩა.

მან ისევ გაიმეორეა, რომ სიზმრის ხელოვნება - ეს შემკრები წერტილის გადაადგილების ფლობისა და მართვის ხელოვნებაა. ხოლო სტალკინგის ხელოვნება კი შემკრები წერტილის იქ დაფიქსირებაა, სადაც საჭიროა მისი გადაადგილება.

- შემკრები წერტილის ახალ ადგილას ფიქსირება, ეს ჰარმონიის მიღწევას ნიშნავს, - თქვა მან, - შენ შენი სიზმრის პრაქტიკაში ახლა სწორედ ამაზე მუშაობ.

- მე კი მეგონა, რომ ჩემი ენერგეტიკული სხეულის სრულყოფით ვიყავი დაკავებული - განვაგრძე გაოცებულმა.

- შენ ამაზეც და ბევრ სხვა რამეზეც მუშაობ, მაგრამ უპირველეს ყოვლისა ჰარმონიის მიღწევის მიღწევისაკენ მიისწარაფი. შენ სწავლობ ამას სიზმარხილვაში, როცა შენთვის აუცილებელია შენი შემკრები წერტილის ფიქსაცია მისი გადაადგილების მერე. სიზმარხილვის ყურადღება, მეორე ყურადღება, ენერგეტიკული სხეული, არაორგანულ არსებებთან ურთიერთობა, ემისარი სიზმარხილვაში - ეს ყველაფერი ჰარმონიის მიღწევაში გეხმარება. სხვა სიტყვებით ეს ყველაფერი მოჰყვება სიზმარხილვაში შემკერი წერტილის გადაადგილებას განსაზღვრულ პოზიციაში.

- რა პოზიციებია ესენი დონ ხუან?

- ნებისმიერი პოზიცია რომელშიც შემკრები წერტილი აღმოჩნდება სიზმარხილვის დროს .

- და როგორ ვფიქრობთ ჩვენ ამ წერტილში?

- შენს სიზმარხილვაში უფრო დიდხანს აჩერებ ობიექტებს, ანდა განურჩევლად ცვლი მათ, სიზმარხილვის პრაქტიკით ჰარმონიის მიღწევას სწავლობ. სხვა სიტყვებით, შენ იძენ ჩვევებს ენერგიის შენარჩუნებით იმ ახალ ფორმაში, რომელსაც ის იღებს შემკრები წერტილის გარკვეულ ახალ ადგილას ფიქსაციით კონკრეტულ სიზმარხილვაში.

- შემიძლია კი მე ენერგიის ახალი ფორმით შენარჩუნება ?

- ჯერ კიდევ არც ისე კარგად, და ეს იმიტომ არა, რომ შენ ამისი გაკეთება არ შეგიძლია, იმიტომ, რომ შენ უბიძგებ შემკრებ წერტილს მისი ნელა გაწევის ნაცვლად, ბიძგების მიმდინარეობა შენს სიზმარხილვაში უმნიშვნელო ცვლილებებს იწვევს, მთელი სიძნელე კი იმაში მდგომარეობს, რომ ცვლილებები ისე ბევრია და ისე მცირე, რომ შესაძლებლობა უწყვეტად იყო ჰარმონიის მდგომარეობაში მოწმობს მის წარმატებაზე.

- როგორ უნდა გავიგო, ვარ თუ არა ჰარმონიის მადგომარეობაში?

- აღქმის სიცხადით, რაც უფრო გარკვეულია რას ვაკვირდებით სიზმარში, უფრო ჰარმონიულია ჩვენი მდგომარეობა. - მან მითხრა, რომ მოვიდა დრო, ამ რეალობაში გამოვცადო ის, რაც სიზმარხილვაში ვისწავლე . არ მომცა საშუალება კითხვა დამესვა. მან მიბრძანა ჩემი ყურადღება შორიახლოს მდგარ მესკიტის ხის ფოთლებზე გამემახვილებინა და თანაც ეს ისე გამეკეთებინა, თითქოს სიზმარხილვაში ვიყავი.

- შენ გინდა რომ უბრალოდ ვუყურო ამ ხეს?

- არა, არ მინდა, რომ მხოლოდ უყურო მე მინდა, რომ რაღაც განსაკუთრებული გააკეთო მისი ფოთლებით, - მითხრა მან - გახსოვდეს, რომ თუ შენ სიზმარხილვაში შეგიძლია გააჩერო შენი მხედველობის არეში ობიექტები, ამავე დროს შენ აჩერებ შემკრებ წერტილს გარკვეულ მდგომარეობაში, ახლა კი თვალ-მოუშორებლად უყურე ამ ფოთლებს, თითქოს სიზმარხილვაში ხარ, ოღონდ ერთი არც თუ ისე დიდი, მაგრამ მნიშვნელოვანი ცვლილებით, შენი სიზმრის ყურადღება უნდა გააჩერო მესკიტის ხის ფოთლებზე , რომელიც რეალურ სამყაროშია.

ჩემი ნერვიულობა არ მაძლევდა საშუალებას აზრების მდინარებას მივყოლოდი, მან მოთმინებით ამიხსნა, რომ ფოთლებზე ყურებისას მე შემკრებ წერტილს უმნიშვნელოდ გადავაადგილებ, შემდეგ ჩემი სიზმრის ყურადღების ერთად შეკრებით, მოშორებული ფოთლების თვალიერების გზით მე რეალობაში ვახდენ ოდნავ გადანაცვლებული შემკრები წერტილის გადანაცვლების ფიქსაციას. ამავე დროს, ამ მდგომარეობისას მიღწეული ჰარმონია საშუალებას მაძლევს აღვიქვა მეორე ყურადღების ტერმინები, თანაც სიცილით დაამატა, რომ ეს ძალიან ადვილია.

დონ ხუანი მართალი იყო. მე მხოლოდ ხის ცალკეულ ფოთლებზე მზერის გაჩერება მევალებოდა და მე უცებ თავი მორევში ვიგრძენი, იმის მსგავსში სიზმარხილვაში რომ ვხვდებოდი. მესკიტის ხის ფოთლები მგრძნობიარე მონაცემების მთელ სამყაროდ გადაიქცა. თითქოს ჩამყლაპა მან მაგრამ მე მას არა მხოლოდ მხედველობით აღვიქვამდი. ვეხებოდი ფოთლებს და ცხადად შევიგრძნობდი მათ, მათი სურნელი მომდიოდა , ჩემი სიზმრის ყურადღება არა მხოლოდ ვიზუალური ჩვეულებრივი სიზმრის მსგავსად არამედ გრძნობის ყველა ორგანოს აერთიანებდა.

ის, რაც უბრალოდ მესკიტის ხის ფოთლების თვალიერებით დაიწყო, ახლა სიზმარხილვაში გადადიოდა, დარწმუნებული ვიყავი, რომ სიზმარში აღვიქვამდი ამ ხეს. ასე ბევრჯერ დამმართნია, ბუნებრივია, რომ ხესთან მიმართებაში ისევე მოვიქეცი, როგორც სიზმარში. ერთი დეტალიდან მეორეზე გადავდიოდი, მორევის ძალით გატაცებული, რომელსაც ხის იმ ნაწილისკენ გადავყავდი, რომელზეც ყურადღება გადამქონდა და გრძნობის ყველა ორგანოს ითრევდა .

ამ ხილვისა თუ სიზმარხილვის დროს მე ჩემი რაციონალობის მიერ გაჩენილ ეჭვს შევეჯახე. ვეკითხებოდი საკუთერ თავს, იქნებ ფიქრებში გართული მართლაც ავძვერი ხეზე და ახლა ნამდვილ ფოთლებს ვგრძნობ, და ამ დროს არ ვიცი რომ ნამდვილი ფოთლებით ვარ გარშემორტყმული, ან იქნებ ფოთლების შრიალში ჩამეძინა და სიზმარს ვხედავ, მაგრამ როგორც წესი სიზმარში არ მყოფნიდა ენერგია რომ დიდხანს მეფიქრა ამაზე, ჩემი ფიქრები სწრაფმავალი იყო, ისინი ერთ წამს გრძელდებოდნენ , მერე კი უშუალო აღქმის ძალა მთლიანად იტაცებდა მათ.

რაღაც მოძრაობების გამო ჩემს ირგვლივ ყველაფერი შეირხა და მე ფაქტიურად ამოვყვინთე ფოთლების ღრუბლიდან. თითქოს ხემ შეწყვიტა ჩემი მიზიდვა, სიმაღლიდან მთელს პანორამას ვხედავდი , მუქი მთებიდა მწვანე მცენარეები მერტყა გარს, სიღრმიდან კიდევ ერთმა ენერგეკიტულმა ტალღამ დამარტყა, მივხვდი რომ მესკიტის ხეზე უკვე აღარ ვიყავი, გარშემო ისპალინის ხეები იზრედბოდა ისინი აქ უფრო მაღლები იყვნენ, ვიდრე ორეგონისა და ვაშინგტონის შტატებში. მე არასოდეს მენახა ასეთი ტყე, ეს პანორამა ისე განსხვევდებოდა სონორანის უწყლო უდაბნოსაგან, რომ მე ეჭვიც კი აღარ დამრჩა, რომ სიზმარხილვაში ვიყავი.

ვცდილობდი შემეკავებინა ეს უჩვეულო პეიზაჟი, მეშინოდა რომ გამისხლტებოდა და ვაცნობიერებდი, რომ ეს სიზმარი მაშინვე გაქრებოდა, როგორც კი სიზმრის ყურადღებიდან გამოვიდოდი, მაგრამ ფიგურები მაშინაც კი დარჩა, როცა მომეჩვენა, რომ ამ ყურადღებიდან გამოვედი, თავში საშინელმა აზრმა გამიელვა , რა მოხდება მაშინ, თუ ეს არც სიზმარია და არც რეალობა?

ისე შემეშინდა, როგორც ცხოველს და მე ისევ ხისკენ გავიჩქარე, რომლიდანაც ამოვყვინთე. შინაგანი მღელვარების გავლენით ხის ფოთლებს შევერია და ტოტები გადავღუნე, შემდეგ ისევ ამოვყვინთე ხიდან და ერთ წამში დონ ხუანთან აღმოვჩნდი, მისი სახლის კართან სონორიინ უდაბნოში.

მაშინვე მივხვდი, რომ უკვე ნორმალური განსჯა შემეძლო, მაგრამ ლაპარაკი არა. დონ ხუანმა მირჩია არ ავღელვებულიყავი და მითხრა, რომ ჩემი საუბრის უნარი ძლიერი გავლენის ქვეშ იყო, და რომ სიმუნჯის პერიოდები ჯადოქებს შორის ძალიან გავრცელებულია, განსაკუთრებით მაშინ, როცა მათ ყოფნით გამბედაობა ჩვეულებრივი სამყაროს მიღმა გაიხედონ.

გულის სიღრმეში ვრძნობდი, რომ დონ ხუანს ვეცოდებოდი და ჩემი გამხნევება გადაწყვიტა. მაგრამ ემისრის ხმამ, რომელიც იმ წუთას გარკვევით გავიგონე, თქვა, რომ რამდენიმე საათიანი ძილის შემდეგ ჩემთან საუბრის უნარიცა და კარგი განწყობაც თავისით დაბრუნდებოდა.

გამოძინებულმა დაწვრილებით ავუღწერე დონ ხუანს ყველაფერი რაც შემემთხვა და ვნახე, მან გამაფრთხილა, რომ რაციონალურ წარმოდგენებზე დაყრდნობით ჩემი განცდის ახსნა შეუძლებელი იყო და საქმე სულაც არ არის იმაში, რომ ჩემი ინტელექტი არასრულფასოვანია, არამედ ეს ისეთი მოგზაურობ იყო, რომელსაც გონება ვერ წვდება. მე რა თქმა უნდა შევეკამათე, რომ შეუძლებელი არაფერია, მოვლენათა ჯაჭვი შეიძლება ნათელი არ იყოს , მაგრამ ადრე თუ გვიან გონების თვალი მაინც ყველაფერს მიწვდება და მე მართლაც მჯეროდა ამის.

დონ ხუანმა დიდი მოთმინებით ამიხსნა, რომ მოაზროვნე გონება შემკრები წერტილის ერთ ერთი მგდომერეობაა , ამიტომ იმის ცოდნა რა ხდება სამყაროში, საღად აზროვნება, თავდაჯერება, - ყველა ეს ჩვენი სამყაროს საგანი და ჩვენი აზროვნების საზომია - მხოლოდ ჩვენი შემკრები წერტილის მისთვის ჩვეულ ადგილას მდებარეობის შედეგია, რაც უფრო მდგრადადაა დაფიქსირებული ის მით უფრო თავდაჯერებულნი ვართ და მეტად ვიცით, რომ ვგრძნობთ სამყაროს და შეგვიძლიათ გამოვიცნოთ მომავალი.

მან დაამატა რომ სიზმარხილვა გვაძლევს საშუალებს სხვა სამყაროებში შესასვლელად და ამავე დროს ამ სამყაროს შესახებ ჩვენს ცოდნას. მან სიზმარხილვას წარმოუდგენელ სამყაროში მოგზაურობა უწოდა , როცა გადავლახავთ ყველაფერს ადამიანური ცნობიერებისათვის მიუწვდომელს. ჩვენი შემკრები წერტილი გასხლტება ადამიანურის მიღმა და აღწევს მიუღწეველს.

- და ჩვენ კვლავ დავუბრუნდით ჯადოსნური სამყაროს ყველაზე მნიშვნელოვნ ასპექტს, განაგრძო მან, შემკრები წერტილის განლაგებას, ეს ერთდროულად ძველი ჯადოქრების წყევლაცაა და კაცობრიობის გამუდმებული უსიამოვნებების წყაროც.

- რატომ ამბობ ასე დონ ხუან?

- იმიტომ, რომ მთელი კაცობრიობა და უძელესი ჯადოქრებიც შემკრები წერტილის მდებარეობის ტყვეები გახდნენ, კაცობრიობამ არ იცის მისი არსებობა და ამიტომ მის ჩვეულ მდებარეობის შედეგებს ისე იღებს როგორც საბოლოოსა და უდავოს. რაც შეეხება ძველ ჯადოქრებს, მათ მართლა ყველაფერი იცოდნენ შემკრებ წერტილზე, მაგრამ არ იცოდნენ მისი შესაძლებლობების სწორი გამოყენება.

- შენ ამ ორ მახეს უნდა ერიდო , - განაგრძობდა ის - ძალიან ცუდი იქნება თუ კაცობრიობას დაემგვანები , რომელმაც შემკრები წერტილის შესახებ არაფერი უწყის. მაგრამ ამაზე უარესია თუ ძველი ჯადოქრების გზას გაყვები და შენი შემკრები წერტილის შესაძლებლობებს შენი პირადი მიზნებისათვის გამოიყენებ.

- მე ჯერ კიდევ არ მესმის რას მეუბნები, რა კავშირში ეს იმასთან, რაც მე გუშინ გადავიტანე?

- გუშინ სხვა სამყაროში იყავი. ამიტომ თუ შენ შემეკითხები სადაა იგი , მე ისევ გიპასუხებ, რომ ის შემკრები წერტილის გარკვეულ მონაკვეთშია, და შენ ისევ ვერაფერს ვერ გაიგებ.

დონ ხუანის სიტყვებს თუ ვენდობით, მე ორი საბედისწერო შესაძლებლობა მემუქრებოდა: პირველი - მე გავყვებოდი კაცობრიობის მაგალითს და აღმოვჩნდებოდი დილემის წინაშე როცა ჩემი ხმები მეტყოდნენ რომ არსებობენ სხვა სამყაროები, ჩემი გონება კი უარყოფდა ამას და გამოაცხადბდა რომ მათი არსებობა შეუძლებელია. მეორე - ძველი ჯადოქრების მსგავსად, მაშინვე მივიღებდი მათი არსებობის ფაქტს და დავიწყებდი შემკრები წერტილის იმ მდებარეობებს რომელიც იმ სამყაროებს წარმოადგენს, პირადი მიზნებისთვის გამოყენებას . შედეგად გაჩნდა პრობლემა - სიმდიდრის და აძალაუფლების დევნაში რეალობის სხვა დონეზე გადასვლა.

მე არაფერი მქონდა საპასუხო, მაგრამ ცოტა ხნის შემდეგ მივხვდი, რომ არ იყო აუცილებელი ამ საბედისწერო შესაძლებლობების ტყვე გავმხდარიყავი. რადგან დონ ხუანოს შეხედულებების მომხრე ვიყვი, თუმცა მაშინ რა თქმა უნდა მთლიანად ვერ წარმოვიდგენდი რას ვეთანხმებოდი. მასთან თანხმობა დიდი ხნის დაკარგული თავდაჯერების გრძნობით გამოიხატა , რომელმაც ნელ-ნელა აღდგენა დაიწყო.

სიზმარხილვის პრაქტიკას დავუბრუნდი, და ჩემი მღელვარებაც ჩაცხრა, მაგრამ ახლა ისევ გაჩნდა. მაგრამ რადგან მე ყოველდღე მესმოდა ემისრის ხმა , ის ახლა უკვე ნაკლებად გამაღიზიანებლად და უცნაურად ჟღერდა. ის ჩვეულებრივი მოვლენა გახდა. იმდენი შეცდომა დავუშვი მისი სიტყვების გავლენით, რომ თითქმის მივხვდი, რატომ არ უნდოდა დონ ხუანს მათი სერიოზულად მიღება. ფსიქოანალიტიკოსს ალბათ მთელი დღე არ ეყოფოდა ემისრის ნათქვამის ინტერპრეტაციისთვის ჩემს პიროვნებათაშორის ურთიერთობათა შესაბამისობაში. დონ ხუანი ამ შემთხვევაში მტკიცე აზრზე იდგა - ემისარი უპიროვნებო, მდგრადი ძალაა არაორგანულ არსებათა სამყაროდან. ყველა სიზმრისმხილველი ხვდება მას მეტნაკლებად მსგავს გარემოში , მაგრამ თუ მისი რჩევებით სარგებლობას გადაწყვეტს, უიმედო სულელი იქნება.

მე კი სწორედ ასეთი ვიყავი. არ შემეძლო გულგრილი დავრჩენილიყავი ასეთი მოვლენის მიმართ, ხმა რომელიც 3 ენაზე გარკვევით და თანმიმდევრულად მიხსნიდა და მაცნობდა საიდუმლოებებს ყველაფერზე, რაც ჩემს ყურადღებას იპყრობდა. მისთვის ბუნებრივ და ჩემთვის არც თუ მთლად არსებით ნაკლს წარმოადგენდა ის, რომ ეს ყოველთვის დროულად არ კეთდებოდა, ემისარი არც თუ იშვიათად მესაუბრებოდა ისეთ ხალხსა და მოვლენებზე, რომლებიც მე აღარც კი მახსოვდა, როდის მაინტერესებდა.

მე ამაზე დონ ხუანს შევეკითხე, მან კი მიპასუხა, რომ ეს როგორღაც დაკავშირებული იყო ჩემი შემკრები წერტილის მდებარეობასთან , მან ამიხსნა, რომ მე აღმზარდეს მოხუცმა ხალხმა და მათი მსოფლმხედველობიდან ბევრი რამე ავითვისე. ჩემთვის განსაკუთრებით საფრთხილოა ტენდენცია მუდმივად დარწმუნებული ვიყო საკუთარი მოსაზრების სისწორეში. მან მითხრა, რომ როცა ჰალუცინოგენურ ნივთიერებებს მაძლევდა, პირველ რიგში ცდილობდა ჩემი შემკრები წერტილი ოდნავ მოძრავი მაინც გაეხადა.

- თუ შენ მას ოდნავ უფრო მოძრავს არ გახდი - განაგრძობდა ის -შენ უფრო მაღალი აზრისა შეიქმნები შენს თავზე ან გაუწონასწორებელ ჯადოქარს დაემგვანები, მე ამას იმიტომ არ გეუბნები, რომ უძველეს ჯადოქრებს ჩრდილი მივაყენო, არამედ იმიტომ, რომ შენ მათი შეცდომებისგან თავი დაიცვა ,ადრე თუ გვიან შენი შემკრები წერტილი უფრო მოძრავი გახდება , მაგრამ მაინც ისე არა, რომ შენ რისკის ქვეშ აღმოჩნდე ან მედიდური გახდე ან გაუწონასწორებელი.

- როგორ გავექცე ამ ყველაფერ დონ ხუან?

- მხოლოდ ერთი გზა არსებობს, ჯადოქრები მას სიღრმისეულ გაგებას ეძახიან. მე მას ადამიანსა და ცოდნას შორის რომანს ვეძახი , ჯადოქრებისთვის ის მამოძრავებელი ძალაა შემეცნებაში კვლევაში საოცარ აღმოჩენებში.

დონ ხუანმა შეცვალა საუბრის თემა და შემკრები წერტილის ფიქსაციის ახსნა განაგრძო. მან თქვა, რომ ბავშვებში შემკრებ წერტილზე დაკვირვებისას ჯადოქრები მივიდნენ დასკვნამდე, რომ შემკრები წერტილის ბუნებრივი დგომარეობა თავიდანვე მკაცრად განსაზღვრული არ არის, ის გამომუშავდება როგორც ჩვევა. ისინი ხედავდნენ, რომ შემკრები წეტილი ერთ ადგილზე ფიქსირებული აქვთ მხილოდ მოზარდებს და დაასკვნეს რომ მისი ყოველი კონკეტული გადაადიგლება დაკავშიებული იყო რაღაც განსაკუთრებული ფორმით აღქმის გარკვეულ ტიპთან, ხანგრძლივ ჩვევასთან ერთად აღქმის ეს ტიპი ხდება გრძნობიარე მონაცემების ინტერპრეტაციის სისტემა.

დონ ხუანმა აღნიშნა, რომ ვინაოდან ჩვენ ჩართულები ვიყავით ამ სისტემაში , აღზრდილები მასთან შესაბამისობაში , ჩვენ დაბადებიდანვე ვიწყებთ მოცემული აღქმის ინტერპრეტაციის სისტემისადმი მორგებას - ამ სისტემას მივყვებით ცხოვრებაში. ამიტომ ძველი ჯადოქრები არ ცდებოდნენ, როცა სჯეროდათ, რომ არსებობდა ამ სისტემაზე უარის თქმის შესაძლებლობა და ენერგიის უშუალო აღქმა , რის შედეგადაც ადამიანი ხდება ჯადოქარი.

თითქოსდა გაოცებით, დონ ხუანმა აღნიშნა, რომ ე.წ საზოგადოებრივი აღქმის უდიდესი მიღწევა მდგომარეობს შემკრები წერტილის მისთვის ჩვეულ მდგომარეობაში დამაგრებაში. რადგან მას შემდეგ, რაც ის მოცემულ მდგომარეობაში ჩერდება , ჩვენს აღქმას ადვილად შეუძლია აღწერის და გადმოგვცეს ის, რასაც ჩვენ ვგრძნობთ. სხვა სიტყვებით, ასე იოლია ჩვენთვის აღვიქვათ მხოლოდ ის, რასაც სისტემა გვთვაზობს და არა ის, რასაც რეალურად ვგრძნობთ. მან დამარწმუნა რომ ადამიანების აღქმა ერთტიპიურია მთელს სამყაროში, რადგან კაცობრიობის ყველა წარმომადგენლის შემკრები წერტილი ერთნაირადაა ფიქსირებული.

ის აგრძლებდა მოყოლას: ჯადოქრები თავად დარწმუნდნენ ყველაფერ ამაში, როდესაც დააკვირდნენ შემკრები წერტილის გარკვეული საზღვრი იქით გადანაცვლებას, რამაც მსოფლიოს ენერგეტიკული ძაფების ახალი წყება ჩაითრია. ამასთან ერთად, რაც წინა ეტაპზე საბოლოო რეალობა იყო, ახალ ეტაპზე აზრს კარგავდა. ამ უაზრობის მთელი მიზეზი ისაა, რომ გრძნობის ორგანოები აღქმის სხვა მონაცემებს იყვენებენ, რასაც მოსდევს ის, რომ ჩვენი ინტერპრეტაციის სისტემა უსარგებლოს იმის ასახსნელად რასაც ვგრძნობთ.

- აღქმა სისტემის გარეშე რა თქმა უნდა ქაოტურია - განაგრძო დონ ხუანმა - მაგრამ საოცარია ის, რომ როცა ჩვენ ვთვლით რომ სავსებით დავკარგეთ ორიენტაცია, ჩვენი ძველი სისტემა ისევ იღვიძებს, ის გვეხმარება და უსისტემო შეგრძებებს ზედმიწევნით მოწესრიგებულ სამყაროდ აქცევს. ეს შენ დაგემართა როცა მესკიტის ხის ფოთლებს უყურებდი.

- სინამდვილეში რა დამემართა დონ ხუან?

- გარკვეული პერიოდი შენი აღქმა ქაოტური იყო, შენ ყველაფერს ერთდროულად ხედავდი ,და შენი სამყაროს ინტერპრეტაციის სისტემამ არ იმუშავა, მერე ქაოსი მოწესრიგდა და შენ ახალი სამყაროს წინაშე წარსდექი.

- დონ ხუან, ჩვენ ისევ იქ დავბრუნდით სადაც ადრე ვიყავით, არსებობს ეს სამყარო თუ ეს უბრალოდ ჩემი გონების მიერაა შექმნილი?

- ჩვენ ისევ იქ დავბრუნდით და პასუხიც იგივე დარჩა, ის არსებობს შენი შემკრები წერტილის მდებარეობის გარკვეულ მონაკვეთში. ის რომ შეიმეცნო, მასთან ჰარმონია გჭირდება, ანუ შენ უნდა გააჩერო შემკრები წერტილი იმ მდგომარეობაში რასაც შენ აკეთებდი, შედეგად გარკვეული დროის განმავლობაში ცხადად ხედავ ახალ სამყაროს .

- სხვებსაც შეუძლიათ ამ სამყაროს აღქმა?

- თუ შემკრები წერტილის მსგავსი მდებარეობა და ჰარმონიის მსგავსი დონეც ექნებათ მაშინ შეძლებენ. შემკრები წერტილის მდებარეობას და ამასთან სამყაროსთან ჰარმონიის შეთანხმებით მოქმედებას უძველესი ჯადოქრები აღქმის სტალკინგს ეძახდნენ. სტალკინგის ხელოვნება , - განაგრძობდა ის - ნიშნავს შემკრები წერტილის ფიქსაციას, თავიანთი პრაქტიკის წყალობით ძველი ჯადოქრები მივიდნენ დასკვნამდე, რომ რაც არ უნდა მანიშვნელოვანი იყოს შემკრები წერტილის გადადგილება, მაინც უფრო მნიშნელოვანია მისი ახალ ადგილას ფიქსაცია, როგორიც არ უნდა იყოს ის.

იგი მიხსნიდა, რომ თუ შემკრები წერტილის ფიქსაცია ვერ ხერხდება, მაშინ მისი ჰარმონიულად აღქმა არაფრით არ შეიძლება, ასეთ შემთხვევაში ჩვენ აღვიქვამთ ერთმანეთთან დაკავშირებული ხატების კალეიდოსკოპიურ სურათს. ამიტომ უთმობდნენ უძველესი ჯადოქრები სტაკლინგს ამდენ ყურადღებას, რამდენსაც სიზმარხილვას, ერთი ხელოვნება ვერ იარსებებს მეორის გარეშე, განსაკუთრებით ისეთი მოქმედებებისას რასაც ძველი ჯადოქრები ჩადიოდნენ.

- რა მოქმედებები იყო ეს დონ ხუან?

- უძველესი ჯადოქრები ამას მეორე ყურადღების დახვეწას ეძახდნენ, ანდა შეუცნობელში მოგზაურობას .

დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ ეს მოქმედებები ეფუძნებოდა შემკრები წერტილის გადაადგილებას. უძველეს ჯადოქრებს არამარტო შეეძლოთ თავიანთი შემკრები წერტილის გადაადგილება უამრავ განსხვავებულ მდგომერეობაში თავისი ენერგეტიკული სხეულის გასწვრივ და შიგნით, არამედ ამ მდგომარეობაში დაფიქსირებაც და ჰარმონიის მიღწევაც ხანგრძლივი დროის განმავლობაში.

- რა საჭიროა ყველაფერი ეს დონ ხუან?

- ჩვენ ვერ ვიტყვით რისკენ მიისწრაფვოდნენ ისინი, მაგრამ შეგვიძლია იმაზე ვილაპარაკოთ რას მიაღწიეს.

მან ამიხსნა, რომ ძველ ჯადოქრებს შეეძლოთ ისეთი სრულყოფილი ჰარმონიის მიღწევა, რომლითაც შეიმეცნებდნენ ყველაფერს, რაც მათი შემკრები წერტილის კონკრეტულ მდგომარეობას შეესაბამებოდა, მათ შეეძლოთ გადაქცევა, რადაც უნდოდათ იმ გრძელი სიიდან რომელიც მისი სიტყვებით განსხვავებულ არსებათა დეტალურ აღწერას წარმოადგენდა, მაგალითად იაგუარად, ჩიტად, მწერად , და ა.შ.

აგრეთვე მითხრა, რომ უძველესი ჯადოქრების შემკრებ წერტილს ჰქონდა შესაშური გადაადგილების უნარი, მათ მხოლოდ მისი ოდნავ გაწევა სჭირდებოდათ, სიზმარხილვისეულ სულ მცირე თავისებურებებთან შესაბამისობაში, და მაშინვე აღქმის სტალკინგის დახმარებით ისინი აღწევდნენ საჭირო ჰარმონიას გარე სამყაროსთან, - ხდებოდნენ სხვა ადამიანები, ცხოველები, ჩიტები, საერთოდ ნებისმიერი რამ.

- და განა სულით ავადმყოფები იგივეს არ აკეთებენ ? განა ისინი თავად არ ქმნიან თავიანთ რეალობას ? - ვკითხე მე

- არა ეს ერთი და იგივე არ არის . შეშლილები წარმოიდგენენ თავიანთ რეალობას ყოველგვარი წინასწარი განზრახვის გარეშე. ისინი ქაოსს ქმნიან ქაოსიდან. ჯადოქრები მათგან განსხვავებით აწესრიგებენ ქაოსს, მათი მუდმივი გლობალური მიზეზი იმაში მდგომარეობს, რომ გაანთავისუფლონ თავიანთი აღქმა. ჯადოქრები არ იგონებენ მათ ათქმულ სამყაროს, ისინი უშუალოდ შეიგრძნობენ ენერგიას, შემდეგ კი აღმოაჩენენ, რომ აღიქვამენ რაღაც უცნობ ახალ სამყაროს, მაგრამ ის ისევე რეალურია, როგორც ყველაფერი ის, რაც ჩვენ უკვე ვიცით.

მერე დონ ხუანმა ახალი ახსნა მოუძებნა იმას, რაც მემართებოდა, როცა მესკიტის ხეს ვუყურებდი. მან მითხრა, რომ მე დასაწყისში ხის ენერგიას შევიგრძნობდი, სუბიექტურ დონეზე მე ვრგძნობდი, რომ მძინავს, რადგან ენერგიის შეგრძნებისთვის სიზმარხილვის ტექნიკას ვიყენებდი. მან აღნიშნა, რომ ამ ტექნიკის ყოველდღიურ ცხოვრებაში გამოყენება ერთ-ერთი ყველაზე ეფექტური საშუალებაა, რომელსაც ძველი ჯადოქრები იყენებდნენ. ეს იძლევა საშუალებას, აღვიქვათ ენერგია ზუსტად ისე, როგორც სიზმარში და არა ერთბაშად და ქაოტურად. შემდეგ დგება მიმენტი როცა რაღაცა ცვლის აღქმას და ჯადოქარი აღმოჩნდება პირისპირ ახალ სამყაროსთან - ისევე როგორც ეს მე დამემართა.

მე გავუმხილე მას ერთ მოსაზრების შესახებ, რომელიც ძლივს გავბედე გამომეთქვა. ჩემი დანახული პანორამა არც სიზმარი იყო და არც ჩვეულებრივი სამყარო.

- არა ის არ იყო არც ერთი და არც მეორე, - მითხრა მან, - მე შენ ამას ისევ და ისევ შეგახსენებ, შენ კი ფიქრობ, რომ ერთი დაიგივეს ვიმეორებ, მე ვიცი რა ძნელია გონებისათვის სხვა წარმოუდგენელი სამყაროს არსებობის დაშვება, მაგრამ ახალი სამყაროები არსებობენ, ისინი გარს ერტყმიან ერთმენთს და რაღაც ხახვის მსგავსს ქმნიან, ის სამყარო, რომელშიც ჩვენ ვცხოვრობთ ხახვის ერთი ფენაა.

- დონ ხუან შენ იმის თქმა გინდა, რომ შენი სწავლების არსი ჩემი ახალი სამყაროსთვის შემზადებაა?

- არა, მე სულ სხვა რამის თქმა მინდა, ჩვენ მხოლოდ სავარჯიშოს სახით გადავდივართ ახალ სამყაროში. ეს მოგზაურობა ძველი ჯადოქრების გატაცება იყო. ჩვენც მათ მსგავსად სიზმარხილვას მივმართავთ, მაგრამ ჩვენ სრულიად სხვა პრინციპებით ვხელმძღვენელობთ, უძველესი ჯადოქრები შემკრები წერტილის ბიძგს ამჯობინებდნენ, მაგრამ ისინი ყოველთვის თავდაჯერებულნი იყვნენ და მეტნაკლებად იცოდნენ ეს მგომარეობები, ჩვენ კი მოძრაობას ვამჯობინებთ, უძველესი ჯადოქრები ადამიანისთვის ამოუცნობს ეძებდნენ, ჩვენ კი ზეადამიანურ შეუცნობელს.

- მე ჯერ კიდევ ვერ მივაღწიე ამას ხომ?

- არა, შენ მხოლოდ იწყებ. თავიდან ყველა უძველესი ჯადოქრების ნაკვალევს მიყვება, ბოლოს და ბოლოს ეს ხომ მათ შექმნეს სიზმარხილვა .

- მაშინ, ასეთ შემთხვევაში მე ახალი მაგების სიზმარხილვის შესწავლას დავიწყებ.

- შენ კიდევ ბევრის გაკეთება მოგიწევს. შეიძლება ამას წლებიც დაჭირდეს . თანაც ყველაფერთან ერთად მე შენთან განსაკუთრებული სიფრთხილე მმართებს. შენი ხასიათი ძალიან გავს უძველესი ჯადოქრებისას. მე გაგაფრთხილე ამაზე, მაგრამ შენ ყოველთვის ახერხებ ჩემს რჩევებს გვერდი აუარო. ხანდახან მე ისიც კი მეგონა, რომ რაღაც ახალი ენერგია ხდებოდა შენი მრჩეველი, მაგრამ ახლა ასე აღარ ვფიქრობ, შენ გულწრფელი ადამიანი ხარ.

- რა გაქვს მხედველობაში დონ ხუან?

- შენ შენდაუნებურად ორი ისეთი რამ ჩაიდინე, რამაც ძალიან ამაღელვა. პირველივე სიზმარხილვაში შენ ენერგეტიკული სხეულით იმოგზაურე ამ სამყაროს მიღმა. შენ იქ უბრალოდ სერნობდი! შემდეგ ენერგეტიკული სხეულით კიდევ ერთ ადგილას წახვედი, , მაგრამ აღქმის ჩვეულ მდგომარეობაში შენ ეს არ გახსოვს .

- ეს რატომ გაწუხებს დონ ხუან?

- სიზმარხილვა შენთვის ძალიან ადვილია და ამაშია შენი უძლურება. თუ ამ საკითხს საჭირო ყურადღებას არ დაუთმობ, სიზმარხილვას ადამიანისთვის შეუცნობელში გადაყავხარ, ხოლო თანამადროვე ჯადოქრები ცდილობენ ზეადამიანურ შეუცნობელს მიაღწიონ.

- რა არის ეს ზეადამიანური შეუცნობელი?

- ყველაფერ ადამიანურისგან თავისუფალი. ეს წარმოუდგენელი სამყაროა, რომელიც ადამიანური შესაძლებლობების ფარგლებს სცილდება, მაგრამ მაინც რაღაცნაირად მიიღწევა ჩვენთვის. ამისკენ მიდიან თანამედროვე ჯადოქრები . მათი მისწრაფებები ადამიანური ინტერესებისგან ძალიან შორსაა, იმ ინეტერსების მიღმა მდებარეობს ყოვლის მომცველი სამყაროები. მათ შორის არა მხოლოდ ცხოველთა და ფრინველთა სამყოფელი, თუმცა ისინის კი მიუწვდომელია ადამიანისთვსი. ის რაზეც მე ვსაუბრობ ჩვენს მსგავს სამყაროს წამრმოდგენს, უსარულო სივრცით.

- სად არის ეს სამყაროები დონ ხუან? შემკრები წერტილის სხვა მდგომარეობაში?

- სწორია, შემკრები წერტილის სხვა მდგომარეობაში, მაგრამ ჯადოქრებისთვის ის მხოლოდ შემკრები წერტილის მოძრაობითაა ხელმისაწვდომი, და არა ბიძგით. ამგვარი მოგზაურობები შესაძლებელია მხოლოდ დღევანელი ჯადოქრებისთვის. უძველესი ჯადოქრები შორს იყვნენ ამისგან, რადგან ამგვარი მოგზაურობები ჯადოქრისგან მოითხოვს უძლიერეს მიჯაჭვულობას და საკუთარი პიროვნების მნიშვნელოვნების მთლიან უარყოფას მის ნებისმიერ გამოვლნებაში, უძველეს ჯადოქრებს არ შეეძლოთ ამხელა მსხვერპლის გაღება. ჯადოქრებისთვის, რომლებიც დღეს სიზმარხილვაში ვარჯიშობენ, ეს სიზმარხილვა არის საშუალება მიაღწიონ სამყაროებს, რომლებიც არც ერთ წარმოსახვაში არ ჯდება .

- და რა საჭიროა მათი მიღწევა?

- შენ დღეს უკვე მკითხე ეს. ნამდვილი ვაჭარივით მსჯელობ. ეს სახიფათოა ? მეკითხები,რა პროცენტით გაიზრდება ჩემი წილი? ასე ჩემთვის უკეთესი იქნება? ამ კითხვებზე პასუხებიცაა შესაძლებელი. ვაჭრის გონება შემოსავლის მიღებას დატრიალებს. მაგრამ თავისუფლება წილებსა და მოგებას არ ეფუძნება, თავისუფლება ეს თავგადასავალია რომელსაც არ აქვს დასასრული, რომელსაც ვწირავთ სიცოცხლეს და მეტსაც, ვიდრე სიცოცხლეა, რამოდენიმე წუთისთვის, რაც ყოველგავარ სიტყვაზე , აზრზე და გრძნობაზე მაღლა დგას.

- მე სხვა რა მქონდა მხედელობაში კითხვის დასმისას დონ ხუან. მე მაინეტრესებს, რამ შეიძლება აიძულოს ისეთი არაფრის მაქნისი უსაქმური, როგორიც მე ვარ, ამ ყველაფერს მიაღწიოს.

- თავისუფლების ძიება - ესაა ერთადერთი მამოძრავებელი ძალა რომელიც მე ვიცი. ესაა თავისუფლება გაფრინდე უსარულობაში, რომელიც სადღაც იქ არის. ესაა თავისუფლება მიყვე და გაქრე სამუდამოდ, ესაა თავისუფლება სანთლის ალს მიემსგასო, რომელიც ჩაუმქრალი რჩება უთვალავი ვარსკვლავით განათებულ სამყაროში, ჩაუმქრალი კი იმიტომ რჩება, რომ თავის თავს არაფრით იმაზე მეტად არ თვლის, რაც არის - სანთლად.


 

არაორგანული არსებების სამყარო

ერთგულად ვიცავდი შეთანხმებას და ველოდი თავად დონ ხუანი როდის დაიწყებდა სიზმარხილვის ახსნას და მხოლოდ უკიდურეს შემთხვევაში ვუკავშირდებოდი. თუმცა, როგორც წესი, ის ისეთი ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებდა, რომელსაც არა მხოლოდ არ უნდოდა სიზმარხილვის განხილვა , არამედ გაღიზიანებულიც კი იყო ჩემი დამოკიდებულებით ამ საგნისადმი .ჩემი აზრით მისი ჩემდამი ასეთი დამოკიდებულების მიზეზი იყო ის, რომ როდესაც ჩემი სიზმარხილვის განხილვას ვიწყებდი ს გამიზნულად ამცირებდა ჩემი მიღწეული შედეგის მნიშვნელობას.

იმ დროისთვის ჩემი პრაქტიკის ყველაზე გამოკვეთილ მხარედ იქცა არაორგანული არსებების არსებობის თაობაზე გამუდმებული მტკიცებულებები. მას მერე, რაც მათ ჩემს სიზმარხილვაში შევხვდი, განსაკუთრებით რაც ისინი დონ ხუანის სახლის ახლოს ვნახე, მე ყველა საბუთი მქონდა, რომ მათ არსებობაში დავრწმუნებულიყავი, მაგრამ ყველა ამ შემთხვევამ უკურაქცია იქონია. მე ჯიუტად უარვყოფდი მათი არსებობის ყველა შესაძლებლობას. შემდეგ ჩემი განწყობა შეიცვალა და გადავწყვიტე ობიექტურად განმეხილა მათი არსებობის საკითხი. კვლევის მეთოდი შემდეგში მგომერეობდა: მე ვაწარმოებდი ჩანაწერებს, რა ხდებოდა ჩემი სიზმარხილვის პრაქტიკისას და შემდეგ ვიყენებდი ამ ჩანაწერებს საჭირო დასკვნის გამოსატანად, დასტურდებოდა თუ არა პრაქტიკაში არაორგნული არებების გამოჩენა, მე სკურუპულოზურად შევავასე ასობით ფურცელი, უაზრო აღწერილობებით, მაშინ როცა მათი არსებობის მტკიცება დასაწყისშივე მომეცა.

რამდენიმე გაკვეთილი საკმარისი აღმოჩნდა იმის გამოსარკვევად, რომ დონ ხუანის შემთხვევითი რეკომენდაცია - შემეწყვიტა ამაზე ფიქრი და მიმეცა არაორგანული არსებებისთვის ჩემთან მიახლოების საშუალება, და ეს სწორედ ის მეთოდი იყო, რასაც უძველესი ჯადოქრები იყენებდნენ რათა ისინი მოეზიდათ. ის ისევ და ისევ იმეორებდა რომ ჩვენი ეგოსთვის ძალიან ძნელია დაძლიოს თავდაცვითი საზღვრები. ამის მიღწევა შესაძლებელია მხოლოდ ვარჯიშის საშუალებით. ერთი ყველაზე ძლიერი თავდაცვითი მანევრი რაციონალობაა. ეს არა მხოლოდ ყველაზე მდგრადი წინააღმდეგობაა ჯადოქრული ხელოვნების თერიისა და პრაქტიკის შესასწავლად, არამედ ძალიან სახიფათოცაა, მისი ნებისმიერი გამოვლინებით, დონ ხუანს სჯეროდა რომ არაორგანული არსებების არსებობა ის ფაქტია რომელიც არღვევს ჩვენს რაციონალობას.

სიზმარხილვის პრაქტიკაში ვიცავდი გარკვეულ თანმიდევრობას, და ამას ოდნავადაც არ ვარღვევდი, თავიდან ჩემი მიზანი იყო სიზმარხილვაში არსებული ყველა ობიექტის დაკვირვება, შემდეგ კი სიზმრების ცვლა. მე დღეების განმავლობაში ვაკვირდებოდი მთელს სამყაროებს, საგნებს, სხვადასხვა დეტალებს. ერთხელ შევამჩნიე, რომ ჩემი სიზმარხილვის ყურადღებამ მოდუნება დაიწყო და ჩემი სიზმრის პრაქტიკა მთავრდებოდა ან იმით, რომ ვიძინებდი უფრო ღრმად და ვხედავდი ჩვეულებრივ სიზმარს, რომელსაც საეროდ ვერ ვაკონტროლებდი, ან იმით რომ ვიღვიძებდი და ვეღარ ვიძინებდი.

თუმცა დრო და დრო ჩემს სიზმარში ჩნდებოდა უხო ენერგიის ნაკადები , როგორც მას დონ ხუანი უწოდებდა, მზვერავები. მისმა გაფხრთხილებები მზვერავთან დაკავშირებით დამეხმარა უფრო დაკვირვებული ვყოფილიყავი და სწორად გამომეყენებინა სიზმარის ყურადღება. უცხო ენერგიას პირველად შევხვდი, როცა მესიზმარებოდა, როგორ ვყიდულობდი პროდუქტებს უნივერმაღში. ანიკვარული ნივთის ძიებაში მე ერთი დახლიდან მეორეზე გადავდიოდი. ბოლოს და ბოლოს მე ვიპოვე რასაც ვეძებდი. შეუსაბამობა უნივერმაღსა და ხის ნაკეთობის ძებნას შორის იმხელა იყო, რომ ჩუმად მეცინებოდა, მაგრამ როგორც კი ვიპოვე ერთ ერთი ასეთი ნახელავი შეუსაბამობაც მაშინვე დამავიწყდა. ეს საგანი ტროსტის სახელური აღმოჩნდა . გამყიდველმა მითხრა რომ ის ირიდიუმისგან იყო დამზადებული და ის მსოფლიოში ყველაზე მაგარ მასალად გამოაცხადა. სახელურზე მაიმუნის თავი და მხრები იყო ამოჭრილი .მაგრამ მე მომეჩვენა რომ ის ნეფრიტისა იყო, ვუთხარი კიდეც გამყიდველს, მაგრამ იმან ძლიან იუკადრის და იწყინა და თავისი სიმართლის დასამტკიცებლად სახელური მთელი ძალით დაახალა ცემენტის იატაკს.ის არ გატყდა მაგრამ ბურთივით დაიწყო თამაში მერე კი გაცურადა წრიული მოძრაობით, როგორც ფრისბი, მე მას გავყევი, ის ხეებს მიეფარა ,მე გავიქეცი და მიწაში ჩაფლული ვიპოვე , ის საჭირო სიგრძის ულამაზეს მომწვანო- მოშავო ხის ტროსტად გადაქცეულიყო.

მე მისი აღება მომინდა , ხელი მოვკიდე და მიწიდან ვეწეოდი , ვიდრე ახლოს ვინმე გამოჩნდებოდა , მაგრამ ონდავადაც ვერ დავძარი , მეშინოდა არ დამეზიანებინა და ამიტომ არ ვცდილობდი მორყევით ამომეღო მიწიდან, ამიტომ მის გარშემო ხელითმიწის შემოთხრა დავიწყე, რას უფრო ვაგრძელებდი თხრას ის ჩემს თვალწინ ილეოდა ,ვიდრე მის ნაცვლად მხოლოდ მწვანე წყლის გუბე არ დარჩა. წყალს მივაჩერდი და მომეჩვენ რომ მან იფეთქა.ის თეთრ ბუშტად გადაიქცა და გაქრა. ჩემი სიზმარახილვა კი ახალი დეტალებითა და ხატებით გაგრძელდა , რომლებიც არაფრით გამოირჩეოდნენ თუმცა კი საკმაოდ გარკვევით ვხედავდი.

როცა დონ ხუანს ამ ხილვაზე მოვუყევი მან მითხრა:

- შენ მზვერავს შეხვდი, მზვერავები ხშირად მოდიან ჩვეულებრივ სიზმრებში, უცნაურია მაგრამ სიზმრისმხილველთა სიზმრებში თითქმის არ არიან მზვერავები, როცა ისინი ჩნდებიან ადვილია მათი ამოცნობა თანმხლები უცნაურობებითა და შეუსაბამობებით.

- რა შეუსაბამობებზე ამბობ დონ ხუან?

- მათ თან ახლავთ უცნაურობები.

- სიზმარში ბევრი რამაა უცნაური.

- მხოლოდ ჩვეულებრივ სიზმრებშია მოვლენები უცნაური. მე ვიტყოდი რომ ეს სწორედ მზვერავების დიდი რაოდენობის გამო ხდება .ისინი ბევრია რადგან ჩვეულებრივი ხალხი უფრო მიდრეკილნია შეუცნობლისგან თავი დაიცვას.

- შენ იცი რატომაა ასე დონ ხუან?

- ჩემი აზრით ყველაფერი ძალთა ბალანსზეა დამოკიდებული , საშუალო სტასისტიკურმა ადამიანმა უჩვეულო სიმაღლის ბარიერები უნდა ააგოს რომ მტრული ენერგიის გავლენისაგან დაიცვას თავი , მაგალითად როგორიც საკუთარ თავზე ღელვა , მაგრამ რაც მეტია წინააღმდეგობა უფრო მძლავრია თავდასხმაც. მათგან განსხვავებით სიზმრისმხილველები ნაკლებ ბარიერებს ქმნიან და შესაბამისად ნაკლებ მზვერავებს იწვევენ თავიანთ სიზმრებში . სიზმარმხილველთა სიზმრები უაზრო მოვლენებით არ არის დატვირთული და ეს ალბათ იმიტომ, რომ მზვერავმა ადვილად აღმოაჩინოს მზვერავის შემოსვლა .

დონ ხუანმა მირჩია უფრო ყურადღებით ვყოფილიყავი და ჩემი სიზმრის ყველა ხელმისაწვდომი დეტალი დამეთვალიერებიან. მან ისისც კი მაიძულა რომ ეს სიტყვები ხმამაღლა გამემეორებინა.

- შენ მაბნევ , ვუთხარი მე - შენ ხან არაფრის გაგონება არ გინდა ჩემს სიზმარზე ხან გინდა . შენს თანხმობასა და ურყოფას შორის არის საიმე სისტემურობა?
- რა თქმა უნდა ყველაფერ ამის მიღმა გარკვეული სისტემაა - მითხრა მან- შეიძლება როდესმე შენც ასე მოექცე სხვა სიზმრისმხილველებს . ზოგ საკითხს გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს , რაგდან კავშირშია სულთან , ზოგს კი საერთოდაც არ გააჩნია მნიშვნელობა , ჩვენი ინდულგირების გამო.

პირველი მზვერავი რომელიც შენ აღმოაჩინე ახლა ნებისმიერი ფორმით ყოველთვის იქნება შენს სიზმარში , ირიდიუმის სახითაც კი , მართლა რა არის ირიდიუმი?
- ზუსტად არ ვიცი , ვუპასუხე მე
- აი კიდევ მაშინ რაღას იტყვი თუ ის მართლაც მსოფლიოში ყველაზე მაგარი მასალა აღმოჩნდება ?

დონ ხუანის თვალები სიხარულით ბრწყინავდა ვიდრე მე ნერვიულად ვიცინოდი მისი ბოლო რეპლიკის აბსურდულობის გამო . მაგრამ როგორც შემდგომში შევიტყე ჭეშმარიტება აღმოჩნდა.

ამ დროიდან მოყოლებული მე დავიწყე ჩემს სიზმრებში შეუსაბამო მოვლენების აღმოჩენა. როგორც კი დონ ხუანის სიტყვებს დავუჯერე, რომელიც სიზმარში უცხო ენერგიის არსებობის აზრს შეეხებოდა. საგნები ჩემს სიზმარებში სინამდვილეში სხვა სამყაროდან მოსული არსებები არიან. მას შემდეგ რაც მე ისინი აღმოვაჩინე ჩემი სიზმრის ყურადღება მთლიანად მათკენ მივმართე.

გარდა ამისა, შევამჩნიე რომ როცა უცხო ენერგია აღწევდა ჩემს სიზმარებში, ჩემი ყურადღება იძულებული ხდებოდა უფრო მეტი ძალით ემუშავა , რომ ის რომელიმე ნაცნობ ობიექტად გადაექცია.წინააღმდეგობა, რომელსაც ამ შემთხვევაში ჩემი ყურადღება აწყდებოდა , იმაში მდგომარეობადა, რომ მთლიანად ვერ ახერხებდა ამ გადაქცევას და შედეგად რაღაც უცნაურ საგანს ვიღებდი , ჩემთვის თითქმის უცხოს .საბოლოოდ უცხო ენერგია უცებ ქრებოდა და არასტანდარტული საგანი ბუშტად გადაიქცეოდა და უჩინარდებოდა, მის ადგილს კი სიზმრის სხვა დეტალები იკავებდა.

როცა დონ ხუანს ვთხოვე განემარტა რა ხდებოდა ჩემს სიზმრებში, მან მითხრა:

- ახლა მზვერავები შენს სიზმრებში მხოლოდ შპიონებია რომლებსაც არაორგანული სამყაროდან გიგზავნიან . ისინი ძალზე ხანმოკლეა და არ შეუძლიათ დიდხანს გაჩერდნენ სიზმარში.

- რატომ ამბობ რომ ისინი შპიონები არიან დონ ხუან?

- ისინი მოდიან რათა სხვა არსებების ცნობიერება ჩაყლაპონ. მათსაკუთარი ცხოვრება და მიზანი აქვთ თუმცა ჩვენი გონებისთვის ეს მიუღწეველია. მათი ცხოვრებისა და აზროვნების ტიპი შეიძლება შევადაროთ ხეებს . ხეებისა და არაორგანული არსებების შინაგანი მისწრაფებები ჩვენთვის უცნობია , რადგან ისინი იმაზე ბევრად ნელია ვიდრე ჩვენი.

- რატომ თვლი ასე დონ ხუან?

- ხეებიც და არაორგანული არსებებიც ჩვენზე დიდხანს ცოცხლობენ . ისინი შექმნილნი არიან რომ სახეცვლილების გარეშე იარსებონ . ისინი უძრავია მაგრამ ამავე დროს აიძულებენ ყველაფერს მათ გარშემო იტრიალონ.

- იმის თქმა გინდა, რომ არაორგანული არსებები და ხეები ისევე შეუცვლელნი არიან?

- ზუსტად ეგრეა. რასაც შენს სიზმარხილვაში ნათელი და ბნელი ბოლის სვეტებად ხედავ პროექცია არ არის, ემისრის ხმაც არ არის მოჩვენებითი, ისევე, როგორც მათი მზვერავები.

ჩემთვის რაღაც გაუგებარი სიღრმისეული მიზეზის გამო მისმა სიტყვებმა შემაშინეს. უეცრად შფოთვამ შემიპყრო. ვკითხე დონ ხუანს ხეებიც პროექცია ხომ არ იყო.

- კი არიან, მითხრა მან, უფრო მეტიც ესენი უფრო მტრულად არიან განწყობილნი ჩვენდამი ვიდრე მათი ანალოგები არაორგანული სამყაროდან . სიზმრისმხილველი არასოდეს არ ეკონტაქტება ხეებს, თუ რა თქმა უნდა ის თბილ დამოკიდებულებაში არ არის სხვა სამყაროებთან, რაც ძალიან ძნელად მისაღწევია. ჩვენ დედამიწაზე მეგობრები არ გვყავს , ხომ იცი, - სევდიანად გაიღიმა მან და დაამატა - და არავისთვისაა საიდუმლო, თუ რატომ.

- შენთვის შეიძლება ეს საიდუმლო არ იყოს დონ ხუან მაგრამ ჩემთვის ეს საიდუმლოა.

- ჩვენი ქმედებები დამანგრეველია, ჩვენ ყველა არსება დედამიწაზე ჩვენს წინააღმდეგ განვაწყვეთ, აი რატომ არ გვყავს მეგობრები.

თავს ისე უხერხულად ვგრძნობდი, რომ საუბრის შეწყვეტა მომინდა. შინაგანმა ხმამ მაიძულა ისევ არაორგანულ არსებათა სამყაროს დავბრუნებოდი.

- შენი აზრით რა უნდა გავაკეთო რომ მზვერავს გავყვე? ვკითხე მე

- და რად გინდა რომ გაჰყვე?

- მე არაორგანული არსებების სამეცნიერო კვლევას ვაწარმოებ.

- მეხუმრები ხომ? მე ვფიქრობდი რომ შენ მათ არარსებობაში ეჭვი არ გეპარებოდა.

მისმა აგდებულმა ტონმა და ხარხარმა ნათლად დამანახა მისი დამოკიდებულება ჩემი სამეცნიერო კვლევისადმი.

- ახლა მე სხვა აზრისა ვარ, ახლა მე მათი შესწავლა მინდა.

- გახსოვდეს რომ არაორგანულ არსებათა სამყარო ძველი ჯადოქრების საქმიანობის სფერო იყო . იქ შესაღწევა ისინი გულმოდგინედ ახდენდნენ ყურადღების კონცენტრაციას სიზმარში არსებულ ობიექტებზე. ამგვარად მათ შეეძლოთ ეპოვათ მზვერავები , და როცა ეს მზვერავები მათი ყურადღების ცენტრში ხვდებოდნენ, ისინი ყვიროდნენ თავიანთ სურვილს გაყოლოდნენ მას. როგორც კი უძველესი ჯადოქრები გამოთქვამდნენ თავიანთ სურვილს, მაშინვე იწყებოდამოგზაურობა, ისინი მიჰყვებოდნენ უცხო ენერგიას.

- ასე იოლია ეს დონ ხუან?

მან არ მიპასუხა. მიყურებდა და იცინოდა, თითქოს მეც მაქეზებდა გამეკეთებინა ის რაც მომიყვა.

სახლში მუშაობისას დავიღალე დონ ხუანის სიტყვებში აზრის ძიებით. ჯიუტად ვცდილობდი არ მივყოლოდი იმას რასაც ის სამუშაო მეთოდს ეძახდა. იმ სიზმარში მე ვნახე თევზი, რომელმაც გამაოცა იმით რომ ის უეცრად ამოხდა ტბიდან რომლის ნაპირზეც მე ვსეირნობდი. ის ჯერ სხმარტალებდა ჩემს ფეხებთან, მერე კი გაფრინდა, როგორც ჩიტი და ტოტზე დაჯდა, და იქ ისევ თევზად იქცა. სურათი ისეთი უცნაური იყო, რომ ჩემი სიზმის ყურადღება გამოაცოცხლა. მაშინვე მივხვდი, რომ ეს მზვერავი იყო. ერთი წამის შემდეგ თევზი ჩიტი სინათლის წერტილს დაემგვანა, მე დავიყვირე ჩემი განზრახვის შესახებ მას მივყოლოდი და აღმოვჩნდი ახალ სამყაროში ისევე როგორც დონ ხუანმა მითხრა.

 

მე როგორც მსუბუქი მწერი ისე მივფრინავდი რაღაც ბნელ გვირაბში . გვირაბის შეგრძნება უეცრად შეწყდა . თითქოს ვიღცამ მილიდან გამომისროლა და ინერციით დავეცი,რაღაც ნივთიერების ქვას , მე თითქმის ვეხებოდი მას . მე მის ვერც ერთ დაბოლოებას ვერ ვხედავდი. ეს ყველაფერი ისე მახსენებდა სამეცნიერო ფანტასტიკურ ფილმს, რომ თითქმის დარწმუნებული ვიყავი - ეს ჩემმა მძინარე ცნობიერებამ შექმნა. რატომაც არა? მე ვთვლიდი რომ რაც დამემართა მხოლოდ და მხოლოდ სიზმარი იყო.

გადავწყვიტე დამეთვალიერებინა ამ სიზმრისყველა დეტალი. ის, რასაც ვხედავდი, რაღაც ღრუბლის მაგვარი იყო, ფოროვანი და ხვრელებით დაფარული. მიკარება არ შემეძლო, მაგრამ ეს რაღაც მაყრად და დაძარღვულად გამოიყურებოდა. მუქი ყავისფერი იყო, ეჭვმა გამიელვა, რომ ეს ყველაფერი მხოლოდ მესიზმრებოდა. ის რასაც ვხედავდი, მოხაზულობას არ იცვლიდა , არ ინძრეოდა , თვალიერებისას ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ ეს რაღაც რეალური მაგრამ უძრავი იყო. ეს ყველაფერი სადღაც იყო და ისე იზიდავდა ჩემს ყურადღებას, რომ სხვა ობიექტების თვალიერება უკვე აღარ შემეძლო. რაღაც უცნაურმა ძალამ, რომელიც მანამდე სიზმარხილვაში არ შემხვედრია, ჩემი პარალიზება მოახდინა.

შემდეგ ცხადად ვიგრძენი, როგორ გამოათავისუფლა მასამ ჩემი ყურადღება და ახლა იგი მთლიანად იმ მზვერავს დავუთმე, რომელიც აქ მომყვა. იგი ციცინათელას ჰგავდა სიბნელეში და თავზე დამფრენდა . ამ სამყაროში მზვერავი სუფთა ენერგიის ბუშტი იყო. ვხედავდი როგორ დუღდა მისი ენერგია, თითქოს რაღაც ჩემზე იცოდა. უეცრად ის მომიახლოვდა, მიმიზიდა და მერე ისევ მომიშორა. ვერ ვგრძნობდი მის შეხებას, მაგრამ ვიცოდი, რომ მე მეხებოდა. ეს ძალზე უცნაური და ახალი იყო ჩემთვის, თითქოს ჩემი რაღაც იქ არ მყოფი ნაწილი აღელვებული იყო ამ შეხებით, ერთმენთს მიყოლებული ენერგიის ტალღებით.

ამ მომენტიდან დაწყებული, ჩემს სიზმრებში ყველაფერი რეალური ხდებოდა. მე მიჭირდა იმის გააზრება, რომ სიზმარხილვაში ვიყავი. ამ სიძნელეს ემატებოდა იმის რწმენა, რომ მზვერავი ჩემთან შეხებით ენერგიის გაცვლას აწარმოებდა. როცა ის მიზიდავადა და შემდეგ მიშორებდა, და მე უკვე ვიცოდი რა უნდოდა მას.

თავიდამ მზვერავმა ლოდის ერთ ერთ ღრმულში შემაგდო , როგორც კი იქ მოვხვდი შევამჩნიე, რომ შიგნითაც ზედაპირი ისევე ფოროვანი იყო, როგორც გარეთ, მაგრამ არც ისე უხეში. თითქოს მისი უსწორმასწორობები გაექლიბათ. ის, რაც მე გარედან ვნახე, რაღაც გადიდებული ფუტკრების სკის მსგავსს მაგონებდა , ყველა მიმარულებით მიდიოდა ყველანაირი ფორმის უამრავი გვირაბი , ზოგი ზევით, ზოგო ქვევით, მარჯვნივ, მარცხნივ,ქმნიდნენ კუთხეებს და კვეთდნენ ერთმენთს, დამრეც და მრუდე ხაზებს.

შუქი ოდნავ ბჟუტავდა მაგარამ ყველაფერი გარკვევით ჩანდა . გვირაბები ცოცხლებს და ცნობიერების მქონეებს გავდნენ, ისინი "დუღდნენ". მე გაკვირვებული მივხვდი, რომ ვხედავდი მათ, ეს ენერგეტიკული ძაფები იყო, როგორც კი ამას მივაღწიე ემისრის ხმა ისევ ჩამესმა ყურში, მაგრამ ისე ხმამაღლა, რომ გამიჭირდა ნათქვამის გაგება.

- ჩუმად ილაპარაკე - დაუყვირე მოუთმენლად და შევამჩნიე, რომ როგორც კი სიტყვებს წარმოვთქვამდი, გვირაბები მხედველობიდან მისხლტებოდა და ვაკუუმში ვიძირებოდი, სადაც მხოლოდ მოსმენა შემეძლო.

ემისარმა ხმას დაუწია და მითხრა:

- შენ არაორგანული არსების შიგნით ხარ, აირჩიე შენთვის რომელიმე გვირაბი და შეძლებ იქ სამუდამოდ დარჩე. ხმა წამით გაჩერდა, შემდეგ კი დაამატა თუ რა თქმა უნდა შენ ეს გინდა.

- მე ვერ შევძელი ვერც ერთი სიტყვის თქმა, შემეშინდა რომ ჩემი ყოველი სიტყვა საპირისპირო გაგებით შეიძლება ყოფილიყო აღქმული.

- ამაში შენ უამრავი უპირატესობა გაქვს, განაგრძობდა ხმა შეგიძლია ნებისმიერ გვირაბში იცხოვრო რომელშიც ისურვებ და ყოველი მათგანიდან გაიგო რამე ახალი. უძველესი ჯადოქრები ცხოვროდბენენ აქ და ბევრი რამე იწავლეს.

ყოველგვარი გრძნობის ორგაანოს გამოყენების გარეშე მე ვიგრძენი, რომ მზვერავი ზურგისკენ მიბიძგებდა , თითქოს მას უნდოდა რომ წინ მევლო. მე შევედი ერთ ერთ გვირაბში რომელიც ჩემგან მარჯვნივ იყო, როგორც კი იქ აღმოვჩნდი, როგორღაც გავაცნობიერე, რომ კი არ მივდივარ მასში, არამედ მივფრინავ, მეც ენერგიის ბუშტი ვიყავი მეგზურის მსგავსად.

ემისრის ხმა ისევ გაისმა ჩემს ყურებში:

- დიახ,შენ მხოლოდ ენერგიის ბუშტი ხარ, - წარმოთქვა მან. მე ეს ვიცოდი მაგრამ სიმშვიდე დამეუფლა.

- შენ ერთ ერთი არაორგანული არსების შიგნით დაფრინავ. მზვერავს უნდა, რომ შენ იმოძრაო ამ სამყაროში სწორედ ასე. როცა ის შეგეხო შეგცვალა ამ შეხებით. ახლა შენ ერთერთი ჩვენგანი ხარ. თუ აქ დარჩენა გინდა, უბრალოდ შენი სურვილი გამოთქვი.

ემისარმა საუბარი შეწყვიტა. გვირაბის სურათი კი ისევ ჩემს წინ გადაიშალა, მაგრამ რაღაც შეიცვალა, როცა მან ისევ დაიწყო ლაპარაკი, მხედველობიდან არ ვკარგავდი ამ სამყაროს და მაინც შემეძლო ემისრის ხმის გაგონება.

- უძველესმა ჯადოქრებმა ყველაფერი, რაც მათ სიზმარხილვაზე იცოდნენ, აქ, ჩვენს შორის ისწავლეს,- თქვა მან.

მე ვაპირებდი მეკითხა, მათ ეს უბრალოდ გვირაბში ცხოვრებით ისწავლეს თუ არა, მაგრამ ვიდრე კითხვას დავსვამდი ემისარმა მიპასუხა.

- დიახ , მათ ეს არაორგანული არსებების შიგნით დიდხანს დარჩენით ისწავლეს, იქ საცხოვრებლად ჯადოქრებს მხოლოდ ამის შესახებ ხმამღლაგანცხადება სჭირდებოდათ, სწორედ ასე, როგორც შენ აქ მოსახვედრად, მხოლოდ ერთი ხმამაღალი და გარკვეული განაცხადი დაგჭირდა.

მზვერავმა ისევ მიბიძგა, მაგრძნობინა, რომ უნდა მემოძრავა. მე ისევ შევყოყმანდი, მაშინ მან რაღაც ძლიერი ზემოქმედების ტოლფასი გააკეთა, რის გამოც უსასრულო გვირაბში ტყვიასავით გავიჭერი. საბოლოოდ მზვერავი გაჩერდა და მეც მასთან ერთად, რაღაც პერიოდი ჰაერში ვეკიდეთ, შემდეგ კი ჩავვარდით ვერტიკალურ გვირაბში. თუმცა მე არ მიგრძვნია რომ მოძრაობის მიმართულება ხანგრძლივად შეცვლილიყო, რაც შეეხება ჩემს გრძნობებს, მე ისევ ვგრძნობდი, რომ ზედაპირს მიუყვებოდი.

ჩვენ ბევრჯერ შევიცვალეთ მოძრაობის მიმართულება , მაგრამ ყოველ ჯერზე ჩემი შეგრძნებები ერთნაირი იყო. უკვე მიყალიბდებოდა აზრი, რომ არ შემეძლო მეგრძნო, თუ საით ვმოძრაოდბი : ზევით, ქვევით, მარჯვნივ თუ მარცხნივ.

უეცრად მიწაზე დავეშვი, მტვრის მარცვლიდან რაღაც მძიმედ ვიქეცი და ფეხქვეშ მიწა ვიგრძენი, უკვე ვეღარ ვხედავდი გვირაბების კედლებს, მაგრამ ემისარი აქ იყო და უფრო მოსახერხებელ ვითარებაში გადაადგილდებოდა ჩემთან ერთად.

- ამ სამყაროში აუცილებელი არ არის მუდმივად სიმძიმე გაწუხებდეს,- თქვა მან.

მე ამის გაგება თავადაც შემეძლო.

- არც სუნთქვა გჭირდება ,- განაგრძო მან, და მხოლოდ შენი კომფორტისთვის სარგებლობ მხედველობით, იმ ჩვევის თანახმად რასაც შენს სამყაროში იყენებ.

ჩანდა, რომ ემისარს ვერ გადაეწყვიტა გაეგრძელებინა თუ არა საუბარი, მან ჩაახველა ზუსტად ისე როგორც ადამიანმა, რომელიც საუბრას იწყებს და წარმოთქვა.

- მხედველობა ინფორმაციის მთავარი წყაროა, ამიტომ სიზმრისმხილველი ყოველთვის საუბრობს თავის შეგრძნებებზე სიზმარხილვაში მხედველოვის ტერმინების გამოყენებით.

მზვერავმა მარჯვნივ მდებარე გვირაბში შემაგდო. ის რამდენადმე სხვებზე ბნელი იყო. ჩემი საღი აზრის მიუხედევად მე ის უფრო კომფორტული მომეჩვენა, უფრო ნაცნობი და მშვიდობიანი. გონებაში გამიელვა აზრმა, რომ მე მას და ის მე მგავდა.

- თქვენ ადრე უკვე შეხვედრიხართ - გაისმა ემისრის ხმა .

- ეს რას ნიშნავს?- ვკითხე

მე გავიგონე მისი სიტყვები მაგრამ ვერ მივხვდი რას გულისხმობდა.

- ოდესღაც თქვენ ერთმანეთს ებრძოდით და ახალა თითოეულ თქვენგანს მეორის ენერგიის ნაწილი აქვს.

აქ ემისრის ხმაში ბოროტი ნოტი, სარკაზმიც კი გაისმა.

- არა, არა ეს სარკაზმი არ არის - მითხრა მან - მე მიხარია რომ შენ ჩვენს შორის ნათესავები გყავს.

- რას გულისხმობ ნათესავებში?

- ენერგიის გაცვლა ნათესაობას ნიშნავს, ენერგია სისხლს გავს.

ენა ჩამივარდა და გარკვევით ვიგრძენი როგორ მომაწვა შიში.

- შიში ეს რაღაც უცხოა ჩვენი სამყაროსთვის.

ყველაფრიდან, რაც მან მითხრა, მხოლოდ ეს იყო არც თუ ისე ზუსტი. ამაზე ჩემი სიზმარხილვა დასრულდა. მე ნანახის სიცხადემ და ემისრის ახსნის გასაოცარმა თანამიმდევრულობამ გამაოგნა, ვერ ვითმენდი ყველაფერი დონ ხუანისთვის მომეყოლა.მე გასაოცრად შემაშინა იმან რომ მან მოსმენაც არ ისურვა . მან არაფერი მითხრა, მაგრამ მე რატომღაც მეგონა რომ ეს ჩემი საკუთარი ინდულგირება ეგონა.

- ასე რატომ იქცევი ჩემთან? - ვკითხე მე - რამით უკმაყოფილო ხარ?
- არა, ყველაფრით კმაყოფილი ვარ, საქმე იმაშია რომ მე არ შემიძლია სიზმარხილვის ამ მხარეზე ვილაპარაკო. ეს შენი პირადი საქმეა. მე გითხარი, რომ არაორგანული არსებები რეალურია. ახლა შენ თვითონ აღმოაჩენ, რამდენად რეალურია, მაგრამ ის რასაც ამ აღმოჩენით მიიღებ, უკვე შენი საქმეა. როდესმე მიხვდები რატომ გავდექი განზე.
- ნუთუ ამ სიზმარზე არაფერს არ მეტყვი? - ჩავაცივდი მე
- მე მხოლოდ იმის თქმა შემიძლია, რომ ეს სიზმარხილვა არ იყო. ეს შეუცნობელში მოგზაურობა იყო. და კიდევ იმასაც დავამატებ, რომ ეს აუცილებელი მოგზაურობა იყო, მაგრამ მხოლოდ პირადი.

შემდეგ მან თემა შეცვალა და თავისი სწავლების სხვა ასპექტებსაც შეეხო.

ამ დღიდან მოყოლებული, მიუხედავად ჩემი შიშისა და დონ ხუანის გაუგებარი დაჟინებისა, არ მოეცა ჩემთვის რჩევა, მე მაინც რეგულარულად ვსტუმრობდი ღრუბლისმაგვარ სამყაროს. მალე აღმოვაჩინე, რომ რაც უფრო გარკვევით ვხედავდი სიზმარხილვის ობიექტებს, მით უფრო დავიხვეწე მზვერავების აღმოჩენაში. როგორც კი უცხო ენერგიის სახით, მზვერავებს შევიცნობდი, ისინი გარკვეული დრო კიდევ რჩებოდნენ ჩემს მხევდელობაში. ხოლო, როდესაც ვცდილობდი მზვერავები ჩემთვის ნაცნობ ობიექტებად გადამექცია, ისინი ჩვეულებრივ ხანგრძლივად რჩებოდნენ და უწესრიგოდ იცვლიდნენ ფორმას. ხოლო როცა ჩემი სურვილის ხმამაღლა გამოთქმით მათ მივყვებოდი, მზვერავს მთლიანად გადავყავდი ჩემი წარმოსახვის მიღმა სამაყაროში .

დონ ხუანმა მითხრა, რომ ამ არაორგანული არსებებს ყოველთვის უდნათ, რომ გვასწავლონ, მაგრამ მას არ უთქვამს, რომ ისინი სიზმარხილვასაც გვასწავლიან. მან ამიხსნა, რომ როცა ემისარი სიზმარში უბრალოდ ხმაა, ის მშვენიერი ხიდია ჩვენსა და მათ სამყაროებს შორის. მე აღმოვაჩინე, რომ ემისარი არამხოლოდ მასწავლებლის ხმაა, არამედ გაწაფული სავაჭრო აგენტიც. ის ისევ და ისევ საჭირო დროსა და ადგილას თავისი სამყაროს უპირატესობას მიხსნიდა. გარდა ამისა, სიზმარხილვის საშუალებით ფასდაუდებელი გაკვეთილები მასწავლა. მისი ახსნების მოსმენისას მივხვდი, თუ რატომ ამჯობინეს უძველესმა ჯადოქრებმა პრაქტიკული მეცადინეობები.
- სიზმრის სრულყოფილად ფლობისთვის, პირველ რიგში, უნდა შეწყვიტო შინაგანი დიალოგი, - მითხრა ერთხელ ემისარმა - ხოლო დიალოგის წარმატებით შესაწყვეტად, თითებს შორის კრისტალის რამდენიმე ნატეხი დაიჭირე, ორი ან სამი დუიმის სიგრძე, ან მდინარის რამდენიმე თხელი კენჭი, ოდნავ მოხარე თითები და კრისტალებს ხელის გულები მოუჭირე.

ემისარმა ამიხსნა, რომ მეტალის ნივთები, თუ ისინი თითების ზომასა და ფორმას შეესაბამებიან, იგივე ეფექტს გვაძლევენ. ეფექტი იმაშია, რომ დავიჭიროთ სამი თხელი საგანი ორივე ხელის გულებს შორის და ისე მოვუჭიროთ, რომ მტევანი გვეტკინოს. ეს დაწოლა არაჩვეულებრივად მოქმედებს შინაგან დიალოგზე, ამშვიდებს მას, ემისარი კვარცის კრისტალებს ამჯობინებდა. მისი სიტყვებით, ამ შემთხვევაში შედეგი უფრო ეფექტურია, თუმცა ასეთი პრაქტიკისათვის ყველაფერი გამოდგება.

- თუ შენ სრული სიმშვიდის მდგომარეობაში დაიძინებ, ეს ხილვაში შესვლის იდიალური მდგომარეობა იქნება - მითხრა ერთხელ ემისარმა - ეს სიზმრის ყურადღების დახვეწაში დაგეხმარება.

- სიზმრისმხილველმა ოქროს ბეჭედი უნდა ატაროს. უკეთესია, თუ ის ოდნავ მოუჭერს.
მისი თქმით, ბეჭედი საჭირო იყო უკან მოსაბრუნებლად სიზმარხილვიდან ჩვეულებრივ სამყაროში, ან პირიქით, ცნობიერების ჩვეული მდგომარეობიდან არაორგანულ არსებათა სამყაროში გადასასვლელად.

- როგორ მუშაობს ეს ხიდი? - ვკითხე მე. მაშინ ჯერ კიდევ არ მესმოდა, რომ ეს იყო იმ ხიდის ანალოგი, რომლითაც ემისარი სარგებლობდა ჩვენს სამყაროში შემოსაღწევად.

- ხიდი ჩნდება იქ, სადაც ბეჭედი ეხება თითს - თქვა ემისარმა. - თუ მხილველი მოდის ჩვენს სამყაროში ხელზე ბეჭდით, ის იზიდავს და ინახავს ჩვენი სამყაროს ენერგიას. აუცილებლობის შემთხვევაში, ბეჭედი ენერგიას თავისი მფლობელის თითს გადასცემს, ეს კი მომსვლელს უკან აბრუნებს თავის სამყაროში.

წნევა რომლითაც ბეჭედი თითს აწვება, იმის გარანტიაცაა, რომ მხილველი თავის სამყაროში დაბრუნდება. ამ წნევის გავლენით, ის მუდმივად გრძნობს ნაცნობ შეხებას.
ერთი მორიგი მეცადინეობისას ემისარმა განაცხადა, რომ ჩვენი კანი მშვენიერი საშუალებაა ენერგეტიკული ცვლილებების ჩვენი სამყაროდან არაორგანუი არსებათა სამყაროში გადასატანად და პირიქით. მან მირჩია, რომ ჩემი კანი გრილი, სუფთა და უცხიმო დარჩენილიყო. ასევე ურჩევდა სიზმარმხილველს ეტარებინა მჭიდრო ქამარი, სახვევი თავზე ან ყელსაბამი, რათა დაწოლა მომხდარიყო კანის საჭირო ადგილებში ენერგიის გასაცვლელად. ემისარმა ისიც ამიხსნა, რომ ჩვეულებრივ მდგომარეობაში კანი არ აძლევს ენერგიას გასვლის საშუალებას. და თუ გვინდა, რომ არამხოლოდ შევინარჩუნოთ ენერგია არამედ გადავიყვანოთ იგი ერთი მდგომარეობიდან მეორეში, ხმამაღლა უნდა ვთქვათ ამის შესახებ სიზმარხილვაში.

ერთხელ, ემისარმა ნამდვილი საჩუქარი გამიკეთა. მან მითხრა, რომ სიზმრის ყურადღების უფრო ცოცხლად და ზუსტად მუშაობისთვის, შეგვიძლია ენერგია ჩვენი პირიდან, კერძოდ, სასის უკანა კედლიდან ავიღოთ, სადაც მისი (ყურადღების )უზარმაზარი რეზერვუარია. ემისარმა მასწავლა, რომ სიზმარში ენა სასისთვის მიმებჯინა და მითხრა, რომ ეს უფრო ძნელია, ვიდრე ხელების პოვნა სიზმარში. თუმცა, ამ ამოცანის გადაჭრის შემდეგ, სიზმრის მხილველი საოცარ შდეგებს აღწევს სიზმრის ყურადღების დარგში.

მე უამრავი ინსტრუქცია მივიღე ჩემი მეცადინეობის ბევრ ასპექტზე. ეს ინსტრუქციები ძალიან მალე დამავწყდებოდა, რომ არა რეგულარული გამეორება. ვკითხე დონ ხუანს, რა მექნა რომ არ დამვიწყებოდა.

მისი შენიშვნა, როგორც მოველოდი, მოკლე იყო.

- ყურადღება მიაქციე მხოლოდ იმას, რასაც ემისარი სიზარხილვაზე გიყვება - თქვა მან.

ყველაფერს, რასაც ემისრის ხმა იმეორებდა, მე დიდი ინტერესით ვუსმენდი. მაგრამ დონ ხუანის რჩევისამებრ, მე მხოლოდ სიზმრის ნაწილს ვაქცევდი ყურადღებას და პირადად ვამოწმებდი ამ ინსტრუქციას სიზმრის პრაქტიკაში. ჩემთვის ყველაზე მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა ის, რასაც ის სასაზე ენერგიის არსებობის შესახებ ამბობდა. მე დიდი ძალისხმევა დამჭირდა, რომ სიზმარხილვაში ენის წვერი მეგრძნო და მერე სასისთვის მიმეჭირა. როგორც კი ამას დავეუფლე, ჩემმა სიზმრმის ყურადღებამ ახალი სიცოცხლე შეიძინა და შეიძლება ითქვას, ჩემს ჩვეულ ყურადღებაზე უკეთესიც კი გახდა.

მე არც ისე ბევრი დრო დამჭირდა, რომ გამეგო, რამდენად მჭიდროდ იყვნენ უძველესი ჯადოქრები არაორგანულებთან დაკავშირებული. დონ ხუანის ახსნა და გაფრთხილებები ამგვარი კავშირის სახიფათოებაზე ჩემთვის ახლა უფრო არსებითი გახდა. მე მინდოდა გამეკეთებიან ყველაფერი, რაც ჩემზე იყო დამოკიდებული, მისი შეფასების სტანდარტებს რომ მოვრგებოდი და არაორგანული არსებების კონტროლის ქვეშ არ მოვქცეულიყავი. ამიტომ ემისრის ხმა და ყველაფერი რასაც ის ამბობდა, ჩემთვის ნამდივილი გამოწვევა იყო. მე არ უნდა დავყოლოდი ემისრის ცდუნებას, როცა ის ყველანაირ ცოდნას მთავაზობდა. მისთვის წინააღმდეგობის გაწევა მარტოს მიწევდა, რადგან დონ ხუანი დახმარებაზე ისევ უარს მეუბნებოდა.

- მიმანიშნე მაინც, რა გავაკეთო - ვთხოვე მას, როცა გამბედაობა მოვიკრიბე და ამაზე დავიწყე საუბარი.
- არ შემიძლია - გარკვეული კატეგორიულობით მიპასუხა მან, ნუღა მთხოვ, ხომ გითხარი, რომ ამ შემთხვევაში მხილველმა ყველაფერი თვითონ უნდა გადაწყვიტოს.
- მაგრამ შენ ხომ არ იცი, რა უნდა გკითხო?
- როგორ არა, ვიცი. შენ გინდა გითხრა, რომ სწორად იქცევი, როცა რომელიმე გვირაბში შედიხარ მხოლოდ იმიტომ, რომ რამე ახალი გაიგო ემისრისგან.
- მე თავად გავიარე მთელი ეს აბსურდი - განაგრძო დონ ხუანმა - და არავის შეეძლო დამხმარებოდა. აქ ყველაფერს პირადი გადაწყვეტილება წყვეტს. ამ გადაწყვეტილებას შენ მარტო იღებ, თუ გამოთქვამ სურვილს, რომ მათ სამყაროში იცხოვრო და იმისთვის, რომ ცბიერებით გაიძულონ ეს გადაწყვეტილება მიიღო, არაორგანული არსებები შენი ყველაზე სანუკვარი სურვილების გაღიზიანებას დაიწყებენ.
- ისინი ეშმაკებივით იქცევიან, დონ ხუან!
- შენ შეგიძლია ყველაფერი უწოდო, მაგრამ ეს ის არ არის, რასაც ფიქრობ. შენთვის ეშმაკი - ეს ცდუნებაა დანებდე, როცა სხვადასხვა ჯილდოებს გთავაზობენ. ჩემი აზრით, არაორგანული არსებების დემონური ბუნება ისაა, რომ ეს ერთადერთი თავშესაფარია სიზმრისმხილველისთვის მთელ ამ მტრულ სამყაროში.
- ეს მართლაც სიზმრისმხილველთა სამოთხეა, დონ ხუან?
- კი, ზოგიერთებისთვის ეს მართლაც ასეა, მაგრამ ჩემთვის არა. მე დახმარება და დაცვა არ მჭირდება. მე ვიცი ვინ ვარ. მე მარტოსული ვარ ამ სამყაროში, მაგრამ ვისწავლე ვთქვა: „დაე, იყოს ასე!“

ეს იყო ჩვენი მოსაზრებების გაცვლის დასარული. მან არ მითხრა ის, რისი გაგონებაც მინდოდა, მაგრამ მაშინ მე არ ვიცოდი, რომ სამყაროს საიდუმლოებებზე ცოდნის მოპოვებისკენ სწარფვა, უკვე ნიშნავს არჩევანის გაკეთებას გვირაბში ცხოვებაზე. მაგრამ მე ეს არ მინდოდა. მე მაშინვე მივიღე გადაწყვეტილება, გამეგრძელებინა სიზმრის პრაქტიკა ყოველგვარი გართულების გარეშე და მაშინვე ვუთხარი ეს დონ ხუანს.

- ნუ ამბობ ამას - მითხრა მან - გაიგე მხოლოდ, რომ თუ იქ დარჩენას გადაწყვეტ, შენი ეს გადაწყვეტილება სამუდამო იქნება. შენ იქიდან ვერასოდეს დაბრუნდები.

ახლა უკვე შეუძლბელია ობიექტურად მსჯელობა იმაზე, რა ხდებოდა ჩემს თავს, როცა უთვალავჯერ ვხედავდი სიზმარში ამ სამყაროს. მხოლოდ იმის თქმა შემიძლია, რომ ის რეალური იყო იმდენად, რამდენადაც შეიძლება სიზმრის სამყარო იყოს რეალური. და ის ისეთი რეალური ჩანდა, როგორიც ჩვენი სამყარო. სიზმარხილვაში ამ სამყაროს სტუმრობისას, ბოლოსდაბოლოს გავაცნობიერე ის, რასაც დონ ხუანი მეუბნებოდა. სიზმარხილვის გავლენით რეალური სამყაროს ხატები ძალიან იცვლებოდა. მე ორი შესაძლებლობა მომეცა, რაც დონ ხუანის აზრით, ყველა სიზმრისმხილველს ეძლევა: ჩვენ ან ფრთხილად გადავსინჯავთ, ან მთლიანად უარვყოფთ ჩვენს გრძნობათა მონაცემების ინტერპრეტაციის სისტემას.

დონ ხუანის სიტყვებით, ინეტრპრეტაციის სისტემის შეცვლა ნიშნავს თანდათან გადაწყობის განზრახვას. ეს ნიშნავს იმას, რომ ადამიანი მიზანმიმართულად და რუდუნებით ზრდის თავის შესაძლებლობებს. ჯადოქრების სწვლების მიხედვით ცხოვრების შედეგად, სიზმრის მხილველები ათავისუფლებენ და იმარაგებენ ენერგიას რაციონალური მსჯელობის შესაწყვეტად და ამავე დროს, ადაპტირებენ შესაძლო ცვლილებეთან. მან ამიხსნა, რომ თუ ჩვენ ჩვენი სამყაროს ინტერპრეტაციის სისტემის გადაწყობის სასარგებლოდ ვაკეთებთ არჩევანს, ჩვენ გარშემო არსებული რეალობა მოძრავი ხდება და რეალობის ჩარჩოები ფართოვდება ისე, რომ არ გვაკარგვინებს სამყაროს მთლიანობის შეგრძნებას. ამიტომ სიზმარხილვა, ფაქტობრივად, კარია ნამდვილი რეალობის ასპექტებისკენ.

თუ მეორე გზას ვირჩევთ, ( ინტერპრეცასიის სისტემის უკუმგდებს) მასშტაბები იმისა, თუ რისი აღქმა შეიძლება ახსნის გარეშე, არანორმალურად იზრდება. შეგრძნებათა სფეროს გაფართოება ამ შემთხვევაში იმდენად დიდია, რომ ის რამდენიმე ინტერპრეტაციის დარჩენილი საშუალება უძლურია მთელი სამყაროს სახესვაობის აღსაწერად. ამავე დროს, ჩვენ გვეუფლება საოცარი რეალობის გრძნობა იმისა, რაც არარეალური ჩანდა და მთლიანი არარეალურობისა იმისა, რაც ყოველთვის რეალური გვეგონა, მაგრამ სინამდვილეში ასეთი არ იყო.

ჩემთვის ყველაზე შესაფერისი საშუალება იყო ჩემი ინტერპრეტაციის სისტემის რეკონსტრუქცია და გაფართოება. სიზმარხილვაში, არაორგანული არსებების სამყაროში მივხვდი, რომ ჩემთვის ამ სამყაროს რეალობის შეგრძნება იზრდებოდა. ეს დაიწყო ჩემი შესაძლებლობებით - აღმომეჩინა მზვერავები, გაგრძელდა ემისრის ახსნებთან ერთად და დასრულდა გვირაბბეში მოგზაურობით. დავფრინავდი იქ და პრაქტიკულად ვერაფერს ვგრძნობდი, მაგრამ ვაცნობიერებდი დროსა და სივრცეს, თუმცა ჩვენი რაციონალობის ზონაში, ჩვენი სამყაროსთვის დამახასიათებელს. მაგრამ გვირაბების თვისებურებები, თითოეულ მათგანში საგანთა რაოდენობასა და ხარისხს უკავშირდებოდა, მათ დაშორებასა და პარამეტრებს შორის იმხელა სხვაობა იყო, რომ იქ ყოფნისას გაკვირვებული ვათვალიერებდი.

ჩემი ინტერპრეტაციის სისტემის რეაორგანიზაციამ გავლენა იქონია ჩემი და არაორგანული არსებების ურთიერთობაზე. მათ სამყაროში, რომელიც ჩემთვის უკვე რეალური იყო, თავს ენერგიის ბუშტად ვგრძნობდი. შემეძლო სტვენით მენავარდა და გვირაბებშიც თითმის სინათლის სიჩქარით მივქროდი, ან კედლებზე მივცოცავდი, როგორც მწერი. ფრენისას ხმა მაწოდებდა არა უსისტემო, არამედ სავსებით თანმიმდევრულ ინფორმაციას კედლების დეტალებზე, რომლებიც ჩემს ყურადღებას იპყრობდნენ. ეს დეტალები ბრაილის შრიფტის მსგავსი ამობურცულობები იყო. როცა კედლებზე დავძვრებოდი, ამ ამობურცულობების დათვალიერება უფრო დაკვირვებით შემეძლო და ემისრის ხმაც უფრო დაწვრილებით მიხსნიდა.

შედეგი კი, რომელსაც ვერ გავექეცი, ჩემი მდგომარეობის ღირსეულების ზრდა იყო. ერთის მხრივ ვიცოდი, რომ მესიზმრებოდა, სხვა მხრივ კი ვიცოდი, რომ ეს სასარგებლო მოგზაურობა იყო, როგორც ნებისმიერი სხვა, არანაკლებ რეალური ჩვენს რეალურ სამყაროში.

ეს ჩემი მდგომარეობის ღირსეულობა იყო სწორედ ის, რაზეც დონ ხუანი მელაპარაკებოდა, რომ არაორგანული არსებების არსებობა, დიდი დარტყმაა ჩვენს საღ აზრზე.
გარკვეული შვება ვიგრძენი მხოლოდ მას შემდეგ, რაც დავამთავრე გამუდმებული რაციონალიზაცია. აქამდე მძიმე მდგომარეობაში ვიყავი. მე ხომ ერთდრულად ვცდილობდი არაორგანული არსებების არსებობის დამტკიცებას და ამავე დროს დარწმუნებული ვიყავი, რომ ეს ყველაფერი სიზმარი იყო. შემდეგ, რაღაც მომენტში, ჩემმა გაორებული მდგომარეობით გამოწვეულმა დაძაბულობამ კინაღამ დამღუპა. ჩემი ამ პრობლემებთან დამოკიდებულება ცნობიერების ყოველგვარი ჩარევის გარეშე შეცვალა.

დონ ხუანმა დამიდასტურა, რომ ჩემმა ენერგეტიკულმა დონემ თანდათანობით ზრდით უკვე ზღურბლს მიაღწია, რაც საშუალებას მაძლევდა მეტად აღარ მიმექცია ყურადღება ადამიანის ბუნებრივი ცრურწმენების და მსჯელობებისთვის, რეალობასა და მის შეგრძნებასათან დაკავშირებით. ამ დღიდან მე ვეთაყვანები ცოდნას, მისი ლოგიკურობისა და პრაქტიკული დანიშნულების გარეშე და იმასაც, რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია, ჩემი პირადი დამოკიდებულების მიუხედავად.
როდესაც ჩემმა, არაორგანული არსებების სამეცნიერო კვლევამ, სიახლის ინტერესი დაკარგა, დონ ხუანმა თავად წამოიწყო საუბარი ჩემს მოგზაურობებზე სიზმარხილვის მდგომარეობაში. მან მითხრა:

- არა მგონია, რომ აცნობიერებდე, რამდენად ხშირად ხვდები არაორგანულ არსებებს.
ის მართალი იყო. მე არასოდეს ვფიქრობდი ამ თემაზე და ჩემს თავს გამოვუტყდი, რომ ეს უცნაური დაუდევრობა იყო.

- ეს დაუდევრობა არ არის , - მითხრა მან - ეს სამყარო საიდუმლოებების გავრცელებას უწყობს ხელს. არაორგანული არსებები იდუმალებით იმოსებიან, წყვდიადით. დაფიქრდი მათ სამყაროზე, ისინი უძრავი რჩებიან და გამუდმებით გვიზიდავენ თავისკენ, როგორც ცეცხლის ალი იზიდავს პეპელას.

არის რაღაც, რაც ემისარს ჯერ კიდევ არ უთქვამს შენთვის. არაორგანულები ნადირობენ ჩვენს ცნობიერებაზე და ნებისმიერი ცოცხალი არსების ცნობიერებაზე, რომლებიც მათ მახეში ხვდებიან. ისინი გავძლევენ ცოდნას, მაგრამ ამაში ძალიან ძვირს გვხდევინებენ - ჩვენს სიცოცხლეს.

- შენ იმის თქმა გინდა, რომ არაორგანულები მეთევზეებს გვანან, დონ ხუან?
- სწორედ ასეა, ოდესმე ემისარი განახებს სხვა ხალხს ან ცხოველებს, რომლებიც მათ სამყაროში ჩარჩნენ.
წესით, მე უნდა შემშინებოდა, ან ზიზღი გამჩენოდა. დონ ხუანის ნათქვამმა შემძრა, მაგრამ ჩემს რეაქციას ცნობისმოყვარეობა უფრო ერქვა, მოუთმენლობისაგან თავს ძლივს ვიკავებდი.

- არაორგანულ არსებებს არ შეუძლიათ ვინმეს მათთან დარჩენა აიძულონ - განაგრძობდა დონ ხუანი - ცხოვრება მათ სამყაროში, ნებაყოფლობითი არჩევანია. მაგრამ მათ ნებისმიერი ჩვენგანის დამონება შეუძლიათ, ჩვენს სურვილებზე მანიპულირებით, ჩვენი განებივრებითა და გართობით. უფრთხილდი უძრავ ცნობიერებას, ამგვარი ცნობიერება იზიდავს ყოველგვარ მოძრავს და ამას პროეცირების შექმნით აღწევს, ხანდახან ეს პროეცირება ყველაზე უფრო ფანტასმაგორიული შეიძლება იყოს.

მე ვთხოვე დონ ხუანს, აეხსნა რას ნიშნავდა ფანტასმაგორიული პროექცია. მან მითხრა, რომ მისატყუებლად არაორგანული არსებები სიზმრისმხილველთა ყველაზე უფრო სანუკვარ და საიდუმლო სურვილებს იყენებენ. ისინი თამაშობენ ამით, ისინი ქმნიან მოჩვენებებს, რომ ან დააფრთხონ ან მიიზიდონ სიზმრისმხილველები. მან შემახსენა, რომ მე უკვე შევებრძოლე ერთ-ერთ მოჩვენებას. მან მითხრა, რომ არაორგანული არსებები დაოსტატებული ილუზიონისტები არიან, რომლებსაც მოწონთ საკუთრი თავის პროეცირება, როგორც სლაიდების - ეკრანზე.

- უძველესი ჯადოქრები დაზარალდნენ, რადგან დაუფიქრებლად სჯეროდათ ამ პროეცირების - აგრძელებდა ის - უძველეს ჯადოქრებს სჯეროდათ, რომ მათი მოკავშირეები ძლევამოსილები იყვნენ. მათ მხედველობიდან გაუშვეს ის ფაქტი, რომ ისინი მხოლოდ გამოთავისუფლებულ ენერგიას წარმოადგენდნენ, რომელიც პროეცირებს სამყაროებს შორის, როგორც გიგანტური, სამყაროს მასშტაბის კინოლენტები.

- შენ საკუთარ თავს ეწინააღმდეგები, დონ ხუან! თავად ამბობდი, რომ არაორგანული არსებები რეალურია, ახლა კი მათ ჩვეულებრივ სურათებად აცხადებ.
- მე მხედველობაში მქონდა, რომ ჩვენს სამყაროში არაორგანული არსებები მხოლოდ მოძრავი სურათებია, რომლებიც ეკრანზე პროეცირდებიან. და კიდევ ის შემიძლია დავამატო, რომ ისინი გამოთავისუფლებული ენერგიის მიერ შექმნილ მოძრავ ხატებს მოგვაგონებენ, რომლებიც ორ სამყაროს საზღვარს ანათებენ.
- რაც შეეხება თავიანთ სამყაროს, არაორგანული არსებები იქაც მოძრავ სურათებს გვანან?
- არავითარ შემთხვევაში, ის სამყარო ისევე რეალურია როგორც ჩვენი. უძველესი ჯადოქრები არაორგანული არსებების სამყაროს აღწერდნენ, როგორც ბუშტს, ამობურცულობებით და ფორებით, გარკვეულ ბნელ სივრცეში. ისინი არაორგანულ არსებებს ჩვენი სხეულის უჯრედების მსგავსად ერთმანეთზე გადაბმულ, ცარიელ სხეულიან ჯოხებად აღწერდნენ. უძველესი ჯადოქრები მათ შუქ-ჩრდილის ეშმაკურად ნაქსოვ ლაბირინთს ეძახდნენ.
- მართალია, რომ ყველა სიზმრისმხილველი იმ სამყაროს ისეთივედ ხედავს, როგორც მე?
- რა თქმა უნდა, ყველა ისეთად ხედავს როგორიც არის! შენ გგონია, რომ განსაკუთრებული ხარ?
მე გამოვუტყდი, რომ ამ სამყაროს რაღაც თვისება თავს განსაუთრებულად მაგრძნობენებდა. ეს მეტად აშკარა და სასიამოვნო საკუთარი თავის განსაკუთრებულობის შეგრძნება არ იყო, არც ემისრის ხმისა და არც არაფერი სხვის შექმნილი, რაზეც გაცნობიერებულად ფიქრი შემეძლო.
- ეს ზუსტად ისაა, რაც უძველეს ჯადოქრებს დაემართათ - მითხრა დონ ხუანმა.
- არაორგანული არსებები მათ ისევე მოექცნენ როგორც შენ. მათ შეუქმნეს ჯადოქრებს შეგრძნება, რომ ისინი განსაკუთრებულები იყვნენ თავისიანთა შორის. ამას უნდა მივუმატოთ უფრო დამღუპველი გრძნობა - ძალის ფლობის ილუზია. ძალა და უნიკალობა დაუმარცხებელი გამრყვნელი ფაქტორებია, უფრთხილდი!
- შენ თავად როგორ შეძელი ამას გაქცეოდი, დონ ხუან?
- მე რამდეჯერმე მოვინახულე ეს საყარო და მეტად იქ აღარ დავბრუნებულვარ.

დონ ხუნმა ამიხსნა, რომ ჯადოქრების აზრით სამყარო დასახლებულია მტაცებლებით და რომ ჯადოქრებმა, როგორც არავინ სხვამ, უნდა მიაქციონ ყურადღება ამას, ნებისმიერი ჯადოქრული საქმიანობისას. მისი იდეა იმაში მდგომარეობდა, რომ ცნობიერებისთვის დამახასიათებელი, შეუფერხებელი ზრდისთვის, ერთადერთი შესაძლებლობაა სიკვდილისათვის წინააღმდეგობა და სიცოცოხლისთვის ბრძოლა.

- ჯადოქრების ცნობიერება იზრდება, როცა ისინი სიზმარხილვაში მეცადინეობენ - აგრძელებდა ის - ამ ზრდას რაღაც გარეშე ამჩნევს და ცდილობს, მიისწრაფვის მისი დაუფლებისკენ. არაორგანული არსებები ცდილობენ, ეს ახალი, უფრო მაღალი დონის ცნობიერება მიისაკუთრონ, ამიტომ სიზმრისმხილველი ყოველთვის ყურადღებით უნდა იყოს. ისინი ადვილად შეიძლება გახდნენ მსხვერპლნი მაშინ, როცა რისკავენ და მტაცებლების სამყაროში მოგზაურობენ.
- რას მირჩევდით თავდაცვისთვის, დონ ხუან?
- ყურადღებით იყავი ყოველ წუთს. არავის და არაფერს არ მისცე საშუალება, შენს მაგივრად გადაწყვიტოს. არაორგანული სამყარო მაშინ მოინახულე, როცა ამის სურვილი გექნება.
- სიმართლე გითხრა, დონ ხუან, არ ვიცი როგორ მოვიქცე მას შემდეგ, რაც მზვერავს შევხვდი. იქ ყოფნა ძალიან მიზიდავს და თავს ვერაფერს ვუხერხებ.
- გაჩერდი ! გგონია ასე ადვილად დაგიჯერებ? რა თქმა უნდა, ამის შეწყვეტა შეგიძლია! შენ უბრალოდ არ გიცდია, ესაა და ეს.

მე დაჟინებით ვამტკიცებდი, რომ არ შემეძლო შეწყვეტა. მან აღარ გააგრძელა ჩემთან ამაზე საუბარი, რის გამოც მადლობელი დავრჩი .
რაღაც გაუგებარი მიზეზით დანაშაულის გრძნობა მღრღნიდა .ფიქრი რომ ნებისყოფის დაძაბვით შემეწყვტა კავშირი მზვერავთან თავში არასოდეს მომსვლია.
როგორც ყოველთვის, დონ ხუანი მართალი იყო. მე აღმოვაჩინე, რომ შემეძლო ჩემი სიზმარხილვის მდინარების შეცვლა - განზრახ არჩეულ გზაზე სიარული. ასე ხომ ჩემივე განზრახვით ვაძლევდი უფლებას ზვერავს, მათ სამყაროში გადავსულიყავი. სავსებით შესაძლებელი იყო, რომ თუ მე სხვა მიმართულებით მოვახდენდი ჩემი განზრახვის ფორმირებას, ჩემი ხილვებიც სხვა მიმართულებით გაგრძელდებოდა.

პრაქტიკის გაგრძელებამ, ჩემი არაორგანულ არსებებთან მოგზაურობის განზრახვის მართვის უნარი ძალიან გაზარდა. თავისმხრივ, განზრახვის მართვის უნარის ზრდა დადებითად აისახა ჩემი სიზმრის ყურადღებაზე. ამ დამატებითმა კონტროლმა თავდაჯერება შემმატა. მე ვგრძნობდი, რომ დაუსჯელად შემეძლო მოგზაურობა, რადგან შემეძლო ეს ნებისმიერ მომენტში შემეწყვიტა.

- შენი თავდაჯერება მაშინებს - მითხრა ერთხელ დონ ხუანმა, როცა მისი თხოვნით, სიზმრის ყურადღებაში ჩემს ახალ მიღწევებზე მოვუყევი.
- რატომ გაშინებს? - ვკითხე მე.
სრულიად დარწმუნებული ვიყავი ჩემი აღმოჩენის პრაქტიკულ მნიშვნელობაში.
- რადგან ეს სულელის თავდაჯერებაა! - მითხრა მან. - მინდა, ერთი ამის მსგავსი ამბავი მოგიყვე ჯადოქრებზე. ამ ამბის მომსწრე თავად არ ვყოფილვარ, მაგრამ ჩემი მასწავლებლის მასწავლებელს, ნაგვალ ელიასს, თავად ჰქონდა ნანახი.

დონ ხუანმა მომიყვა, რომ ნაგვალი ელიასი და მისი ცხოვრების საყვარელი ქალი ამალია, ერთხელ, ახალგაზრდობაში, არაორგანული არსებების სამყაროში დაიკარგნენ.

მე არასოდეს გამიგია დონ ხუანისგან, რომ ჯადოქარს შეეძლო მთელი ცხოვრების სიყვარული ჰყოლოდა, მისმა სიტყვებმა გამაკვირვა და ვკითხე, თუ რა ხდებოდა.

- ამაში არ არის შეზღუდვა, უბრალოდ, მე აქამდე ჯადოქრების სიყვარულზე საუბრისაგან თავს ვიკავებდი, რადგან შენ ისე გქონდა მთელი შენი ცხოვრება მოყირჭებული სიყვარული, რომ მინდოდა ცოტა დაგესვენა.
- მაშ ასე, მისმინე, ნაგვალი ელიასი და მისი მთელი ცხოვრების სიყვარული, კუდიანი ამალია დაიკარგნენ არაორგანულ არსებათა სამყაროში - აგრძელებდა დონ ხუანი - ისინი იქ სიზმარში კი არა, თავიანთი ფიზიკური სხეულით იყვნენ.
- ეს როგორ მოხდა, დონ ხუან?
- მათი მასწავლებელი, ნაგვალი როზენდო, ტემპერამენტითა და სწავლების მეთოდით ძალიან ახლოს იყო უძველეს ჯადოქრებთან. ის აპირებდა ელიასსა და ამალიას თავიანთ საქმიანობაში დახმარებოდა, მაგრამ ამის ნაცვლად, ისინი სასიკვდილოდ საშიშ საზღვარზე გადაიყვანა. ნაგვალი როზენდო არ აპირებდა მათ იქ გადაყვანას. მას მხოლოდ თავისი ორი მოსწავლის მეორე ყურადღების მდგომარეობაში გადაყვანა უნდოდა, მაგრამ ამის ნაცვლად გააქრო ისინი.

დონ ხუანმა მითხრა, რომ არ აპირებდა ამ ჩახლართული და გრძელი ისტორიის დეტალებში ჩაღრმავებას. ის მხოლოდ იმის მოყოლას აპირებდა, როგორ დაიკარგნენ ისინი იმ სამყაროში. მან განაცხადა, რომ ნაგვალი როზენდოს შეცდომა იმაში მდგომარეობდა, რომ ეგონა, არაორგანულ არსებებს ქალები არ აინტერესებდათ. მისი ეს მოსაზრება სწორი იყო, რამდენადაც ეფუძნებოდა უძველესი ჯადოქრების ცოდნას, რომ სამყარო თავისი ფორმით შეესაბამება ქალურ საწყისს და რომ მამაკაცური საწყისი უმნიშვნელო რაოდენობითაა მოცემული და ამიტომ შურის ობიექტია.

დონ ხუანმა თემას გადაუხვია და ამიხსნა, რომ სამყაროში მამაკაცთა გაუმართლებელი ბატონობა სწორედ ამ მამაკაცური საწყისის ნაკლებობით არის გამოწვეული. მე მინდოდა მას ეს შეხედულება უფრო განევრცო, მაგრამ მან დაწყებული ამბავი განაგრძო.

მან მითხრა, რომ ნაგვალი როზენდო გეგმავდა ელიასისა და ამალიასთვის მითითებები მხოლოდ მეორე ყურადღების მდგომარეობაში მიეცა. ამისთვის მან ძველი ჯადოქრების ჩვეული მეთოდი გამოიყენა. მან სიზმრის მდგომარეობაში გამოიყენა მზვერავი და უბრაძანა მას გადაეყვანა თავისი მოსწავლეები მეორე ყურადღების მდგომარეობაში, მათი შემკრები წერტილების საჭირო მდგომარეობაში გადატანის საშუალებით.

თეორიულად, ძლიერ მზვერავს მათი შემკრები წერტილების გდაადგილება ყოველგვარი ძალისხმევის გარეშე შეეძლო, მაგრამ ნაგვალმა როზენდომ ვერ გაითვალისწინა არაორგანული არსებების ეშმაკობა. მზვერავმა მართლაც შეცვალა მოსწავლეების შემკრები წერტილის მდებარეობა, მაგრამ მან ისინი იქ მოათავსა, სადაც მათი სხელების არაორგანულების სამყაროში ადვილად გადაყვანა შეიძლებოდა.

- განა შეიძლება იქ ფიზიკური სხეულით გადასვლა?
- შეიძლება. ჩვენ წარმოვადგენთ ენერგიის შესაბამის ფორმას, შემკრები წერტილის საჭირო ადგილას ფიქსაციის წყალობით. თუ მისი ეს მდგომარეობა იცვლება, მაშინ იმავდროულად ენერგიის ფორმაცა და ადგილმდებარეობაც იცვლება. ამისთვის, არაორგანულ არსებებს მხოლოდ ჩვენი შემკრები წერტილის საჭირო ადგილას მოთავსება სჭირდებათ, და ჩვენ მომენტალურად გადავიქცევით ტყვიად, ფეხსაცმლის ქუსლად და ყველაფრად რაც გინდა.
- ეს თითოეულ ჩვენგანს შეიძლება დაემართოს, დონ ხუან?
- სავსებით, განსაკუთრებით, თუ ჩვენი ენერგიის სისავსე შესაფერისი აღმოჩნდება. ნათელია, რომ ელიასისა და ამალიას გაერთიანებული ენერგია, სწორედ ის იყო, რაცარაორგანულ არსებებს არ გამოეპარებოდათ. არ შეიძლება ამ არსებების ნდობა. მათ ადამიანისგან განსხვავებული, განსაკუთრებული ცხოვრების რიტმი აქვთ.

მე ვკითხე დონ ხუანს, სახელდობრ რა გამოიყენა როზენდომ თავისი მოსწავლეების დასაკარგად. ვიცოდი, დიდი სისულელე იყო ჩემი მხრიდან ამ კითხვის დასმა, დონ ხუანი მაინც არ მიპასუხებდა, ამიტომ გულწრფელად გამიკვირდა, როცა განმარტება დაიწყო.

- მოქმედებათა თანმიმდევრულობა საოცრად მარტივია, მან თავისი მოსწავლეები მომცრო დახურულ სივრცეში მოათავსა, რაღაც კედლის კარადის მსგავსში. შემდეგ შევიდა სიზმარხილვაში, გამოიძახა მზვერავი არაორგანული არსებების სამყაროდან, გამოთქვა მასთან შეხვედრის განზრახვა, მერე კი მზვერავს თავისი მოსწავლეები შესთავაზა.
- ბუნებრივია, მზვერავმა მიიღო საჩუქარი და წაიყვანა ისინი, თან მაშინ, როცა კარადაში ერთმანეთს ესიყვარულებოდნენ და დაუცველები იყვნენ. ხოლო, როცა ნაგვალმა კარადა გააღო, იქ აღარავინ დახვდა.
დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ არაორგანული არსებებისთვის საკუთარი მოსწავლეების ჩუქება იყო სწორედ ის, რასაც უძველესი ჯადოქრები ხშირად აკეთებდნენ. ნაგვალი როზენდო ამის გაკეთებს არ აპირებდა, მან ყურედღება მოადუნა, რადგან ეგონა, რომ არაორგანული არსებები ემორჩილებოდნენ.
- მაგიური ქმედებები ძალიან საშიშია - განაგრძობდა დონ ხუანი - გევედრები, ძალიან ყურადღებით იყავი, შენი იდიოტური თავდაჯერების გავლენის ქვეშ ნუ მოექცევი!
- და რა დაემართა ნაგვალ ელიასსა და ამალიას?
- ნაგვალ როზენდოს სურდა სხეულით გადაადგილებულიყო ამ სამყაროში და ეპოვა ისინი.
- და მან ისინი იპოვა?
- კი, იპოვა დიდი ძალისხმევის ხარჯზე, მაგრამ მან მათი მთლიანად დაბრუნება მაინც ვერ შეძლო, ამიტომ ეს ორი ახალგაზრდა, ყოველთვის, ნაწილობრივ, იმ სამყაროს ტყვეებად რჩებოდნენ.
- შენ მათ პირადად იცნობდი, დონ ხუან?
- რა თქმა უნდა ვიცნობდი და გარწმუნებ, ისინი ძალიან უცნაური ხალხი იყვნენ.


ჩრდილების სამყარო

დიდი ყურადღება გმართებს, რადგან ძალიან იოლად შეიძლება არაორგანული არსებების ნადავლი გახდე - სრულიად მოულოდნელად მითხრა ერთხელ დონ ხუანმა, თუმცა ჩვენ ისეთ თემაზე ვსაუბრობდით რაც იზმარხილვასთან არანაირ კავშირში არ იყო.
მისმა მტკიცებულებებმა დამაბნია და როგორც ყოველთვის ვცადე თავი დამეცვა

- აღარ არის საჭირო ჩემი გაფრთხილება, ისედაც ძალიან ფრთხილად ვარ - ვარწმუნებდი მე. 
- არაორგანული არსებები ინტრიგების მოყვარულნი არიან - მითხრა მან - მე ვგრძნობ ამას და თავს ვერ დავიწყნარებ იმით, რომ ისინი მხოლოდ დამწყებ სიზმრისმხილველებს უგებენ მახეებს და ვისაც სურვილები უკვე აღარ აქვთ ეფექტურად არიან დაცულნი.

მისი ხმის ტონი იმდენად დამაჯერებელი იყო, რომ მაშინვე შევუდექი მის გადარწმუნებას, რომ არ ვაპირებდი მათ მახეში გაბმას. 

- შენ სერიოზულად უნდა მიუდგე იმას რომ არაორგანულ არსებებს თავის განკარგულებაში საოცარი რამეები აქვთ - მათი ცნობიერება ბრწყინვალეა. მათთან შედარებით ჩვენ ბავშვები ვართ, მათთვის სასურველი ენერგიის დიდი მარაგით.

მინდოდა მეთქვა მისთვის რომ აბსტრაქტულ დონეზე მესმოდა მისი წუხილი, მაგრამ ახლა, ამ კონკრეტულ სიტუაციაში, მე შეშფოთების მიზეზს ვერ ვხედავდი , რამდენადაც მთლიანად ვაკონტროლებდი ჩემი სიზმრის პრაქტიკას.

იქამდე, ვიდრე დონ ხუანი ისევ დაილაპარაკებდა, დუმილის რამდენიმე მძიმე წუთი გავიდა. უეცრად მან შეცვალა საუბრის თემა და მითხრა რომ აპირებდა ჩემი ყურადღება მეტად გაემახვილებინა მისი დარიგებების იმ ასპექტზე, რომელიც ჩემი სიზმარხილვის ისეთ საკითხებს შეეხებოდა, რომლებსაც მანამდე არვითარ ყურადღებას ვაქცევდი.

- შენ უკვე მიხვდი რომ სიზმარხილვის კარიბჭეები განსაკუთრებულ წინააღმდეგობებს წარმოადგენენ - თქვა მან - მაგრამ შენ აქამდე ვერ გაიგე ერთი რამ, რაც არ უნდა იქნეს აღებული იმ კარიბჭემდე მისასვლელეად და გადასალახად , ეს მაინც არ იქნება ის , რაც სინამდვილეში მიგვიყვანს იქამდე და გადაგვალახინებს მათ.
- ეს კი საერთოდ არ მესმის დონ ხუან?
- მე არ მიგულისხმია, რომ მაგალითად არასწორია იმის მტკიცება რომ მეორე კარიბჭე მიიღწევა როცა მხილველი ისწავლის გაღვიძებას სხვა სიზმარში , ან როცა მხილველი ისწავლის ისე შეცვალოს სიზმარი რომ ჩვეულ სამყაროში არ გაიღვიძოს.
- ასე რატომაა დონ ხუან?
- რადგან მეორე კარიბჭე მიიღწევა და გადაილახება მხოლოდ მაშინ, როცა მხილველი ისწავლის სხვა ტიპის ( მზვერავების ) ენერგიის პოვნას და გამოყენებას.
- მაშინ რაღა საჭიროა სიზმარხილვაში ცვლილებები?
- სხვა სამყაროში გაღვიძება ან სიზმრის შეცვლა ეს ის სავარჯიშოებია , რომლებიც ძველმა ჯადოქრებმა დაგვიტოვეს , რათა მხედველისთვის მზვერავის აღმოჩენისა და გამოყენების უნარი გაევითარებინათ.

დონ ხუანი მიმტკიცებდა, რომ მზვერავის გამოყენება უმაღლესი მიღწევა იყო, როცა მხილველი ამის კეთების უნარს შეიძენდა , მეორე კარიბჭე იხსნებოდა და მის მიღმა არსებული სამყარო ხელმისაწვდომი ხდებოდა . მან ხაზი გაუსვა რომ ეს სამყარო ყოველთვის იყო , მაგრამ ჩვენ მასში შესვლა არ შეგვიძლია, რადგან არ გვყოფნის არც ენერგია და არც სიმამაცე, და არსებითად მეორე კარიბჭე კარია არაორგანული არსებების სამყაროში, სიზმარხილვა - კი ამ კარის გასაღები.

- შეუძლია მხილველს მზვერავების აღმოჩენა ისე, რომ სიზმარხილვის ცვლილებების ტექნიკა არ გამოიყენოს? - ვკითხე მე.
- არა, არავითარ შემთხვევაში. ეს სავარჯიშო ძალიან მნიშვნელოვანია - მიპასუხა მან- აქ მხოლოდ ის არის სათუო. ეს ერთედერთი სავარჯიშოა ამის მისაღწევად თუ არა, ან მხილველს იქნებ სხვა სავარჯიშოების გამოყენებაც შეუძლია ?

დონ ხუნმა ეშმაკურად შემომხედა. მისი გამომეტყველებიდან გამომდინარე ის ამ კითხვის პასუხს ჩემგან ელოდა.

- ძნელია ისეთივე სისავსის სავარჯიშოს შემოთავაზება, რასაც უძველესი ჯადოქრები გვთავაზობდნენ - ვუპასუხე ჩემს სიტყვებში სრულიად დარწმუნებულმა და თავადაც გამიკვირდა : საიდან ამდენი თავდაჯერება ?

დონ ხუანი დამეთანხმა, მითხრა რომ აბსოლიტურად მართალი ვიყავი და რომ ძველმა ჯადოქრებმა დაგვიტოვეს უამრავი სავარჯიშო, რომლებითაც სიზმარხილვის კარიბჭეებში გავდივართ და უჩვეულო სამყაროებს ვეზიარებით ყოველი მათგანის მიღმა . მან გაიმეორა რომ სიზმარხილვა, ძველი ჯადოქრების გამოგონება იყო და მისი პრაქტიკაში გამოყენება მათივე წესებითაა საჭირო. მან აღწერა წესები მეორე კარიბჭისთვის სამსაფეხურიანი თანმიმდევრობის ტერმინებით.

პირველი - სიზმარხილვის ცვლილებების გზით, მხილველი აღწევდა მზვერავამდე.

მეორე - მათი (მზვერავების ) მიყოლით ისინი სხვა სამყაროში აღწევდნენ.

მესამე - საკუთრი ქმედებებით მხილველები არკვევდნენ ამ სამყაროს კანონებსა და წესებს .

დონ ხუანმა მითხრა რომ არაორგანულ არსებებთან მუშაობისას მე, ისე ზედმიწევნით ვიცავდი ამ წესებს, რომ მას დამანგრეველი შედეგებისა ეშინოდა. ის ფიქრობდა რომ არაორგანული არსებების ნაწილის გარდაუვალი რეაქცია ჩემი იქ დატოვების მცდელობა შეიძლება ყოფილიყო.

- დონ ხუან, ხომ არ გგონია რომ ძალიან აჭარბებ? - ვკითხე მე.

არ შემეძლო დაჯერება რომ მის მიერ აღწერილი სიტუაცია ესოდენ მძაფრი იყო .

- სულაც არ ვაჭარბებ - მიპასუხა მან მშრალი და სერიოზული ხმით.
- შემ ამას თავად ნახავ, არაორგანული არსებები არავის გაატარებენ განსაკუთრებული ბრძოლის გარეშე.
- რა გაძლევს საფუძველს რომ იფიქრო თითქოს მათ მე ვჭირდები?
- მათ შენ ძალიან ბევრი განახეს , ნუთუ გგონია რომ სახუმაროდ მიდიან ყველაფერ ამაზე ?

დონ ხუანმა თვითონვე გაიცინა ამ შენიშვნაზე, მე კი ეს სასაცილოდ სულ არ მომეჩვენა. საიდანღაც უცაბედად მოსულმა შიშმა მაიძულა მეკითხა, ხომ არ თვლიდა ის, რომ ჯობდა დროებით ან სულაც შემეწყვიტა სიზმრის პრაქტიკა.

- შენ უნდა გააგრძელო სიზმარხილვის პრაქტიკა სანამ მეორე კარიბჭის მიღმა სამყაროში არ შეხვალ - მიპასუხა მან -მე ვგულისხმობ რომ მხოლოდ შენ შეგიძლია ან მიიღო, ან უარყო არაორგანული არსებების ხიბლი, აი ამიტომ ვრჩები ჩრდილში და არ ვერევი შენი სიზმარხლვის პრაქტიკაში.

- მე იძულებული ვარ გასწავლო სიზმარხილვა - მიპასუხა მან - მხოლოდ იმ მოდელის მიხედვით , რომელიც უძველესმა ჯადოქრებმა დატოვეს. სიზმარხილვის გზა სავსეა მახეებით და მათში მოხვედრა თუ მათთვის თავის არიდება ყოველი სიზმარმხილველის პირადი და ინდივიდუალური საქმეა , და კიდევ დავამატებ : ეს ჩემი ბოლო ამოცანაა.

- ეს მახეები ძალის დაპირებისა და ცდუნების შესაძლო შედეგია? -ვკითხე მე.
- არა მხოლოდ ამ ყველაფრის ცდუნებით, არამედ იმითაც, რასაც არაორგანული არსებები გვპირდებიან. გარკვეულ მომენტამდე ჯადოქრისთვის არ არის იმ ყველაფრის მიღების საშუალება, რასაც ისინი სთავაზობენ.
- ეს რა მომენტია დონ ხუან?
- ეს მომენტი ყოველი ჩვენთაგანის პიროვნებაზეა დამოკიდებული. ყველა ჩვენი პრობლემა იმაში მდგომარეობს რომ, ავიღოთ მათი სამყაროდან მხოლოდ ის რაც ჩვენთვის აუცილებელია და მეტი არაფერი . იმის ცოდნა კი რა არის აუცილებელი - ეს ჯადოქრების ხელოვნებაა , ხოლო იმის აღება რაც აუცილებელია ,ეს მათივე უმაღლესი მიღწევაა. ამ უბრალო წესისვე გაგება კი მახეში მოხვედრის უმოკლესი გზაა.
- რა ხდება როცა ასეთ მახეში აღმოჩნდები დონ ხუან?
- თუ მოხვდები გადაიხდი გარკვეულ საფასურს და ეს შენს მდგომარეობაზე და დაცემის სიღრმეზე იქნება დამოკიდებული, მაგრამ სინამდვილეში ამგვარ შემთხვევევბზე საუბარი შეუძლებელია, ვიდრე ჩვენ ამ კონკრეტული სასჯელის პრობლემის წინაშე არ აღმოვჩნდებით. აქ გამოდის ენერგიის ისეთი ნაკადები , რომელსაც იმაზე საშინელი რამეები მოსდევს ვიდრე სიკვდილია. ყველაფერი, რაც ჯადოქარს გზაში ხვდება , სიკვდილ-სიცოცხლის საკითხია , მაგრამ სიზმარხილვაში ეს საფრთხე ასჯერ იზრდება.

მე კიდევ ერთხელ დავარწმუნე დონ ხუანი რომ სიზმარხილვას დიდი სიფრთხილით ვეკიდებოდი და რომ ზედმიწევნით დისციპლინირებული და გაცნობიერებული ვიყავი.

- ვიცი რომ ეს ასეა - მიპასუხა მან - მაგრამ მე მინდა შენ უფრო დისციპლინირებული გახდე. ყველაფერს, რაც სიზმარხილვას ეხება საოცრად დელიკატურად შეასრულებ. უპირველეს ყოვლისა ყურადღებით იყავი, მე ვერ განვსაზღვრავ საიდან მოხდება თავდასხმა.
- დონ ხუან , როგორც მხილველს შეგიძლია დაინახო რა საფრთხე მემუქრება?
- მე ,ჯერ კიდევ იმ დღიდან ვხედავ ამ საფრთხეს, როცა შენ საიდუმლო ქალაქში ისეირნე, და პირველად როცა შენი ენერგეტიკული სხეული დავინახე მე დაგეხმარე შენ.
- კონკრეტულად რა უნდა გავაკეთო და რას უნდა ვუფრთხილდე შეგიძლია მითხრა?
- არა ეს არ ვიცი , მე მხოლოდ ის ვიცი რომ მეორე კარის მიღმა სამყარო ძალიან გავს შენს საკუთარს , შენი სამყარო კი ძალიან ეშმაკი და უგულოა , ამიტომ ისინი ძალიანაც არ განსხვავადებიან.

მე ვაგრძელებდი მის გამოკითხვას კიდევ, თუ რამის თქმა შეეძლო ამაზე, მაგრამ ის მარწმუნებდა რომ ჯადოქარს შეუძლია საფრთხის შეგრძნება და არაფრის თქმა კონკრეტულად.

- არაორგანული არსებების სამყაროს ყოველთვის შეუძლია გაგაოცოს, მაგრამ შენი სამყაროც ისეთივეა , აი რატომ უნდა შეხვიდე შენ იმ სამყაროში ზუსტად ისე თითქოს საომარ კონფლიქტში ხარ.
- ეს იმას ნიშნავს რომ სიზმარმხილველი ყოველთვის უნდა უფრთხილდეს ამ ზონას ?
- არა მე ეს არ მითქვამს. როგორც კი სიზმარმხილველი მეორე კარიბჭეს გაივლის, ან როგორც კი უარს იტყვის მისი, როგორც სასიცოცხლო არჩევანის განხილვაზე - არანაირი პრობლემა აღარ დარჩება.

დონ ხუანი ამტკიცებდა რომ სიზმარმხილველს მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეეძლო გაგრძელება. მე არ ვიყავი დარწმუნებული რომ გავიგე რასაც მეუბნებოდა , მან ამიხსნა რომ სამყარო მეორე კარიბჭის მიღმა ისეთი მძლავრი და აგრესიულია, რომ ბუნებრივ ეკრანად ან სატესტო საშუალებადაც კი შეიძლება გამოდგეს, სადაც სიზმარმხილველი თავის სისუსტეს შეამოწმებს. თუ ამ გამოცდას გაუძლებ შეგიძლია შემდეგ კარზე გადახვიდე , ხოლო თუ ვერ - მაშინ სამუდამოდ ამ სამყაროს ტყვედ რჩები.

შიშისგან ფაქტიურად სუნთქვა შემეკრა , მაგრამ ჩემი თხოვნის მიუხედავად მან აღარაფერი დაამატა. სახლში დაბრუნებული მე ისევ უდიდესი სიფრთხილით განვაგრძობდი მოგზაურობას არაორგანული არსებების სამყაროში. ალბათ სიფხიზლის გაზრდილმა დოზამ თავის მხრივ კიდევ უფრო გაზარდა ჩემი ამ სამყაროში მოგზაურობის სიამოვნება. მე მივაღწიე წერტილს, როცა არაორგანული სამყაროს უბრალოდ ყურებისას შეგეძლო მიგეღწია ისეთი ეგზალტაციისათვის, რომლის აღწერაც შეუძლებელია. მეშინოდა რომ ადრე თუ გვიან ეს აღფრთოვანება გაქრებოდა , მაგრამ ეს არ ხდებოდა, დროდადრო კი რაღაც მეტ ინტენსივობასაც კი სძენდა.

ერთხელ მზვერავმა აურაცხელი რაოდენობის გვირაბები გამატარა თითქოს რაღაცას ეძებდა , ან თითქოს ჩემი ენერგიის გამოცდა , ან მისი ბოლომდე დახარჯვა უნდოდა. როცა ,როგორც იყო ეს ხეტიალი დამთავრდა თავს ისე ვგრძნობდი, როგორც მარათონში გამარჯვებული. თავი ამ სამყაროს კიდეზე ვიგრძენი. გვირაბები აღარ იყო, მხოლოდ სიცარიელე მერტყა გარსს. ზუსტად ჩემ წინ რაღაცამ გაანათა სივრცე. შუქი არაპირდაპირი წყაროდან მოდიოდა. ეს სუსტი, გაფანტული შუქი იყო და გარშემო ყოველივეს ნაცრისფრად და ყავისფრად ანათებდა. როგორც კი ამ შუქის აღქმა დავიწყე ბუნდოვნად გავარჩიე რაღაც მუქი, მოძრავი ფორმები. საბოლოოდ კი მომეჩვენა რომ ჩემი სიზმარხილვის ყურადღების ფოკუსირება მათ უფრო გამოკვეთილებს ხდიდა.მე გავარჩიე რომ ისინი სამი სახეობის იყვნენ. ზოგიერთი მათგანი მრგვალი იყო ბუშტის მსგავსად, ზოგი - ზარს. ზოგი კი გიგანტურ ტალღოვან სანთლის ალს , ყველა მათთაგანი ძირითადად მომრგვალებული და ერთნაირი ზომის იყო. ჩემი აზრით საფუძვლის დიამეტრი სამიდან ოთხ ფუტამდე იყო.ისინი ასეულობით თითქმის ათასამდე იყო.

მე ვიცოდი რომ უცნაური ხილვა მქონდა , თუმცა ეს ფორმები ჩემთვის ისეთი რეალური იყო , რომ გულის რევაც კი ვიგრძენი. მე გულისრევის გამომწევევი შეგრძნება გამიჩნდა იმისგან, თითქოს გიგანტური ყავისფერი და შავი წრეების ზევით დავფრინავდი . მე უსაფრთხოდ ვიყავი, რადგან მათ თავზე ვფრენდი. თუმცა იმ მომენტში, როცა გავაცნობიერე რომ სრული იდიოტიზმი იყო უსაფრთხოების შეგრძნებაც და უხერულობისაც , ისე თითქოს რეალურ ცხოვრებაში ისინი უკუვაგდე. რაც უფრო იკლაკნებოდნენ ეს ხოჭოსებრი ფორმები უფრო მეტად მეუფლებოდა აზრი რომ ისინი შემეხებოდნენ.

- ჩვენ, ჩვენი სამყაროს მოძრავი ნაწილები ვართ - მოულოდნელად წარმოთქვა ხმამ -ნუ გეშინია! ჩვენ წარმოვადგენთ ენერგიას. გარწმუნებ, არ შეგეხებით, ეს სრულიად შეუძლებელია. ჩვენ რეალური საზღვრები გვაშორებს.
დიდი პაუზის შემდეგ ხმამ დაამატა:
- ჩვენ გვინდა რომ შემოგვიერთდე, ჩვენთან დაეშვა და საერთოდ , მოხერხებულად იგრძნო თავი . შენ უხერხულობას არ გრძნობდი მზევრავთან და ახლაც არ გჭირდება . მზვერავები და მე ვგავართ ერთმანეთს, მე ზარის ფორმა მაქვს , მზვერავებს კი - გიგანტური სანთლის ალის.
- ეს ბოლო ფრაზა მინიშნება იყო ჩემი სხეულის ფორმის განსხვავებულობაზე. როგორც კი ეს გავიგე, გულისრევა და შიში გაქრა. მე მათ დონეზე დავეშვი. ბუშტებმა ზარებმა და ალებმა ალყაში მომიქციეს.ისინი ისე ახლოს მოვიდნენ , ფიზიკური სხეული რომ მქონოდა აუცილებლად შემეხებოდნენ. ამის მაგივრად ჩვენ ერთმანეთში გავდიოდით, როგორც შემოსაზღვრული ჰაერის სვეტები.

ამ დროს განუმეორებელი შეგრძნება მეუფლებოდა, თუმცა ჩემს ენერგეტიკულ სხეულს, თითქოს არანაირი რეაქცია არ ჰქონდა ამ ყველაფერზე. მე აღვნიშნე და ვიგრძენი ღიტინის არაჩვეულებრივი შეგრძნება. სადღაც ჩემს შიგნით, თითქოს არც კი მეხებოდა და ჩემში რაღაც რბილი ჰაერის არსებები გადიოდნენ. ეს შეგრძნება გაურკვეველი და სწარფმავალი იყო. არ მქონდა დრო რომ ბოლომდე გამეცნობიერებინა , იმის მაგივრად , ამაზე მომეხდინა ჩემი სიზმრის ყურადღების კონცენტრირება. თავს უფლება მივეცი მთლიანად ჩავფლულიყავი ენერგიის დიდი ბუშტების თვალიერებაში.

მეჩვენებოდა რომ ლანდებსა და ჩემ შორის იყო გარკვეული მსგავსება - ამ ეტაპზე მხოლოდ ზომა მაინც. ალბათ ასე იმიტომ ხდეოდა რომ მე, ჩემი ენერგეტიკული სხეულის ზომების მიხედვით განვიხილავდი, და ეს შეთავსებადობა საშუალებას მაძლევდა უფრო კომფორტულად მეგრძნო მათთან თავი . შემდეგ, როცა ჩემი მოგონებების გაანალიზებას ვცდილობდი , მივედი დასკვნამდე რომ ისინი საერთოდ ვერ დავიმახსოვრე. ისინი უსახურები იყვნენ, ცივები, უგრძნობები და ამით ძალიან მგავდნენ მე .ერთი წუთით შევშფოთდი, როგორ უნდა მომხდარიყო, ჩემი სიძულვილი მათ მიმართ მხოლოდ ერთ წუთს გაგრძელდა და მკვეთრად შეიცვალა სრული სიმპატიით.შეიძლება ეს სიზმარხილვის ბუნებრივი პროცესი იყო, ან ამ არსებების ჩემზე განსაკუთრებული ენერგეტიკული გავლენის შედეგი .

- ისინის ძალიან სასიამოვნოები არიან - ვუთხარი ემისარს - და ამ მომენტში მათდამი მეგობრული დამოკიდებულებისა და მიზიდულობის ტალღამაც კი წამომიარა.
ვერ მოვასწარი რომ საკუთარ თავსაც კი გამოვტყდომოდი ამაში, მუქმა ლანდებმა შორს გაიჩქარეს დიდი ზღვის გოჭების მსგავსად და მე ნახევრად წყვდიადში მარტო დამტოვეს.

- შენ მათკენ ძალიან ბევრი გრძნობა მიმართე და შეაშინე ისინი -მითხრა ემისარმა - გრძნობები ჩემთვის და მათთვისაც ძალიან მძიმეა.
ემისარს მორცხვად ჩაეცინა.

აქ ჩემი სიზმარი გაწყდა. გამოღვიძების შემდეგ, ჩემი პირველი რეაქცია სასწარაფოდ ჩემოდნების ჩალაგება და დონ ხუანთან მექსიკაში წასვლა იყო .თუმცა პირად ცხოვრებაში შექმნილმა მოულოდნელმა, გარემოებებმა ეს მოგზაურობა შეუძლებელი გახადა. ჩემი გამალებული მზადების მიუხედავად, გარდა ამისა ამ დაბრკოლების დროს გაჩენილმა შფოთვამ ჩემი სიზმრის პრაქტიკა შეწყვიტა. მე არ მიცდია მათი შეწყვეტა, უბრალოდ ჩემდაუნებურად ძალიან ბევრი ყურადღება დავუთმე ერთ კონრეტულ ხილვას, და ვიცოდი ისიც , თუ დონ ხუანამდე ვერ მივაღწევდი აზრი არ ექნებოდა პრაქტიკის გაგრძელებას.

შესვენება, რომელიც ნახევარ წელზე მეტ ხანს გაგრძელდა მხოლოდ გაზარდა ჩემი ხიბლი იმ მაგიის მიმართ, რაც მაშინ დამემართა. მე არც გამიფიქრია რომ ჩემმა საკუთარმა გრძნობებმა შემაწყვეტინეს პრაქტიკა . მაინტერესებდა, უბრალო ნატვრა საკმარისი იქნებოდა თუ არა მათ გასაახლებლად. მაგრამ როგორც კი სიზმრის განახლებაზე აზრის ფორმულირება მოვახდინე , ჩემი პრაქტიკა ავტომატურად გაგრძელდა , თითქოს არასდროს შეწყვეტილიყო. მზვერავმა იმავე ადგილას მიპოვა, სადაც დავშორდით და პირდაპირ იმ ხილვაში შემიყვანა, სადაც ჩვენი ბოლო შეხვედრისას ვიყავით.

- ეს ჩრდილების სამყაროა - მითხრა ემისარმა , როგორც კი იქ მივედი - ჩრდილები კი ვართ , მაგრამ შუქს მაინც ვასხივებთ. ჩვენ არა მხოლოდ ვმოძრაობთ, არამედ შუქიც ვართ გვირაბებში. ჩვენ აქ არსებული არაორგანული არსებების კიდევ ერთისახეობა ვართ. აქ კი სამი სახეობაა: ერთნი უძრავ გვირაბებს გვანან , სხვები მოძრავ ჩრდილებს. ჩვენ მოძრავი ჩრდილები ვართ. გვირაბები თავიანთ ენერგიას გვაძლევენ, ჩვენ კი მათ დავალეებს ვასრულებთ.

ემისარმა საუბარი შეწყვიტა.მე მივხვდი რომ მესამე სახეობაზე უნდა მეკითხა , იმასაც მივხვდი რომ თუ არ შევეკითხებოდი ემისარი ამას თავად არ მეტყოდა.

- არაორგანული არსებების მესამე სახეობა როგორია? - ვკითხე მე.
ემისარმა ჩაახველა და ახითხითდა. მე მომეჩვენა რომ მას ესიამოვნა როცა ამ კითხვით მივმრთე.
- ო, ეს ყველაზე იდუმალი სახეობაა, ისინი მხოლოდ იმ შემთხვევაში ჩნდებიან თუ აქ დარჩენას გადაწყვეტ.
- რატომ?
- მათ დასანახად ენერგიის დიდი რაოდენობა გჭირდება - მითხრა ემისარმა - და ეს ენერგია ჩვენ უნდა მოგცეთ.

ვიცოდი რომ ემისარი სიმართლეს ამბობდა , ისიც ვიცოდი რომ უკვე დიდი საფრთხის წინაშე ვიდექი.უკედეგანო ცნობისმოყვარეობამ მომიცვა. მინდოდა ეს მესამე ნაირსახეობა მენახა.

ემისარმა როგორც ჩანს იგრძნო ჩემი განწყობა .

- მათი დანახვა გინდა? - მკითხა მოულოდნელად.
- აუცილებლად - ვუპასუხე.
- შენ, მხოლოდ ხმამაღლა უნდა თქვა რომ მათი დანახვა გინდა - უგრძნობლად თქვა მან.
- მაგრამ თუ ვიტყვი დარჩენაც მომიწევს , ხომ ასეა?- ვკითხე მე .
- რა თქმა უნდა - დამაჯერებელი ტონით მიპასუხა ემისარმა - ამ სამყაროში ყოველივე, რასაც ხმამაღლა იტყვი რეალური გახდება.

თავი ვერ შევიკავე ფიქრისაგან, თუ ყოველივე ეს სიმართლე იყო ან ამისარს სურდა ჩემი აქ დატოვებება, მაშინ უბრალოდ შეეძლო მოეტყუებინა . მე კი სიმართლეს და სიცრუეს ვერ გავარჩევდი .

- მე ვერ მოგატყუებ , რადგან სიცრუე არ არსებობს - მითხრა ემისარმა, რომელმაც უკვე შეაღწია ჩემს არსებაში - მე მხოლოდ იმაზე გელაპარაკები, რაც არსებობს. ჩემს სამყაროში არსებობს მხოლოდ განზრახვა . სიცრუეს არ აქვს განზრახვა ამიტომ ის არ არსებობს.

მინდოდა შევწინააღმდეგებოდი რომ სიცრუის უკანაც კი არსებობს განზრახვა, მაგრამ ვიდრე ამას ხმამაღლა ვიტყოდი ემისარმა თავად მითხრა რომ სიცრუის უკანაც არსებობს განზრახვა მაგრამ ეს განზრახვა არ არის ნამდვილი განზრახვა.

მე არ შემეძლო ჩემი სიზმრის ყურადღების ემისრის სიტყვებზე კონცენტრირება. ის ჩრდილოვან არსებებთან გაეშურა. უეცრად შევამჩნიე, რომ ისინი მიმნდობ ცხოველთა ჯოგს გავდნენ. ემისრის ხმამ გამომაფხიზლა , მირჩია ჩემი ემოციები გამეკონტროლებინა , რადგან გრძნობათა უეცარ მოზღვავებას მათი ჩიტების გუნდივით გაფანტვა შეეძლო .

- რა უნდა ვქნა? - ვკითხე მე.
-დაეშვი ჩვენს მხარეს და ეცადე გაათრიო ან მიაწვე მათ - მარწმუნებდა ემისარი - რაც უფრო იოლად ისწავლი ამის გაკეთებას, უფრო იოლად შეძლებ საგნების გადაადგილებას შენს ჩვეულ სამყაროში, უბრალოდ მათზე ყურებისას.

ჩემი პრაქტიკული გონება მაშინვე გამოეხმაურა მას . მაშინვე მივედი მათთან და ვეცადე მივწოლოდი ან გამეთრია ისინი. ამას მთელი ჩემი ენერგია შევალიე , და ბოლოს ისეთი შეგრძნება გამიჩნდა თითქოს საკუთარი თავის თმებით გათრევას ვცდილობდი.

მე კიდევ ერთი შთაბეჭდილება შემექმნა, რაც უფრო ვიძაბებოდი მით მეტი ჩრდილები ჩნდებოდა . ყველა კუთხიდან მოდიოდნენ რომ დამკვირვებოდნენ თუ შევეჭამე, როგორც კი ეს გავიფიქრე ჩრდილები მომენტალურად გაიფანტნენ.

- ჩვენ შენ არ შეგჭამთ - მითხრა ემისარმა - ჩვენ გავდივართ რათა გავთბეთ შენს ენერგიაში .როგორც შენ თბები მზის შუქზე ცივ დღეს.

ემისარმა მომიწოდა მივნდობოდი მათ და ეჭვები უკუმეგდო.მე გავიგონე მისი ხმა და მივხვდი რომ მესმოდა , ვგრძნობდი და ვიგებდი ყველაფერს როგორც ყოველდღიურ ცხოვრებაში. ნელა შემოვბრუნდი , ჩემი აღქმის სიცხადეზე დაყრდნობით მივხვდი რომ რეალურ სამყაროში ვიყავი.

ემისრის ხმა ისევ ჩამესმოდა , ის მეუბნებოდა რომ განსხვავება ჩემსა და მისი სამყაროების აღქმას შორის ისაა , რომ მათი სამყაროს აღქმა იწყება და მთავრდება თვალის ერთ დახამხამებაში, ჩემი ყოველდღიური სამყაროს აღქმა კი - სხვაგვარი იყო. ვინაიდან ჩემი აღქმა მიმაგრებული იყო მასზე ,იმ მრავალრიცხოვან ჩემს მსგავს არსებათა აღქმის მსგავსად, რადგან ჩვენ ყველა ვაკავებდით ჩვენს, ჩემს სამყაროს ადგილზე ჩვენი განზრახვების საშუალებით. ემისარმა დაამატა რომ არაორგანული არსებებისთვის ჩემი სამყაროს აღქმაც ერთი თვალის დახამხამება იყო , მაგრამ მათივე სამყაროს აღქმა ისეთივე როგორც ჩემთვის ჩემი , ადგილზე ჩერდება უდიდესი რაოდენობის განზრახვის საშუალებით.

ამ დროს ამ სქემამ გაქრობა დაიწყო. ეს ყველაფერი სიღრმეში ჩაშვებას გავდა , ამ სამყაროდან გამოფხიზლება წყლიდან წედაპირზე ამოსვლას გავდა.
შემდეგ სესიაზე ემისარმა დაიწყო ჩემთან დიალოგი , იმის გამეორებით რომ მოძრავ ჩრდილებსა და უძრავ გვირაბებს შორის არსებობს სავსებით კოორდინირებული და შეთანხმებული ურთიერთობა . თავისი გამოსვლა კი შემდეგი სიტყვებით დაასრულა:

- ჩვენ ერთმანეთის გარეშე არსებობა არ შეგვიძლია.
- მე მახსოვს შენი ახსნილი - ვუპასუხე მე.

მის ხმაში უნდობლობის ნოტი გასხლტდა. ამიხსნა , შესაძლოა მე არ ვარ იმ მდგომარეობაში, რომ გავიგო რას ნიშნავს ასეთი კავშირი. ეს რაღაც აურაცხელად დიდია ,ვიდრე დამოკიდებულება. მე დავაპირე მეთხოვა აეხსნა, რა ქონდა მხედველობაში , მაგრამ მეორე წუთს იმ ქსოვილის შიგნით აღმოვჩნდი, რომლითაც გვირაბები იყო შექმნილი.მე დავინახე უცნაურად შექმნილი რკინისმაგვარი ამობურცულობები, რომლებიც მკრთალ შუქს ასხივებდნენ. მე ვიფიქრე რომ ეს ამობურცულობები ისეთივე გავლენას ახდენდნენ ჩემზე, როგორც ბრაილის ანბანი უსინათლოებზე. მე ისინი ენერგიის ბუშტებად მივიჩნიე სამიდან ოთხ ფუტამდე დიამეტრის და გვირაბების ნამდვილი ზომით გაკვირვებული დავრჩი.

- აქაური ზომები შენი სამყაროებისას არ გავს - მითხრა ემისარმა
- ამ სამყაროს ენერგია ენერგიის სხვა ტიპს წარმოადგენს. მისი თავისებურებები შენი სამყაროს თავისებურეებს არ ემთხვევა , თუმცა ეს სამყაროც ისეთივე რეალურია.

ემისარი იმის ახსნას შეუდგა , რომ მან უკვე მომიყვა ჩრდილოვან არსებებზე , როდესაც გვირაბის კედლებზე ამობურცულობებს მიხსნიდა.ვუპასუხე რომ ყველაფერი მახსოვდა მაგრამ ამისთვის ყურადღება არ მიმიქცევია, რადგან ვთვლიდი რომ ეს უშუალოდ სიზმარხილვას არ ეხებოდა.

- აქ ამ სამყაროში ყველაფერი უშუალოდ სიზმარხილვას ეხება - მიპასუხა მან.

მინდოდა ჩემი გაუგებრობის მიზეზი გამეაზრებინა , მაგრამ უეცრად გონება დამეცალა.ჩემი სიზმრის ყურადღება ჩაცხრა,გამიჭირდა მისი ჩემს გარშემო არსებულ სამყაროზე ფოკუსირება , კონცენტრაცია გამოღვიძებაზე დავიწყე . მაგრამ ემისარი ისევ ალაპარაკდა, და მისმა ხმამ გამამხნევა, სიზმრის ყურადღებაც მნიშვნელოვნად გამოცოცხლდა.

- სიზმარხილვა ეს ეტლია , რომლესაც სიზმრისმხილველი ამ სამყაროში მოყავს - მითხრა მან - ყოველმა ჯადოქარმა იცის სიზმარხილვაზე რადგან მას ჩვენ ვასწავლეთ. ჩვენი სამყარო კარითაა დაკავშირებული თქვენს სამყაროსთან და ამ კარს სიზმარხილვა ქვია.ჩვენ ვიცით როგორ უნდა შეხვიდე ამ კარში, ადამიანებმა კი არ იციან , მათ ეს უნდა ისწავლონ.

ემისრის ხმამ იმის ახსნა დაიწყო რასაც ადრე მეუბნებოდა

- გვირაბის კედლებზე არსებული ამობურცულობები ჩრდილოვანი არსებებია - მითხრა მან - მე ერთერთი მათგანი ვარ . ჩვენ გვირაბის შიგნით ვმოძრაობთ კედლებზე და ამ გვირაბების ენერგიით ვიმუხტებით, რომელიც ჩვენი ენერგიაცაა.
გონებაში აზრმა გამიელვა :" მე ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი ურთიერთობის ასეთ ტიპს რომლის მომსწრეც ახლა გავხდი "

- შენ რომ ჩვენთან დარჩენილიყავი მაშინ აუცილებლად იგრძნობდი როგორია იყო ისე ურთიერთდაკავშირებული, როგორც ჩვენ ვართ - მითხრა ემისარმა.
ემისარი თითქოს ჩემს პასუხს უცდიდა . ისეთი შეგრძნება გამიჩნდა რომ ის მხოლოდ ჩემი დარჩენის გადაწყვეტილებას ელოდა.

- რამდენი ჩრდილოვანი არსებაა თითოეულ გვირაბში ? ვკითხე მე და ვცადე თემა შემეცვალა და მაშინვე ვინანე ამის შესახებ რადგან ემისარმა დაიწყო დაწვრილებით ახსნა ჩრდილოვანი არსებების რადენობასა და თითოეულ გვირაბში მათი ფუნქციის შესახებ . მან მითხრა რომ თითოეულ გვირაბში ურთიერთდაკავშირებული არსებების გარკვეული რიცხვი იყო , რომლებიც მხოლოდ მას ეკუთვნოდნენ და თითოეული კონკრეტულ ფუნქციას ასრულებდა , რომლებიც მათი მონათესავე გვირაბების მოთხოვნილებებსა და სურვილებს მიესადაგებოდა.

მე არ მინდოდა რომ ემისარს ასე დაწვრილებით მოეთხრო. ვაცნობიერებდი რომ რაც ნაკლები ვიცოდი ჩრდილოვან არსებებზე მით უკეთესი იყო ჩემთვის .როგორც ეს გავიაზრე , ამისარი გაჩერდა , ხოლო ჩემი ენერგეტიკული სხეული მკვეთრად შეტოკდა თითქოს ვიღაცა კაბელს მოქაჩა.მომდევნო წამს კი ჩემს საწოლში გამეღვიძა.
ამის შემდეგ გამიქრა ის შიში რომელსაც ჩემი სიზმრხილვის პრაქტიკის შეწყვეტა შეეძლო .ახლა სხვა იდეამ მომიცვა - მე ხომ განუმეორებელი სიამოვნების წყარო ვიპოვე.ყოველდღე მოუთენლად ველოდი მომენტს როდის დაიწყებოდა სიზმარხილვა და მზვერავი ჩრდილების სამყაროში გადამიყვანდა . დამატებითი სიამოვნება ისიც იყო რომ ჩემი ჩრდილების სამყაროს ხილვები ადრინდელზე უფრო ემგვანებოდა სიცოცხლეს .თუ აზროვნების ჩვეულებრივი სტანდარტიდან ,სმენისა და ვიზუალური შეგრძნებებიდან ვიმსჯელებთ მაშინ ჩემი განცდები ისე რეალური იყო, როგორც ნებისმიერი სიტუაცია რეალურ სამყაროში.

არასოდეს მქონია განცდა რომ ერთადერთი განსხვავება ჩემს ხილვებსა და ყოველდღიურ სამყაროს შორის მხოლოდ სიჩქარე იყო , რომლითაც ჩემი ხილვები მთავრდებოდა.ერთ წამში მე უცნაურ მაგრამ რეალურ სამყაროში აღმოვჩნდი , შემდეგ წამს კი უკვე ჩემს საწოლში.

ძალიან მინდოდა რომ დონ ხუანს აეხსნა ან რაიმე კომენტარი გაეკეთებინა,მე კი ისევ ლოს-ანჯელისში დავეხეტებოდი. რაც უფრო მეტს ვფიქრობდი ამ სიტუაციაზე, მით უფრო იზრდებოდა ჩემი შფოთვა , მე უკვე ისეთი შეგრძნება გამიჩნდა რომ იქ ,ჩრდილების სამყაროში მე კოლოსალური სისწრაფით მიახლოვდებოდა საფრთხე.

ჩემი მოუსვენრობის ზრდსათან ერთად ჩემი სხეული საოცარ შიშს მოეცვა , მაშინ როცა ჩემი გონება ეგზალტირებული უმზერდა ჩრდილების სამყაროს.ერთხელ, საუნივერსიტეტო სამუშაოების დროს , მე გავიგოონე როგორ მეუბნებოდა ხმა რომ ჩემი ნების მცდელობები შემეწყვიტა სიზმრის პრაქტიკა ჩემს გლობალურ მიზნებს ზიანს მიაყენებდა.ის მარწმუნებდა რომ მეომრები არ გაურბიან პრობლემებს და მე ჭკვიანური საფუძველი არ მქონდა რომ პრაქტიკა შემეწყვიტა ემისარს დავეთანხმე . მე არც მქონია არაფრის შეწყვეტის განზრახვა და ხმა ამას მხოლოდ ადასტურებდა.

ამ დროისთვის არა მხოლოდ ჩემი ემისარი შეცვლილა , ახალი მზვერავიც გამოჩნდა არეალზე.ერთხელ, ისე რომ ჯერ ვერც კი მოვასწარი ჩემი სიზმარხოლვის თავისებურებების შესწავლა ჩემს წინ მზვერავი გაჩნდა და აგრესიულად დაეუფლა ჩემი სიზმრის ყურადღებას . ამ მზვერავის გამკვეთილი განსხვავება ის იყო რო მას არ სჭირდებოდა ენერგეტიკული მეტამორფოზები თავიდანვე ისე გამოიყურებოდა როგორც ენერგეტიკული ბუშტი.მზვერავმა , ისე რომ ჩემი სურვილი ხმამალა გამოთქმასაც არ დალოდებია ,თვალის დახამხამებაში გადამიყვანა სამყაროს სულ სხვა ნაწილში მახვილკბილა ვეფხვების სამყაროში.

ჩემს ადრინდელ ნაშრომებში მე უკვე გაკვრით აღვწერე მსგავსი ხილვები, მე ვთქვი გაკვრით, რადგან არ მქონდა საკმარისი ენერგია რომ ჩემს მიერ აღწერილი სამყაროები გადმომეცა ჩემი რაციონალური ტვინისთვის შესაფერისი მეთოდით.

ჩემი მახვილკბილა ვეფხვების ხილვები რეგულარულად გრძელდებოდა საკმაო დროის განმავლობაში , იქმდე ვიდრე ჩემი აგრესიული მზვერავი , ჩემი თანხმობის მიღებამდე გადამიყვანდა გვირაბში.

მე ემისრის ხმა გავიგონე , მან მაშინვე დამატეხა თავს ყველაზე გრძელი და მტანჯველი ტირადა, რაც კი ოდესმე მომისმენია. ის არაორგანულების სამყაროს უპირატესობაზე მელაპარაკებოდა . იმ ცოდნის მიღებაზე მესაუბრებოდა, რომელიც ჩემს გონებას გადაატრიალებდა და იმაზეც, რომ ეს მხოლოდ უბრალო მოქმედებებით მიიღწეოდა - ეს უბრალო მოქმედებები კი მათთან გვირაბებში დარჩენის გადაწყვეტილებაა.ის აუწერელ მოძრაობებზე მელაპარაკებოდა, უსასრულო დროზე საგანთა რასისი შესაცნობად და ყველაზე უფრო კოსმოსური მსახურების ობიექრად ყოფნის შესაძლებლობაზე , რომლებიც ჩემს უმნიშვნელო კაპრიზსაც კი შეასრულებდნენ.

- ცნობიერების მქონე არსებები სამყაროს ყველაზე უფრო დაშორებული წერტილიდან გამოთქვამენ ჩვენთან დარჩენის სურვილს.მათ მოსწონთ ჩვენთან ყოფნა - თქვა ემისარმა საუბრის ბოლოს - წასვლა აქამდე ფაქტიურად არავის მონდომებია.

მზვერავმა ამიტაცა და უამრავი გვირაბი გამატარა, ბოლოს ერთ რაღაცნაირად ყველაზე უფრო დიდ გვირაბთან გავჩერდით. ჩემი სიზმარხილვის ყურადღება მის ზომასა და განლაგებას მიეჯაჭვა , ის თითქოს გვირაბს მიეწება და გარშემო მიმოხედვაც კი არ შეეძლო .ჩემი სიზმრის ყურადღება ,ჩრდილოვან არსებებზე ოდნავ დიდმა ენერგიის წვეთმა მიიპყრო. ის ლურჯი იყო როგორც სანთლის ალის გული. მე საიდანღაც ვიცოდი რომ ეს არ იყო ენერგიის კონფიგურაცია და რომ წინათ ის აქ საერთოდ არ იყო.

მისი შეგრძნებით მე საკუთარი თავი დამავიწყდა. მზვერავმა წასვლა მანიშნა, მაგრამ რაღაცამ ან ნიშნის აღქმის საშუალება არ მომცა . მე გაურკვეველი შიშით მოცული მაინც იქ დავრჩი სადაც ვიყავი, მაგრამ მზვერავის ნიშნებმა ჩემი კონცენტრაცია დაანგრიეს და ლურჯი ფორმა კვლავ ხელიდან გამისხლტა.

უეცრად რაღაც კოლოსალურმა ენერგიამ მაიძულა თავისი ღერძის გარშემო მეტრიალა და პირდაპირ ლურჯ ნათებასთან გადამიყვანა. იმის მიხედვით, რასაც მე ვხედავდი მას ადამიანის მოხაზულობა ჰქონდა, მაგრამ ძალიან პატარა და თხელი თითქმის გამჭვირვალე. მე დაჟინებით ვცდილობდი გამეგო ქალი იყო ის თუ მამაკაცი, მაგრამ როგორც არ უნდა მეცადა მაინც არაფერი გამომდიოდა.

ჩემი მცდელობა ამის შესახებ ემისრისთვის მეკითხა უშედეგოდ დამთავრდა. ის უეცრად გაფრინდა და მე გვირაბში ამ უცნაური ადამიანის წინაშე გამოკიდებული დამტოვა . მე შევეცადე მასთან დალაპარაკებას ისევე როგორც ამას ემისართან ვაკეთებდი, მაგრამ პასუხი ვერ მივიღე.იმის გამო რომ ჩვენს შორის არსებული ბარიერი ვერ დავანგრიე იმედგაცრუების ტალღა მომაწვა.ეს იმედგაცრუება შეცვალა შიშმა , მე შესაძლოა მარტო დავრჩი არსებასთან რომელიც შეიძლება ჩემი მტერი ყოფილიყო.
უცნობ კომპანიაში მე უამრავი რეაქცია გამიჩნდა, აღფრთოვანებაც კი ვიგრძენი იმისგან რომ მზვერავმა როგორც იქნა ერთი ადამიანური არსება მაინც მაჩვენა, რომელიც ამ სამყაროში ჰყავდათ დაჭერილი.მხოლოდ ვწუხდი, რომ საუბარი არ შეგვეძლო, რადგან ჩანდა რომ უცნობი ერთ ერთი უძველესი დროის ჯადოქარი იყო და სხვა ეპოქას ეკუთვნოდა.

რაც უფრო იზრდბოდა ჩემი აღფრთოვანება და ცნობისმოყვარეობა , მით უფრო მამძიმებდა ეს, იმ მომენტამდე ვიდრე ძალიან არ დავმძიმდი და კალიფორნიის უნივერსიტეტის წინ პარკში ჩემს სხეულში არ აღმოვჩნდი.მე ბალახზე ვიჯექი გოლფის მოთამაშე ხალხს შორის.

ჩემთან ერთად ჩემ წინ კიდევ ერთი ადამიანის მატერიალიზება დაიწყო.წამით ერთმანეთს თვალებში შევხედეთ. ეს 6 -7 წლის გოგონა იყო . გავიფიქრე რომ ვიცნობდი, მისი დანახვისას ჩემი აღფრთოვანება და ცნობისმოყვარეობა ისე გაიზარდა , რომ მთლიანად მოატრიალეს პროცესი . მე ძალიან სწრაფად დავკარგე წონა და უკვე ენერგიის წვეთად ვიქეცი არაორგანული არსებების სამყაროში. მზვერავი დაბრუნდა ჩემთან და გარეთ გამომაგდო.

მე შეშინებულს გამეღვიძა , ყოველდღიურ სამყაროში ამოსვლის პროცესში, რაღაც აიძულებდა ინფორმაციას გამსხლტარიყო.ჩემი გონება დაუღალავად ცდილობდა მოეგვარებინა ყოველივე ან მეგონა რომ ვიცოდი .მე 48 საათზე მეტი გავატარე მცდელობაში მომეხელთებინა დაფარული შეგრძნება თუ ცოდნა, რომელთან მიახლოებასაც ვერ ვახერხებდი . ერთადერთი მიღწევა ძალის შეგრძნება იყო , მე ვვარაუდობდი რომ ეს გარე სამყაროდან მოვიდა , ეს ძალის შეგრძნება მეუბნებოდა რომ უკვე აღარ შემეძლო მივნდობოდი მას რაც სიზმრხილვაში მემართებოდა. რადენიმე დღის შემდეგ : ბუნდოვანი და იდუმალი რწმენა დამეუფლა. ეს რწმენა თანდათან იზრდებოდა , ვიდრე მისი ნამდვილობა უეჭველი არ გახდა , მე დავრწმუნდი რომ ლურჯი წვეთი არაორგანული არსებების სამყაროს ტყვე იყო.
ახლა ყველაზე მეტად დონ ხუანის რჩევა მჭირდებოდა . მე ვიცოდი რომ ეს ჩემი მუშაობის მთელ წლებს წყალში ჩაყრიდა, მაგრამ მე ამასთან გამკლავება არ შემეძლო , მე მთელი ჩემი საქმე მივატოვე და მექსიკაში გავემგზავრე.

- რა გინდა სინამდვილეში? მკითხა დონ ხუანმა რათა ჩემი ისტერიული ბოდვა შეეჩერებინა.

ვერ ავუხსენი რა მსურდა რადგან თივადაც არ ვიცოდი ეს.

- ალბათ შენ ძალიან სერიოზული პრობლემები გაქვს, ასე რომ გამოიქეცი, - მითხრა ჩაფიქრებულმა დონ ხუანმა
- კი ასეა, იმისდა მიუხედავად რომ იმის ფორმულირებაც არ შემიძლია, თუ რას წარმოადგენს სინამდვილეში ჩემი პრობლემა, ვუპასუხე.

მან მთხოვა ჩემი სიზმარხილვის პრაქტიკა აღმეწერა მისი ყველა დამახასიათებელი დეტალით. მე მას პატარა გოგონას ხილვაზე მოვუყევი და იმაზე რა გავლენა იქონია ამან ჩემს ემოციურ მდგომარეობაზე .უეცრად მან შემომთავაზა რომ ყურადღება არ მიმექცია ამისთვის და ისე მიმეღო, როგორც არაორგანული არსებების მცდელობა გაეღიზიანებინათ ჩემი ფანტაზია.მან აღნიშნა რომ ეს სიზმარხილვა განსაკუთრებით აქცენტირებულია , და ემგვანება იმას რაც ძველი ჯადოქრებისთვის - განუსაზღვრელი ამოუწურავი ინდულგირების წყაროს წარმოადგენდა.

გარკვეული აუხსნელი მიზეზსი გამო მე არ მინდოდა დონ ხუანსთვის ჩრდილების სამყაროზე მომეთხრო . მაგრამ როდესაც მან პატარა გოგონაზე ხილვა უარყო მე იძულებული გავხდი ჩემი იმ სამყაროში ვიზიტები აღმეწერა. ის შეცბუნდა და დიდხანს დუმდა.

- შენ იმაზე მეტად მარტოსული ხარ ვიდრე მე მეგონა , რადგან მე საერთოდ არ შემიძლია შენი სიზმარხილვის პრაქტიკის განსჯა.შენ უძველესი ჯადოქრების სიტუაციაში ხარ , ყველაფერი რაც შემიძლია გითხრა ისაა რომ შენ კვლავ უნდა გაგარძელო მეცადინეობა,და მთელი შენი სიფრთხილე გამოიყენო.
- რატომ მეუბნები რომ უძველესი ჯადოქრების სიტუაციაში ვარ ?
- მე ისევ გეუბნები რომ შენი განწყობა ძველი ჯადოქრებისას მაგონებს.ისინი ძალიან ნიჭიერი არსებები იყვნენ, მათი შეცდომა იმაში მდგომარეობდა რომ ისინი არაორგანული არსებების სამყაროში ისე გრძნობდნენ თავს, როგორც თევზი წყალში.შენც მათ მსგავსად ხარ. შენ ამ სამყაროზე იცი ის, რაც არც ერთ ჩვენგანს აზრადაც არ მოსვლია . პირადად მე არასოდეს მსმენია ჩრდილების სამყაროზე , ისევე როგორც ნაგვალ ხულიანსა და ელიასს, იმის მიუხედავად რომ ამ უკანასკნელმა დიდი დრო გაატარა არაორაგნული არსებების სამყაროში.
- რა იცვლება როცა ჩრდილების სამყაროზე გაიგებ?
- ძალიან ბევრი რამ. სიზმარმხილველს იქ, იმ შემთხვევაში იღებენ თუ არაორგანულები დარწმუნებულები არიან რომ ადამიანი იქ დარჩენას აპირებს . ჩვენ ამაზე უძველესი ჯადოქრების მონათხრობიდან ვიცით.
- გარწმუნებ დონ ხუან მე არ მაქვს მათთან დარჩენის სურვილი. შენ ისე ლაპარაკობ თითქოს მე მზად ვიყავი ძალის დაპირების ან მზვერავის მახეში გავბმულიყავი. მე არც ერთი მაინტერესებს და არც მეორე.
- ამ დონეზე ეს არც ისე ადვილია. შენ გადალახე ის ზღვარი საიდანაც უბრალოდ შეიძლება აიღო და დაბრუნდე . გარდა ამისა შენ არ გაგიმართლა და წყლის არაორგანულმა არსებამ აგირჩია. გახსოვს როგორ გაბეზრებდნენ თავს ერთხანს? ისინი მესაკუთრეები არიან და თუ ანკესზე წამოგაგებენ არასოდეს გაგიშვებენ.
- მაგრამ რას ნიშნავს ეს ჩემს შემთხვევაში დონ ხუან?
- ეს ნამდვილად სერიოზულ პრობლემას ნიშნავს, კონკრეტულად ეს ის არაორგანული არსება დგამს მთელ ამ შოუს, რომელმაც იმ სამახსოვრო დღეს გაგიცნო. წლებთან ერთად მან თანდათან გაგიცნო და ახლა უკვე ძალიან ახლოს გიცნობს.

მე გულწრფელად ვუთხარი დონ ხუანს რომ აზრი თითქოს რომელიმე არაორაგნული არსება მე ასე ახლოს მიცნობს მე კუჭს მატკიებს .

- როდესაც სიზმარმხილველები აღმოაჩენენ რომ არაორგანული არსებები არ მოსწონთ მითხრა მან - და როგორც წესი ეს ძალიან გვიან ხდება , იმ დროისათვის არაორგანულებს ისინი უკვე კლანჭებში ჰყავთ მომწყვდეული.

გულის სიღრმეში მივხვდი რომ ის ამ ყველაფერს აბსტრაქტულად ამბობდა.საფრთხეები, რომლებიც შეიძლება თეორიულად არსებულიყო და არა პრაქტიკულად.რატომღაც დარწმუნებული ვიყავი რომ არანაირი საფრთხე არ არსებობდა.

- მე არ ვაპირებ არაორგანული არსებები ჩემთან ახლოს მოვუშვა თუ შენ მასზე ფიქრობ - ვუპასუხე მე.
- მე ვფიქრობ რომ მათ შენი გაცურება უნდათ - მიპასუხა - ისე როგორც გააცურეს ნაგვალი როზენდო, ისინი შენს შეპყრობას აპირებენ და შენ არათუ შეამჩნიე ეს მახეები, შენ არც კი ეჭვობ მათ შესახებ. ისინი მსგავს მანიპულაციებში დახელოვნებულები არიან. აი ახლა მათ პატარა გოგონაც კი შექმნეს.

- მაგრამ მე ვფიქრობ რომ ეს პატარა გოგონა უეჭველად არსებობს - ვარწმუნებდი მე.
- არანაირი პატარა გოგონა არ არსებობს - გამაწყვეტინა მან - ეს ანარგიის ლურჯი წვეთია , უბრალოდ ახალი მზვერავია . ეს მკვლევარია, რომელიც არაორგანული არსებების სამყაროში შეიპყრეს.მე უკვე გითხარი რომ არაორგანული არსებები მეთევზეებს გვანან , ისინი იზიდავენ და იჭერენ ცნობიერებას.
დონ ხუანს ეჭვიც კი არ ეპარებოდა რომ ეს ენერგიის ლურჯი წვეთი ჩვენგან სრულიად განსხვავებული განზომილებიდან იყო.ის იყო ბუზივით ობობის ქსელში გაბმული მზვერავი.

მე არ მომეწონა ეს ანალოგია , ის მაშფოთებდა და ფიზიკურ დისკომფორტსაც კი იწვევდა, ამის შესახებ დონ ხუანს ვუთხარი , მაგრამ მან მიპასუხა რომ ამ ტყვე- მზვერავზე ჩემი ზრუნვა მას სასოწარკვეთილებაში აგდებდა.

- რატომ გაწუხებს შენ ეს ასე? - ვკითხე
- იმ დაქსელილ სამყაროში რაღაც მწიფდება მე კი არ შემიძლია ჩამოვაყალიბო რა.

ვიდრე მე დონ ხუანისა და მისი გარემოცვის კომპანიაში ვიყავი , მე საერთოდ არ შემეძლო არაორგანული არსებების სამყაროს ნახვა . ჩემს პრაქტიკას წარმოადგენდა, ჩემი სიზმარხილვის ყურადღების ფოკუსირება ჩემი სიზმრისა და ხილვების ობიექტების ცვლილებაზე . ჩემი საზრუნავისგან რომ მოვეწყვიტე დონ ხუანმა შემომთავაზა დავკვირვებოდი ღრუბლებს და დაშორებული მთის მწვერვალებს.შედეგად გაჩნდა შეგრძნება რომ ღრუბლებში ვიყავი და რომ ნამდვილად მოვხვდი იმ დაშორებულ მთის მწვერვალებზე.

- ძალიან მიხარია მაგრამ ამავე დროს მეშინია კიდეც - მითხრა დონ ხუანმა , შენ სასწაულებით გასწავლეს , შენ კი ეს არც იცი.იმასაც კი ვერ ვხედავ რომ შენ ჩემთან სწავლობდი.
- შენ არაორგანულ არსებებზე ამბობ არა?
- კი არაორგანულ არსებებზე , გირჩევ აღარ შეხედო აღარაფერს დაკვირევიბით, ეს ძველი ჯადოქრების ტექნიკაა, ისინი დაჟინებით მიაშტერდებოდნენ ხოლმე მიზანს და ამავე დროს თვალის დახამხამებაში გადაქონდათ თავიანთი ენერგეტიკული სხეულები. ეს ძალიან შთამბეჭდავი ტექნიკაა, მაგრამ სრულიად უსარგებლო თანამედროვე ჯადოქრებისთვის. ის არ გვაძლევს ნებას გავზარდოთ ჩვენი სიფხიზლე ან ჩვენი შესაძლებლობები თავისუფლების ძიებაში.. ყველაფერი რასაც ეს ტექნიკა აკეთებს ისაა რომ, ის გვაბრუნებს და გვაჯაჭვავს კონკრეტულობის ყველაზე არასასურველ მდგომარეობას.

დონ ხუანმა დაამატა , რომ თუ მე თავს კონტროლს არ გავუწევდი დროთა განმავლობაში ჩემი სიზმრისა და ყოველდღიურობის ყურადღება ერთმანეთს შეერწყმებოდა და მაშინ ძალიან აუტანელი გავხდებოდი. მან თქვა რომ არსებობდა საშიში ნაპრალი ჩემს მეორე ყურადღების მოძრაობის უნარსა და ჩემს დაჟინებით კულტივირებულ უძრაობის უნარს შორის, ყოველდღიური ცხოვრების ცნობიერებაში.მან აღნიშნა რომ ნაპრალი მათ შორის ისეთი დიდია, ფხიზელ მდგომარეობაში მე თითქმის იდიოტი ვიქნებოდი , მეორე ყურადღებაში კი მთვარეული.

ვიდრე სახლში გავემგზავრებოდი , მე გადავწვიტე განმეხილა ჩემი სიზმარხილვები ჩრდილების სამყაროს შესახებ ქეროლ თიგსთან, თუმცა დონ ხუანმა მირჩია არავისთან მელაპარაკა ამის შესახებ. მე ყველაზე მეტად სწორედ მასთან საუბარი მსურდა, ის ჩემთვის ყველაზე სანტრესესო და ადვილად საურთიერთობო პიროვნება იყო, რადგან ჩემს სრულ ანტიპოდს წარმოადგენდა.დონ ხუანი აშკარად იმედგაცრუებული დარჩა, როცა მე მას ჩემი პრობლემების შესახებ მოვუყევი. თავს ძალიან ცუდად ვგრძნობდი. საკუთარი თავის მიმართ სიბრაზე დამეუფლა და იმაზე დავიწყე ფიქრი რომ მუდამ არასწორად ვიქცეოდი.

- შენ ჯერ კიდევ არაფერი გაგიკეთებია - შემაწყვეტინა დონ ხუანმა - მაგრამ ეს საკმარისია.

როგორი მართალი იყო! ჩემს შემდეგ სიზმრხილვაში რომელიც უკვე სახლში მქონდა , ქვესკნელი გაიხსნა . მე ჩრდილების სამყაროს მივაღწიე , როგორც უამრავჯერ გამიკეთებია . ერთადერთი სხვაობა ლურჯი ენერგიის ფიგურის თანხლება იყო. ის სხვა ჩრდილოვან არსებათა შორის იყო. მე ვიგრძენი რომ ეს ენერგიის ბუშტი ადრეც იყო აქ მაგრამ მე ვერ ვამჩნევდი , როგორც კი ეს აღვნიშნე ჩემი სიზმრის ყურადღება მოუცილებლად მიეჯაჭვა ამ ენერგიის ბუშტს.რამოდენიმე წამში მე მის გვერდით გავჩნდი. როგორც ყოველთვის იქ სხვა ჩრდილებიც მოძრაობდნენ , მაგრამ მათთვის ყურადღება არ მიმიქცევია.

უეცრად ეს მრგვალი, ლურჯი ფორმა პატარა გოგონად გადაიქცა რომელიც უკვე ნანახი მყავდა . მან თავისი გრძელი, თეთრი და ნაზი ყელი ჩემსკენ მოატრიალა და ძლივს გასაგონი ჩურჩულით მითხრა ;” მიშველე“ .მან ეს ან მართლა თქვა ან მე წარმოვიდგინე რომ მან ეს თქვა , შედეგი იგივე იყო: მე ვიდექი გულწრფელი თანაგრძნობით დამუხტული .შემცივდა მაგრამ ეს სიცივე ჩემი ენერგიის მასიდან არ მოდიოდა , სიცივეს ჩემს სულ სხვა ნაწილში ვგრძნობდი .პირველად გავაცნობიერე რომ ის, რასაც მე ვგრძნობდი სულაც არ გავდა ჩვეულებრივ შეგრძნებებს, რომლებიც გრძნობების ორგანოებიდან მოდიოდა . მე შემეძლო ჩრდილების სამყაროს შეგრძნება , განვიცდიდი ყველაფერ იმას, რასაც ჩვეულებრივად ვთვლიდი განცდად , მე შემეძლო ფიქრი შეფასება ,გადაწყვეტილების მიღება , მე ვფლობდი ფსიქოლოგიურ უწყვეტობას : სხვა სიტყვებით მე ვიყავი ის ვინც ვიყავი , აკლდა მხოლოდ ჩემი ერთი ნაწილი შეგრძნებითი , მე ვერ ვგრძნობდი ჩემს სხეულს.ყველა შთაბეჭდილებას მზერიდან და სმენიდან ვიღებდი , შემდეგ ჩემი გონება ერთი პრობლემის წინაშე აღმოჩნდა : დანახული და გაგონილი არ იყო ფიზიკური რეალობა არმედ მხოლოდ წარმოქმნილი ხილვების ხარისხი.

- შენ სინამდვილეში გესმის და ხედავ - წარმოთქვა ჩემს აზრებში შემოღწეულმა ემისარმა - ამაშია ამ ადგილის მშვენიერება , შენ ყველაფრის აღქმა შეგიძლია დანახვით და გაგონებით, სუნთქვის გამოუყენებლად . დაფიქრდი ამაზე !შენ არ გჭირდება სუნთქვა , შენ ამ სამყაროს ნებისმიერ კუთხეში შეგიძლია მოხვდე სუნთქვის გარეშე .ტანში შიშის ჟრუანტელმა დამიარა და კვლავ , ეს შეგრძნებაც არ ეკუთვნოდა ამ სამყაროს .ის სადღაც სხვა ადგილას იგრძნობოდა , მე ძალიან ამაღელვა გარკვეულმა, თუმცა კი მაინც ბუნდოვანმა გაგებამ იმისა, რომ ჩემს იმ ადამიანს ვინც ამ ყველაფერს განიცდიდა და ენერგიის წყაროსა და შეგრძნებების წყაროს შორის მჭიდრო კავშირი იყო.გამიელვა აზრმა რომ ეს სხვა ადგილი ჩემი ფიზიკური სხეულია, რომელიც ლოგინში წევს.

როგორც კი ეს აზრი გამიჩნდა, ჩრდილოვანი არსებები გაიქცნენ და ჩემი მხედველობის არეში მხოლოდ პატარა გოგონა დარჩა .მე ვუყურებდი და ძალიან მალე დავრწმუნდიი რომ ვიცნობდი მას , რჩებოდა შთაბეჭდილება რომ ის ირწეოდა თითქოს საცაა გული წაუვიდოდა, ამაზე თანაგრძნობის ტალღა მომაწვა.

შევეცადე დავლაპარაკებოდი, მაგრამ ხმა ვერ ამოვიღე. მე მივხვდი რომ ყველა ჩემი დიალოგი ემისართან ამ უკანასკნელის ხარჯზე ხორციელდებოდა. მარტო დარჩენილი უმწეო გავხდი. შემდეგ შევეცადე ჩემი აზრები გოგონასკენ მიმემართა  ეს უშედეგო გამოდგა. ჩვენ ენერგეტიკული ბარიერი გვაცილებდა რისი დაძლევაც არ შემეძლო. ჩანს პატარა გოგონამ იგრძნო ჩემი წუხილი და თავადაც დაიწყო ჩემთან საუბარი, აზრების საშუალებით.არსებითად მან მომიყვა ის, რასაც დონ ხუანი მეუბნებოდა: ის მზვერავი იყო რომელიც ამ სამყაროს ქსელში გაება. შემდეგ დაამატა რო მიიღო პატარა გოგონას ფორმა იმიტომ, რომ ეს ნაცნობი იყო ჩემთვისაც და მისთვისაც და რომ მასაც ისევე სჭირდებოდა ჩემი დახმარება როგორც მე მისი.მან ეს გრძნობების ერთ ენერგეტიკულ ჯგუფში განალაგა, რომლებმაც ჩემამდე სიტყვებად მოაღწია.მე არ გამჭირვებია ამის გაგება თუმცა ასეთი რაღაც პირველად დამემართა.

არ ვიცოდი რა მექნა , ვცადე ჩემი უმწეობის შეგრძნება გადამეცა, ის მამაშინვე მიმიხვდა.ის უსიტყვოდ მევედრებოდა თავისი მწველი მზერით.მისი ღიმილი თითქოს მუბნებოდა სწორედ მან დატოვა მისი გათავისუფლების შესსაძლებლობა შემბორკველი გზისგან, როცა მე აზრობრივად შევეწინააღმდეგე რომ ამისთვის რანაირი შესაძლებლობა არ მქონდა მან ჩემზე ისტერიულად სასოწარკვეთილი და დატანჯული ბავშვის შთაბეჭდილება დატოვა.

მე კვლავ ვცადე მასთან დალაპარაკება.პატარა გოგონა ნამდვილად ტიროდა ისევე როგორც იტირებდა ნებისმიერი შეშინებული და უიმედო ბავშვი მის ასაკში . ვერ ვაჩერებდი მის ცრემლებს , ვცადე თავზე ხელი გადამესვა მაგრამ უშედეგოდ.ჩემი ენერგია მისაში გადადიოდა, ვიფიქრე ამეყვანა და ჩემთან წამეყვანა.

მე ბევრჯერ ვცადე ამის გაკეთება, სანამ საბოლოოდ არ დავკარგე ამის ძალა და გავჩერდი. შემეშინდა რომ ჩემი სიზმრის ყურადღება შამცირედბოდა და მას დავკარგავდი , მივხვდი რომ არაორგანულ არსებებს აღარ მოუნდებოდათ ჩემი იმ სამყაროს სწორედ იმ ნაწილში შეშვება .მომეჩვენა რომ ეს სამყარო უკანასკნელი ვიზიტი იყო მათთან , დამაგვირგვინებელი ეტაპი.და აქ რაღაც წარმოუდგენელი გავაკეთე, იქამდე ვიდრე ჩემი სიზმრის ყურადღება ამოიწურებოდა მე ხმამაღლა დავიყვირე რომ მსურდა ჩემი ენერგია ამ პატარა არსების ენერგიასთან შემერწყა და გამეთავისუფლებინა ის.


 

ლურჯი მზვერავი 

სრულიად უაზრო სიზმარი მესიზმრა. ჩემთან ერთად ქეროლ თიგსი იყო აგრეთვე დონ ხუანი და მისი ჯგუფის ყველა წევრი. ქეროლი რაღაცას მეუბნებოდა მაგრამ მე არ მესმოდა, ისინი მოყვითალო ნისლიდან ჩემს გამოთრევას ცდილობდნენ.

უამრავი ცდა დასჭირდათ, მე მათმხედველობის არედან ვკარგავდი და ისევ ვპოულობდი , და ბოლოს შეძლეს ჩემი იმ ადგილიდან გამოყვანა.ვინაიდანმე ამ ყველაფრის მნიშვნელობა არ მესმოდა ბოლოს იმ დასკვნამდე მივედი რომ ეს სიზმარხილვა კი არა ჩვეულებრივი არეული სიზმარი იყო.

ძალიან გამიკვირდა, როცა დონ ხუანის სახლში გავიღვიძე. განძრევაც კი არ შემეძლო, ენერგია საერთოდ არ მქონდა . არც კი ვიცოდი რა მეფიქრა თუმცა კი მაშინვე მივხვდი რომ მდგომარეობა სერიოზული იყო. გამიჩნდა უცნაური შეგრძნება თითქოს მთელი ჩემი ენერგია იმიტომ დავკარგე, რომ ძალიან დავიღალე სიზმარხილვაში.

დონ ხუანი სმოსწავლეები ძალიან ღელავდნენ იმაზე, რაც მე დამემართა. ისინი რიგრიგობით შემოდიოდნენ ჩემს ოთახში და თითოეული რომელიმე სხვის შემოსვლამდე რჩებოდა. მივხვდი, რომ ასე რიგრიგობით ჩემს სადარაჯოს შემოდიოდნენ, მაგრამ ისე დასუსტებული ვიყავი რომ ამ საქციელის მიზეზს ვერ ვეკითხებოდი.

შემდეგ დღეებში თავი უკეთესად ვიგრძენი და ბოლოსდაბოლოს მათაც დაიწყეს ჩემთან ჩემს სიზმარხილვაზე საუბარი. თავიდან არ მესმოდა რა უნდოდათჩემგან, მაგრამ შემდეგ მივხვდი, რომ ისინი ჩემი თავგადასავლით ჩრდილოვან არსებებთან ძალიან შეწუხებულები იყვნენ.თითოეული მათგანი შეშინებული იყო და ერთი და იგივეზე ლაპარაკობდა.ისინი მარწმუნებდნენ რომ არასოდეს ყოფილან ჩრდილების სამყაროში, ზოგიერთმა ისიც კი თქვა, რომ მისი არსებობაც კი არ იცოდა. მათმა მონაყოლმა და ქმედებებმა ჩემი დაბნეულობა და შიში უფრო გაზარდეს.

თითოეული მათგანი ერთი და იგივე კითხვას მისვამდა : "ვინ მიგიყვანა იმ სამყაროში ?" ან " საერთოდ საიდან გაგიჩნდა იქ მოხვედრის სურვილი?". როცა მათ ვუთხარი, რომ იქ მზვერავმა მიმიყვანა, ძლივს დაიჯერეს, ისინი ვარაუდობდნენ რომ მე დავდიოდი იქ, მაგრამ რადგან გამოცდილება არ ჰქონდათ, მათ არ ესმოდათ რაზე ვლაპარაკობდი. მიუხედევად ამისა მათ მაინც ყველაფრის ცოდნა უნდოდათ, ყველაფრის რისი მოყოლაც ჩრდილოვან სმყაროზე და მათ სამყაროზე შემეძლო. ყველანი დონ ხუანის გარდა ჩემს საწოლთან ისხდნენ, და ხარბად ისმენდნენ ჩემს თითოეული სიტყვას. მაგრამ როგორც კი ჩემს მდგომარეობაზე შევეკითხებოდი, ზუსტად ისე გაურბოდნენ პასუხს როგორც ჩრდილოვანი არსებები.

კიდევ ერთი უსიამოვნო რეაქცია, რომელიც მათ შევამჩნიე - ისინი გაურბოდნენ ჩემთან ნებისმიერი სახის ფიზიკურ კონტაქტს. ყოველთვის ცდილობნენ გარკვეული დისტანცია დაეცვათ თითქოს კეთროვანი ვყოფილიყავი. მათმა ასეთმა საქციელმა ისე შემაშფოთა რომ იძულებული გავხდი მიზეზი მეკითხა. მათ ძალიან ეწყინათ, ყველაფერი უარყვეს და ყველანაირად ცდილობდნენ საწინააღმდეგოში დავერწმუნებინე. მე გულიანად ვიცინე შექმნილ უხერხულ მდგომარეობაზე, რადგან ყოველთვის, როცა ჩემს მოხვევას ცდილობდნენ მათი სხეულები თითქოს შეშდებოდა.

ფლორინდა გრაუ, დონ ხუანი ყველაზე დაახლოებული მოსწავლე, ერთადერთი იყო მისი ჯგუფის წევრებიდან რომელიც ბევრ ფიზიკურ ყურადღებას მითმობდა და ცდილობდა აეხსნა რა მემართებოდა. მან მიამბო რომ ენერგია არაორგანული არსებების სამყაროში დავკარგე და ახლა მის აღგდებას ცდილობდნენ, და რომ ჩემი ახალი ენერგეტიკული მუხტი ზოგიერთ მათგანს ძალიან აშფოთებდა.

ყოველ საღამოს ფლორინდა მაწვენდა ლოგინში, თითქოს ინვალიდი ვყოფილიყავი, საბავშო ზღაპრებსაც კი მიყვებოდა , ამაზე ყველა ხარხარებდა. იმისდა მიუხედავად, რომ ის ჩემით ერთობოდა, მე მაინც დავაფასე მისი ზრუნვა, რომელიც სრულიად გულწრფელი მეჩვენა.

ადრე მე უკვე ვწერდი ფლორინდაზე, მასთან შეხვედრაზე. ის ყველზე მშვენიერი ქალი იყო რომელიც კი ოდესმე შემხვედრია, ერთხელ ვუთხარი კიდევაც, რომ შესანიშნავი ფოტომოდელი იქნებოდა ჟურნალისთვის :

- 1910 წლის ჟურნალისთვის - თქვა მან - ფლორინდა თუმცა ახალგაზრდა არ იყო მაგრამ მოხუცებულსაც არ გავდა. ის ახალგაზრდა და ამაღელვებელი ჩანდა.

როგორც კი ჩრდილების სამყაროზე თავიანთი ცნობისმოყვარეობა დაიკმაყოფილეს, დონ ხუანის მომხრეებმა შეწყვიტეს ჩემს ოთახში სიარული. ჩემთან საუბრისას კი ჩემს ჯამრთელობაზე შაბლონური კითხვებით შემოიფარგლებოდნენ. ყოველთვის, როცა ადგომას ვცდილობდი, ის ვინც იმ წუთას ჩემს გვერდით იყო, ცდილობდა ისევ სათუთად ჩავეწვინე ლოგინში. მე მათი მოვლა არ მჭირდებოდა, მაგრამ ალბათ თავად ისინი მჭირდებოდნენ, მე ხომ ასე სუსტად ვიყავი. ამას შევეგუე, მაგრამ დარჩა რაღაც, რაც სევდიან მელოდიად მიყვებოდა ჩემს ფიქრებს. ვერც ერთი მთგანი ვერ მიხსნიდა რატომ ვიყავი მექსიკაში, როცა მე ლოს ანჯელესში დავიძინე. არაერთხელ ვიკითხე ამაზე მაგრამ თითოეული მათგანი ერთი და იგივეს მპასუხობდა.

- შეეკითხე ნაგვალს მხოლოდ ის აგიხსნის ამას.

ბოლოს დუმილი ფლორინდამ დაარღვია.

- შენ მახეში შეგიტყუეს, სწორედ ეს შეგემთხვა - მითხრა მან.

- კონკრეტულად სად გავები მახეში?

- რა თქმა უნდა არაორგანული არსებების სამყაროში .

- სწორედ ამ სამყაროსთან გქონდა საქმე წლების განმავლობაში, ასე არ არის?

- რათქმა უნდა ფლორინდა, მაგრამ შენ შეგიძლია მითხრა, რა სახის იყო ეს მახე?

- არა არ შემიძლია, ყველაფერი, რისი თქმაც შემიძლია, ისაა რომ შენ იქ მთელი ენერგია დაკარგე, თუმცა შენ კარგად იბრძოდი.

- ავად რატომ ვარ ფლორინდა?

- შენ არ გჭირს რაიმე კონრეტული დაავადება, შენ ენერგეტიკულად ხარ დაცლილი, კრიტიკულ მდგომერეობაში იყავი მაგრამ ახლა მხოლოდ ენერგეტიკულად დაზიანებული ხარ.

- როგორ მოხდა ეს ყველაფერი?

- შენ სასიკვდილო ბრძოლაში ჩაები არაორგანულ არსებებთან და დამარცხდი.

- მაგრამ მე არანაირი ბრძოლა არ მახსოვს

- გახსოვს თუ არა ამას მნიშვნელობა არ აქვს. შენ იბრძოდი და დამარცხდი. არანაირი შანსი არ ქონდა, რომ ეს დახელოვნებული მანიპულატორები დაგემარცხებინა.

- მე არაორგანულ არსებებს ვებრძოდი?

- კი შენ მათ სასიკვდილოდ შეები, მე მართლა ვერ ვხვდები როგორ გადაიტანე შენ ეს სასიკვდილო დარტყმა.

მას მეტი აღარაფერი მოუყოლია, მხოლოდ დაამატა რომ მალე ნაგვალი მნახავდა.

მეორე დღეს დონ ხუანიც მოვიდა . ის მხიარული და იმედიანი იყო, თანაც გამეხუმრა, რომ ამ ვიზიტისთვის უნდა გადამეხადა რადგან ის ჩემთან ენერგეტიკული ექიმის სახით მოვიდა, თავიდან ფეხებამდე ამათვალიერ-ჩამათვარიელა.

- უკვე თითქმის გამოჯამრთელდი , - მითხრა მან

- რა დამემართა? - ვკითხე მე

- შენ არაორგანული არსებების მიერ შენთვის დაგებულ მახეში გაები, - მიპასუხა მან

- აქ როგორ მოვხვდი?

- სწორედ ესაა ყველაზე დიდი საიდუმლო - მიპახუსა მან მხიარული ღიმილით, თან ცდილობდა მსუბუქად მიდგომოდა სერიოზულ საქმეს.

- არაორგანულმა არსებებმა მთლიანად შეგიპყრეს, მათ ჯერ შენი ენერგეტიკული სხეული შეიპყრეს, როცა ერთ მზვერავს გაყევი, შემდეგ კი შენი ფიზიკური სხეული - მეორე მზვერავის გამოჩენასთან ერთად.

დონ ხუანის მეგობრები ამით შოკირებულნი იყვნენ. რამდენიმე მათგანმა მკითხა, შეეძლოთ თუ არა არაორგანულ არსებებს ნებისმიერი ჩვენგანის მოტაცება, დონ ხუანმა უპასუხა რომ ეს რა თქმა უნდა შესაძლებელი იყო. მან შეგვახსენა რომ ნაგვალი ელიასიც წაიყვანეს იმ სამყაროში მიუხედავად იმისა რომ მას სულაც არ უნდოდა იქ წასვლა.

ყველა თავს უქნევადა თანხმობის ნიშნად, დონ ხუანი კი აგრძელებდა მათთან საუბარს და მე მესამე პირში მიხსენიებდა. მან ახსნა რომ არაორგანული არსებების გაერთიანებულმა ცნობიერებამ ჯერ ჩემი, ჩემივე ემოციური აფეთქებით გამოწვეული, ენერგეტიკული სხეული შეჭამა რაც აუცილებელი იყო ლურჯი მზვერავის გასათავისუფლებლად. შემდეგ არაორგანული არსებების იმავე ჯგუფის გაერთიანებულმა ცნობიერებამ ჩემი ინერტული ფიზიკური მასა თავიანთ სამყაროში შეისრუტა. დონ ხუანმა დაამატა, რომ ენერგეტიკული სხეულის გარეშე ადამიანი მხოლოდ ენერგეტიკული მატერიის ნაჭუჭს წარმოადგენს, რომელსაც იოლად განკარგავს სხვა ცნობიერება.

- არაორგანული არსებები ეწეპებიან ერთმანეთს სხეულის უჯერედების მსგავსად - განაგრძობდა დონ ხუანი. როდესაც თავიანთ ცნობიერებას ერთმანეთს უერთებენ, ისინი დაუმარცხებელნი ხდებიან. მათ არაფრად არ უღირთ ჩვენი გამოთრევა ჩვენი ყოველდღიურობიდან და თავიანთ სამყაროში გადაყვანა. განსაკუთრებით თუ ჩვენ შესამჩნევი და ხელმისაწვდომი ვართ, როგორც ეს მან გააკეთა.მხოლოდ დამსწრეთა სუნთქვა ისმოდა. დონ ხუანის ყველა მიმდევარი ნამდვილად შეშინებული და შეშფოთებული იყო.

მინდოდა დამეჩივლა და დონ ხუანისთვის დამებრალებინა რომ არ გამაჩერა, მაგრამ მაშინვე გამახსენდა რომ ის არაერთხელ ეცადა გავეფრთხილებინე ეს არ დამეშვა, მაგრამ ამაოდ. დონ ხუანმა რა თქმა უნდა იცოდა, რა ხდებოდა ჩემს გონებაში. ამაზე მისი ღიმილიც მოწმობდა.

- მიზეზი რის გამოც შენ ავად ხარ, - მომმართა მან ბოლოს - იმაში მდგომარეობს, რომ არაორგანულმა არსებებმა მთელი შენი ენერგია წაიღეს, შენ კი თავისუფლება მოგცეს. ეს საკმარისი იქნებოდა ნებისმიერის მოსაკლავად, მაგრამ როგორც ნაგვალს შენ დამატებითი ენერგია გაქვს და სწორედ ამან გიხსნა.

მე ვუთხარი დონ ხუანს რომ სრულიად უაზრო სიზმრის ყველა წვრილმანი მახსოვდა , სიზმრის, სადაც ყვითელ ნისლში აღმოვჩნდი. საიდანაც ჩემს გამოთრევას ქეროლ თიგსი და მისი მომდევრები ცდილობდნენ.

- ჩეულებრივი თვალისთვის არაორგანული არსებების სამყარო ყვითელ ნისლს გავს - მითხრა მან - როცა შენ ფიქრობდი რომ უჩვეულო სიზმარი ნახე, ამ დროს შენი ფიზიკური თვალებით პირველად უყურებდი არაორგანული არსებების სამყაროს, და რაც არ უნდა უცნაურად მოგეჩვენოს, ჩვენთვისაც პირველი იყო ეს. ჩვენ ნისლის სამყაროზე მხოლოდ ჯადოქრების მონათხრობიდან ვიცოდით, და არა ჩვენი გამოცდილებით.

მისი ნათქვამიდან ჩემთვის აზრი არაფერს ჰქონდა. დონ ხუანი მარწმუნებდა რომ ჩემი არასაკმარისი ენერგიის გამო, მას სხვაგვარად, უფრო დეტალურად ახსნა არ შეეძლო. მე იმით უნდა დავკმაყოფილებულიყავი, რაც მომიყვა და იმით როგორც მე ეს ახლა მესმოდა.

- მე საერთოდ ვერაფერი გავიგე - ვარწმუნებდი მე.

- მაშინ შენ არაფერი დგიკარგავს , - მიპასუხა მან - როცა ცოტათი მოიკეთებ შენ თითონვე უპასუხებ შენს კითხვებს.

გამოვუტყდი დონ ხუანს, რომ ციებცხელების შეტევები მქონდა, მოულოდნელად ჩემი ტემპერატურა იმატებდა სიხცეს მაძლევდა და ვოფლიანდებოდი და უჩვეულო გაელვებები მოდიოდა, ჩემი მდგომარეობის მთლიანად გაცნობიერების.

დონ ხუანმა დაკვირვებით დაათვალიერა ჩემი სხეული და მითხრა რომ ენერგეტიკული შოკის მდგომარეობაში ვიყავი, დროებით მომცელა ენერგიის დაკარგვამ და ის, რაც ციებ-ცხელების შეტევებად მეჩვენებოდა, ენერგიის ნაკადები იყო რომლის დროსაც მე წამით არ მიხდებოდა კონტროლი საკუთარ ენერგეტიკულ სხეულზე და მესმოდა რა მემართებოდა სინამდვილეში.

- ძალა მოიკრიბე და მომიყევი რა დაგემართა არაორგანული არსებების სამყაროში - მთხოვა მან.

მე მოვუყევი, რომ დრო და დრო ისეთი შეგრძნება მეუფლებოდა, რომ ის და მისი მეგობრები იქ თავიანთი სხეულებით იყვნენ და ცდილობდნენ ჩემს გამოხსნას არაორგანული არსებების კლანჭებიდან.

- მართალია - წამოიძაა მან - შენ ყველაფერს მშვენივრად აკეთებ. ახლა ეგ შეგრძნება იმის ხილვად გადააქციე რაც მოხდა.

როგორ არ ვცდილობდი მაგრამ ეს ვერ შევძელი. ამ წარუმატებლობამ ერთიანად დამღალა და მეჩვენებოდა, რომ ეს დაღლილობა შინაგან ორგანოებს მიშრობდა. ვიდრე დონ ხუანი ოთახიდან გავიდოდა, მე ვუთხარი რომ ძალიან ვღელავდი.

- ეს არაფერს ნიშნავს, - მიპასუხა მან - აღიდგინე ენერგია და სისულელეეებზე ნუ იღელვებ.

ორ კვირაზე მეტი გავიდა, ვიდრე ჩემი ენერგიის სრულად აღდენას შევძლებდი, მაგრამ მე მაინც ყველაფერზე ვღელავდი. ძირითადად იმაზე ვღელავდი, რომ არ შემეძლო საკუთარი თავისთვის გამეგო, განსაკუთრებით უჩვეულო სიცივის დროს, რომელიც ადრე არ შემიმჩნევია - ინდიფერენტულობა, გაუცხოება, რომლებსაც მე ენერგიის ნაკლებობად მივიჩნევდი იქამდე გაგრძელდა, ვიდრე ენერგია მთლიანად არ აღმიდგინეს.

მერე მე გავაცნობიერე, რომ ეს ჩემი არსების ახალი თვისება გახდა და ეს გამუდმებით მაცოფებდა. მინდოდა შევჩვეოდი ამ შეგრძნებებს და გამუდმებით ვიწვევდი მათ, და ველოდებოდი წუთს, როცა ისინი ცოცხლდებოდნენ ჩემს გონებაში.

ჩემს არსებას კიდევ ერთი ახალი თვისება შეემატა: უცნაური გატაცება, რომელიც დრო და დრო მიპყრობდა. მე მიტაცებდა ვიღაც ვისაც არ ვიცნობდი, ეს იმდენად დამთრგუნველი და შემპყრობელი გრძნობა იყო, რომ როცა ის ჩნდებოდა, მის დასაცხრობად შეუსვენებლივ დავდიოდი ოთახში. ეს გატაცება გაგრძელდა იქამდე, ვიდრე არ დავიწყე ჩემი ცხოვრების ახალი თვისებით სარგებლობა: საკუთარ თავზე მკაცრი კონტროლით, იმდენად ახლითა და მძლავრით, რომ ეს ცეცხლზე ნავთს ასხამდა ჩემს მდგომარეობას.

მეოთხე კვირის ბოლოს ყველა მიხვდა, რომ მე საბოლოოდ გამოვკეთდი. უეცრად მათ ერთბაშად შეწყვიტეს ჩემი მონახულება. დროის დიდ ნაწილს ძილში მარტოობაში ვატარებდი. დასვენება და განტვირთვა იმდენად სასარგებლო აღმოჩნდა, რომ ჩემი ენერგია მნიშვნელოვნად გაიზარდა. ვარჯიშიც კი დავიწყე.

ერთხელ, შუადღისას , მსუბუქი საუზმის შემდეგ, ოთახში დავბრუნდი დასაძინებლად. ვიდრე ღრმა ძილში წავიდოდი , ლოგინში დიდხანს ვიწრიალე, რომ მოსახერხებელი მდგომარეობა მეპოვა. უეცრად საფეთქლებში უცნაურმა დაწოლამ მაიძულა თვალები გამეხილა. ჩემი საწოლის თავთან სწორედ ის გოგონა იდგა არაორგანული არსებების სამყაროდან, იდგა და ფოლადივით ცივი ლურჯი თვალებით მიყურებდა.

საწოლიდან წამოვხტი და ისე ხმამაღლა შევყვირე, ჯერ ისევ ვყვიროდი როცა ოთახში დონ ხუანის სამი მიმდევარი შემოვარდა. ისინი გაკვირვებულები იყვნენ. შიშით უყურებდნენ როგორ მომიახლოვდა პატარა გოგონა და ჩემი ფიზიკური სხეულის ნათების საზღვართან გაჩერდა. თითქოს ერთმანეთს მთელი საუკუნე ვუმზერდით.მან რაღაცა მითხრა , მაგრამ მე ვერაფერი გავიგე , მეორე წუთს კი ყველაფერი გასაგები გახდა. მან მითხრა, რომ მისი ნათქვამის გასაგებად ჩემი ცნობიერება ფიზიკური სხეულიდან ენერგტიკულ სხეულში უნდა გადამეტანა.

იმ წუთას ოთახში დონ ხუანი შემოვიდა , პატარა გოგონამ და დონ ხუანმა უხმოდ შეხედეს ერთმანეთს, დონ ხუანი ოთახიდან გავიდა პატარა გოგონაც უკან გაჰყვა.

თავად მე კი აფეთქების ზღვარზე ვიყავი. ვგრძნობდი რომ გონებას ვკარგავდი და დავჯექი. იმ გოგონას მოსვლა ჩემთვის მზის წნულში დარტყმას უდრიდა. ის გამაოგნებლად ჰგავდა მამაჩემს, სენტიმენტალური გრძნობები მომაწვა, ავადმყოფული ინტერესით ვეძებდი ამ ყველაფრის აზრს.

როცა დონ ხუანი ოთახში დაბრუნდა, შევძელი ცოტა გონებაზე მოვსულიყავი , სუნთქვა მეკვროდა ლოდინითა და ინტერესით, თუ რას მეტყოდა პატარა გოგონაზე. ყველა ჩემსავით აღელვებული იყო . მათ ერთდროულად მიმართეს დონ ხუანს და ამის გამო გულიანად გაიცინეს. მთავარი, რაც ჩვენ გვაინტერესებდა იყო შესაძლებლობა გამოგვერკვია იყო თუ არა საერთო იმაში თუ როგორ აღიქვამდა თითოეული ჩვენგანი მზვერავის გარეგნულ სახეს. ყველა შევთანხმდით იმაზე, რომ ეს იყო 6-7 წლის სუსტი გოგონა ბავშვურად გამოკვეთილი ლამაზი ნაკვთებით, ყველამ დაინახა რომ მას ცისფერი ფოლადივით ცივი თვალები ჰქონდა რომელიც გამოუთქმელ ემოციას ასხივებდა, და მათი მტკიცებით ეს მადლიერება და ერთგულება იყო.

მე ნებისმიერი დეტალის დამოწმება შემეძლო, მისი თვალები იმდენად კაშკაშა და ენერგიით სავსე იყო რომ მე გარკვეული ტკივილის შეგრძნებაც კი გამიჩნდა. მკერდზე ვრძნობდი მისი მზერის სიმძიმეს. სერიოზულ კითხვებს, რომლებსაც დონ ხუანის მომხრეები ამ ყველაფრის მნიშვნელობაზე სვამდნენ, მეც ვუერთდებოდი. ყველა შევთანხმდით, რომ ეს მზვერავი უცხო ენერგიის ნაწილი იყო, რომელმაც მეორე ყურადღებასა და ყოველდღიურ ყურადღებას შორის გამოჟონა . ისინი ამტკიცებდნენ რომ მართალია არ იყვნენ სიზმარხილვაში მაგრამ მათ დაინახეს უცხო ენერგია რომელიც ბავშვის ფიგურაში იყო პროეცირებული. ეს ბავშვი არსებობდა.

ისინი მარწმუნებდნენ, რომ არსებობდა ასობით ათასობით შემთხვევაც კი, როცა უცხო ენერგია შეუმჩნევლად ჟონავდა ბუნებრივ წინააღმდეგობებს შორის ადამიანურ სამყაროში, მაგრამ მათი ტრადიციების ისტორიაში არასოდეს იყო ნახსენები ამგავარი ფაქტის შესახებ, ყველაზე მეტად კი აღელვებდათ ფაქტი, რომ მსგავსი მოვლენა არც მაგიურ ისტორიებში მოიპოვებოდა.

- ნუთუ რაღაც მსგავსი თავდაპირველად მოხდა კაცობრიობის ისტორიაში? - ჰკითხა დონ ხუანს ერთ ერთმა მათგანმა.

- მე ვფიქრობ რომ ეს გამუდმებით ხდება - მაგრამ არასოდეს ყოფილა ასე გახსნილი და ნათელი .

- რით შეიძლება ეს დამთავრდეს ჩვენთვის ? -ჰკითხა რომელიღაც მათგანმა დონ ხუანს.

- ჩვენთვის არაფრით, მაგრამ აი ამისთვის კი ყველაფრით. - უპასუხა მან და თან ჩემზე ანიშნა.

დაძაბული დუმილი ჩამოწვა. გარკვეული დრო დონ ხუანი წინ და უკან დადიოდა ოთახში . შემდეგ ის ჩემს წინ გაჩერდა და მომაშტერდა. მისი გამომეტყველებით შეიძლება მივმხვდარიყავი, რომ საჭირო სიტყვებს ვერ პოულობდა იმის გამოსახატავად რაც ახლახანს გააცნობიერა.

- მე წარმოდგენაც კი არ შეეძლო იმ მასშტაბების რაც შენ გააკეთე, - მითხრა ბოლოს დაბნეულმა დონ ხუანმა - შენ მახეში გაები, მაგრამ ეს ისეთი მახე არ იყო, რომელზეც მე გაფრთხილებდი. ეს ისეთი მახე იყო, რომელშიც მხოლოდ შენ გაებმებოდი და ის საოცრად ეშმაკურად იყო დაგებული, ბევრად იმაზე უფრო, ვიდრე ამას წარმოვიდგენდი. მე მეგონა, რომ შენ პირმოთნეობისა და მსახურების ანკესზე წამოეგებოდი. მაგრამ ვერ გავითვალისწინე რომ ჩრდილოვანი არსებები შექმნიდნენ მახეს, სადაც შენთვის დამახასიათებეს ყოველგვარი წინააღმდეგობების მიმართ ზიზღს გამოიყენებდნენ.

ერთხელ როდესაც დონ ხუანმა ერთმანეთს შეადარა ჩემი და მისი რეაქცია, თუ რა გვავიწროვებდა ყველაზე მეტად ჯადოქრების სამყაროში, მან გაიხსენა , და მისი ბაგეებიდან ეს ჩივილივით გაისმა, რომ მას ძალიან სურდა და ძალიანაც ცდილობდა, რომ ხალხში ისეთი სიყვარული გამოეწვია როგორც ამას მისი მასწავლებელი ნაგვალი ხულიანი ახერხებდა.

- ჩემთვი ყველაზე მნიშვნელოვნია გაიგო და აღიარო, რასაც მე შენ არც გიმალავ. ერთი რამ - მე არ ვფლობ ნიჭს გამოვიწვიო ღრმა და უკომპრომისო სიყვარული. მერე რა?

- შენთვის დამახასიათებელი ხასიათის თავისებურება ის არის - განაგრობდა იგი - რომ შენვერ იტან ვერანაირ წინააღმდეგობებს , და მათ დასანგრევად შენი სიცოცხლის გაწირვაც კი შეგიძლია.

მე გულწრფელად შევეწინააღმდეგე, ვუთხარი რომ აჭარბებდა, ჩემი აღქმა ჯერ კიდევ ისე გარკვეული არ იყო.

- ნუ ნერვიულობ - მითხრა მან სიცილით -მაგია ეს ქმედებაა. როცა დრო მოვა შენ მოუძებნი ადგილს შენს თვისებებს ისე, როგორც მე ვისწავლე ჩემების აქტუალიზება. ჩემი იმაში მდგომარეობს, რომ მე ვიღებ ჩემს ბედისწერას, მაგრამ არა პასიურად, როგორც იდიოტი, არამედ აქტიურად, როგორც მეომარი. შენები კი იმაში მდგომარეობს, რომ თავი დააღწიო ნებისმიერ წინააღმდეგობას და ამ დროს არც ზედმეტად კაპრიზული და არც პრაგმატული არ გახდე.

დონ ხუანმა ამიხსნა , რომ როცა ჩემი და მზვერავის ენერგიები ერთმანეთს შეერწყა,მე რეალურად არსებობა შევწყვიტე, ჩემი ფიზიკური სხეული არაორგანული არსებები სამყაროში გადავიდა, და რომ არა ის მზვერავი რომელმაც დონ ხუანი და მისი მიმდევრები იქ მიიყანა სადაც მე ვიყავი მე მოვკვდებოდი ან დავრჩებოდი იმ სამყაროში სამუდამოდ დაკარგული.

- და რატომ მოგვიყავანათ მზვერავმა იქ სადაც მე ვიყავი ? - ვკითხე მე

- მზვერავი ეს ცოცხალი არსებაა სხვა განზომილებიდან . - მითხრა მან, - იმ პატარა გოგონასთვის, როგორც მან მომიყვა, საჭირო იყო ენერგია რომ გადაელახა ბარიერი რომელმაც ის არაორგანული არსებების სამყაროში გამოკეტა და ამისთვის მას შენი ენერგიით სარგებლოდა მოუხდა. ახლა კი მოვიდა დრო რომ ის დაგხმარებოდა. ის ჩემთან მადლიერების გრძნობამ მოიყვანა, როცა დავინახე მაშინვე მივხვდი რა გააკეთე მისთვის.

- რა გააკეთე მერე დონ ხუან?

- მე შევკრიბე ველა ვისი ნახვაც შევძელი, განსაკუთრებით ქეროლ თიგსი და არაორგანული არსებების სამყაროში გამოვეშურეთ.

- რატომ მაინც და მაინც ქეროლ თიგსი?

- პირველ რიგში იმიტომ, რომ მას უსაზღვრო ენერგია აქვს , და კიდევ - მას უნდა გაეცნო ის მზვერავი . ამ გამოცდილებიდან ყველა ჩვენგანმა რაღაც ფასდაუდებელი მიიღო. შენ და ქეროლ თიგსმა - მზვერავი, სხვებმა კი - შესაძლებლობა შეეკრიბათ ერთად თავისი ფიზიკური სხეულები და მათი ენერგეტიკულ სხეულებთან შეერთებით გარკვეული დროის განმავლობაში მთლიან ენერგიად ქცეულიყვნენ.

- როგორ შეძელით თქვენ ყველამ ეს დონ ხუან?

- ჩვენ სინქრონულად დავძარით ჩვენი შემკრები წერტილები .ყველას გვაერთიანებდა ერთნაირი განზრახვა - გადაგვერჩინე , მზვერავმა თვალისდახმხამებაში გადაგვიყვანა იქ, სადაც შენ მომაკვდავი იწექი და ქეროლ თიგსმა გამოგიყვანა იქიდან.

მის ახსნას ჩემთვის არნაირი აზრი არ ჰქონდა და დონ ხუანმა გაიცინა, როცა მე ამის გაცნობიერებას შევუდექი.

- როგორ უნდა გაიგო, როცა იმდენი ენერგიაც კი არ გაქვს, რომ საწოლიდან წამოდგე ? - მითხრა მან.

მე დავინახე, რომ გაცილებით იმაზე მეტი ვიცოდი ვიდრე ეს გონებით შემეძლო წარმომედგინა, მაგრამ ჩემს მეხსიერებაში რაღაც წესრიგში ვერ იყო.

- ენერგიის უკმარისობა - აი რა არის ეს უკმარისობა, - ამიხსნა მან, - როდასაც შენი ენერგია საკმარისია, შენი გონება მშვენივრად მუშაობს.

- დონ ხუან, შენ თვლი, რომ მე ყველაფრის გახსენებას შევძლებ, რასაც კი მოვინდომებ?

- მთლად არა, შენ შეგიძლია მოგინდეს რაც გინდა, მაგრამ თუ შენი ენერგიის დონე არ შეესაბამება იმას, რაც შენ იცი, მაშინ შენს ცოდნას შეგიძლია დაემშვიდობო - ის შენთვის ხელმისაწვდომი არასოდეს გახდება.

- მაგრამ რაღა ვქნა დონ ხუან?

- ენერგია თანდათან იმატებს და შენ მეომრის გზას მისდევ, დადგება დრო როცა შენი მეხსიერება გაიხსნება.

მე გამოვუტყდი, რომ როცა მისი მონაყოლი მესმოდა, ინდულგირების საოცარი შეგრძნება გამიჩნდა და ჩემი თავი შემეცოდა, რომ არაფერი ცუდი არ შემთხვევია.

- შენ არა მხოლოდ ინდულგირებდი - მიპასუხა მან, - შენ ენერგეტიკულად 4 კვირის განმავლობაში მკვდარი იყავი. ახლა უბრალოდ გაოცებული ხარ. სწორედ შენი ზედმეტი აგზნება და ენერგიის უკმარისობა გიმალავენ იმას, რაც უკვე იცი. რა თქმა უნდა, შენ ჩვენზე გაცილებით მეტი იცი არაორგანული არსებების სამყაროზე. ეს სამყარო ძალიან აინტერესებდათ ძველ ადოქრებს. ჩვენ ყველა გეუბნებოდით, რომ იმ სამყაროზე უძველესი ჯადოქრების მონაყოლიდან იზამდი. მე უნდა გამოგიტყდე, ფაქტი, რომ შენ თავად გახდი ამის გმირი ჩვენი მაგიური ისტორიისა, ჩვენთვის ძალიან უცნაურია.

მე კვლავ გავიმორე, რომ ვერ ვიჯერებდი, რომ ისეთი რამ გავაკეთე რაც მას არ შეეძლო. და არც იმას, რომ დონ ხუანი უბრალოდ არ მამასხრავებდა.

- მე არ გეპირფერები და არც შენს გამასხარავებას ვცდილობ, - მითხრა მან ოდნავ გაღიზიანებულმა. - მე ჯადოსნურ ფაქტს გიყვები. ის, რომ შენ იმ სამყაროზე ყველა ჩვენგანზე მეტი იცი, არ გაძლევს მიზეზს რომ თავი აღმატებულად იგრძნო. ეს ცოდნა არავითარ უპირატესობას არ გაძლევს, სინამდვილეში იმის მიუხედავად, თუ რა იცი, საკუთარი თავი ვერ დაიცავი. ჩვენ გადაგარჩინეთ, რადგან გიპოვეთ, მაგრამ რომ არა იმ მზვერავის დახმარება შენს ძებნას აზრი არ ექნებოდა. გაფიქრებაც კი მზარავს როგორ უიმედოდ ჩაიკარგებოდი იმ სამყაროში.

ჩემი შეხედულებით არაფერი იყო უცნაური იმაში, რომ დონ ხუანიც, მისი მიმდევრებიცა და მოსწავლეებიც აღელვებულიყვნენ. მხოლო ქეროლ თიგსი იყო მშვიდად. მან თითქოს მთლიანად მოირგო თავისი როლი, მე და ის ერთი მთლიანობა ვიყავით.

- შენ მართლაც გაათავისუფლე მზვერავი - განაგრძობდა დონ ხუანი - მაგრამ შენი სიცოცხლე მიეცი, და რაც უფრო უარესია - შენი თავისუფლებაც. არაორგანულმა არსებებმა მზვერავი შენში გაცვალეს და მას წასვლის ნება დართეს.

- მე გაჭირვებით ვიჯერებ ამას დონ ხუან, გამიგე, ეს იმიტომ არ ხდება, რომ შენს სიტყვებში ეჭვი მეპარება მაგრამ შენი ისეთი ცბიერი მანევრი აღწერე, რომ გაოცებული ვარ.

- შენც ნუ ჩათვლი ცბიერად და გაიგებ მის აზრს, არაორგანული არსებები ყოველთვის ეძებდნენ ცნობიერებასა და ენერგიას და თუ შენ ხელში მისცემ ერთსაც და მეორესაც, შენი აზრით რას იზამენ ისინი? ქუჩის მეორე მხრიდან ჰაეროვან კოცნას გამოგიგზავნიან?

მე ვიცოდი რომ დონ ხუანი მართალი იყო, მაგრამ ეს რწმენა დიდხანს ვერ შევინარჩუნე.

დონ ხუანის მიმდევრები განაგრძობდნენ მისთის კითხვების დასმას, უნდოდათ გაეგოთ რა გადაწყვიტა მზვერავთან დაკავშირებით.

- კი, ვიფიქრე, და ეს ყველაზე სერიოზული პრობლემაა რაც ამ ნაგვალმა უნდა გადაწყვიტოს - თქვა მან და ჩემზე მიუთითა, - ის და ქეროლ თიგსი ერთადერთები იყვენენ ვინც მზვერავის გათავისუფლება შეძლო. მზვერავმაც იცოდა ამის შესახებ. ბუნებრივია, რომ მხოლოდ ერთი შესაძლო კითხვა დავუსვი .

- როგორ შევძელი მისი გათავისუფლება?

- იმის მაგივრად რო გითხრა როგორ, მე შენ ამის გასაგებად უფრო უკეთეს გზას შემოგთავაზებ - მითხრა ფართოდ გაღიმებულმა დონ ხუანმა - ჰკითხე ემისარს. შენ იცი რომ არაორგანული არსებები არ იტყუებიან.


სიზმარხილვის მესამე კარიბჭე

სიზმარხილვის მესამე კარიბჭეს მაშინ მიაღწევ, როცა აღმოაჩენ, რომ სიზმარში სხვა ადამიანს უყურებ, მაგრამ ეს ადამიანი შენ აღმოჩნდები - მითხრა დონ ხუანმა.

ამ დროს ჩემი ენერგეტიკული დონე ისეთი მაღალი იყო, რომ მე მაშინვე შევუდექი მესამე დავალების შესრულებას, თუმცა კი დონ ხუანს არავითარი დამატებითი მითითება არ მოუცია.

პირველი, რაც მე ჩემს სიზმარხილვაში აღმოვეჩინე, ის იყო, რომ ენერგეტიკული მოზღვავება უეცრად გადაწევდა შემკრები წერტილის ფოკუსს. ახლა ჩემი ყურადღება იმაზე კონცენტრირდა, რომ სიზმარხილვაში ჩემი თავი მძინარე დამენახა. არაორგანული არსებების სამყაროში მოგზაურობა მეტად აღარ წარმოადგენდა ჩემს მიზანს.

ამ საუბრიდან ცოტა ხნის შემდეგ აღმოვაჩინე, რომ მძინარე საკუთარ თავს ვუყურებდი. მაშიმვე დონ ხუანს ვაცნობე. ეს სწორედ მის სახლში მოხდა.

- სიზმარხილვის ყოველი კარიბჭისთვის არსებობს მათში გავლის ორი მეთოდი - თქვა მან. - პირველი, როგორც შენ უკვე იცი, მასთან მისვლაა, ხოლო მეორე ამ კარიბჭეში გავლაა. თუ ძილში ხედავ, რომ გძინავს, მაშინ შენ მიდიხარ კართან, მეორე ეტაპი კი იმაში მდგომარეობს რომ როცა საკუთარ თავს მძინარეს დაინახავ მაშინვე მოძრაობა დაიწყო.

- სიზმარხილვის მესამე კარიბჭესთან, შენ წინასწარ განზრახულად იწყებ სიზმრისა და ყოველდღიურ სამყაროს რეალობის ერთ მთლიანობაში შერწყმას. უძველესი ჯადოქრები ამ ამოცანას ენერგეტიკული სხეულის სრულყოფას უწოდებდნენ. ორი რეალობის შერწყმა იმდენად სავსე უნდა იყოს, რომ შენ გმართებს ამას უფრო მეტი ყურადღება მიაქციო, ვიდრე აქამდე. ყველაფერი, რასაც მესამე კარიბჭესთან ნახავ, დაკვირვებითა და დიდი ინტერესით გამოიკვლიე.
მე შევჩივლე რომ მისი რეკომენდაციები მეტად ბუნდოვანი და აზრს მოკლებული მეჩვენებოდა.

- რას გულისხმობ, როცა ამბობ დიდი ინტერესითა და დაკვირვებით? - ვკითხე მე
- მესამე კარიბჭეში ჩვენ მიდრეკილნი ვართ დეტალებში დავიკარგოთ - მიპასუხა მან, - საგნების დიდი ინტერესით და ყურადღებით თვალიერება - ნიშნავს დეტალებში ჩაღრმავებას გაექცე. ამოცანა, რომელსაც მესამე კარიბჭე დავარქვი, ენერგეტიკული სხეულის დანახვაში მდგომარეობს. სიზმარმხილველი ენერგეტიკულ სხეულთან მუშაობას იწყებს, პირველი და მეორე კარიბჭეების დავალებების შესრულებით. როცა ის მესამე კარიბჭეს აღწევს, მისი ენერგეტიკული სხეული მზადაა გამოყოფისთვის, ან შესაძლოა უკეთ თუ ვიტყვით, ის მზადაა იმისთვის, რომ იმოქმედოს. საუბედუროდ ეს ნიშნავს დეტალებით გატაცებას.

- რას ნიშნავს დეტალებით გატაცება?

- ენერგეტიკული სხეული ბავშვს ჰგავს, რომელიც მთელი ცხოვრება ჩაკეტილი იყო. როცა იგი თავისუფლდება, რასაც იპოვის ყველაფერს ისრუტავს. მე მინდა ვთქვა, რომ ეს შეიძლება ყველაფერი იყოს, ყოველი უმნიშვნელო, მცირე დეტალი მთლიანად შთანთქავს ენერგეტიკული სხეულის ყურადღებას.

ამ სიტყვებს უხერხული სიჩუმე მოჰყვა. არ ვიცოდი რა მეთქვა. მშვენივრად გავუგე, უბრალოდ საკუთარ თავზე არასოდეს გამომიცდია ის, რაც მის სიტყვებზე წარმდგენას მომცემდა.

- ყველაზე უფრო მოუხელთებელი დეტალი ენერგეტიკული სხეულისთვის მთელი სამყარო ხდება, - მიხსნიდა დონ ხუანი - ენერგეტიკული სხეულის სამართავად სიზმარმხილველმა საკმაო ძალისხმევას უნდა მიმართოს. მესმის, რომ როცა ნივთებთან მეტი ინტერესითა და ყურადღებით მოპყრობას გთხოვ, ეს უცნაურად ჟღერს. მაგრამ იმის აღსაწერად, რა უნდა გააკეთო ეს ყველაზე კარგი გზაა. მესამე კარიბჭესთან სიზმარმხილველი უნდა ეცადოს არ ჩაუღრმავდეს რომელიმე დეტალს. ისინი ამას აღწევენ როცა იტერესს იჩენენ თანდათან ყველა დეტალის მიმართ და დაჟინებული სურვილი ჩაეფლოს ყველაფერში, არ აძლევს საშუალებას, რომელიმე ერთ დეტალს მიეჯაჭვონ.

დონ ხუანმა ისიც დაამატა, რომ ახლა ჩემი გონებისთვის აბსურდული რეკომენდაციები, სინამდვილეში ჩემი ენერგეტიკული სხეულისთვის იყო განკუთვნილი. ის ისევ და ისევ ხაზს უსვამდა, რომ ენერგეტიკულ სხეულს უნდა გაეერთიანებინა ყველა რესურსი, რათა მოქმედების შესაძლებლობა ჰქონოდა.

- მაგრამ განა ჩემი ენერგეტიკული სხეული მთელი ეს დრო არ მოქმედებდა ? - ვკითხე მე.

- ნაწილობრივ მოქმედებდა. ეს რომ ასე არ ყოფილიყო, შენ არაორგანული არსებების სამყაროში ვერ იმოგზაურებდი. - მიპასუხა, - ახლა კი შენი ენერგეტიკული სხეული მესამე დავალებაზე უნდა მიმართო, და მას ეს ამოცანა რომ გაუადვილო, რაციონალობა უნდა მოთოკო.

- ვშიშობ შენ კიდევ სხვა გგონივარ, - ვუპასუხე მე, - იმ ყველა მოვლენის შემდეგ, რაც მე შენი წყალობით გადავიტანე, ჩემი რაციონალობა საგრძნობლად შემცირდა.

- ნუ უარყობ, მესამე კარიბჭესთან შენი რაციონალობა პასუხისმგებელია იმაზე, რომ ჩვენი სხეულები ზედაპირული დეტალების ტყვეობაში არ მოაქციოს და რომ დაძლიოს ეს წინააღმდეგობა, მესამე კარიბჭესთან ჩვენ გვჭირდება არარაციონალობა, - ძალიან მოძრავი აზროვნება და რაციონალობის უარყოფა.

დონ ხუანის მტკიცება, რომ ყოველი კარიბჭე წინააღმდეგობაა, არ შეიძლებოდა ჭეშარიტება არ ყოფილიყო. მესამე კარიბჭის ამოცანაზე უფრო მეტს ვმუშაობდი, ვიდრე პირველ ორზე ერთად აღებული. დონ ხუანი ჩემზე უზარმაზარ ძალდატანებას ახდენდა. გარდა იმისა, რომ ჩემს ცხოვრებაში რაღაც შეიცვალა, მე შიშის უჩვეულო გრძნობაც გამიჩნდა. მთელი ცხოვრება რაღაცის მეშინოდა, ხშირად ძალიანაც, მაგრამ ეს არ იყო ამ შიშის მსგავსი, რომელიც არაორგანული არსებებთან შეხვედრის შემდეგ გამომყვა. განცდების მთელი ეს გამა ჩემი ჩვეულებრივი მეხსიერებისთვის სრულიად მიუწვდომელი იყო. მხოლოდ დონ ხუანის საზოგადოებაში შემეძლო ყველაფრის გახსენება.

ერთხელ, როცა ჩვენ მეხიკო-სითის ისტორიულ -ანთროპოლოგიურ მუზეუმში ვიყავით, ამ უცნაური სიტუაციის შესახებ ვკითხე. კითხვის სწორედ ამ დროს დასმისკენ მიბიძგა სწორედ ამ დროს უცნაურად გაჩენილმა უნარმა - გამეხსენებინა ყველაფერი, რაც დონ ხუანთან შეხვედრის შემდეგ შემემთხვა. ეს უნარი ისე შთამაგონებდა და მხსნიდა, თითქოს ვცეკვავდი.

- უბრალოდ ნაგვალის შენთან ყოფნა შემკრები წერტილის გადანაცვლებას იწვევს - მიპასუხა დონ ხუანმა.

მერე ერთ-ერთ საგამოფენო დარბაზში შემიყვანა და მითხრა, რომ ჩემი კითხვა ძალიან დროულია და დაკავშირებულია იმასთან, რის მოყოლასაც აპირებს.

- მე მინდოდა მეთქვა, რომ შემკრები წერტილის მდებარეობას შეუძლია მოგვახვედროს საწყობში, სადაც ჯადოქრები თავიანთ ინფორმაციას ინახავენ. განსაკუთრებულ მდგომარეობაში ვიყავი, რადგან მისი თანდასწრებით ჩემი შემკრები წერტილი გადაადგილდებოდა. მან დამარწმუნა, რომ ჩემი მდუმარებით სკულპტურებს დარბაზში მივცემდი საშუალებას წარმოუდგენელი რამეები ენახებინათ, და ალბათ ჩემს კიდევ უფრო დასაბნევად დაამატა, რომ ზოგიერთ არქეოლოგიურ აღმოჩენას თავიანთი მხარდაჭერით შეუძლიათ შემკრები წერტილის ადგილიდან დაძვრა. თუ სრული მდუმარების მდგომარეობას მივაღწევ, მე შევძლებ ვნახო სცენები იხ ხალხის ცხოვრებიდან რომლებმაც ისინი შექმნეს.

შემდეგ ჩემი მუზეუმში ყველაზე უცნაური მოგზაურობა დაიწყო, ის დადიოდა დარბაზში და ყოველი ექსპონატის გასაოცარ თავისებურებებს მიხსნიდა. მიმტკიცებდა, რომ ყოველი არქეოლოგების ნაპოვნი და დარბაზში მყოფი ნივთი ჩანაწერი იყო, წინასწარ დატოვებული უძველესი ხალხის მიერ, რომელსაც დონ ხუანი როგორც ჯადოქარი გადაშლილი წიგნივით კითხულობდა.

- ყველა ექსპონატი შემკრები წერტილის გადაადგილებისთვისაა განკუთვნილი, - განაგრძობდა ის. - მიაშტერდი ნებისმიერ მათგანს, დაიმშვიდე გონება და ვნახოთ შეძლებს შენი შემკრები წერტილი გადაადგილებას თუ არა.

- როგორ მივხვდები თუ დაიძვრება?

- როცა დაიძვრება შენ დაინახავ და შეიგრძნობ იმას რაც ჩვეულებრივი აღქმის მიღმა დევს.

სკულპტურების თვალიერებისას მე ვხედავდი და მესმოდა ისეთი რაღაცეები, რასაც ვერ ვხსნიდი. წარსულში ეს ექსპონატები ანთროპოლოგიური კუთხით მქონდა შესწავლილი და ყოველთვის ვითვალისწინებდი მეცნიერების და სპეციალისტების აზრს ამ საკითხში. მათი მსჯელობები უამრავი საგნის გამოყენების შესახებ ეფუძნებოდა თანამედროვე ადამიანის ცოდნას ამ სამყაროზე; მათ პირველად გამაოცეს თავიანთი პირობითობით, სისულელთ რომ არ ვთქვათ. ის, რაც დონ ხუანმა მითხრა ამ საგნებზე და ის, რაც მე დავინახე და გავიგონე მათი თვალიერებისას, ყველაზე ნაკლებად მომაგონებდა იმას რაც ოდესმე წამეკითხა მათზე. მე ისე ძალიან ვღელავდი, რომ საჭიროდ ჩავთვალე დონ ხუანთან ბოდიში მომეხადა იმისთვის, რასაც მხოლოდ ჩემს შთაგონებათ ვთვლიდი. მაგრამ მას სიცილი და ხუმრობა არ დაუწყია. მოთმინებით ამიხსნა, რომ ჯადოქრებს შეეძლოთ დაეტოვებინა ზუსტი ცნობები მათ აღმოჩენებზე თუ მას შემკრები წერტილის გარკვეულ მდგომარეობას დაუკავშირებდნენ. შემდეგ ის ამბობდა, რომ როცა საუბარი ჩანაწერის არსზე მიდის, ჩვენ უნდა გამოვიყენოთ უნარი - სიმპათიით განვეწყოთ და ფანტაზია გავხსნათ, რათა ჩვეულებრივი ფურცლებიდან განცდების სამყაროში გადავიდეთ. თუმცა ჯადოქრების სამყაროში არ არსებობს ჩანაწერები ფურცლებზე, არამედ მთელი ინფორმაცია უნდა განვიცადოთ და არა წავიკითხოთ, და ამის გასაღები კი შემკრები წერტილის მდებარეობაში დევს.

თავისი სიტყვების საილუსტრაციოდ დონ ხუანმა მეორე ყურადღებაზე დაიწყო ფიქრი. მან მითხრა, რომ ეს ცოდნა ეძლევა მოსწავლეს, როცა მისი შემკრები წერტილი გარკვეულ მდგომარეობაშია. ამგვარად, შემკრები წერტილი განსაზღვრავს ცნობებს, რომლებსაც გაკვეთილის მსვლელობისას ვიღებთ. იმისთვის, რომ კიდევ ერთხელ განვიცადოთ გაკვეთილი, მოსწავლემ შემკრები წერტილი იმ მდგომარეობაში უნდა დააბრუნოს, როცა ეს გაკვეთილი მიიღო. დონ ხუანმა დაამთავრა თავისი საუბარი სიტყვებით, რომ შემკრები წერტილის დაბრუნება ყველა იმ მდგომარეობაში, რომლებსაც ის გაკვეთილის მსვლელობისას იკავებდა, დიდი მიღწევაა.

თითქმის მთელი წელი დონ ხუანს არაფერი უკითხავს ჩემთვის მესამე დავალებაზე, შემდეგ კი სრულიად მოულოდნელად მან მთხოვა მომეყოლა ყველა წვრილმანი რომელიც ჩემს სიზმარხილვას უკავშირდებოდა.

პირველი, რაც მასთან ვახსენე, თავსმოხვეული განმეორებადობა იყო. თვეების განმავლობაში მეჩვენებოდა, რომ მძინარეს ვათვალიერებდი საკუთარ თავს, განსაკუთრებით უცნაური ამ სიზმრების რეგულარულობა იყო, ისინი ყოველ მეოთხე დღეს მეორდებოდნენ თითქმის საათებიც კი ემთხვეოდა. დანარჩენი სამი დღის განმავლობაში ყველაფერი ისე იყო, როგორც ადრე, მე შევისწავლიდი ყველანაირ საგნებს, გადავდიოდი ერთი სიზმრიდან მეორეში და ხანდახან დამღუპველი ცნობისმოყვარეობით გატაცებული უცხო ენერგიის მზვერავებსაც მივყვებოდი, თუმცა ამის გამო განსაკუთრებული დანაშაული არასოდეს მიგრძვნია. მე ამას ნარკოტიკებით ფარულ გატაცებას უფრო დავარქმევდი. ამ სამყაროს რეალობა ჩემთვის გამოუთქმელი იყო.

ფარულად ვრძნობდი რომ გარკვეული გამართლება მქონდა, და არანაირად არ ვიყავი პასუხისმგებელი მომხდარზე. რადგან დონ ხუანმა თავად შემომთავაზა მეკითხა ემისრისთვის სიზმარხილვაში, როგორ გამეთავისუფლებინა ლურჯი მზვერავი, რომელიც ჩვენს შორის დავიჭირე. ის გულისხმობდა, რომ ამაზე საკუთარი პრაქტიკისას უნდა მეზრუნა. მე მისი ნათქვამი ასე გავიგე: უნდა გავყოლოდი ემისარს მის სამყაროში და იქ უნდა მეკითხა ეს. კითხვა, რომელიც ემისრისთვის უნდა დამესვა, იმაში მდგომარეობდა, ხომ არ ცდილობდნენ არაორგანული არსებები ჩემს მახეში შეტყუებას. ემისარმა არა მხოლოდ დაადასტურა, რომ დონ ხუანის ნათქვამი სიმართლე იყო, მან ასევე ამიხსნა, როგორ უნდა მოვქცეულიყავით მე და ქეროლ თიგსი, მზვერავი რომ გაგვეთავისუფლებინა.

- შენი სიზმრების განმეორებადობა მოსალოდნელი იყო, - აღნიშნა დონ ხუანმა.
- რატომ ელოდებოდი რაღაც მსგავსს დონ ხუან?
- იმიტომ რომ ვიცი შენი არაორგანულ არსებებთან ურთიერთობის შესახებ.
- მე ეს ერთხელ სა სამუდამოდ დავამთავრე დონ ხუან, - ვიცრუე მე იმ იმედით, რომ ის მეტად აღარ განავრცობდა ამ თემას.
- შენ ცდილობ ამაში დამარწმუნო არა? არ არის საჭირო ამის გაკეთება. ვიცი სინამდვილეში რაც ხდება. დამიჯერე, საკმარისია მათ ერთხელ მიუახლოვდე და შენ უკვე ანკესზე ხარ, ისინი ყოველთვის გითვალთავალებენ ან, რაც უფრო უარესია, შენ თავად გამოეკიდები მათ.

ის მომაშტერდა და ალბათ ჩემი დანაშაულის გრძნობა ისე ნათლად გამოჩნდა, რომ მას ღიმილი მოჰგვარა.

- ასეთი განმეორებადობა ბუნებრივად რომ ავხსნათ, ე.ი არაორგანული არსებები ისევ დაინტერესებულები არიან შენით, - მითხრა მან სერიოზულად.

მე სასწრაფოდ შევცვალე თემა და ვუთხარი, რომ ჩემი სიზმარხილვის თავისებურება რეაქცია იყო, როდესაც საკუთარ თავს ღრმა ძილში წასულს ვუყურებდი. ეს სანახაობა იქამდე მაშინებდა, რომ ადგილიდან დაძვრა არ შემეძლო, თითქოს მიჭედებული ვყოფილიყავი, ვიდრე სიზმარი არ იცვლებოდა ან შიში იქამდე იზრდებოდა, რომ ხმამაღალი კივილით ვიღვიძებდი. იქამდე მივედი, რომ იმ დღეებში, როცა სიზმარხილვა უნდა მენახა, დაძინებისა მეშინოდა.

- შენ ჯერ კიდევ არ ხარ მზად სიზმარხილვის რეალობისა და ყოველდღიური რეალობის შესარწყმელად, - მითხრა მან, - შენს ცხოვრებას კიდევ უნდა გადახედო.
- მაგრამ მე უკვე ყველაფერს გადავხედე, - გავაპროტესტე მე. - ამას რამოდენიმე წელი ვაკეთებდი არაფერი დარჩა ისეთი, რისი გახსენებაც შეიძლება.
- ალბათ კიდევ ბევრი რამე დაგრჩა, - გაიმეორა მან ჯიუტად, - წინააღმდეგ შემთხვევაში ყვირილით არ გაიღვიძებ.

სულაც არ მომწონებია ცხოვრების კიდევ ერთხელ გადახედვის იდეა, მე ეს სამუშაო უკვე დავასრულე და მჯეროდა, რომ ეს ისე კარგად გავაკეთე, რომ აღარ უნდა დავბრუნებოდი.

- ცხოვრების გადახედვა არასოდეს არ უნდა დამთავრდეს, იმისდა მიუხედავად რამდენად კარგად არ უნდა გაგვეკეთებინა ეს ერთხელ, - თქვა დონ ხუანმა - მიზეზი, რის გამოც ჩვეულებრივ ხალხს არ შეუძლია საკუთარი ნების მართვა სიზმარხილვაში, იმაში მდგომარეობს, რომ მათ არასოდეს გადაუხედიათ თავიანთი ცხოვრებისათვის. ამიტომ მათი სიზმრები გადავსებულია ემოციებით როგორებიცაა: მოგონებები, იმედი, შიში და ა.შ. ჩემები კი გადახდვის წყალობით შედარებით თავისუფალია მძიმე და შემბორკველი ემოციისგან, და თუ რაიმე ხელს უშლის, როგორც ახლა შენს შემთხვევაში, მაშინ იქ, მოგონებებში არის კიდევ რაღაც, რასაც ბოლომდე ნათელი არ მოჰფენია.

- გადახედვა, ეს ისეთი გულმოდგინე შრომაა დონ ხუან, იქნებ ამის მაგივრად სხვა რამით დავკავებულიყავი?

- არა, სხვა არაფერი არ არის საჭირო, გადახედვა და სიზმარხილვა ხელჩაჭიდებულნი არიან, ჩვენი სიცოცხლის გადახედვით ჩვენ უფრო და უფრო მსუბუქები ვხდებით.
მერე დონ ხუანმა ხანგრძლივი და ნათელი მითითებები მომცა გადახედვაზე, რაც იმაში მდგომარეობადა, რომ ხელახლა განმეცადა ცხოვრების ყველა მომენტი, წარსულის განცდების ყველა შესაძლო დეტალი გამეხსენებინა. ის გადახედვაში ენერგიის გადაადგილებისა და გააზრებისთვის საიმედო მეთოდს ხედავდა.

- გადახედვა ჩვენში არსებულ ენერგიას ათავისუფლებს, რის გარეშეც ნამდვილი სიზმრხილვა შეუძლებელია - ამტკიცებდა ის.

რამდენიმე წლის წინ დონ ხუანმა მთხოვა შემედგინა იმ ხალხის სია, რომლებსაც ჩემი ცხოვრების მანძილზე შევხვედრივარ. იგი დამეხმარა მომეწესრიგებინა ეს სია დამეყო ის საქმიანობის სფეროებად, როგორიც იყო სხვადასხვა თანამდებობები, რომლებსაც ვიკავებდი, სხვდასხვა სასწავლო კურსები, რომლებსაც ვესწრებოდი, შემდეგ შემომთავაზა დამეწყო სიაში პირველი ადამიანიდან და გავსულიყავი ბოლომდე, ახლიდან განმეცადა მასთან ყოველი შეხვედრა.

მან ამიხსნა რომ გადახედვისას მოვლენები რეკონსტრუირდება. ფრაგმენტს ფრაგმენტი მოსდევს, გარეგნული დეტაებიდან დაწყებული იმ პიროვნების შინაგან სამყაროზე გადასვლით ვისთანაც საქმე მქონდა და ვამთავრებდი საკუთარი გრძნობების გამოკვლევით.

დონ ხუანი მასწავლიდა მოგონებები რიტმული სუნთქვით გამეცოცხლებინა. თავის ნელ რბილ მოძრაობას მარჯვნიდან მარცხნივ თან ახლავს ღრმა ამოსუნთქვა და მარცხნიდან მარჯვნივ ჩასუნთქვა . ამ თავის ქნევის პროცესს დონ ხუანი მოგონებების მარაოთი განიავებს უწოდებდა. გონება იკვლევს მოგონებეს ბოლომდე მაშინ, როცა სხეული ისევ და ისევ ანიავებს იმას რაზეც, გონება ფიქრობს. დონ ხუანმა მითხრა, რომ ძველი ჯადოქრები, რომლებმაც ეს გადახედვა მოიგონეს, სუნთქვას განიხილავდნენ, როგორც სასიცოცხლო მაგიურ მნიშვნელობის მოქმედებას და იყენებდნენ მას მისდა შესაბამისად - როგორც მაგიურ შესაძლებლობას. ამოსუნთქვა უარყოფითი ენერგიისგან გასათავისუფლებლად გამოიყენება, რომელიც ამ მოგონებებშია დარჩენილი, როგორც შედეგი, რომელსაც მოცემულ მომენტში განვიხილავთ, ხოლო ჩასუნთქვა იმ ენერგიის დასაბრუნებლად რომელიც მათ ამ ქმედებების დროს დაკარგეს.

ჩემი აკადემური განათლებისდა მიხედვით მე გადახედვა ვუყურებდი როგორც ცხოვრების პროცესის ანალიზს. დონ ხუანი მარწმუნებდა, რომ ეს ინტელექტუალური ფსიქოანალიზი უფრო იყო. ის გადახედვას განიხილავდა როგორც სატყუარას, რომელსაც ჯადოქარი შემკრები წერტილის თუმცა უმნიშვნელო, მაგრამ მაინც მუდმივი მაძრაობისთვის იყენებს. მან მითხრა, რომ შემკრები წერტილი წარსულის განცდებისა და მოგონებების გავლენით გადაადგილდება იმ მდგომარეობას შორის რომელსაც ახლა იკავებს და იმას შორის, რომელიც ჰქონდა ინტეგრირებული გამოცდილების დროს.

დონ ხუანმა მითხრა, რომ უძველესი ჯადოქრების მიერ გადახედვის გამოყენება ხსნის მათ დარწმუნებას იმაში, რომ მთელს სამყაროში არსებობს აუხსნელი ყოვლისშემძლე ძალა, რომელიც ყველა არსებას სიცოცხლითა და ცნობიერებით აჯილდოებს. ამ ძალის ზემოქმედებითვე არსებები იხოცებიან და უკან უბრუნებენ ნასესხებ ცნობიერებას, რომელიც უკვე გაძლიერებული და გამდიდრებულია მათივე ცხოვრებისეული გამოცდილებით .უძველესი ჯადოქრების შესაძლებლობების ახსნისას დონ ხუამნა მითხრა, რომ რადგან ეს ძალა დაინტრესებულია ჩვენი განცდებით, ამიტომ აუცილებელია ის გავაძღოთ ჩვენი სასიცოცხლო გამოცდილების ასლებით, რომლებსაც გადახედვის დროს ვიღებთ. როცა კმაყოფილდება და იმას იღებს რასაც ეძებს, ეს ძალა ათავისუფლებს ჯადოქარს და აძლევს საშუალებას განავითაროს თავისი გრძნობები და ამით მიაღწიოს დროისა და სივრცის ყველაზე შორეულ ადგილებს.

როცა ისევ გადახედვით დავკავდი, დიდი გაოცებით აღმოვაჩინე, რომ ჩემი სიზმრხილვის პრაქტიკა ავტომატურად შეჩერდა, ჩემი სურვილის საწინააღმდეგოდ. მე ვკითხე დონ ხუანს ამის მიზეზი

- ეს მარტივია, სიზმარხილვას მთელი ჩვენი ენერგიის მობილიზება სჭირდება, - თქვა მან, - ამიტომ შენს სიზმარხილვაში ღრმად ჩაფლული ვეღარ ახერხებ სიზმარხილვას, ენერგია არ გყოფნის.

- მაგრამ მე ხომ ადრეც ვეფლობოდი ღრმად ჩემს მოგონებეში, - ვკითხე მე, - ამისდა მიუხედავად ჩემი პრაქტიკა არ შეწყვეტილა.

- საქმე იმაშია, რომ ყოველთვის როცა შენ ფიქრობდი, რომ მოგონებეში ეფლობოდი, გამოდის, რომ მხოლოდ ეგოისტურად ღელავდი. - გაიცინა მან - ჯადოქრისთვის მოგონებეში ჩაფვლა მისი ენერგიის ყველა წყაროს ამ პროცესში ჩართვას გულისხმობს, და პირველად ახლა მოხდა, რომ შენი ენერგიის ყველა რესურსი გამოყენებულია. ხოლო ადრე, მაშინაც კი, როცა გადახედვას აწარმოებდი, შენ მასში მთლიანად ჩაფლული არ იყავი.

ამჯერად დონ ხუანმა გადახედვისთვის ახალი მეთოდი შემომთავაზა. მე რაღაც თავსატეხის მსგავსი უნდა ამომეხსნა, ჩემი ცხოვრების ერთი შეხედვით მეორეხარისხოვანი მოგონებები უნდა შემედგინა სურათების გაფანტული ნატეხებისგან.

- მაგრამ მე ეს არ გამომივა. - გავაპროტესტე მე. 

- არა, გამოგივა - დამარწმუნა მან. - გაუგებრობა მხოლოდ მაშინ დგება, როცა შენ შენს წვრილმან ბუნებას მიუშვებ გადახედვისთვის მოგონებების შესარჩევად, მიეცი ამის საშუალება სულს, დამშვიდდი და ის გაიხსენე რაზეც სული მიგანიშნებს.

გადახედვის ამ მეთოდის შედეგებმა ყველა მიმართულებით გამაოცეს, გასაკვირი ის იყო, თუ როგორ მივყვებოდი დამშვიდებული გონებით ძალას, რომელიც არ მემორჩილებოდა, რომელიც უეცრად მძირავდა ჩემი ცხოვრების სრულიად უსაფუძვლო შემთხვევის ხანგრძლივ მოგონებეში. მაგრამ უფრო გასაკვირი ის იყო, რომ შედეგად შემთხვევათა მოწესრიგებული კონფიგურაცია მივიღე, ის, რაც ჩემი აზრით ქაოტური უნდა ყოფილიყო, ძალიან შინაარსიანი აღმოჩნდა.

დონ ხუანს ვკითხე, რატომ არ შემომთავაზა ეს მეთოდი ადრე, მან მითხრა, რომ გადახედვის ორი ძირითადი დონე არსებობს. პირველი მკაცრი და ფორმალურია, მეორე - ყურადღებით მოძრავი.

მე ადრე ჩამოყალიბებული წარმოდგენაც არ მქონდა, ეს გადახედვა რამდენად განსხვავებული იქნებოდა სხვა გადახედვებისგან. სიზმარხილვის პრაქტიკის დროს გამომუშავებულმა კონცენტრირების უნარმა საშუალება მომცა ისე ღრმად ჩავშვებულიყავი ჩემს ცხოვრებაში, რომ ადრე მსგავსიც კი არაფერი შემეძლო წარმომედგინა. საბოლოოდ იძულებული გავხდი დავთანხმებოდი დონ ხუანს, რომ ჩემი გონების აქამდე მიუღწეველ სიღრმეებში დაფარული იყო უარყოფითი ემოციით დამუხტული ენრგიის ნალექები.

გადახედვის მეორე ეტაპის შედეგად ახალი, სიცოცხლესთან უფრო მშვიდი დამოკიდებულება მოვიპოვე, და როგორც კი სიზმარხილვის პრაქტიკას დავუბრუნდი, იმავე დღეს დამესიზმრა მძინარე საკუთარი თავი. მე მოვბრუნდი და ოთახიდან გამოვედი. ძლივს ჩამოვედი კიბეებზე და გარეთ გავედი.

შთაგონებული ვიყავი იმით, რაც ვნახე და სასწარფოდ მოვუყევი ეს დონ ხუანს. გული ძალიან დამწყდა, როცა მან მითხრა, რომ ეს არ ეკუთვნოდა სიზმრის პრაქტიკას. ის მიმტკიცებდა, რომ ქუჩაში ჩემი ენერგეტიკული სხეულით არ გავსულვარ, რადგან ეს რომ ასე ყოფილიყო, მეშინ მე ვერ გავიგებდი როგორ ჩამოვედი კიბეებზე.

- რა შეგრძნებაზე საუბრობ დონ ხუან? - ვკითხე მე უადგილო ცნობისმოყვარეობით.
- შენთვის რაიმე საიმედო ნიშანი უნდა იპოვო, რომლის მიხედვითაც ზუსტად გეცოდინება, რომ მართლაც შენს მძინარე სხეულს ხედავ. - მითხრა მან პასუხის ნაცვლად. - გახსოვდეს, რომ შენ შენს ნამდვილ ოთახში უნდა იყო და შენს საკუთარ სხეულს უნდა ხედავდე - თუ ეს ასე არაა, მაშინ ჩვეულებრივ სიზმარს ხედავ. ამაში შეგიძლია დარწმუნდე, იქ ისეთი დეტალები იქნება, რომელიც ჩვეულებრივ ცხოვრებაში არაა და მათ შენი შეხედულებისამებრ შეცვლი.

მინდოდა მეტი ეთქვა იმ საიმედო ნიშანზე, რომელიც ახსენა, მაგრამ მან გამაწყვეტინა:

- ფაქტის დადასტურების შესაძლელობის პოვნა იმაში მდგომარეობს, რომ შენ საკუთარ თავს უყურებ, - თქვა მან. 

- შეგიძლია მითხრა, რა შეიძლება იყოს ეს საიმედო ნიშანი? - დავიჟინე მე.

- გამოიყენე შენი საკუთარი წარმოდგენები. ჩვენი საუბარი დასარულს უახლოვდება. მალე შენ მარტო დარჩები.

შემდეგ მან საუბრის თემა შეცვალა, მე კი საკუთარ არასრულფასოვნებას უკვე ნათლად შევიგრძნობდი. ვერ ვხვდებოდი, რა ჰქონდა მხედველობაში, როცა საიმედო ნიშანზე საუბრობდა, და ვერ ვხვდებოდი რა უნდა გამეკეთებინა.

მეორედ, როცა საკუთარი თავი სიზმარში მძინარე დავინახე, იმის ნაცვლად, რომ კიბეზე ჩავსულიყავი ან ყვირილით გამეღვიძა, დიდი ხანი დავრჩი ერთ ადგილას მიჯაჭვული, საიდანაც ამ ყველაფერს ვუყურებდი. ღელვისა და მოუსვენრობის გარეშე ვაკვირდებოდი საკუთარი სიზმრის დეტალებს და შევამჩნიე, რომ საწოლში ვიწექი თეთრი, მხარზე გახეული მაისურით. ვეცადე უფრო ახლის მივსულიყავი და ისე დამეთვალიერებინა, მაგრამ მოძრაობა არ შემეძლო, ფაქტიურად განხორციელებულ წონას წარმოვადგენდი. არ ვიცოდი რა მექნა და ძალიან შევშფოთდი, შევეცადე სიზმარი შემეცვალა, მაგრამ რაღაც უცხო ძალა ერთ ადგილას მაკავებდა.

როცა მთლიანად მომიცვეს ეჭვებმა, გავიგონე სიზმარხილვის ემისარმა როგორ მითხრა, რომ მოძრაობას იმიტომ ვერ ვაკონტროლებ, რომ გადახედვის პროცესი ჯერ კიდევ არ დამიმთავრებია. არც ემისრის ხმასა და არც იმას რაც მითხრა, სულაც არ გავუოცებივარ. არასოდეს ისე არ შემშინებია იმისი, რომ განზრახვა არ შემეძლო. მაგრამ შიშს არ ვნებდებოდი. მე გამოვიკვლიე ის და მივხვდი, რომ ეს ფსიქოლოგიური შიში არ იყო, არამედ უსუსურობის ფიზიკური შეგრძნება, იმედის დაკარგვა და გაღიზიანება. ყველაზე მეტად ის მაწუხებდა, რომ ადგილიდან ვერ ვიძვროდი, ჩემი მოუსვენრობა იზრდებოდა იმის შეგრძნებასთან ერთად, რომ შეგნიდან ვიღაცას მაგრად ვეჭირე. ძალისხმევა, რომელსაც ხელების ან ფეხების ასამოძრავებლად მივმართე, ისეთი უზარმაზარი და დაუჯერებელი იყო, რომ ბოლოს დავინახე ჩემი ერთი ფეხი საწოლში როგორ გაინძრა.

ამის შემდეგ ჩემმა მოთენთილმა მძინარე სულმა შეისრუტა ჩემი ცნობიერება. ისე მოულოდნელად გავიღვიძე, რომ ნახევარი საათი დასამშვიდებლად დამჭირდა. ჩემი გული არარტმულად ცემდა. ვკანკალებდი, ფეხის ცალკეული კუნთები უკონტროლოდ იკუმშებოდა და სხეულის ისეთი გადაციება დამეწყო, რომ სათბური და საბნები დამჭირდა გასათბობად.

ბუნებრივია, დაუყოვნებლივ მექსიკაში გავემგზავრე, რომ დონ ხუანისთვის დამბლასთან დაკავშირებით რჩევა მეკითხა და მომეყოლა ის, რომ საკუთარი თავი მძინარე ვნახე და სწორედ ის თეთრი მხარზე გახეული მაისური მეცვა, გარდა ამისა გადაციება ძალიან მაშინებდა.

ის არ იყო განწყობილი ჩამე მდგომარეობის განსახილველად. ყველაფერი რისი მიღწევაც შევძელი ერთი პატარა შენიშვნა იყო.

- შენ ყველაფერს ამუქებ, - მითხრა მან მონოტონურად, - თუმცა კი ნახე შენი თავი მძინარე, ხელი იმიტომ შეგეშალა, რომ ანერვიულდი. აქამდე შენი ენერგეტიკული სხეული არ იყო სრულიად გაცნობიერებულად მოქმედი. თუ კიდევ ინერვიულებ და შეგცივდება, დაჯექი მშვიდად და არ გაინძრე. ეს შენი სხეულის ტემპერატურას ერთ წუთში გაზრდის ყოველგავარი მოუსვენრობის გარეშე.

ცოტათი მეწყინა მისი უხეშობა, თუმცა რჩევა ეფექტური აღმოჩნდა. როცა კიდევ ერთხელ შემეშინდა, მოვდუნდი და რამოდენიმე წუთში ნორმალურ მდგომარეობაში აღმოვჩნდი. ამგვარად მივხვდი, რომ თუ პანიკას არ ავყვებოდი, ნერვიულობას გავაკონტროლებდი, ეს მოძრაობაში მაინც ვერ დამეხმარებოდა, მაგრამ დავმშვიდდებოდი.

გადაადგილების რამოდენიმე თვიანი უშედეგო მცდელობის შემდეგ, ისევ მივმართე დონ ხუანს. რჩევაზე უფრო საკუთარი მარცხის აღიარება მინდოდა. მე დაუძლეველ დაბრკოლებას შევეჩეხე და ვიცოდი, რომ წარუმატებლობას განვიცდიდი.

- სიზმრისმხილველს კარგი წარმოსახვა უნდა ჰქონდეს - მითხრა დონ ხუანმა ირონიული ღიმილით, - შენი წარმოსახვა კი არაფარდ არ ვარგა. მე არ გირჩვდი, რომ შენ შენი წარმოსახვა გამოგეყენებინა შენი ენერგეტიკული სხეულის დასაძრავად, რადგან მინდოდა გამერკვია შეგეძლო თუ არა ამისთვის თავი თავად გაგერთმია. შენ კი ვერ შეძელი და შენი მეგობრებიც ვერ დაგეხმარნენ.

მე სულ მინდოდა ღვარძლიანად მეპასუხა როცა ის წარმოსახვის უქონლობაში მადანაშაულებდა. ვთვლიდი, რომ კარგი ფანტაზიის უნარი მქონდა, მაგრამ დონ ხუანთან, როგორც მასწავლებელთან ურთიერთობამ ეს აზრი შემაცვლევინა. რადგან აღარ ვაპირებდი ჩემი ენერგიის უმიზნოდ ხარჯვას შემკრები წერტილის გადაადგილებაზე, მე ვკითხე:

- რა ამოცანაზე ლაპარაკობ დონ ხუან?

-ამოცანა იმაშია, ერთი მხრივ როგორი ადვილია და მეორე მხრივ როგორი შეუძლებელია ენერგეტიკული სხეულის მოძრაობა. შენ ცდილობ ეს ისე გააკეთო, თითქოს ყოველდღიურ სამყაროში ხარ. ჩვენ იმდენ დროსა და ძალისხმევას ვხარჯავთ სიარულის სწავლაზე, რომ ვიჯერებთ აუცილებლობას ასევე ვასწავლოთ სიარული ენერგეტიკულ სხეულს. მაგრამ არ არსებობს ამის გაკეთების მიზეზი, თუ არ გავითვაისწინებთ იმას, რომ ეს გადაადგილების ყველაზე გასაგები საშუალებაა ჩვენი გონებისთვის. გადაწყვეტილების უბრალოებამ გამაკვირვა. მაშინვე მივხვდი, რომ დონ ხუანი მართალი იყო, აქამდე იმიტომ ვცდებოდი რომ გააზრების მხოლოდ ერთ დონეს მივეჯაჭვე. მან მითხრა, რომ როგორც კი სიზმარხილვის მესამე კარიბჭეს მივაღწევდი, სივრცეში უნდა გადავადგილებულიყავი და ამ მოძრაობას მე აღვიქვამდი როგორც სიარულს მე ვუთხარი, რომ გავიგე მისი აზრი.

- ეს ჩემი აზრი არ არის, - თქვა მან, - ეს ჯადოქრების აზრია. ისინი ამტკიცებენ, რომ მესამე კარიბჭესთან ენერგეტიკული სხეული მოძრაობს როგორც ენერგია - სწრაფად და წინ. შენმა ენერგეტიკულმა სხეულმა იცის, როგორ უნდა იმოძრაოს. ის ისე იმოძრავებს, როგორც არაორგანული არსებების სამყაროში.
- აქედან გადავდივართ შემდეგ საკითხზე, - დაფიქრებულმა დაუმატა დონ ხუანმა - რატომ არ დაგეხმარნენ შენი არაორგანული მეგობრები?
- რატომ ეძახი მათ ჩემს მეგობრებს, დონ ხუან?
- ისინი მეგობრების გავრცელებულ სახეობას გვანან, რომლებიც ფაქტიურად არ ზრუნავენ ჩვენზე და არ ვუყვარვართ და ამავე დროს არც არაფერს გვიშავებენ, ისინი უბრალოდ ელოდებიან როდის შებრუნდები ზურგით რომ ადვილად დაგარტყან.

მე მთლიანად გავუგე და 100% დავეთანხმე მას.

- რა მაიძულებს მათთან სიარულს? ეს დამღუპველი მიდრეკილებაა? ვკითხე რიტორიკული ინტერესით.
- შენ არანაირი დამღუპველი მიდრეკილება არ გაქვს, - მიპასუხა მან - ერთადერთი რაც გაქვს იმის შეუგნებლობაა რომ სიკვდილის პირას ხარ. რადგან ფიზიკურ ტკივილს ვერ გრძნობ, ვერ არწმუნებ შენს თავს რომ სასიკვდილო საფრთხე გემუქრება. მისი სიტყვები მართალი იყო, გარდა იმისა, რომ მე სინამდვილეში მართლაც მჯეროდა, რომ ღრმა და გაუგებარი შიში თან დამყვებოდა, მას შემდეგ, რაც არაორგანულ არსებებს შევხვდი. დონ ხუანი მდუმარედ მისმენდა, ვიდრე ჩემს მდგომარეობაზე ვუამბობდი. არ შემეძლო, არც უარმეყო და არც ამეხსნა ჩემი მისწრაფება, მენახა მათი სამყარო იმის მიუხედავად, რა ვიცოდი მასზე.

- მე სისულელისკენ მიდრეკილება მახასიათებს, - ვთქვი მე, - მართლაც რომ ყველაფერი რასაც ვაკეთებ უაზრობაა.
- სინამდვილეში ამ ყველაფერს აქვს აზრი. არაორგანული არსებები ჯერ კიდევ როგორც ანკესზე წამოგებულ თევზს ისე გიყურებენ. - მიპასუხა მან - ისინი დროდადრო იაფფასიან სატყუარას გიგდებენ, რომ მათ გაჰყვე, ისინი არ გასწავლიან, როგორ უნდა იმოძრაოს ენერგეტიკულმა სხეულმა.
- რატომ გგონია რომ არ მასწავლიან?
- იმიტომ რომ თუ შენი სხეული მათგან დამოუკიდებლად დაიწყებს მოძრაობას, შენი მათი ხელმისაწვდომის ზონიდან ძალიან შორს აღმოჩნდები. შენი მხრიდან ნაადრევი იქნებოდა იმაზე ფიქრი რომ მათგან გათავისუფლდი, შენ გარკვეულად თავისუფალი ხარ მაგრამ მაინც ჯერ კიდევ მთლიანად არა. ისინი განაგრძობენ შენი ცნობიერების მართვას.

ზუგზე სიცივემ დამიარა, ის ჩემს მტკივნეულ ადგილს შეეხო.

- მითხარი, რა გავაკეთო დონ ხუან და გავაკეთებ - ვუთხარი მე.

- უზადო იყავი , ეს უკვე ოცჯერ გაგიმეორე , უზადოდ ყოფნა ნიშნავს ერთხელ და სამუდამოდ გამოარკვიო, რა გინდა ცხოვრებაში და ამავე დროს გჯეროდეს და ცდილობდე მიაღწიო მას და გააკეთო ყველაფერი, რაც შენზეა დამოკიდებული და უფრო მეტიც, რომ ხორცი შეასხა შენს მისწრაფებას. თუ ჯერ არაფერი არ გადაგიწყვეტია, შენ უბრალოდ სიცოცხლესთან რულეტკას თამაშობ.

დონ ხუანმა საუბარი მოწოდებით დაამთავრა რომ კარგად გამეაზრებინა ის, რაც მითხრა.

პირველივე შესაძლებლობისას გამოვცადე დონ ხუანის მოსაზრებები იმაზე, თუ როგორ მოძრაობდა ენერგეტიკული სხეული. როცა საკუთარი თავი ისევ მძინარე დავინახე, იმის მაგივრად რომ სხეულთან მივსულიყავი, უბრალოდ საწოლს მივუახლოვდი. უცებ ისე ახლოს აღმოვჩნდი, რომ კინაღამ ჩემს სხეულს შევეხე. მე ვხედავდი ჩემს სახეს, ყველა ხაზს და ფორებს ჩემს კანზე, ვერ ვიტყვი, რომ მომეწონა ის, რაც ვნახე. ძალიან ახლოს ვხედავდი ჩემს სხეულს და ის ჩემში არანაირ ესთეტიკურ ინტერესს არ აღძრავდა. შემდეგ ოთახში რაღაც ქარის მსგავსი შემოიჭრა და ყველაფერი აურია, ყველაფერი მომაცილა მხედველობის არედან.
ყველა ჩემს წინა სიზმარში მე განვიმტკიცე აზრი, რომ ენერგეტიკულ სხეულს მხოლოდ სრიალი ან ფარფატი შეეძლო. მე ეს დონ ხუანთან განვიხილე. მომეჩვენა, რომ ძალიან კმაყოფილი დარჩა ჩემი მიღწევით, რამაც ძალიან გამაოცა. უკვე მივეჩვიე მის ცივ რეაქციას ყველაფერზე, რასაც სიზმარხილვაში ვხედავდი.

- შენი ენერგეტიკული სხეული მიეჩვია მოძრაობას თუ ვინმე მიათრევს, - მითხრა მან - არაორგანული არსებები დაათრევენ მას აქეთ-იქით და ამ დრომდე შენ შენი ნებით არ გიმოძრავია. მაგრამ შენ თუ ისე მოძრაობ, როგორც გამოგივა ე.ი. ბევრისთვის არ მიგიღწევია. თუმცა უნდა გითხრა, რომ მე უკვე სერიოზულად განვიხილავ, რომ შენ მეცადინეობას თავი დაანებო. დარწმუნებული ვარ, რომ გარკვეული დროის განმავლობაში ვერ შეძლებ გადაადგილების დამოუკიდებლად სწავლას.

- შენ ჩემი სიზმარხილვის პრაქტიკის შეწყვეტას იმიტომ განიხილავ, რომ მე ძალიან ნელა ვმუშაობ?
- შენ ნელა არ მუშაობ, ჯადოქარი არასოდეს წყვეტს თავისი ენერგეტიკული სხეულის სრულყოფის სწავლას. მე შენი პრაქტიკის შეწყვეტა იმიტომ მინდა, რომ ცოტა დრო მაქვს. არის უფრო მნიშვნელოვანი ამოცანები ვიდრე სიზმარხილვაა, რომლის ამოსახსნელად შენი ენერგეტიკა უნდა გამოიყენო.
- ახლა როცა უკვე ვისწავლე ჩემი ნებით ვიმოძრაო ჩემს ენერგეტიკულ სხეულში, რაღა მავალია რომ გავაკეთო დონ ხუან?
- განაგრძე მოძრაობა , ენერგეტიკულ სხეულში გადაადგილებამ ახალი სფერო გაგიხსნა, არაჩვეულებრივი კვლევების ახალი დარგი. ის დაჟინებით თხოულობდა, რომ მე კიდევ ერთი მეთოდისთვის მიმემართა, რომ ჩემი სიზმრების ჭეშმარიტებაში დავრწმუნებულიყავი. ეს მოთხოვნა ახლა ასე უცნაური აღარ ჩანდა, როგორც მაშინ, როცა ამაზე პირველად დაიწყო ლაპარაკი .

- როგორც შენ უკვე იცი მზვერავის მიყოლა ეს სიზმარხილვის მეორე კარიბჭის ამოცანაა, - ამიხსნა მან - ეს ძალიან სერიოზული საქმინობაა, მაგრამ არც ისე სერიოზული, როგორიც ენერგეტიკული სხეულის განვითარება და მასში გადაადგილებაა. ამიტომ შენ უნდა ისწავლო განსაზღვრო, რომ საკუთარ თავს მძინარეს ხედავ. შენი ახალი უჩვეულო კვლევები მთლიანად ამაზეა დამოკიდებული - ისწავლო დაინახო საკუთარი თავი მძინარე.

ხანგრძლივი განცდისა და ეჭვების შემდეგ მე დავიჯერე, რომ კარგი საშუალება მოვიგონე. ამ საიმედო საშუალების იდეა მაშინ მომივიდა, როცა ჩემს გახეულ მაისურს ვუყურებდი. მე დავიწყე ვარაუდი, რომ თუ ნამდვილად ვუყურებდი ჩემს თავს მძინარეს, მაშინ უნდა შემემჩნია, რომ იგივე ტანსაცმელი მეცვა, რაც დაძინებისას, ტანსაცმელი კი გადავწვიტე ყოველ მეოთხე დღეს გამომეცვალა. დარწმუნებული ვიყავი, რომ არ იქნებოდა ძნელი იმის გახსენება, რა მეცმეოდა როცა ვიძინებდი.

ჩვევები რომლებიც ჩემი პრაქტიკისას გამოვიმუშავე, მარწმუნებდნენ, რომ მე შემიძლია გონებაში ისეთი რაღაცეები შევინახო და მერე სიზმარში გავიხსენო. მთელი ძალისხმევა იქითკენ მივმართე, რომ ამ გადამოწმების მეთოდს მივყოლოდი, მაგრამ შედეგი არც ისე წარმატებული გამოდგა, როგორც ვვარაუდობდი. მე არასაკმარისად ვაკონტროლებდი ჩემი სიზმრის ყურადღებას და ჩემი ღამეული ჩაცმულობის ზუსტი დეტალები არ მახსენდებოდა. და მაინც, რაღაც სხვა უეჭველი მუშაობდა, რაღაცნაირად მე მაინც ვიგებდი ჩემი სიზმარი ჩვეულებრივი იყო თუ არა. იმ სიზმრების უნიკალური თავისებურება, რომლებიც ჩვეულებრივები არ იყო, ის გახლდათ, რომ ჩემი ცნობიერება ჩემს საწოლზე მძინარ სხეულს არ აკვირდებოდა. ჩემი სიზმრების აღსანიშნავი ნიშანი ჩემი ოთახიც იყო, ის არასოდეს არ გავდა ჩემს ოთახს ჩვეულებრივ სამყაროში. იგი დიდ ცარიელ დარბაზს მაგონებდა ერთ კუთხეში საწოლით. მე როგორც საწოლის ერთ კუთხეში დავფარფატებდი, იმ წუთს, როცა ვუახლოვდებოდი ქარის მსგავსი ძალა მაიძულებდა კოლიბრივით საწოლის თავზე გავჩერებულიყავი. ხან და ხან კი ოთახი ნაწილ-ნაწილ ქრებოდა, ვიდრე მხოლოდ ჩემი მძინარე სხეული არ რჩებოდა საწოლზე, ხანდახან მე მთლიანად ვკარგავდი ნებისყოფას. მაშინ მეგონა, რომ ჩემი სიზმარხილვის ყურადღრება ჩემგან დამოუკიდებლად მუშაობდა. ის ან ოთახში პირველი ხელში მოყოლილი დეტალით იყო მოცული, ან საერთოდ არ შეეძლო გადაეწყვიტა, რა ეკეთებინა. ასეთ შემთხვევაში ვგრძნობდი, როგორ უსუსურად დავფრინავდი ერთი დეტალდან მეორეში.

ერთხელ ემისრის ხმამ სიზმარხილვაში ამიხსნა, რომ ყველა დეტალი სიზმრისა, რომელიც ჩვეულებრივი არ არის, სინამდვილეში ენერგეტიკული წარმონაქმნებია, რომლებიც ჩვენთვის ნაცნობი სამყაროსგან ძალიან განსხვავდებიან. მაგალითად ემისარმა მითხრა რომ კედლები თხევადი იყო და მერე შემომთავაზა, რომ ერთ-ერთ მათგანში გავმძვრალიყავი.

მე დაუფიქრებლად ჩავყვინთე კედელში თითქოს ეს დიდი ტბა ყოფილიყოს. კედელი ნაკლებად მაგონებდა წყალს , ვერ მივამგვანე ის ტბას და ჩემი შეგრძნებაც ძალიან განსხვავდებოდა იმისგან რასაც სხეული ტბაში ჩაშვებისას განიცდის. ეს უფრო ცოდნა იყო, რომ ჩავყვინთე და თხევად სივრცეში გასვლა ვცადე. მე თავით გადავეშვი რაღაცაში, რაც ჩემს წინ ისე იშლებოდა, როგორც წყალი, როცა მისი სიღრმისკენ მიდიხარ.

ჩაყვინთვის შეგრძნება იმდენად რეალური იყო, რომ იმაზე ფიქრი დავიწყე რამდენად შორსა და ღრმად შემეძლო ჩავსულიყავი. ჩემი აზრით იქ მთელი მარადისობა გავატარე. მე თხევადი სუბსტანციის სიღრმეში ღრუბლებისა და კლდისმაგვარ წარმონაქმნებს ვხედავდი. მხვდებოდა კრისტალისმაგვარი, მოელვარე გეომტრიული ობიექტები და ყველანაირი ფერის ღია ტონების ბუშტები. აქ იყო დამაბრმავებელი კაშკაშა შუქიც და უკუნი სიბნელის ზონებიც. ყველაფერი ჩემს გარშემო მიედინებოდა ცვალებადი სწრაფი ან ძალიან ნელი სიჩქარით. მეჩვენებოდა, რომ კოსმოსს ვხედავდი, და როგორც კი ეს გავიფიქრე, ჩემი სიჩქარე ისე გაიზარდა, რომ ყველაფერი ერთმანეთს შეერწყა და უეცრად აღმოვაჩინე, რომ საკუთარ საწოლში, ცხვირით კედელზე მიჭყლეტილი ვიწექი.

რაღაც ფარულმა შიშმა მაიძულა დონ ხუანთან მივსულიყავი, ის მისმენდა და ყოველ სიტყვას უკვირდებოდა.

-ახლა რამე გადამწყვეტი მანევრი უნდა გააკეთო და სიზმარხილვის ემისარი არ უნდა ჩაერიოს შენს პრაქტიკაში. ან უკეთესად თუ ვიტყვი, შენ საერთოდ არ უნდა მისცე ამის ნება - თქვა მან.
-როგორ შევაჩერო?
-გააკეთე უბრალო მაგრამ გადამწყვეტი მანევრი, შედი სიზმარხილვაში და განაცხადე რომ აღარ გინდა სიზმარხილვის ემისრის ყოლა.
-დონ ხუან ეს იმას ნიშნავს რომ მე მას ვერასოდეს ვეღარ ვნახავ?
-რა თქმა უნდა შენ მისგან სამუდამოდ განთავისუფლდები.
-რამდენად გონივრულია მისი სამუდამოდ გაშვება?
-მთელი პასუხისმგებლობით ვაცხადებ რომ ახლა ეს გონივრულია.

ამ სიტყვებმა ჩემში ძალიან მკტივნეული ეჭვი გააღვიძა. მე არ მინდოდა ემისართან ურთიერთობის გაწყვეტა, მაგრამ ამავე დროს მინდოდა დონ ხუანის რჩევას დავყოლოდი. მან ჩემი მერყეობა შეამჩნია.

-ვიცი რომ ეს ძალიან რთული ამოცანაა - მითხრა მან - მაგრამ თუ შენ ამას არ გააკეთებ, არაორგანულ არსებებს ყოველთვის ანკესზე ეყოლები წამოგებული. თუ მათგან გათავისუფლება გინდა გააკეთე ეს ახლავე და დაუყოვნებლივ.

როცა შემდეგი სიზმარხილვისას მოვემზადე რომ ჩემს განზრახვაზე ხმამაღლა განმეცხადებინა, ემისრის ხმამ დამასწრო და მითხრა.

-თუ შენი მოთხოვნისგან თავს შეიკავებ მე პირობას გაძლევ რომ აღარასოდეს ჩავერევი შენს სიზმრის პრაქტიკაში და შენთანაც მაშინ დაგელაპარაკები როცა კითხვით მომმართავ.

მე მაშინვე მივიღე ეს პირობა და მივხვდი, რომ ეს კარგი შეთანხმება იყო, მე შვებაც კი ვიგრძენი, როცა მოვლენები ასე შეტრიალდა, თუმცა ვშიშობდი, რომ დონ ხუანს ეს არ მოეწონებოდა.

-ეს კარგი მანევრი იყო - აღნიშნა მან და გაიცინა - შენ გულწრფელი იყავი, ეს იყო სულ რაც უნდა გაგეკეთებინა. სინამდვილეში ემირის მოცილების არანაირი აუცილებლობა არ გქონდა. შენ ის მხოლოდ მის ადგილას უნდა დაგესვა, რომ რთული სიტუაციიდან გამოსავალი გაპოვნინოს, როცა ეს საჭირო გახდება. დარწმუნებული ვარ ემისარი აღარ ჩაყოფს ცხვირს იქ, სადაც მისი საქმე არ არის.

ეს მართალი იყო. სიზმარხილვის პრაქტიკას ემისრის ჩაურევლად ვაგრძელებდი. საუკეთესო აქედან ის იყო, რომ მე ისეთი სიზმრების ნახვა დავიწყე, სადაც ოთახი, რომელშიც მეძინა, ჩვეულებრივ სამყაროში იყო, მხოლოდ ერთი განსხვავებით, სიზმარხილვაში ოთახი მოღრეცილიყო და ისე დაზიანებულიყო, რომ კუბისტის ტილოს ჰგავდა, მახვილი კუთხეები ჩვეულებრივმა სწორმა კუთხეებმა შეცვალა იქ, სადაც იატაკი , კედელი და ჭერი იკვეთებოდა. ჩემს მოღრეცილ ოთახში ინტერიერის ყოველი დეტალი საოცრად აბსურდული და უაზრო ხდებოდა მახვილი და ბლაგვი კუთხეების მკვეთრი სხივების გამო. მაგალითად ნახატების ხაზი პარკეტზე, გახუნებული ლაქები კედლებზე და ჭუჭყიანი თითების კვალი კარის კუთხეზე.

ამ სიზმარხილვაში წყლის სამყაროში ვიკარგებოდი, რომელიც მოღრეცილი მაგრამ ლამაზი დეტალებისგან შედგებოდა. მთელი ჩემი სიზმარხილვის პრაქტიკის განმავლობაში ვუღრმავდებოდი საგნების დეტალებს, რადგან ისინი ჩემს ოთახში წარმოუდგენლად ბევრი იყო და მათი მიზიდულობა კი ისეთი ძლიერი, რომ თავს ვერ ვიკავებდი.

პირველივე შესაძლებლობა გამოვიყენე, დონ ხუანი ვნახე და ჩემი მდგომარეობის შესახებ ვკითხე.

- ჩემი ოთახის საზღვრების დაძლევა არ შემეძლია, - ვუთხარი მას ჩემი სიზმარხილვის პრაქტიკის ხანგრძლივი აღწერის შემდეგ.
- საიდან მოიტანე რომ უნდა დაძლიო? - მკითხა ღიმილით.
- ვგრძნობ, რომ ოთახს უნდა გავცდე დონ ხუან.
- მაგრამ შენ უკვე მის მიღმა მოძრაობ. იქნებ ჯობს შენს თავს ის ჰკითხო, ისევ ინტერპრეტაციებში ხომ არ იკარგები.

მე მოვუყევი ჩემს სიზმარზე, როგორ გამოვედი ჩემი ოთახიდან ქუჩაში, რომ მე ეს ერთი წუთითაც არ მასვენებს და ვგრძნობ, რომ ეს აუცილებლად კიდევ ერთხელ უნდა გავაკეთო.

- მაგრამ შენ ხონ ამაზე ბევრად მნიშვნელოვან რამეებს აკეთებ? - გააპროტესტა მან - შენ არაჩვეულებრივ სამყაროებს სტუმრობ, კიდევ რა გინდა?

ავუხსენი, რომ უკვე ფიზიკურად განვიცდიდი, და მინდოდა, როგორმე გავცდენოდი ამ მრავალრიცხოვანი დეტალების მახეს. უფრო მანაღვლებდა ჩემი უუნარობა გავთავისუფლებულიყავი, რასაც ჩემი ყურადღება შეეპყრო. თითქმის მთლიანი უუნარობა გამომემჟღავნებინ.ა ჩემი ნება სიზმარხილვაში ჩემი ყველა განცდის შედეგი იყო.

ამას ხანგრძლივი დუმილი მოჰყვა. მე მეტის გაგება მინდოდა დეტალებში ჩაღრმავების მახეზე. საბოლოოდ მან მაინც გამაფრთხილა საფრთხეზე რომელიც ამ მახეს უკავშირდებოდა.

- შენ არათუ ცუდად გამოგდის - მითხრა მან ბოლოს . სიზმარმხილველებს ხომ ბევრი დრო ეკარგებათ თავიანთი ენერგეტიკული სხეულის სრულყოფაზე. შენს შემთხვევაში საფრთხის წინაშე სწორედ ეს დგას - შენი ენერგეტიკული სხეულის სრულყოფა.

დონ ხუანმა ამიხსნა მიზეზი, რომლის გამოც ჩემი ენერგეტიკული სხეული იძულებული იყო დეტალურად შეესწავლა ყოველგვარი წვრილმანი და ჩავღრმავებოდი მათ. ეს გამოუცდელობის გამო ხდებოდა. ენერგეტიკული სხეულის არასრულყოფილების გამო. მან მითხრა, რომ ხშირად ჯადოქარი მთელს ცხოვრებას ისე რომ ენერგეტიკულ სხეულს საშუალება მისცეს შეისრუტოს ყველაფერი ხელმისაწვდომი და ამით გაამაგროს ის.

- იქამდე, ვიდრე ენერგეტიკული სხეული არ მიაღწევს სრულ განვითარებასა და სიმწიფეს, ის საკუთარი თავითაა დაკავებული, - აგრძელებდა დონ ხუანი - მას არ შეუძლია გათავისუფლდეს მისწრაფებისგან ყველაფერში შეაღწიოს, და თუ შენ ამას ყურადღებას მიაქცევ, იმის მაგივრად რომ ებრძოლო, მაშინ შეძლებ მას დახმარების ხელი გაუწოდო.

- როგორ გავაკეთო ეს, დონ ხუან?

- მართე მისი ქცევები, ან სხვა სიტყვებით - ისარგებლე სტალკინგით. მან ამიხსნა, რომ ყველაფერი, რაც ენერგეტიკულ სხეულს უკავშირდება, შემკრები წერტილის მდებარეობაზეა დამოკიდებული, ხოლო სიზმარხილვა სხვა არაფერია თუ არა მისი გადაადგილება. ამიტომ სტალკინგი აიძულებს შემკრებ წერტილს იმ მდგომარეობაში ყოფნას, სადაც ენერგეტიკული სხეული შეძლებს განვითარდეს და სრულყოფილებამდე მივიდეს.

დონ ხუანი თვლიდა, რომ ჯადოქრები ოპტიმალურად მიიჩნევდნენ შემკრები წერტილის ისეთ მდებარეობას, როცა ენერგეტიკულ სხეულს დამოუკიდებლად შეუძლია გადაადგილება. შემდეგი ნაბიჯი ენერგეტიკული სხეულის სტალკინგში მდგომარეობს, ანუ მისი ფიქსაცია ამ მდგომარეობაში მისი სრულყოფისთვის. მან ამიხსნა, რომ სინამდვილეში ეს ძალიან იოლი პროცესია. საჭიროა ენერგეტიკული სხეულის სტალკინგის განზრახვა გამოიყენო.

ის გაჩუმდა და ორივე მოლოდინით მივაჩერდით ერთმანეთს, მე ველოდი, რომ მეტს მეტყოდა, ის კი ჩემს დასტურს ელოდა, რომ მისი სიტყვები გავიგე. მაგრამ მე ვერ გავიგე.

- მიეცი საშუალება შენს ნერგეტიკულ სხეულს სიზმარხილვაში ოპტიმალურ მდებარეოას მიაღწიოს, - ამიხსნა მან - შემდეგ კი ისარგებლე განზრახვით, რომ შენი ენერგეტიკული სხეული ისევ იმ მდგომარეობაში დარჩეს - ეს იქნება შენი სტალკინგი.

მან პაუზა გააკეთა და თვალებით მთხოვდა ყურადღებით განმეხილა მისი მონაყოლი.

- განზრახვა, ეს საიდუმლოა - მაგრამ შენ ხომ უკვე იცი ის - მითხრა მან - განზრახვის საშუალებით ჯადოქარი გადაადგილებს თავის შემკრებ წერტილს და მისივე საშუალებით აფიქსირებს მას. განზრახვით კი ამის საშუალებას აღწევენ.

ასეთ სიტუაციაში მე კიდევ გამიჩნდა გაურკვეველი ეჭვები. ამავე დროს მე დარწმუნებული ვიყავი, რომ მე ვერ შევძლებდი მიმემართა ჩემი განზრახვა შემკრები წერტილის საჭირო ადგილას ფიქსაციისკენ. წარსულში ყველანაირ წარმატებულ ტრიუკებს ვასრულებდი განზრახვით და ვერ ვიგებდი როგორ გამომდიოდა ეს. თავად დონ ხუანიც კი გაოცებული იყო ჩემი შესაძლებლობებითა თუ ჩემი იღბლით და დარწმუნებული ვიყავი, რომ ამჯერადაც ასე მოხდებოდა, მაგრამ შევცდი. რაც არ უნდა გამეკეთებინა და როგორც არ უნდა დავლოდებოდი, მე ვერანაირად ვერ ვახერხებდი შემკრები წერტილის ფიქსაციას ვერსად არათუ საჭირო ადგილას.

რამდენიმე თვიანი წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ მე დავნებდი .

- იცი, სინამდვილეში მე მჯეროდა რომ შევძლებდი ამას - ვუთხარი დონ ხუანს , როგორც კი მის სახლში შევედი - ვშიშობ ახალა საკუთარ თავზე უფრო მეტად ვარ შეყვარებული ვიდრე ოდესმე.

- სინამდვილეში ეს ასე არ არის, - მითხრა მან - ისე მოხდა, რომ შენ ისევ დაიბენი შენთვის ჩვეულ ტერმინების გაგებაში. შენ ისე ცდილობ იპოვო შენი ადგილი თითქოს დაკარგულ გასაღებს ეძებ, მერე კი ისე ცდილობ მიაბა შემკრები წერტილი თითქოს თასმას იკრევს. იდეალური ადგილი შემკრები წერტილისთვის და მისი ფიქსაცია - ეს მეტაფორებია. რეალობას არაფერი საერთო არ აქვს იმ სიტყვებთან რომლებიც იწვევნ შენში მისი აღმნიშვნელები.

მერე მან მთხოვა მომეყოლა რა შემემთხვა ბოლოს სიზმარხილვაში ვარჯიშისას. მე მაშინვე ვახსენე, რომ ჩემი მიდრეკილება, ჩავუღრმავდე დეტალებს, საგრძნობლად შემცირდა.მე ვუთხარი რომ ეს ალბათ იმიტომ მოხდა რომ მე იძულებული ვიყავი გამუდმებით მემოძრავა სიზმარში. ამგვარად მოძრაობა არ მაძლევდა საშუალებას, რომ გავჩერებულიყავი, რომ ჩავღრმავებოდი დეტალებს, რომლებსაც ვათვალიერებდი. როცა ვჩერდებოდი, შემეძლო დეტალების ჩაღრმავების პროცესი მეთვალიერებინა. მე მივედი დასკვნამდე, რომ არაცოცხალი მატერია მართლა ფლობდა პარალიზების უნარს, რომელსა მე როგორც სინათლის სუსტ სხივს ისე ვხედავდი და ის ჩემს ყურადღებას იპყრობდა. მაგალითად ისე ხდებოდა, რომ პატარა ნაკაწრი კედელზე ან ხის ხვეულები პარკეტზე ჩემს ოთახში შუქს ასხივებდა და ეს შუქი მიპყრობდა. იმ წუთიდან, რაც ჩემი სიზმრის ყურადღება ამ შუქზე ფიქსირდებოდა, მთელი სიზმარხილვის ან უმნიშვნელო დეტალის გარშემო იწყებდა ტრიალს. მე ვხედავდი როგორ იზრდებოდა ის კოსმიური მასშტაბებით. ეს თვალიერება გრძელდებოდა, ვიდრე არ გავიღვიძებდი როგორც წესი ცხვირით კედელზე ან იატაკზე მიჭყლეტილი. ჩემი კვლევები მაჩვენებდა რომ პირველ რიგში მე რეალური სამყაროს დეტალებს ვათვალიერებდი მეორეც მე ვხედავდი მათ თითქოს სიზმარში ვყოფილიყავი .

დონ ხუანს გაეღიმა და მითხრა.

- შენ მიხვდი ამას რადგან შენი ენერგეტიკული სხეულის ფორმირება დამთავრდა, როცა დამოუკიდებლად დაიწყე მოძრაობა. მე ეს პირდაპირ არ მითქვამს, მაგრამ მიგანიშნე, მინდოდა მენახა, თავად თუ მიხვდებოდი ამას და შენ ეს რა თქმა უნდა გააკეთე .

მე წარმოდგენა არ მქონდა რა ჰქონდა მხედველობაში დონ ხუანს, მან, როგორც ყოველთვის ამათვალიერ-ჩამათვალიერა, კრიტიკულად შეისწავლა ჩემი სხეულის თითოეული დეტალი.

- რა აღმოვაჩინე კონკრეტულად დონ ხუან? იძულებული ვიყავი მეკითხა.

- შენ აღმოაჩინე, რომ შენი ენერგეტიკული სხეულის ფორმირება დასრულდა - მიპასუხა.

- არაფერი მსგავსი არ აღმომიჩენია. 

- არა შენ ეს გააკეთე . ეს უფრო ადრე დაიწყო , მაშინ როცა შენ არ შეგეძლო შენი სიზმრის რეალობის დადგენა , მაგრამ მერე შენში რაღაცამ მუშაობა დაიწყო, ის გაჩვენებდა ჩვეულებრივი იყო სიზმარი თუ არა. ეს რაღაც იყო სწორედ შენი ენერგეტიკული სხეული. ახლა შენ იმედგაცრუებული ხარ, რომ ვერ შეძელი შემკრები წერტილისთვის ფიქსაციის იდეალური ადგილის პოვნა. მე შენ გეუბნები რომ შენ ის უკვე იპოვე. ამის მტიცებულებაა ის, რომ შენი ენერგეტიკული სხეული აღარ ხვდება დეტალების გავლენის ქვეშ.

მე გაოცებული ვუსმენდი, ერთი პატარა კითხვაც კი ვერ დავუშვი.

- ამას მოჰყვება ის, რასაც ჯადოქრების მარგალიტს ეძახიან, - განაგრძობდა დონ ხუანი - სიზმარხილვაში ენერგიის დანახვაზე დაიწყებ ვარჯიშს. შენ სიზმარხილვის მესამე კარიბჭის დავალება შეასრულე - ისწავლე თავისუფლად გადააადგილო ენერგეტიკული სხეული. ახლა ნამდვილ ამოცანაზე დაიწყებ მუშაობას: ენერგიის დანახვაზე ენერგეტიკული სხეულის საშუალებით.

- შენ აქამდეც ნახე ენერგია - ამბობდა ის - ბევრჯერ, მაგრამ აქამდე ყოველ ჯერზე შენი ხილვები შემთხვევითი იყო, ახლა შენ ამას მიზანმიმართულად აკეთებ.

- ყოველდღიური პრაქტიკიდან სიზმარმხილველებმა იციან - განაგრძობდა ის - რომ თუ ენერგეტიკული სხეული ფორმირებულია , ადამიანი ხედავს ენერგიას ყოველ ჯერზე როცა ის რეალურ სამყაროს უყურებს. თუ ის ნივთის ენერგიას სიზმარში ხედავს, მას შეუძლია ამავე დროს გაიგოს, რომ ის რეალურ სამყაროშია , როგორი დაზიანებულიც არ უნდა ეჩვენოს ეს სამყარო მისი სიაზმრის ყურებისას. თუკი მას ნივთების ენერგიის დანახვა შეუძლია - ეს ჩვეულებრივი სიზმარია და არა რეალური სამყარო .

- რა არის რეალური სამყარო დონ ხუან?

- ეს არის სამყარო, რომელიც შობს ენერგიას, ის წარმოადგენს ილუზორულ მოჩვენებით სამყაროს საწინააღმდეგოს, სადაც ენერგიას არაფერი ბადებს, როგორც ეს ჩვენი სიზმარების უმრავლესობაში ხდება - ისინი სავსეა საგნებით ენერგეტიკული პოტენციალის გარეშე. - შემდეგ დონ ხუანმა კიდევ ერთი განმარტება მომცა, - სიზმარხილვა, ესაა პროცესი, სადაც სიზმარმხილველები აღმოაჩენენ ენერგიის წარმომქმნელი საგნების არსებობის გარკვეულ მტკიცებულებას. ალბათ მან შემაჩნია ჩემი დაბნეულობა , გაიცინა და კიდევ ერთი უფრო კონკრეტული განმარტება მომცა: სიზმარხილვა ესაა პროცესი, როლმის საშუალებითაც ჩვენ ვცდილობთ ვიპოვოთ შემკრები წერტილის ადექვატური მდებარეობა, რომელიც გვაძლევს საშუალებას შევამჩნიოთ სიზმარხილვის მდგომარეობაში ნივთები, რომლებიც ენერგიას ბადებენ.

მან ამიხსნა, რომ ენერგეტიკულ სხეულს შეუძლია დაინახოს ენერგია, რომელიც ძირეულად განსახვავდება ჩვენი ყოველდღიური სამყაროს ენერგიისგან. ასე ხდება იმ საგნების შემთხვევაში, რომლებსაც არაორგანული არსებების სამყაროში ვხედავთ, სადაც ენერგეტიკული სხეული მოშიშინე ენერგიას ხვდება. მან დაამატა, რომ ჩვენს სამყაროში არაფერი არ შიშინებს აქ ყველაფერი ციმციმებს.

- ამ დროიდან მოყოლებული, - თქვა მან - შენი სიზმარხილვის პრაქტიკის ამოცანა იმის დადგენა იქნება, ეკუთვნის თუ არა საგნები, რომლებისკენაც შენი სიზმარხილვის ყურადღებაა მიმართული, ენერგიის წარმომქმნელებს, ჩვეულებრივ ილუზორულ ხილვებს, თუ უარყოფითი ენერგიის წარმომქმნელებს.

დონ ხუანი მეუბნებოდა, რომ იმედოვნებდა, რომ მე თავად შევთავაზებდი ენერგიის ხილვის იდეას, როგორც დადგენის საშუალებას, ჩვეულებრივ სამყაროში ვიყავი თუ არაჩვეულებრივ სიზმარში ვაკვირდებოდი ჩემს ენერგეტიკულ სხეულს. მან დასცინა ჩემს მცდელობებს, დამედგინა ეს ყოველ მეოთხე დღეს ახალი ტანსაცმლის ჩაცმით. მისი თქმით, მე თავიდანვე ვფლობდი იმისთვის აუცილებელ ინფორმაციას, რომ მესამე კარიბჭის ამოცანა დამეძლია და შემეთავაზებინა ჩემი ადგილმდებარეობის დადგენის სწორი საშუალება. მაგრამ ჩემმა მიდრეკილებამ - მეპოვა ყველაფერი შემოვლითი გზით - მაიძულა რთული ამონახსნები მეძებნა იქ, სადაც ჯადოქრისთვის ყველაფერი მარტივი და ნათელია.


კვლევის ახალი სფერო

დონ ხუანმა მითხრა, იმისათვის, რომ დამენახა სიზმარხილვაში, მე არა მხოლოდ უნდა განვიზრახო, არამედ ეს ხმამაღლაც უნდა გამოვთქვა. იმ მიზეზით, რომლის ახსნაც არ ისურვა, მან დაიჟინა, რომ ჩვენ ხმამღლა და გარკვევით უნდა გამოვთქვათ ჩვენი განზრახვა. აღიარა, ამ შედეგის მისაღწევი სხვა გზების არსებობა , მაგრამ აქვე დასძინა, რომ განზრახვის ხმამაღლა გამოთქმა ყველაზე მარტივი და პირდაპირი გზაა.

პირველად, როდესაც ჩემი განზრახვა ხმამაღლა წარმოვთქვი,მესიზმრებოდა ბაზარი ეკლესიასთან.უამრავი სხვადასხვა ნივთიდან, ვერაფრით ვერ გადავწყვიტე რომლისთვის მიმექცია ყურადღება. თვალშისაცემმა, უზარმაზარმა, კუთხეში მდგარმა ლარნაკმა უნებურად გადაწყვიტა ჩემი არჩევანი.მივაშტერდი მას და ხმამღლა გამოვთვი ჩემი განზრახვა-დამენახა.ლარნაკს კიდევ ერთ წამს ვუყურებდი, შემდეგ კი სხვა საგნად გადაიქცა.ამ სიზმარხილვაში ვუყურე იმდენ სხვადასხვა ნივთს, რამდენიც შევძელი. ყოველ ჯერზე, როცა მე ხმამაღლა გავაჟღერებდი ჩემს განზრახვას-დამენახა, საგნებს, რომლებსაც ვუყურებდი, იცვლებოდნენ ან სულაც ქრებოდნენ.ჩემი სიზმარხილვის პრაქტიკაში ადრეც არაერთხელ მომხდარა მსგავსი შემთხვევა. საბოლოოდ, ჩემი ყურადღება ამ სიზმარხილვაში ამოიწურა და საშინლად დაღლილიმა, თითქმის გაბრაზებულმაც კი გავიღვიძე.

რამოდენიმე თვის განმავლობაში ყურადღებით ვაკვირდებოდი ჩემს სიზმარხილვაში სხვადასხვა საგნებს, გაცნობიერებულად და ხმამაღლა ვაცხადებდი ჩემს განზრახვას-დამენახა,მაგრამ არაფერი არ ხდებოდა. მცდელობებით დაღლილმა, დონ ხუანს კითხვით მივმართე.

-მოთმინება გამოიჩინე, შენ საოცარ რაღაცებს სწავლობ.- აღნიშნა მან -შენ სწავლობ დაინახო სიზმარხილვაში. მოვა დრო და შენ აღარ დაგჭირდება შენი განზრახვის ხმამაღლა გამოთქმა , საკმარისი იქნება უბრალოდ ისურვო,ჩუმად.

- მე მგონია,რომ უნდა მესმოდეს იმის აზრი, რასაც ვაკეთებ -ვთქვი მე - როცა მე ვყვირი ჩემს განზრახვაზე-დავინახო, არაფერიც არ ხდება, ეს რას ნიშნავს?
- ეს იმას ნიშნავს,რომ შენი სიზმრები ჩვეულებრივი სიზმრებია.შენ იქ ილუზორულ პროექციებს ხვდები , რომლებიც მხოლოდ შენი სიზმრის ყურადღებაში არსებობს.
მას სურდა ზუსტად სცოდნოდა რა ემართებოდა საგნებს,რომლებზეც მზერის ფოკუსირებას ვახდენდი .ვუპასუხე,რომ ისინი ქრებოდნენ , იცვლიდნენ ფორმას ან ვორტექსებს წარმოქმნიდნენ,რაც საბოლოოდ, ცვლიდა ჩემს სიზმრებს.

- ყოველთვის ასე ხდებოდა ჩემს ყოველდრიურ სიზმარხილვის პრაქტიკაში - ვთქვი მე - ერთადერთი შესამჩნევი განსხვავება ისაა, რომ მე სიზმარში მთელი ხმით ყვირილს ვსწავლობ.
ჩემს ბოლო სიტყვებს დონ ხუანის ხმამაღალი სიცილი მოჰყვა, რამაც ძალიან დამაბნია.ვერ გავიგე, რა იყო სასაცილო და რატომ ჰქონდა მას ასეთი რეაქცია .

- ოდესმე, თვითონაც მიხვდები, როგორი სახალისოა - მიპასუხა მან ჩემს მდუმარე პროტესტზე - მანამდე კი არ დანებდე , განაგრძე შენი მცდელობები . ადრე თუ გვიან შენ შენსას მიაღწევ.

ის,როგორც ყოველთვის, მართალი იყო.რამოდენიმე თვის შემდეგ, როგორც იქნა გამომივიდა . ყველაზე უჩვეულო სიზმარი მესიზმარა . ის არაორგანული არსებების სამყაროდან მოსული მზვერავით დაიწყო.მზვერავები, ისევე, როგორც სიზმარხილვის ემისარი უცნაურად გაქრნენ ჩემი სიზმარებიდან.მათ გარეშე სულაც არ მომიწყენია და არც მათი გაქრობის მიზეზი მიძებნია. მეტიც, მე ეს უკვე აღარ მჭირდებოდა და მათი გაქრობის შესახებ დონ ხუანისთვის კითხვაც კი დამავიწყდა.

ამ სიზმარხილვაში, მზვერავი უზარმაზარი ტოპაზი იყო რომელიც მე მაგიდის უჯრის უკან ვიპოვე.როგორც კი გამოვთქვი ჩემი განზრახვა-დამენახა, ტოპაზი მოშიშინე ენერგიის ბუშტად გადაიქცა.შემეშინდა, რომ იძულებული ვიქნებოდი მას გავყოლოდი და ამიტომ, მზვერავიდან მზერა ტროპიკული თევზებით სავსე აკვარიუმზე გადავიტანე . მე გამოვთქვი განზრახვა-დამენახა და საოცარი სიურპრიზი მივიღე. აკვარიუმი სუსტ,მომწვანო ნათებას ასხივებდა, შემდეგ ძვირფას სამკაულებიანი ქალის უზარმაზარ სიურეალისტურ სურათად გარდაიქმნა.პორტრეტი, აკვარიუმის მსგავს მომწვაო შუქს ასხივებდა, როცა მე გამოვთქვი სურვილი-დამენახა.

ვიდრე, ამ ნათებას ვაკვირდებოდი, სიზმრის შეიცვალა.მე ქალაქის ქუჩებში მივდიოდი და ეს ქალაქი ძალიან მეცნობოდა; ეს შესაძლოა თუსონი (tucson) ყოფილიყო.მე ქალაქის მაღაზიის ვიტრინას ვათვალიერებდი და ხმამაღლა გამოვაცხადე ჩემი განზრახვა- დამენახა.უეცრად, შავი მანეკენი, რომელიც გამოსაჩენ ადგილას იდგა, მაშინვე გაბრწყინდა.შემდეგ, მაღაზიის გამყიდველ ქალზე დავიწყე დაკვირვება, რომელიც იმ წამს მაღაზიის ვიტრინაში გამოჩნდა და მისი გაფორმება დაიწყო.მან შემომხედა და ჩემს განზრახვაზე-დამენახა ის გაბრწყინდა.ეს, ისეთი საიცარი იყო, რომ შემეშინდა, მისი მშვენიერი ნათების რომელიმე დეტალი დავეტყვევებდა. მაგრამ, ქალი იქამდე დაბრუნდა შენობაში, ვიდრე ჩემს ყურადღებას მიიპყრობდა . რა თქმა უნდა, მომინდა მივყოლოდი მას, მაგრამ ჩემი ყურადღება მოძრავმა ნათებამ მიიპყრო.ეს ნათება ჩემ მიმართ, აშკარად მტრულად იყო განწყობილი.ის სავსე იყო ზიზღითა და სიძულვილით. მე უკან დაგავხტი, ნათებამ ჩემზე ზემოქმედება შეწყვიტა, სიბნელემ მომიცვა და გავიღვიძე.

ხატება იმდენად ნათელი იყო, მტკიცედ მჯეროდა,რომ ენერგიას ვხედავდი . ეს სიზმარი, იმ მდგომარეობის მსგავსი იყო, რომლებსაც დონ ხუანი სიზმრისმაგვარს უწოდებდა, სადაც ენერგიის გენერირება ხდებოდა.ფიქრიმა, რომ სიზმრის მოვლენები ჩემს რეალურ ცხოვრებაშიც მოხდებოდა , იმაზე მეტად დამაინტრიგა, ვიდრე არაორგანული სამყაროში ნანახმა ხატებამ.

- ამჯერად, შენ არამხოლოდ ნახე ენერგია, არამედ საშიში ზღვარიც გადალახე - მითხრა დონ ხუანმა, როცა ჩემი მონაყოლი მოისმინა.
მან გაიმეორა,რომ მესამე კარიბჭის დავალება იმაში მდგომარეობს, რომ ენერგეტიკული სხეულის მოძრაობა შესაძლებელი გახადოს.მისი თქმით, ჩემს ექსპერიმენტში, მე შემთხვევით,დადგენილ ზღვარს გავცდი და სხვა სამყაროში შევედი.

- შენი ენერგეტიკული სხეული მოძრაობდა - მითხრა მან -ის თავის ნებაზე მოგზაურობდა. შენ ჯერ კიდევ ვერ აკონტროლებ ამგვარ მოგზაურობას და რაღაც თავს დაგესხა.

- როგორ ფიქრობ, რა იყო ეს დონ ხუან?
- ეს მტაცებელთა სამყარო იყო , შენ, იქ არც თუ ისე სასიამოვნო მობინადრეებიდან ერთ-ერთს შეხვდი.
- როგორ ფიქრობ, რატომ დამესხა თავს?
- იგივე მიზეზით, რატომაც არაორგანული არსებები დაგესხნენ. იმიტომ, რომ მათთვის ხელმისაწვდომი გახდი.
- ასე ადვილად დონ ხუან?
- რა თქმა უნდა, აბა წარმოიდგინე,რომელიმე უცნაური ობობა უცებ, რომ დაეცეს შენს მაგიდაზე,როდესაც შენ წერ.შეშინებული,ალბათ გასრესდი მას და სულაც არ დაიწყებდი მის თვალიერებას და მისით აღფრთოვანებას .
დაბნეულმა, სიტყვების ძებნა დავიწყე, რათა მეკითხა, სად ხდება ჩემი სიზმრის მოვლენები ან რომელ სამყაროში. თუმცა, ამ კითხვებში აზრი არ იდო.როგორც ჩანს, დონ ხუანმა ეს მშვენივრად გაიგო.

- შენ გსურს, იცოდე, რაზე აფიქსირებდი შენი სიზმრის ყურადღებას, ხომ? - მითხრა მან ღიმილით.

მე სწორედ ასე ვაპირებდი ჩემი კითხვის ფორმულირებას .ვთვლიდი, რომ განხილულ სიზმარში რაიმე ნამდვილი საგანი უნდა მენახა, ზუსტად ისე, როგორც მაშინ სიზმარში ჩემი ოთახის იატაკის,კედლეის,კარის დეტალებს ვხედავდი.დეტალებს, რომელთა არსებობაც მე სიფხიზლეშიც დავადასტურე.

დონ ხუანმა მითხრა, რომ ზოგიერთ კონკრეტულ, სიზმარხილვაში ჩვენი ყურადღება ფოკუსირდება ყოველდღიურ სამყაროზე და გამუდმებით გადაადგილდება ერთი რეალური ობიექტიდან მეორეზე. ეს მოძრაობა შესაძლებელია შემკრები წერტილის ამ სიზმარხილვისთვის შესბამისი მდებარეობის წყალობით.ამ მდებარეობაში შემკრები წერტილი ყურადღებას ისე მოძრავს ხდის, რომ მას ერთ წუთში შეუძლია გადაინაცვლოს არანორმალურ მანძილზე.როდესაც ეს ხდება,სიჩქარის ისეთი განცდა ჩნდება,რომ ის ჩვეულებრივიც სიზმარს გვაგონებს.

დონ ხუანმა ამიხსნა,რომ სიზმრხილვაში მე ნამდვილ ლარნაკს ვხედავდი , შემდეგ ჩემმა ყურადღებამ იგი დიდ მანძილზე გადაანაცვლა რათა სამკაულებიანი ქალის სიურეალისტური პორტრეტი დამენახა.ენერგიის ხილვას თუ არ ჩავთვლით,მაშინ თითქმის ჩვეულერივი სიზმარი იყო და ყველაფერი, სადაც ჩვეულებრივი საგნები ადვილად გადაიქცევიან ერთი-მეორედ.

- ვიცი, ეს როგორი უსიამოვნოა - განაგრძობდა ის, შეამჩნია რა ჩემი დაბნეულობა - გარკვეული მეზეზის გამო, რომელიც ჩვენის გონების მოწყობასთან არის დაკავშირებული, სიზმარხილვაში ენერგიის დანახვას, ისეთი მოულოდნელობები ახლავს, რომლებსაც ადამიანი ვერც კი წარმოიდგენს . აქ მე აღვნიშნე, რომ ადრეც მინახავს ენერგია სიზმარში, მაგრამ ამას არასოდეს მოუხდენია ჩემზე ზემოქმედება.

- ახლა, შენი ენარგეტიკული სხეული სრულყოფილია და მუშაობს -თქვა მან - ამიტომ, შენს სიზმარხილვაში ენერგიის ხილვა ნიშნავს, რომ რეალურ სამყაროში მოგზაურობ, როდესაც შენს სხეულს საწოლში სძინავს . აი, რაშია შენი თავგადასავლების მნიშვნელობა . ყველაფერი რეალური იყო.შენ ისეთ საგნებს შეხვდი, რომლებიც ენერგიას წარმოქმნიდნენ და მათ კინაღამ დაგღუპეს.

- ეს ასეთი სერიოზულია, დონ ხუან?

- გეფიცები ! არსება, რომელიც შენ თავს დაგესხა,წმინდა ცნობიერისგან იყო შექმნილი და ისევე საშიში იყო შენი სიცოცხლისთვის, როგორც ნებისმიერი სხვა არსება.შენ მისი ენერგია დაინახე .დარწმუნებული ვარ, რომ უკვე ხვდები,რომ თუ ჩვენ სიზმარხილვას არ ვხედავთ, მაშინ არ არის არანაირი შესაძლებლობა განვასხვაოთ რეალურად ენერგიის წარმომქმნელი სამყარო ილუზორული ხილვისაგან . ამიტომ, იმის მიუხადავად, რომ შენ ენერგეტიკული არსებები დაინახე და ნამდვილად ნახე მზვერავები და გვირაბები, შენმა სხეულმა არ იცოდა ეს რეალური სამყარო იყო თუ არა , უფრო სწორად, აგენერირებდნენ თუ არა ისინი ენერგიას.შენ ალბათ 99% დარწმუნებული იყავი მაგრამ არა 100%.

დონ ხუანი დაჟინებით მთხოვდა ჩემს უკანასკნელ მოგზაურობაზე მომეყოლა. მაგრამ, მე რაღაც ამოუხსნელი მიზეზის გამო თავს ვიკავებდი ამ თემაზე საუბრისგან. რაზეც იგი საუბრობდა ჩემზე მყისიერი და უცნაური გავლენას მოახდინა . აღმოვაჩინე, რომ პირისპირ ვეჯახებოდი ღრმა და გაურკვევლ შიშს, ის ბნელი და მომნუსხველი იყო, უკან დამდევდა და მაიძულებდა მოვკუნტულიყავი.

- ნათელია, რომ შენ ხახვის სხვა ფენაზე გადახვედი - მითხრა დონ ხუანმა - მე ყურადღება არ მივაქციე მის რეპლიკას.
- რა არის ხახვის ეს სხვა ფენა, დონ ხუან?
- სამყარო ხახვს ჰგავს, მისი უამრავი ფენა აქვს. ის სამყარო, რომელიც ჩვენ ვიცით, მხოლოდ ერთ-ერთი მათგანია . ხანდახან, ჩვენ საზღვრებს ვკვეთთ და სხვა სიბრტყეებზე გადავდივართ, სხვა სამყაროებში,რომელიც ძალიან ჰგავს ჩვენსას, მაგრამ, ისინი ერთმანაირები არ არიან.შენს შემთხვევაში, თავად შეხვედი ამ სამყაროში .
- ეს მოგზაურობა, რომელზეს საუბრობ, როგორ არის შესაძლებელი, დონ ხუან?
- ეს უაზრო კითხვაა , რადგან ამაზე პასუხი არ არსებობს. ჯადოქრების აზრით, სამყარო შედგება დონეებისგან , რომელთა გადალახვაც ენერგეტიკულ სხეულს შეუძლია . იცი უძველესი ჯადოქრები სად ცხოვრობენ დღემდე? სხვა დონეზე, ხახვის სხვა ფენაში.
- ჩემთვის ძალიან რთულია გავიგო ეს მეტად სასარგებლო იდეა სიზმარხილბაზე. ძნელია ამას დაეთანხმო, დონ ხუან.
- ჩვენ უკვე ბევრჯერ განვიხილეთ ეს კითხვა . დარწმუნებული ვიყავი, გაიგე, რომ ენერგეტიკული სხეულის მოგზურობა შემკრები წერტილის მდებარეობით განისაზღვრება.
-შენ მითხარი ეს.ეს იდეა ბევრჯერ გადავღეჭე, მაგრამ ის, რომ ენერგეტიკული სხეულის მოგზაურობა შემკრები წერტილის გადაადგილებას ნიშნავს, არაფერს მეუბნება.
- შენი პრობლემა სკეპტიციზმია , მეც ზუსტად შენნაირი ვიყავი . ჩვენი სკეპტიციზმი არ გვაძლევს საშუალებას საფუძვლიანად შევცვალოთ სამყაროს გაგება. ის გვაიძულებს ჩავთვალოთ, რომ ჩვენ ყოველთვის მართლები ვართ.
მე მშვენივრად მესმოდა მისი სათქმელი, მაგრამ შევახსენე, რომ ამას გამუდმებით ვებრძოდი.
- გთავაზობ , რაიმე უაზრობა გააკეთო , რომელიც მოვლენებს სხვა მიმართულებას მისცემს - მითხრა მან -გონებაში გამუდმებით გაიმეირე, რომ ჯადოქრების აზრით, შემკრები წერტილის მდებარეობა საიდუმლოებაშია.თუ შენ ამას საკმაოდ ხშირად გაიმეორებ,რომელიღაც უხილავი ძალა გაიმარჯვებს და შენში საჭირო ცვლილებებს გამოიწვევს.

დონ ხუანი არ ხუმრობდა, ვიცოდი, რომ მის ყოველ სიტყვას დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა. მხოლოდ მისი დაჟინებული მოთხოვნა მაწუხებდა, გამემეორებინა გონებაში ეს ფორმულა.მე უბრალოდ ვფიქრობდი, რომ ეს ყველაფერი სისულელე იყო.

- ნუ განეწყობი ამის მიმართ ასე სკეპტიკურად - გამაწყვეტინა მან- კეთილსინდისიერად გაიმეორე ეს სიტყვები.
- შემკრები წერტილის საიდუმლო ჯადოქრისთვის მთავარია - განაგრძობდა ის ისე, რომ მე არ მიყურებდა - ან, მთელი ჯადოქრობა, შემკრები წერტილის მანიპულაციებს ეფუძნება.შენ ეს ყველაფერი იცი, მაგრამ მაინც უნდა გაიმეორო.

როცა მის შენიშვნებს ვისმენდი, უცებ მომეჩვენა, სადაცაა ტანჯვისგან მოვკვდებოდი . ფიზიკური სევდის გასაოცარი შეგრძნება დამატყდა თავს და მაიძულა ტკივილისგან მეყვირა.თითქოს ჩემი კუჭი და დიაფრაგმა ზემოთ აიწია და მკერდი შეავსო.ეს შეგრძნება იმდენად ინტენსიური იყო,რომ ჩემი ცნობიერების დონე შეიცვალა და ჩემს ჩვეულ მდგომარეობას დავიბრუნდი.ყველაფერი, რაზეც ჩვენ ვსაუბრობდით ბუნდოვანი გახდა, რა შეიძლებოდა მომხდარიყო, მაგრამ სინამდვილეში არ მოხდა და რის შესახებაც ჩემი მბჟუტავი აზროვნებით ვიცოდი ცნობიერების ჩვეულებრივ მდგომარეობაში.

შემდგომში , როცა მე და დონ ხუანი სიზმრხილვაზე ვსაუბრობდით და განვიხილავდით მიზეზს, რის გამოც მე უკვე რამოდენიმე თვეა სიზმარხილვის პრაქტიკის გაგრძელება აღარ შემეძლო, დონ ხუანმა გამაბრთხილა, რომ ჩემი გდომარეობის ასახსნელად შემოვლითი გზის გავლა მოუწევდა .პირველ რიგში, მან მიმანიშნა, რომ ერთის მხრივ, უძველესი ჯადოქრებისა და თანამედროვე ადამიანების აზრებსა და ქმედბებს შორის უდიდესი განსხვავებაა.შემდეგ, აღნიშნა, რომ უძველესი ხალხი სამყაროს ძალიან რეალისტურ აღქმასა და ცნობიერებს ფლობდნენ და მათი ხილვებ, წარმოიშობოდა დანარჩენ მსოფლიოზე დაკვირევებით .თანამედროვე ხალხს, მათგან განსხვავებით, აბსურდაბდე მისული,არარეალისტური აღქმა და ცნობიერება აქვთ, რადგან მათი შეხედულებები სოციალური კანონზომიერებისა და მათ ცხოვრებაში განმეორებადობის დაკვირვებებს ეფუძნება.

- რატომ მეუბნები ამას?-ვკითხე მე.
- იმიტომ, რომ შენ თანამედროვე ადამიანი ხარ , რომელსაც უძველესი ხალხის აღქმასა და მათ კვლევებთან აქვს შეხება - მიპასუხა მან - და ისინი შენთვის სრულიად უცნობია.. ახლა, უფრო მეტად ვიდრე ოდესმე, შენ გჭირდება სიფხიზლე და თავდაჯერებულობა.ვცილობ, შევქმნა მყარი ხიდი, რომელზეც უძველესი ხალხის შეხედულებებსა და თანამედროვე ადამიანების აღქმებს შორის შეძლებ სიარულს .

მან აღნიშნა, რომ მე უძველესი ხალხის ყველა მიღწევა არ ვიცოდი, გარდა ერთისა, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია , საუბარია ეშმაკისთვის სულის მიყიდვაზე მარადიული სიცოცხლის სანაცვლოდ.ის გამომიტყდა,რომ ეს იდეა წარმოიშვა უძველესი ჯადოქრებისა და არაორგანულ არსებებს შორის ურთიერთობისგან.მან გამახსენა, როგორ ცდილობდა სიზმარხილვაში ემისარი ვეიძულებინე მის სამყაროში დავრჩენილიყავი და ამის სანაცვლოდ, ინვიდუალურობისა და ცნობიერების თითქმის სამუდამოდ შენარჩუნებს მთავაზობდა.

- შენ უკვე იცი,რომ არაორგანული არსებების ანკესზე წამოგება, უბრალოდ იდეა არ არის, ეს რეალობაა.შენ კიდევ ბოლომდე ვერ გაიგე , რითია მნიშვნელოვანი ეს რეალობა და სიზმარხილვაც , ეს ენერგიის წარმოქმნის მდგომარეობაა.როცა ჩემი სიტყვები გესმის, რა თქმა უნდა, ხვდები, რაზე ვსაუბრობ, მაგრამ ჯერ კიდევ არ გესმის ამ ყველაფრის მნიშვნელობა.

დონ ხუანმა მითხრა, რომ ჩემმა რაციონალობამ იცოდა რას უმზადებდა მას, მისთვის მტრული არსებების დაუფლება და ამიტომ, ჩვენი უკანასკნელი საუბრისას, მან აიძულა ჩემი ცნობიერება გადასულიყო უფრო ქვედა დონეზე . მე ეს საუბარი დავასრულე და ცნობიერების ჩვეულ მდგომარეობაში მოვხვდი, ისე, რომ მაინც ვერ გავარკვიე ჩემი სიზმარხილვის წვრილმანები.ჩემი რაციონალობა თავდაცვას განაგრძობდა და ეს უარყოფითად აისახედობა ჩემს სიზმარხილვის პრაქტიკაზე.

- გარწმუნებ, რომ კარგად ვაცნობიერებ, რას ნიშნავს ენერგიის გენერირდება მდგომარეობა - ვუთხარი მე
- მე კი გარწმუნებ, რომ ვერ აცნობიერებ - შემეკამათა ის - ასე რომ იყოს, შენ სიზმარხილვას დიდი ყურადღებითა და პასუხისმგებლობით მოეკიდებოდი.მაგრამ, რადგან დარწმუნებილი ხარ,რომ გძინავს, არჩევანს ბრმად აკეთებ. მცდარი მსჯელობები კი გეუბნებიან,რომ იმისდა მიუხედავად, რა ხდება სიზმარში, ის დასრულდება და შენ გაიღვიძებ.

ის მართალი იყო. ყველაფრის მიუხევადავად, რაც მე სიზმარხილვის პრაქტიკისას მინახავს, მაინც იმ აზრზე ვიყავი, რომ ეს ყველაფერი სიზმარია.

- მე გესაუბრები უძველესი და თანამედროვე ადამიანების შეხედულებებზე - განაგძობდა დონ ხუანი - რადგან, შენი თანამედროვე ადამიანის წარმოდგენები და შეხედულებები, გაუგებარ იდეებს, განიხილავს, როგორც სულელურ ფანტაზიას.
- ეს საუბარი, რომ არ დგეწყო შენ განაგრძობდი სიზმარხილვის განხილვას, როგორც აბსტრაქტულ იდეას.რა თქმა უნდა, დარწმუნებული ვარ, რომ ყველაფერს სერიოზულად უდგები , მაგრამ შენ ბოლომდე არ გჯერა სიზმარხილვის რეალობის.
- მე მესმის რასაც მეუბნები დონ ხუან , მაგრამ არ მესმის რატომ?
- მე ამას იმიტომ გეუბნები, რომ ახლა, შენ შეგიძლია ყველაფერი გაიგო , რომ სიზმარხილვა ეს მდომარეობაა, სადაც შესაძლებელია ენერგიის წარმოქმნა, ჩვეულებრივი სიზმრები ნელა მოქმედი საშუალებაა შემკრები წერტილის გადასაადგილებლად, იმ მდგომარეობაში, რომელიც ქმნის ენერგიის წარმოსაქმნელ კონდიციას, რასაც ჩვენ სიზმრებს ვეძახით.

მან გამაბრთხილა, რომ რადგან სიზმარმხილველი ეხება და გადადის რეალურ სამყაროებში, სადაც ნებისმიერი მოულოდნელობის დაშვება შეიძლება, ისინი მუდმივად ყურადღებით უნდა იყვნენ და განსაკუთრებული სიბრთხილე გამოიჩინონ.ნებისმიერი გაუფრთხილებლობა დიდი რისკია და სიზმარმხილველისთვის შეიძლება სახიფათო აღმოჩნდეს.ამ დროს, მკერდის არეში მოძრაობა ვიგრძენი, ისევე, როგორც მაშინ, როცა ჩემი ცნობიერების დონე შეიცვალა.დონ ხუანმა ძლიერად მომქაჩა ხელზე.

- სიზმარხილვა უნდა განიხილო, როგორც ძალიან საშიში საქმიანობა - მიბრძანა მან - დღეიდან დაიწყე, ყოველგვარი ბუნდოვანი წინააღმდეგობების გარეშე.
მის ხმაში იმდენი დაჟინება იყო , ქვეცნობიერად რასაც ვაკეთებდი, მაშივე შევწყვიტე.
- რა მემართება, დონ ხუან?
- ის გემართება, რომ შეგიძლია შენი შემკრები წერტილი სწრაფად და ადვილად გადაადგილო -თქვა მან - მაგრამ,ამ სიმარტივის ტედენცია გადაადგილეის არამდგრადოაა. ისწავლე ამ უნარის კონტროლი და საკუთარ თავს ნუ მისცემ მცირე გადახრის საშუალებასაც კი.

მე ადვილად შემეძლო კამათის დაწყება , რომ არ ვიცოდი თუ რაზე საუბრობდა. თუმცა, მომეჩვენა, რომ გავიგე.მივხვდი, რამოდენიმე წამი მქონდა ენერგიის გენერირებისთვისა და დამოკიდებულების შესაცვლელად და ასეც მოვიქეცი.

ამგვარად დასრულდა ჩვენი საუბარი.მე გავემგზავრე სახლში და თითქმის მთელი წელი კეთილსინდისიერად და რეგულარულად ვიმეორებდი, რისი გამეორებაც დონ ხუანმა მთხოვა .ჩემი ლოცვისმაგვარი საქმიანობის შედეგი გასაოცარი იყო.მე მტკიცედ ვიყავი დარწმუნებული, რომ ამას გავლენა ჰქონდა ჩემს აღქმაზე ისევე, როგორც ფიზიკური ვარჯიში ახდენს გავლენას სხეულის კუნთებზე .ჩემი შემკრები წერტილი უფრო მოძრავი გახდა, რაც ნიშავდა, რომ ჩემი მთავარი მიზანი სიზმარხილვაში ენერგიის დანახვა გახდა.ჩემი უნარი-დამენახა, ჩემივე ძალისხმევის პარალლეურად იზრდებოდა . დადგა დრო,როცა სიტყვის უთქმლად, მხოლოდ განზრახვით შემეძლო დამენახა,რასაც იგივე შედეგი ჰქონდა, რასაც ჩემი განზრახვის ხმამაღლა გამოთქმისას ვაღწედი.დონ ხუანმა მომილოცა ეს მიღწევა . მე, რა თქმა უნდა, ჩავთვალე,რომ ის დამცინოდა , მაგრამ მან დმარწმუნა, რომ ჩემი მიღწევები ახარებდა.მაგრამ, მაინც მირჩია ხმამღლა დამეყივირა ჩემი განზრახვა,მაშინ მაინც,როცა ეჭვი მეპარბოდა.მისი მოთხოვნები ჩემთვის მოულოდნელი არ იყო და ამიტომ,ყოველთვის, როცა ამას აიცილებლად ვთვლიდი, მთელი ხმით ვყვიროდი სიზმარხილვაში.

მე აღმოვაჩონე, რომ ამ სამყაროს ენერგია ბრწყინავს . არა მხოლოდ ცოცხალი არსებები, არამედ ყველაფერი ამ სამყაროში, ანათებს შინაგანი შუქით.დონ ხუამნა ამიხსნა, რომ ჩვენი სამყაროს ენერგია შედგება მოციმციმე ფერების ფენებისგან.ზედა ფენა თეთრია , მისი მომდევნო-მომწვანო,უკანასკნელი-ქარვისფერი.
მე აღმოვაჩიე ეს ტონები , უფრო სწორედ დავინახე მათი ციმციმი, როცა საგნები, რომლებიც სიზმარხილვაში შემხვდა, ფორმას იცვლიდნენ . თუმცა, თათრი ნათება ყოველთვის უფრო ხელმისაწვდომი იყო საგნის ხილვისას, რომელიც ამ ენერგიას წარმოქმნიდა.

- ნუთუ, მხოლოდ სამი ფერია? - ვკითხე დონ ხუანს
- ისინი უსასრულო რაოდენობისაა, მაგრამ შენი საწყისი მიზნისთვის, ეს სამიც საკმარისია. მოგვიანებით, შეგიძლია ათობით სხვა ფერი გამოყო, თუ ამას შეძლებ.

- თეთრ ფენას, ის ფერი აქვს, რომელიც კაცობრიობის შემკრები წერტილის ამჟამინდელ მდგომარეობას შეესბამება, - განაგრძობდა დონ ხუანი - მოდი ვთქვათ რომ ეს თანამედროვე ფერია, ჯადოქრები თვლიან, რომ ყოველივე, რასაც ადამიანი ქმნის თანამედროვე ეპოქაში თეთრი ნათებითაა მონიშნული.ერთ დროს, შემკრები წეტილის მდებარეობამ იქმდე მიგვიყვანა, რომ სამყაროს წარმმართველი ენერგია მომწვანო მოყვითალო იყო. უფრო ადრე, კი ქარვიფერი.ჯადოქრების ენერგია ქარვისფერია,ეს იმ ხალხთან კავშირზე მიუთითებს, რომლებიც შორეულ წარსულში ცხოვრობდნენ.

- დონ ხუან, როგორ ფიქრობ, თანამედროვე სამყაროს თეთრი ფერი ოდესმე შეიცვლება?
- თუკი, კაცობრიობა შეძლებს გაიაროს ევოლუცია . ჯადოქრების უდიდესი ამოცანა იმაში მდგომარეობს, რომ გაავრცელოს იდეა, რომლის მიხედვითაც, კაცობრიობის ევოლუციისთვის ჯერ აუცილებელია განათავსუფლოს ცნობიერება სოციალურ პირობებზე მიჯაჭვულობისაგან .როგორც, კი ცნობიერება განთავისუფლდება განზრახვა მათ განვითარების ახალი მიმართულებისაკენ მიმართავს .
- შენ გგონია, რომ ჯადოქრები გაუმკლავდებიან ამ ამოცანას?

- მათ ეს უკვე შეძლეს, ისინი თავად არიან ამისი ცოცხალი მაგალითი.სხვების დარწმუნება ევოლუციის მნიშვნელოვნებასა და აუცილებლობაში, სხა საკითხია.
ენერგიის სხვა ტიპი, რომელიც მე ჩვენს სამყაროში აღმოვაჩინე, მზვერავების ენერგია იყო.ეს უარყოფითი ენერგიაა, რომელსაც დონ ხუანი მოშიშინეს ეძახდა . მე ათეულობით საგანს შევხვედრილვარ სიზმარხილვაში, რომლებიც, შეხედვისთანავე თითქოს, რაღაც შინაგანი სითბოს გავლენით ბუშტებად იქცეოდნენ,ქაფდებოდნენ და თუხთუხებდნენ.

- დაიმახსოვრე, რომ ყველა მზვერავი, რომელსაც შეხვდები, არაორგანულ სამყაროს როდი ეკუთვნის - შენიშნა დონ ხუანმა - ყოველი მზვერავი , ლურჯის გარდა , რომელსაც აქამდე შეხვედრირხარ იმ სამყაროს ეკუთვნოდა.ეს იმიტომ, რომ არაორგანული არსებები შენზე ნადირობდნენ. ისინი მართავდნენ პროცესებს, რომელიც შენ გემართებოდა. ახლა შენ დამოუკიდებელი ხარ .ზოგიერთი მზვერავი, რომელსაც შეხვდები, არაორგანულების სამყაროდან არ იქნება , ისინი სხვა , აღქმის უფრო შორეული დონიდან იქნებიან.

- მზვერავებმა იციან საკუთარი არსებობის შესახებ?- ვკითხე მე
- რა თქმა უნდა - მიპასუხა მან .
- მაშინ, რატომ არ გვეკონტაქტებიან, როდესაც გვღვიძავს?

- გვეკონტაქტებიან, მაგრამ სამწუხაროდ, ჩვენი ცნობიერება ისეა დაკავებული, რომ მათ ვერ ვამჩნევთ.სიზმარში, ჩვენი ყურადღება მისთვის დამახასიათებელი ვიწრო არჩევითობისგან თავისუფლდება და ჩვენ ვხედავთ სიზმრებს.სიზმრებში შეიძლება სხვა სამყაროს არსებებს ვესაუბროთ.

- შეიძლება იმის დადგენა მზვერავი არაორგანული არსებების სამყაროდანაა, თუ როელიმე სხვიდან?

- რაც უფრო მეტად შიშინებს ენერგია, მით უფრო შორეული სამყაროდანაა.ეს ძალიან მარტივად ჟღერს , თუმცა შენ უნდა მისცე უფლება შენს ენერგეტიკულ სხეულს, რომ თავად გითხრას რა რა არის.ის უმნიშვნელო დეტალებამდე გაარჩევს, გარწმუნებ, უშეცდომო დასკვნას გამოიტანს, როგორც კი მტრულად განწყობილი ენერგია გამოჩნდება.

ის ახლაც მართალი იყო.ჩემი ენერგეტიკული სეხეული ადვილად არჩევდა უარყოფითი ენერგიის ორ საერთო ტიპს. პირველი ახასიათებდა მზვერავს არაორგანული არსებების სამყაროდან. ხმა არ ჰქონდა, მაგრამ ყველა თვალსაჩინო ნიშანი ჰქონდა წყალზე ბუშტუკების გაჩენისავით, როცა ის დუღილს იწყებს.
მეორე ტიპის მზვერავის ენერგია, ისეთ შთაბეჭდილებას მიქმნიდა, რომ გაცილებით ძლიერი იყო, მეგონა, სადაცაა დამწვავდნენ. შინაგანად ვიბრირებდნენ,თითქოს ჰერმეტული გაზით იყვნენ სავსე.

მე მტკიცედ ვიცავდი დონ ხუანის რეკომენდაციებს . მან მითხრა, რომ თუ მტრულ ენერგიასთან შეხვედრისას არ იცი რა გააკეთო, ან არიცი მისგან რას ელოდო, მხოლოდ სწრაფად შეხედე , რაიმე შეხედვის გარდა, ისეთივე სულელური და სახიფათოა, როგორც შხამიან გველთან თამაში.

- რატომაა სახუფათო, დონ ხუან?

- მზვერავები ყოველთვი ძალიან აგრესიულები არიან - თქვა მან - იძულებულები არიან ასეთები იყვნენ, რათა თავიანთ მიზანს მიაღწიონ, ძიებისას.მათზე ყურადღების მიქცევა ეს იგივეა, რომ ისინი შენით დააინტერესო. როგორც კი ისინი ყურადღებას მოგაქცევენ, იძულებული იქნები მათთან კონტაქტში შეხვიდე, ეს კი, რა თქმა უნდა, სახუფათოა.მაგალითად, შენ, საბოლოოდ, შეიძლება აღმოჩნდე ისეთ სამყაროში, საიდანაც დაბრუნება გაგიჭირდება, რადგან ამისთვის ენერგია არ გეყოფა.
დონ ხუანმა ისიც ამიხსნა, რომ ბევრად უფრო მეტი სახის მზვერავი არსებობდა, იმ ორის გარდა, ვისაც მე შევხვდი.ჩემს ახლანდელ ენერგეტიკულ დონეზე კი მე მხოლოდ სამი ტიპის მზვერავის დანახვა შემეძლო . მან მითხრა, რომ იმ ორი ტიპის შემჩნევა, რომელიც მე ჩამოვთვალე ძალიან იოლია . ეს სახეობა ისე თვალშისაცემია ჩენს სიზმრებში, რომ სიზმარხილვაში ისინი მაშინვე იქცევენ ყურადღებას . მან წარმომიდგინა მზვერავის მესამე ტიპი, როგორც ყველაზე აგრესიული და სახიფათო, რადგან მათ ძალიან მატყუარა გარეგნობა აქვთ.

- ერთ-ერთი ყველაზე უცნაური, რასაც სიზმარმხილველები პოულობენ, რომელსაც მალე შენც ნახავ - განაგრძობდა დონ ხუანი - არის მზვრავის მესამე ტიპი . აქამდე შენ მხოლოდ ორი ტიპს შეხვდი , მაგრამ ეს იმიტომ,რომ სადაც საჭიროს იქ არ იყურები.

- სად უნდა გავიხედო, დონ ხუან?

- შენ ისევ სიტყვებს ებღაუჭები. ამჯერად, შენ სიტყვა ,,საგანმა’’ დაგიჭირა, რომელსაც შენ აღიქვემ, როგორც ''ობიექტს'' , ''ნივთებს''.ყველაზე საშიში მზვერავები ჩვენს სიზმარხილვაში ადამიანებად ინიღბებიან.მე დიდი სიურპრიზი მელოდა, როცა სიზმარხილვაში ყურადღება დედაჩემის მსგავს ადამიანს მივაქციე.მას შემდეგ, რაც განვაცხადე, რომ დანახვა მინდოდა, ის ენერგიის მოშიშინე ბუშტად გადაიქცა.დონ ხუანმა შეჩერდა , რათა მისი სიტყვები გამეაზრებინა.მე თავს სულელურად ვგრძნობდი იმის გამო, რომ შეიძლებოდა სიზმარში დედაჩემის მსგავს ადამიანს შევხვედროდი.

- საშინელებაა, რომ ისინი ჩვენს მშობლებსა და ახლო მეგობრებს ჰგვანან - აგრძელებდა ის - ამიტომ, ვღელავთ და მოუსვენრობას ვგრძნობთ, როდესაც ისინი გვესიზმრება.მან მაგრძნობინა, რომ ჩემი დაბნეულობა აბსურდულია . სიზმარისმხილველები შეთანხმდნენ,როცა მშობლებს ან მეგობრებს ხედავდნენ და ღელავდნენ მათზე, მაშინ ეს მზვერავის მესამე ტიპია.შემიძლია მხოლოდ გირჩიო, რომ გაექცე მსგავს ხატებს სიზმარხილვაში . ეს ნამდვილი შხამია.

- სხვა მზვერავებთან მიმართებაში, სად დგას ლურჯი მზვერავი? - ვკითხე მე

- ლურჯი ენერგია არ შიშინებს - მიპასუხა მან - ის ჩვენსას ჰგავს, ციმციმებს , მაგრამ ის ლურჯია და არა თეთრი . ლურჯი ენერგია არ არსებობს ჩვენს სამყაროში.ამას კი მივყავართ საკითხამდე, რომელზეც ჯერ კიდევ არ გვისაუბრია . რა ფერის იყვნენ მზვერვები, რომლებსაც შენ შეხვდი?

ამ კითხვამდე მე არასოდეს მიფიქრია ამ თემაზე. ვუთხარი, რომ მზერავები იყვნენ ან ვარდისფერნი ან მოწითალონი.მან მითხრა, რომ სასიკვდილოდ სახიფათოა მესამე - ღია ნარინჯისფერი.აღმოვაჩინე, რომ მესამე ტიპი განსაკუთრებით საშიშია. ყოველთვის, როცა ერთ-ერთ მათგანს ვხედავდი, ისინი ჩემი მშობლების გარეგნობით მევლინებოდნენ,განსაკუთრებით დედაჩემის. ენერგიის ნახვა, ყოველთვის ენერგიის იმ ბუშტებს მაგონებდა, რომელებსაც იმ სიზმარხილვაში შევხვდი, როცა მიზანმიართულად პირველად დავინახე . ყოველთვის, როცა მას ვხედავდი მტრული, მზვერავი ენერგია, სადაცაა თავს დამესხმეოდა , ჩემს ენერგეტიკულ სხეულს იქამდე იპყრობდა შიში, ვიდრე მას დავინახავდი . ჩემი და დონ ხუანის საუბრის დროს, მას ვკითხე ჩემი სიზმრიდან არაორგანული არსებების გაქრობის შესახებ.

- რატომ აღარ მეჩვენებიან ისინი ? - ვკითხე დონ ხუანს
- ისინი მხოლოდ დასაწყისში ჩნდებიან -მიპასუხა მან - მას შემდეგ, რაც მათი მზვერავები თავიანთ სამყაროში გადაგიყვანენ, არაორგანულ არსებებს აღარ დასჭირდებათ სიზმარხილვაში გამოჩენა. თუ ჩვენ არაორგანული არსებების ნახვა გვინდა, მზვერავი მიგვიყვანს მათთან. არავის , მე ხაზს ვუსვამ - არავის შეუძლია თავად, დამოუკიდებლად მოხვდეს მათ სამყაროში.
-რატომ არის ასე, დონ ხუან?

- მათი სამყარო საიმედოდაა ჩაკეთილი , არავის შეუძლია იქ შევიდეს ან გამოვიდეს მათი ნებართვის გარეშე. ერთადერთი, რაც შეგიძლია გააკეთო, ეს შენი ნებაყოფლობითი განაცხადია, რომ მათ სამყაროში დარჩენა გინდა.ამ განზრახვის ხმამაღლა განცხადება, ნიშნავს ისეთი ენერგეტიკული ნაკადების მოძრაობაში მოყვანას,რომლის შედეგიც შეუქცევადია.უწინ, სიტყვებს უდიდესი ძალა ჰქონდა.ახლა, ასე არ არის . მაგრამ, არაორგანული არასებების სამყარომ ეს უნარი შეინარჩუნა.
დონ ხუანმა გაიცინა და თქვა, რომ ის ვეღარ გააგრძელებდა საუბარს არაორგანული არსებების სამყაროზე, რადგან მე გაცილებით მეტი ვიცოდი მათზე, ვიდრე თავად მან და მისმა მეგობრებმა ერთად.

- არსებობს კიდევ ერთი საკითხი ამ სამყაროს შესახებ , რომლეზეც ჩვენ ჯერ კიდევ არ გვისაუბრია - თქვა მან.

ის დიდხანს დუმდა, თითქოს შესაფერის სიტყვებს ეძებდა.

- ჩემი ანტიპატია, უძველესი ჯადოქრების მიმართ ძალიან პირადულია, როგორც ნაგვალს, მე მათი ქმედებები მეზიზღება.ისინი მხდალებივთ ეძებდნენ თავშესაფარს არაორგანული არსებების სამაყაროში . თვლიდნენ, რომ მტაცებლების სამყაროში, სადაც თავისუფლად გაანადგურებენ, ის სამყარო ერთადერთი მშვიდობიანი თავშესაფარი იყო.

- რატომ სჯეროდათ ამის?-ვკითხე მე

- იმიტომ, რომ ეს სიმართლეა - თქვა მან - ვინაიდან, არაორგანულ არსებებს არ შეუძლიათ იცრუონ, სიზმარხილვის ემისარის გაყიდვების ტექსტი, სრული სიმართლეა.მათ სამყაროს შეუძლია მოგვცეს თავშესაფარი და ჩვენი ცნობიერება სამუდამოდ ცოცხალი დატოვოს.

- ემისრების გაყიდვები ტექსტი რა სიმართლეც არ უნდა იყოს, არ მიზიდავს.

- ე.ი შენ აირჩევ გზას, სადაც შეიძლება ნაკუწებად დაგგლიჯონ - მკითხა მცირე ყოყმანით.
მე დავარწმუნე დონ ხუანი, რომ მე არ მინდოდა არაორგანული არსებების სამყაროში დარჩენა , მისი მთელი უპირატესობების მიუხედავად. ჩანდა, ჩემი სიტყვები ესიამოვნა.

- ახლა, შენ მზად ხარ ამ სამყაროს ერთ-ერთი ძალიან მანიშვნელოვანი თვისება გაიგო. ეს ყველაზე საშინელი ცნობაა იქიდან, რისი თქმაც შემიძლია - მითხრა მან და სცადა გაიღიმა , რაც არ გამოუვიდა.დონ ხუანმა დაჟინებით ჩამხედა თვალებში , მე ვიფიქრე, რომ ჩემს თვალებში თანხმობის ნაპერწკალს ეძებდა.გარკვეული დრო ის დუმდა.

- ენერგია, რომელიც ჯადოქრების შემკრები წერტილის გადასაადგილებლადაა საჭირო, არაორგანული არსებების სამყაროდანაა - თქვა მან ისე, თითქოს უნდოდა ეს სწრაფად მოეშორებინა თავიდან.

კინაღამ გული გამიჩერდა , თავბდრუდამეხვა და იძულებული გავხდი მიწაზე ფეხები მებაკუნებინა, რათა გონება არ დამეკარგა.

- ეს სიმართლეა - განაგრძობდა დონ ხუანი - ეს მემკვიდრეობაა, რომელიც ჩვენ წარსულიდან,უძველესი ჯადოქრებისგან გვერგო. როდესაც მათ ეს აღმოჩენა გააკეთეს, ამით ჩვენი შესაძლებლობები შებოჭეს.ამის გამო არ ვცემ მათ პატივს.ვერ ვიტან ენერგიის მხოლოდ ერთი წყაროდან აღებას.პირადად მე, არ მსურს ამის გაკეთება.ვცდილობდი, შენ ამერიდებინე ამისგან, მაგრამ ვერ შევძელი,რადგან შენ ეს სამყარო,გაურკვეველი მიზეზით, მაგნიტივით გიზიდავს.მე იმაზე კარგად მესმოდა დონ ხუანის სიტყვები, ვიდრე თავად ელოდა ამას.არაორგანული არსებების სამყაროში მოგზაურობა, ჩემთვის იმაზე მნიშვნელოვანი იყო, ვიდრე უარყოფითი ნერგიის დონე.ამ თემაზე, იქამდე ვფიქრობდი, ვიდრე დონ ხუანი მეტყოდა.

-რისი გაკეთება შეგვიძლია,ახლა?- ვკითხე მე.

- ჩვენ არ შეგვილია მასთან ურთიერთობა, მაგრამ ვერც გავექცევით მათ.ჩვენი ამოცანაა, რომ ისე ავიღოთ მათგან ენერგია,მათი გავლენის ქვეშ არ მოვხვდეთ.ამას სტალკინგი ჰქვია.მიიღწევა, მტკიცე განზრახვით, იმოქმედონ თავისიფლად, მიუხედავად იმისა,რომ არც ერთმა ჯადოქარმა არ იცის, სინამდვილეში,რა არის თავისუფლება.

- დონ ხუან,შეგიძლია ამიხსნა, რატომ არიან ჯადოქრები იძულებულინი, ენერგია არაორგანული არსებების სამყაროდან აიღონ?
- სხვა სასიცოხლოდ მნიშვნელოვანი ენერგია ჯადოქრებისთვის არ არსებობს . იმისთვის,რომ შემკრები წერტილი გადაადგილონ, კოლოსალური ენერგია სჭირდებათ.
მე მისივე სიტყვები გავახსენე, რომ სიზმარხილვისთვის ენერგიის გააწყობაა საჭირო.
- ეს სიმართლეა- მითხრა მან -ასეთი პრაქტიკის დასაწყებად , ჯადოქრები იძულებულნი არიან, გადახედონ თავიანთ ფასეულობებს და გამოათავისუფლონ მოქმედი ენერგია.მაგრამ ეს გადაფასება იმიტომა ფასეული, რომ ის ათავისუფლებს საჭირო ენერგიის რაოდენობას, რათა დაიწყოს სიზმარხილვა.უნარი შევაღწიოთ სხვა სამყაროში, ენერგიის დანახვა , ენერგეტიკული სხეულის ფორმირება და კიდევ ბერვი სხვა რამ - ეს უკვე სულ სხვა საქმეა.ამ ყველა საქმისთვის, ჯადოქრებისთვის აუცილებელია დიდი რაოდენობით ბნელი, მტრული ენერგია.
- მაგრამ, როგორ იღებენ მას არაორაგნული არსებების სამყაროდან?
- უბრალოდ, ამ სამყაროში ჩასვლით.ჩვენი თაობის ყველა ჯადოქარი იძულებულია ეს გააკეთოს. თუმცა, არცერთი ჩვენგანი არ არის ისეთი სულელი, რომ ის გაეკეთებინა რაც შენ.ეს იმიტომ,რომ ჩვენ არ გაგვაჩნია შენნაირი მავნე მიდრეკილებები.

დონ ხუანმა სახლში გამგზავნა,რათა ამ ყველაფერზე მეფიქრა.მე ძალიან ბევრი კითხვა გამიჩნდა, მაგრამ მას არც ერთის გაგონება არ სურდა.

-ყველა კითხვაზე,რაც გაქვს, თვითონ იპოვი პასუხს-მითხრა მან დამშვიდობებისას.


სტალკერების სტალკინგი

სახლში დაბრუნებულმა, ვერც ერთ კითხვაზე პასუხის გაცემა ვერ შევძელი. ფაქტობრივად, მე ვერ შევძელი მათი ფორმულირებაც კი. სავარაუდოდ, ეს იმიტომ ხდებოდა, რომ ჩემმა მეორე ყურადღების ზღვარმა წაშლა დაიწყო. ეს ჯერ კიდევ მაშინ დაიწყო, როცა მე ფლორინდა გრაუსა და ქეროლ თიგსს შევხვდი ჩვეულებრივ სამყაროში. დავიბენი, რადგან მათ ამ შეხვედრამდე საერთოდ არ ვიცნობდი და ამავე დროს მეგონა, რომ ისე ახლოს ვიცნობდი მათ, რომ შემეძლო ნებისმიერი მათგანისთვის თავიც კი გამეწირა, მცირედი საჭიროების გამოც. მე რამდენიმე წლის წინ ტაიშა აბელიარს შევხვდი, როცა ადამიანებთან პირველივე შეხვედრაზე წარმოქმნილ ამ უცნაური სიახლოვის შეგრძნებას ჯერ კიდევ ვეგუებოდი და წარმოდგენაც არ მქონდა, ეს ასე რატომ ხდებოდა. ჩემს ცხოვრებაში კიდევ ორი ასეთი ადამიანის გამოჩენამ კი, სრულიად ამომაგდო კალაპოტიდან. ზედმეტად გადატვირთვისა და დაღლილობის გამო, ავად გავხდი და იძულებული ვიყავი, დახმარება დონ ხუანისთვის მეთხოვა. მე გავემგზავრე სამხრეთ მექსიკის ქალაქში, სადაც ის თავის მეგობრებთან ცხოვრობდა. დონ ხუანი და მისი ჯადოქარი მეგობრები, ჩემი პრობლემების გაგონებაზე, სიცილისაგან იფხრიწებოდნენ. დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ ისინი მე კი არა, თავის თავს დასცინოდნენ. სიძნელეები, რომელსაც მე ჩემი კვლევევების დროს ვხვდებოდი, მათ საკუთარ განვლილ გზას ახსენებდათ, როდესაც მეორე ყურადღების საზღვარი მათაც ერღვეოდათ.

- შენის მსგავსად არც მათი ცნობიერება იყო ამისთვის მზად - მითხრა მან.

- ყოველი ჯადოქარი გაივლის ამ ამოცანას - განაგრძობდა დონ ხუანი.

- ცნობიერება - ეს ჯადოქრისთვის უსასრულო კვლევის საგანია და ჩვეულებრივი ადამიანისთვისაც აგრეთვე. იმისთვის, რომ ცნობიერების დონე ამაღლდეს, ნებისმიერ რისკზე უნდა წავიდეთ და ნებისმიერი საშუალება გამოვიყენოთ. მაგრამ იცოდე, ცნობიერების ამაღლება მხოლოდ მას შეუძლია, ვისი გონებაც დამშვიდებულია.

შემდეგ დონ ხუანმა კიდევ ერთხელ გაიმეორა, რომ მისი ამ სამყაროში ყოფნა დასასრულს უახლოვდებოდა და მე ჭკვიანურად უნდა გამომეყენებინა ყველა შესაძლებლობა, რომ რაც შეიძლება მეტი შეუსწავლელი მატერია შემეკრიბა, ვიდრე ის წავიდოდა. ამ სიტყვებმა უკიდურეს დეპრესიაში ჩამაგდო, მაგრამ რაც უფრო ახლოვდებოდა მისი წასვლის დრო, მით უფრო კარგად ვუმკლავდებოდი ამ გრძნობას. მე არ დავცემულვარ სულით, მაგრამ ისევ ისე მეშინოდა. ამის მეტი მას აღარაფერი უთქვამს.

მეორე დღეს, მასთან ერთად, მეხიკო-სითიში გავემგზავრე ჩემი მანქანით. ჩვენ იქ ნაშუადღევის მერე მივედით და სასტუმრო „დელ პრადოსკენ“ გავემგზავრეთ, პასეო ალამედოს რაიონში. ის მექსიკაში ყოველთვის ამ სასტუმროში ჩერდებოდა. იმ დღეს 4 საათზე დონ ხუანს შეხვედრა იურისტთან ჰქონდა დანიშნული. რადგან იქამდე ჯერ კიდევ დიდი დრო იყო, ჩვენ სასადილოდ ქალაქის საქმიან ცენტრში, ყველაზე ცნობილ რესტორან „ტაკუბაში“ წავედით. ეს რესტორნი ცნობილი იყო იმით, რომ აქ ყველაზე იშვიათი კერძების შეკვეთა შეგეძლოთ. დონ ხუანი მშიერი არ იყო, მან მხოლოდ ორი ულუფა ტკბილი ტამალე აიღო, მაშინ როცა მე ნამდვილი ნადიმი მოვაწყე. მან დამცინა და მდუმარედ გამოხატა თანაგრძნობა ჩემი კარგი მადის მიმართ.

- მე მინდა კიდევ ერთი დავალება შემოგთავაზო - თქვა მან, როცა სადილობას მოვრჩით.

- ეს მესამე კარიბჭის ბოლო დავალებაა. ეს სტალკერების სტალკინგია - ჯადოქრების ყველაზე იდუმალი ტრიუკი. სტალკერების სტალკინგის გამოყენება - ესაა არაორგანული არსებების სამყაროდან ენერგიის წინასწარგანზრახული მოპოვება ჯადოქრული საქმიანობისთვის.

- რომელი ჯადოქრული საქმიანობები, დონ ხუან?

- მოგზაურობები , რომლებიც ცნობიერებას, როგორც გადაადგილების საშუალებას ისე იყენებს - ამიხსნა მან. - ამ სამყაროში წყალს ისე ვიყენებთ, როგორც გარემოს შემადგენელ ნაწილს, რომელიც მასზე გადასაადგილებლად გამოდგება. წარმოიდგინე, რომ ცნობერებაც ერთ-ერთი საშუალებაა, რომლითაც გადაადგილება შეძლება. ცნობიერების საშუალებით, ჩემთან მთელი ქვეყნიდან მოდიან მზვერავები და მათ მსგავსად, ჯადოქრებიც სამყაროს ყველაზე მიუწვდომელ ადგილამდე აღწევენ.
იმ ყველაფერთან ერთად, რასაც დონ ხუანი მიყვებოდა, იყო იდეები, როლმებიც ჩემს ყურადღებას იპყრობდა. ეს იდეა კი, ერთ-ერთი მათგანი იყო.

- იდეა, რომ ცნობიერება გარემოს ერთ-ერთი ნაწილია, ნამდვილი რევოლუციაა - თითქმის შიშით ვთქვი მე.

- მე არ მითქვამს, რომ ცნობიერება ფიზიკური სამყაროს შემადგენელი ნაწილია - გამისწორა მან - ეს ენერგეტიკული სამყაროს ნაწილია. შენ ეს სხვაობა უნდა მიიღო. მხედველი ჯადოქრისთვის, ცნობიერება გამოიყურება, როგორც შუქი. მათ შეუძლიათ შეუთანხმონ თავიანთი ენერგეტიკილი სხეული ამ ნათებას და ისე იმოგზაურონ.

- რა სხვობაა ფიზიკურ და ენერგეტიკულ შემადგენელ ნაწილებს შორის -ვკითხე მე

- განსხვავება ისაა, რომ ფიზიკური ნაწილი, ეს სამყაროს აღწერილობის საყოველთაოდ მიღებული სისტემის ნაწილია, მაშინ, როცა ამას ენერგეტიკულ ნაწილზე ვერ ვიტყვით. მაგრამ ენერგეტიკული არსებები, ისევე როგორც ცნობიერება, არსებობენ ჩვენს სამყაროში. ჩვენ როგორც ჩვეულებრივი ხალხი, მხოლოდ ფიზიკურ სამყაროს ვხედავთ, რადგან ჩვენ ასე გვასწავლეს. ჯადოქრები კი ენერგეტიკულ სამყაროსაც ხედავენ, რადგან, თავის მხრივ, მათაც ასწავლიან ამას.

დონ ხუანმ ამიხსნა, რომ გარესამყაროს შემადგენელი ენერგეტიკული ელემენტის გამოყენება - ეს ჯადოქრობის ძირითადი აზრია. პრაქტიკული მაგიიდან გამომდინარე, ჯადოქრის ქმედებების თანმიმდევრობა ასე განისაზღვრება:

პირველი - ჩვენი ენერგიის გამოთავისუფლება, ჯადოქრის გზის მიუკერძოებელი კვლევით.

მეორე - ამ ენერგიის გამოყენება, ენერგეტიკული სხეულის სრულყოფისთვის.

მესამე - ცნობიერების, როგორც გარე სამყაროს შემადგენელი ელემენტის გამოყენება, ენერგეტიკული სხეულის სხვა სამყაროში შესასვლელად, ჩვენი ყველა ფიზიკური გამოვლინების თანხლებით.

არსებობს სხვა სამყაროებში ენერგეტიკული მოგზაურობის ორი ტიპი - განარგძობდა ის. პირველი - როცა ჯადოქრის სურვილის მიუხედავად, მის ენერგეტიკულ სხეულს ცნობიერება იტაცებს და სადღაც გადაჰყავს. მეორე - როცა ჯადოქარი სავსებით გაცნობიერებულად იყენებს ცნობიერებას, როგორც მოგზაურობის საშუალებას. შენ უკვე იცნობ გადაადგილების პირველ ტიპს. მეორეს რომ დაეუფლო, გულმოდგინე მუშაობა დაგჭირდება.

ხანგრძლივი დუმილის შემდეგ დონ ხუანმა აღნიშნა, რომ ჯადოქრის ცხოვრებაში ისეთი რაღაცეები არსებობს, რაც დახელოვნებულ მოპყრობას მოითხოვს და რომ ცნობიერების, როგორც ენერგეტიკული სხეულისთვის ყველაზე ხელმისაწვდომი ენერგეტიკული ელემენტის გამოყენება, ყველაზე უფრო მნიშვნელოვანი , პრაქტიკული და საშიშია. მე ვერაფერი ვთქვი, თითქოს ნემსებზე ვიჯექი და დაბნეული ვებღაუჭებოდი სიტყვებს.

შენ თავად საჭირო ენერგია არ გაგაჩნია , რომ ეს - მესამე კარიბჭის ბოლო დავალება შეასრულო - განაგრძობდა ის - მაგრამ ქეროლ თიგსთან ერთად, თქვენ ნამდვილად შეგიძლიათ ის რაც მე ვიგულისხმე.

მან პაუზა კააგეთა, თავისი დუმილით განგებ მიბიძგებდა მეკითხა, რა ჰქონდა მხედველობაში, მე კი ისევე ვიჯექი. მისმა სიცილმა უფრო გააძლიერა ჩემი სევდინი განწყობა.

მე მინდა, რომ თქვენ ერთად დაარღვიოთ ჩვეულებრივი სამყაროს საზღვრები, გამოიყენოთ ცნობიერება, როგორც ენერგეტიკული ენემენრი და შეხვიდეთ სხვა სამყაროში - თქვა მან - ეს ნგრევა და გამოსვლა უდრის სტალკერების სტალკინგს. ცნობიერების, როგორც გარე სამყაროს ნაწილის გამოყენება, საშუალებას მოგცემს არაორაგნული არსებების გავლენას გაექცეთ, მაგრამ გამოიყენოთ მათი ენერგია.

მას აღარ უნდოდა კიდევ რამე ეკითხა ჩემთვის, რომ , როგორც აღნიშნა, აღარ ჰქონოდა ჩვენზე გავლენა. მას სჯეროდა, რომ რაც ნაკლები მეცოდინება მასზე, რაც მელოდა მით უფრო კარგად გამომივდოდა. მე არ ვთანხმდებოდი, მაგრამ მან დამარწმუნა, რომ უკიდურეს შემთხვევაში, ჩემს ენერგეტიკულ სხეულს სავსებით შეუძლია საკუთარ თავზე იზრუნოს.

რესტორნიდან იურისტის კანტორაში წავედით. დონ ხუანმა სწრაფად მოაგვარა თავისი საქმეები და რამდენიმე წუთში ჩვენ უკვე ტაქსით მივქროდით აეროპორტისკენ ქეროლ თიგსის დასახვედრად, რომელიც ლოს-ანჯელისიდან მეხიკო-სითიში მხოლოდ იმიტომ მოფრინავდა, რომ მესამე დავალების დასკვნითი ნაწილი ჩემთან ერთად შეესრულებინა.

- დაბლობი რომელზეც მეხიკო-სითია განლაგებული, მშვენიერი ადგილია ჯადოქრობისთვის და შენ ახლა ზუსტად ამას აპირებ - განმარტა დონ ხუანმა.
- შენ ჯერ კიდევ არ მოგიყოლია კონკრეტულად, რა უნდა გავაკეთო -ვუთხარი მე .

მან არ მიპასუხა, ის აღარ ლაპარაკობდა, მაგრამ თვითმფრინავის დაჯდომისას ამიხსნა, პირადად მე რა უნდა გამეკეთებინა. მე უნდა მივსულიყავი ქეროლის სასტუმრო „რეჯისში“, რომელიც ჩვენი სასტუმროს მოპირდაპირე მხარეს იყო, შემდეგ შინაგანი სიმშვიდის მდგომარეობაში, მასთან ერთად გადავსულიყავი სიზმარხილვაში და გამომეთქვა განზრახვა, წავსულიყავი არაორაგანული არსებების სამყაროში.

მე მას გავაწყვეტინე და შევახსენე, რომ ყოველთვის, როცა არაორგანული არსებების სამყაროში გადავდიოდი, იქამდე, ვიდრე ჩემს განზრახვას ხმამაღლა გამოვთქვამდი, ჯერ მზვერავის გამოჩენას ველოდებოდი.

დონ ხუანმა ჩაიხითხითა და თქვა:

- შენ ჯერ კიდევ არ ყოფილხარ სიზმარხილვაში ქეროლ თიგსთან ერთად. შენ ნახავ, თუ რა მაგარია ეს. ჯადოქარ ქალებს არ სჭირდებათ დამხმარეები, ისინი მაშინ გადადიან იმ სამყაროში, როცა უნდათ, მზვერავი გამუდმებით ელოდება მათ.

მე არ შემეძლო დაჯერება, რომ ჯადოქარ ქალს იმის გაკეთება შეუძლია, რაც მან მითხრა. ვთვლიდი, რომ გარკვეულ ცოდნას ვფლობდი. როცა ვუთხარი ის, რამაც გონებაში გამიელვა, მან მიპასუხა, რომ წარმოდგენაც კი არ მაქვს იმაზე, რაც ჯადოქარ ქალებს ეხება.

- შენ როგორ ფიქრობ, რაში მჭირდებოდა ქეროლის დახმარება, როცა არაორგანული არსებების სამყაროდან შენს გამოთრევას ვცდილობდი? - მკითხა მან - შენ გგონია იმიტომ, რომ ლამაზია.

- აბა რატომ დონ ხუან?
- იმიტომ, რომ ამას მარტო ვერ შევძლებდი. მისთვის ეს ძალიან ადვილი იყო, მათ სამყაროში ის განსაკუთრებულად მოხერხებულია.
- დონ ხუან, ის გამონაკლისია ამ კუთხით?
- ქალები, ზოგადად, დაჯილდოებულები არიან ბუნებისგან, სამყაროზე დახელოვნებულ ზემოქმედებაში. ჯადოქარი ქალები კი, რა თქმა უნდა, სხვებს აღემატებიან. ქეროლ თიგსი ამ მხრივ საუკეთესოა, ვისაც მე ვიცნობ, რადგან როგორც ნაგვალს, არაჩვეულებრივი ენერგია აქვს.

მე ვიფიქრე, რომ დონ ხუანი სერიოზულ წინააღმდეგობაზე დავიჭირე, ადრე ის მეუბნებოდა რომ არაორგანული არსებები ქალების მიმართ ინტერესს არ ამჟღავნებდნენ, ახლა კი საწინააღმდეგოს ამტკიცებდა.

- არა, მე საკუთარ თავს არ ვეწინააღმდეგები - აღნიშნა მან, როცა ჩემი აზრები გავუზუარე. - მე გითხარი, რომ არაორგანული არსებები არ დასდევენ ქალებს, მათ მხოლოდ მამაკაცები აინტერესებთ, მაგრამ მე იმასაც ვამბობდი, რომ არაორგანული არსებები ქალურ საწყისს განასახიერებენ და რომ მთელი სამყარო ასახიერებს ამ საწყისს უამრავ გამოვლინებაში გააკეთე აქედან შენი დასკვნები.

რადგან მე ვერანაირად ვერ გამოვიტანე დასკვნა დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ ჯადოქარი ქალები მიდიან არაორგანული არსებების სამყაროში და მოდიან იქიდან როცა მათ უნდათ, რადგან ისინი ჩვენი თეორიის თანახმად, უფრო ამაღლებულ ცნობიერებას ფლობენ და ქალურ საწყისს განასახიერებენ.

- შენ ამაში დარწმუნებული ხარ? - ვკითხე მე.

- ქალები ჩემს ჯგუფში არასოდეს აკეთებენ ამას და არა იმიტომ, რომ არ შეუძლიათ, არამედ იმიტომ, რომ მე გადავაფიქრებინებ ხოლმე. მეორე მმხრივ, შენი ჯგუფის ქალები ისე ხშირად აკეთებენ ამას, როგორც კაბებეს იცვლიან.

მუცელში სიცარიელე ვიგრძენი. ჩემი ჯგუფის ქალებზე, მართლაც, არაფერი ვიცოდი. დონ ხუანმა დამამშვიდა, რომ ჩემი და მისი ცხოვრებისეული მდგომარეობები ისევე განსხვავედებოდნენ, როგორც ჩემი და მისი როლი როგორც ნაგვალისა. მან დამარწმუნა, რომ მე ვერ გადავაფიქრებინებდი ჩემი ჯგუფის ქალებს იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ეს აზრად მომივიდოდა.

ვიდრე ტაქსით სასტუმროში მივდიოდით, სადაც ქეროლი უნდა გაჩერებულიყო, ქეროლი გვართობდა და იმ ხალხს აჯავრებდა, რომლებსაც ვიცნობდით. მე შევეცადე სერიოზული ვყოფილიყავი და მას ჩვენს დავალებაზე ვკითხე. მან გაურკვევლად ჩაიბურტყუნა რაღაც, პატიების ნიშნად, რომ არ შეეძლო ახლა სათანადო სერიოზულობით ელაპარაკა ამაზე. დონ ხუანი ხმამაღლა ხარხარებდა, როცა მან ჩემს საზემო ხმას მიბაძა.

ქეროლი სასტუმროში მოვაწყვეთ, მერე კი სამივე ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში სახეტიალოდ წავედით. ბუკინისტურ მაღაზიებში შევიხედეთ, მსუბუქად ვივახშმეთ სანბორნის რესტორანში - „კრამიტით დახურული სახლი“ და საღამოს 10 საათისთვის სასტუმრო „რეჯისში“ დავბრუბდით. პირდაპირ ლიფტისკენ გავემართეთ. ჩემმა შიშმა ინტერიერის დეტალების აღქმა უფრო გაამძაფრა. სასტუმროს შენობა ძველი და შთამაგონებელი იყო. ჰოლის ავეჯი 100 წლის წინ იქნებოდა ნაყიდი და მაინც ჩვენს გარშემო ყველაფერი წარსულის პომპეზურობას ქმნიდა, რაც რაღაცით მიმზიდველიც კი იყო. მე ახლა მივხვდი თუ რატომ მოსწონდა ქეროლს ეს სასტუმრო.
ვიდრე ლიფტში შევიდოდით, ჩემმა მოუსვენრობამ ისეთ მასშტაბებს მიაღწია, რომ იძულებული გავხდი დონ ხუანისთვის უკანასკნელი ინსტრუქციები მეთხოვა.

- მითხარი რა უნდა გავაკეთო? - ვკითხე მე

დონ ხუანმა ფოიეში უზარმაზარ, ძველებურ , ჭუჭყიან სკამებზე დაგვსხა და მოთმინებით აგვიხსნა, რომ როგორც კი არაორგანული არსებების სამყაროში მოვხვდებოდით, ჩვენ უნდა გამოგვეთქვა განზრახვა, მართვა ჩვენი ენერგეტიკული სხეულებისთვის გადაგვეცა. მან გვირჩია, რომ მე და ქეროლს ეს ერთდროულად გაგვეკეთებინა , თუმცა ეს ასეთი მნიშვნელოვანიც არ იყო. ნამდვილად მნიშვნელოვანი, მისი სიტყვებით, იყო მხოლოდ ჩვენი განზრახვა - ყოველდღიური სამყაროს ყურადღება მთლიანად ენერგეტიკული სხეულისთვის მიგვენდო.

- როგორ განვახორციელებთ ამ ცნობიერების გადაცემას? - ვკითხე მე.

- ცნობიერების გადაცემა, ეს მხოლოდ განზრახვის სწორად გამოთქმა და სათანადო ენერგეტიკული პოტენციალის ქონაა - თქვა მან. - ქეროლმა ეს უკვე იცის. მან უკვე გააკეთა ეს ადრე. ის ფიზიკური სხეულით უკვე იყო არაორგანული არსებების სამყაროში, როცა იქიდან შენს გამოყვანას ვცდილობდით, გახსოვს? ეს, მისი ენერგია გაუმკლავდება ამ ტრიუკებს და ეს სასწორს გადაწონის.

- რას ნიშნავს სასწორს გადაწონის ? თავს ისე ვგრძნობ როგორც ქვესკნელში დონ ხუან.

დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ ტერმინი „სასწორის გადაწონვა“ ჯადოქრისთვის ნიშნავს მთელი ფიზიკური წონის ენერგეტიკული სხეულისთვის დამატებას. მან მითხრა, რომ ცნობიერების, როგორც გადაადგილების საშუალების გამოყენების დროს, სხვა სამყაროში გადამწყვეტ როლს თამაშობს არა ამ მეთოდის გამოყენება, არამედ განზრახვის გაერთიანება და ენერგიის საჭირო მარაგი. თუ ქეროლის ენერგიას შენსას დაუმატებ, გამოვა ერთი მთლიანი არსება, რომელიც თქვენ ორივეს გაგაერთიანებთ, საკმარისად მძლავრი, რომ დაძრას თქვენი ფიზიკური სხეულები და გააერთიანოს ისინი ჩვენს ენერგეტიკულ სხეულთან, რათა სხვა სამყაროში გადახვიდეთ.

- კონკრეტულად რა უნდა გავაკეთოთ, რომ ამ სხვა სამყაროში მოვხვდეთ - ჰკითხა ქეროლმა.

მისმა კითხვამ საოცრად შემაშინა. მე მეგონა, რომ ის საქმის კურსში იყო.

- მთელი თქვენი ფიზიკური წონა უნდა გადავიდეს ენერგეტიკულ სხეულზე - უპასუხა დონ ხუანმა და თვალებში შეხედა. - ამ მეთოდის სიძნელე იმაშია, რომ ასწავლო ენერგეტიკულ სხეულს სათანადოდ მოიქცეს, მაგრამ თქვენ ორივემ უკვე გააკეთეთ ეს. ენერგეტიკულ სხეულთან მოქცევის ცუდად ცოდნა, თქვენი წარუმატებლობის ერთადერთი მიზეზი იქნება, როცა ამ საბოლოო სტალკინგის თავდაცვით მანევრს შეასრულებთ. ხანდახან, ჩვეულებრივი ადამიანი შემთხვევით ახერხებს ამას და სხვა სამყაროში ხვდება, მაგრამ ამას მაშინვე სიგიჟეს ან ჰალუცინაციას მიაწერს. მე ყველაფერს მივცემდი, რომ დონ ხუანს თხრობა გაეგრძელებინა, მაგრამ ჩემი პროტესტისა და რაციონალური სწრაფვის მიუხედავად, მეტი გამეგო, მან ლიფტში შეგვიყვანა და მესამე სართულზე აგვიყვანა, სადაც ქეროლის ნომერი იყო. თუმცა გულის სიღრმეში ვაღიარე, რომ ჩემი მოუსვენრობა სულაც არ იყო იმით გამოწვეული, რომ უფრო მეტის გაგება მინდოდა. გულში შიში ჩამისახლდა და ეს მაგიური ტრიუკი უფრო მეტად მაშინებდა, ვიდრე ყველაფერი ერთად, რაც კი გამიკეთებია.

დონ ხუანის ბოლო სიტყვები იყო: - დაივიწყეთ თქვენი თავი და არც არაფრისა შეგეშინდებათ - მისი ღიმილიანი თავის დაკვრა კი, იმის მანიშნებელი იყო, რომ მის ნათქვამზე გვეფიქრა.

ქეროლმა გაიცინა და დონ ხუანის ხმის გამოჯავრება დაიწყო, როგორ გვაძლევდა ის დაწვრილებით მითითებეს. ის ენას იჩლექდა და ეს დონ ხუანის სიტყვებს განსაკუთრებულ შარმს სძენდა, რადგან მისი ეს ენის მოჩლექა ძალიან მომწონდა, მაგრამ ხშირად ძლივს ვიტანდი ამას. საბედნიეროდ, იმ ღამეს მე ძლივს შემეძლო მომესმინა მისი ენამოჩლექით ლაპარაკისთვის.

ჩვენ მის ოთახში შევედით და მე საწოლის კიდეზე ჩამოვჯექი. უკანასკნელი, რაც გავიფიქრე იყო, რომ საწოლი 100 წლის რელიკვია მაინც იქნებოდა და ვიდრე სიტყვას დავძრავდი აღმოჩნდა, რომ ქეროლი ჩემ გვერდით იწვა უცხო საწოლზე. ერთდროულად ავდექით, გახდილები ვიყავით და თხელი საბანი გვეფარა.

- ეს რას ნიშნავს? - მკითხა მან მთრთოლვარე ხმით.
- შენ არ გძინავს? - ვკითხე უადგილოდ.
- რათქმა უნდა, არ მძინავს! - მოუთმენლად მიპასუხა მან.
- გახსოვს სად ვიყავით? - ვკითხე მე.

ამას ხანგრძლივი დუმილი მოჰყვა. ის თავისი აზრების მოწესრიგებას ცდილობდა.

- მე ვფიქრობ, რომ მე რეალური ვარ შენ კი - არა, - მითხრა მან ბოლოს - მე ვიცი სად ვიყავი ახლახან, შენ კი ჩემი მოტყუება გინდა.
მე მასზე ზუსტად ასე ვფიქრობდი. მან იცოდა სადაც ვიყავი და ჩემს შემოწმებას ან გათამაშებას აპირებდა. დონ ხუანმა გამაფრთხილა, რომ ჩვენ უნდობლობისა და ჩაკეტილობის დემონები გვებრძოდნენ. ახლა კი კარგი შემთხვევა მოგვეცა ამაში დავრწმუნებულიყავი.

-არ ვიცეკვებ შენს დაკრულზე - მითხრა მან შხამიანი ღიმილით - შენ გეუბნები, ვინც არ უნდა იყო.

აიღო ერთ-ერთი საბანი, რომელიც გვეფარა და შიგ გაეხვია.

- მე კიდევ ცოტა ხანს ვიწვები აქ შემდეგ იქ წავალ საიდანაც მოვედი - მითხრა მან - შენ და შენმა ნაგვალმა კი განაგრძეთ თქვენი თამაშები.

- მორჩი სისულელეების ლაპარაკს - ვუთხარი მე - ჩვენ სხვა სამყაროში ვართ.

მან ჩემს სიტყვების არავითარი ყურადღება არ მიაქცია და ზურგი შემაქცია, როგორც უკმაყოფილო, გათამამებულმა ბავშვმა. მე არ მინდოდა ჩემი სიზმრის ყურადღება მოცემული სიტუაციის რეალობის დასამკტიცებლად დამეხარჯა. გარემოს შესწავლა დავიწყე. ოთახს მხოლოდ ფანჯრიდან შემომავალი მთვარის შუქი ანათებდა (ფანჯარა ზუსტად ჩვენ პირდაპირ იყო). ჩვენს პატარა ოთახში მაღალ საწოლზე ვისხედით. შევნიშნე, რომ საწოლი საკმაოდ პრიმიტიული იყო. ოთხი სქელი ბოძი პირდაპირ მიწაში იყო ჩარჭობილი, საწოლის ფუძე კი გრძელი ჯოხების ცხაური იყო, რომელიც ბოძებზე მიემაგრებინათ. ზემოდან სქელი, მაგრამ საკმაოდ მაგარი მატრასი ეგო. არ იყო არც ლეიბი და არც ბალიში. უხეში ქსოვილის, გაურკვეველი შიგთავსით სავსე ტომრები გროვებად ეყარა კედლების გასწვრივ. ორი ერთმანეთზე დაწყობილი ტომარა თითქოს საწოლზე ასაძვრიმად დაედოთ. კედლებზე ჩამრთველს ვეძებდი და აღმოვაჩინე, რომ ჩვენი მაღალი საწოლი კედლის კუთხეში იდგა, ჩვენ თავთან კედელი იყო. ქეროლი კედლისკენ იწვა, მე - მეორე მხარეს. როცა საწოლზე ჩამოვჯექი, მივხვდი, რომ მისი ფუძე მიწიდან იმაზე მეტად იყო დაშორებული ვირდე მე მეგონა.

უცებ ქეროლი ადგა და საშინელი ენის ჩლექით თქვა.

- ეს საზიზღრობაა, ნაგვალს არ გავუფრთხილებივარ, რომ ასეთ მდგომარეობაში აღმოჩნდებოდი!

- არც მე ვიცოდი, რომ ყოველივე ასე იქნებოდა - ვთქვი მე - მინდოდა კიდევ რაღაც მეთქვა და საუბარში შემეყოლიებინა, მაგრამ ჩემი მღელვარება არანორმალურ მასშტაბებს აღწევდა.

- მოკეტე! - შემაწყვეტინა მან მკვეთრი, სიძულვილით სავსე ხმით. - შენ არ არსებობ, შენ მოჩვენება ხარ, გაქრი! გაქრი!

მისმა ენის ჩლექამ გამართო და შიშიც დამავიწყდა. მხრებში ხელი მოვკიდე და შევანჯღრიე, მან გაკვირვებულმა წამოიყვირა უფრო გაღიზიანების, ვიდრე ტკივილისაგან.

-მე მოჩვენება არ ვარ -ვთქვი მე - ჩვენ ენერგიის გაერთიანებით ვმოგზაურობთ.

ქეროლი ჩვენს შორის ცნობილი იყო სიტუაციასთან ადვილად შეგუებით. უკვე რამდენიმე წუთის შემდეგ, მან ჩვენი მდგომარეობის ახსნა დაიწყო და ნამძინარევი ტანსაცმლის ძებნას შეუდგა. მე აღფრთოვანებული ვიყავი, რომ მას არ ეშინოდა. ის ეძებდა და თან ხმამაღლა ფიქრობდა, თუ სად შეიძლებოდა დაეტოვებინა ტანსაცმელი.

- სადმე სკამს ხედავ? - მკითხა მან. მე ბუნდოვნად გავარჩიე სამი ტომრისაგან შემდგარი გროვა, რომელსაც შეიძლება მაგიდის ან სკამის მაგივრობა გაეწია. ის ლოგინიდან ადგა, იქ მივიდა და ჩვენი ტანსაცმელი, როგორც მას სჩვეოდა, აკურატულად დაკეცილი იპოვა. მე ჩემი მომაწოდა, ტანსაცმელი ნამდვილად ჩემი იყო, მაგრამ ის არა რომელიც ქეროლის „ რეჯისის“ ნიმერში მისვლისას მეცვა.

- ეს ჩემი ტანსაცმელი არ არის - მოუჩლიქა მან - მაგრამ შეიძლება ჩემია, რა უცნაურია!

წყნარად ჩავიცი. მინდოდა მეთქვა მისთვის, რომ საცაა ავღელდებოდი და იმის თქმაც მინდოდა, რომ ძალიან სწრაფად გადავედი იმ სამყაროში, მაგრამ როცა ჩაცმა დავიწყე, აღმოვაჩინე, რომ ჩემი მოგზაურობაზე ფიქრები გაბუნდოვანდა. მე ძლივს მაგონდებოდა სად ვიყავით იქამდე ვიდრე აქ ოთახში გამეღვიძებოდა. ჩანდა, თითქოს სასტუმროს ნომერი დამესიზმრა. ვცდილობდი ნისლი დამეძლია და გამეხსენებინა. მოვახერხე მეხსიერებიდან იმის გაფანტვა, მაგრამ ამან მთელი ჩემი ენერგია წაიღო. ჩემმა მცდელობამ კი იქამდე მიმიყვანა, რომ სული შემეხუთა და სხეული ორთქლით დამეფარა.

- რაღაცამ კინაღამ მძლია -ვუთხარი ქეროლს, როცა შევხედე დავინახე, რომ მასაც როგორც მე ოფლი გამოსვლოდა. მან შენც კინაღამ გძლია, რას ფიქრობ ამაზე?

- ყველაფერი შემკრები წერტილის მდებარეობაზეა დამოკიდებული - ვთქვი სრულიად დარწმუნებულმა, ის დამეთანხმა.

- ეს არაორგანული არსებები ცდილობენ ჩვენს დაძლევას - თქვა მან კანკალით - ნაგვალმა გამაფრთხილა, რომ ეს საშინელი იქნებოდა, მაგრამ მე ვერასოდეს ვიფიქრებდი, ასე საშინელი თუ იყო.

მე სრულიად ვეთანხმებოდი მას, ჩვენ საზიზღარ ცვლილებებში მოვხვდით, მაგრამ მე ვერაფრით შევძელი გამეგო, საიდან მოვიდა ამ სიტუაციის მთელი საშინელება. არც მე და არც ქეროლს ახალბედები არ გვეთქმოდა. ჩვენ ბევრ ექსპერიმენტს დავკვირვებივართ და მონაწილეობაც მიგვიღია, რომელთა შორის, თითქმის აუტანლებიც ყოფილა, მაგრამ ამ ჩვენს ოთახში, სადაც სიზმარხილვაში მოვხვდით, რაღაც ძალიან საშიში არსებობდა.

- ჩვენ სიზმარხილვაში ვართ ხომ? - მკითხა ქეროლმა. მე დავუდასტურე ეს, როგორც რაღაც უეჭველი, თუმცა კი მე ყველაფერს მივცემდი, რომ დონ ხუანი აქ ყოფილიყო და ამაში მას დავერწმუნებინე.

- რატომ შემეშინდა ასე ძალიან? - მკითხა მან თითქოს მე ამის რაციონალურად ახსნა შემეძლო.

და ვიდრე ამაზე დავფიქრდებოდი, მან თავად უპასუხა თავის კითახვას. მან თქვა, რომ სინამდვილეში ის შეაშინა შესაძლებლობამ, ეგრძნო რაიმე გარდა იმისა, რაც გრძნობის ორგანოებით იყო შესაძლებელი. ასე ხდება, როცა შემკრებ წერტილს არ შეუძლია გადაადგილება იმ პოზიციიდან, რომელშიც ის მოცემულ მომენტში არის. ამან გამახსენა, რომ დონ ხუანი გვაფრთხილებდა, რა გავლენა აქვს ყოველდღიურ სამყაროს ჩვენზე, რის შედეგადაც შემკრები წერტილი ადგილიდან არ იძვრის. სწორედ ეს შემკრები წერტილის უძრაობა, ჩვენი სამყაროს აღქმას იმდენად თვითკმარსა და დამამძიმებელს ხდის, რომ ჩვენ მისი ფარგლებს გარეთ გასვლა არ შეგვიძლია. ქეროლმა კიდევ ერთი რაღაც შემახსენა, რაზეც მას ნაგვალი ესაუბრებოდა. თუ ჩვენ ამ თვითკმარი ძალის გადალახვა გვინდა, ჩვენ უნდა გავფანტოთ ნისლი, უფრო სწორად, განზრახვის საშუალებით გადავაადგილოთ შემკრები წერტილი.

აქამდე არასოდეს მესმოდა რას გულისხმობდა დონ ხუანი როცა ამ სიტყვებს ამბობდა.მაგრამ ახლა ჩავწვდი ამის აზრს რადგან იძულებული ვიყავი ჩემი შემკრები წერტილი სხვა მდგომარეობაში გადამეტვანა რათა იმ სამყაროს ნისლი გამეფანტა რომელშიც ჩვენ აღმოვჩნდით და რომელიც ეს ეს არის ჩაგვყლაპავდა.
ქეროლი და მე ერთმანეთისთვის სიტყვის უთქმელად მივედით ფანჯარასთან და გადავიხედეთ. ჩვენ სოფელში ვიყავით, მთვარის შუქი რაღაც დაბალ მუქ საცხოვრებელ ნაგებობებს ანათებდა. ამ ყველაფრით თუ ვიმსჯელებდით, ჩვენ დიდი სახლის სათავსოში ან ფარდულში უნდა ვყოფილიყავით.

- შენ გახსოვს როგორ ჩავწექით აქ ლოგინში? - მკითხა ქეროლმა

- მე თითქმის მახსოვს ეს - ვუპასუხე და მხედველობაში სწორედ ეს მქონდა. მე ავუხსენი, როგორ ცდილობდა ჩემი გონება, მისი სასტუმროს ნომერი აღედგინა.

- მეც იგივეს გაკეთება მომიწია - მითხრა მან შეშინებული ხმით.

ვიცოდი, რომ თუ აქ მოხვედრილები მეხსიერებას დავკარგავდით, დავიღუპებოდით. შემდეგ მითხრა, მინდოდა თუ არა გამოვსულიყავი ამ ფარდულიდან და გამეგო, რა ხდებოდა გარეთ. მე უარი ვუთხარი. ჩემი ცუდი წინათგრძნობა ისეთი ძლიერი იყო, რომ ერთი სიტყვაც ვერ ვთქვი. მე მხილოდ თავი დავაქნიე.

- შენ არ ცდები როცა აქედან გასვლა არ გინდა - მიპასუხა მან - მე ვგრძნობ თუ აქედან გავალ უკან ვეღარ დავბრუნდებით.
მე კარი გავაღე და ის იყო გარეთ გასვლას ვაპირებდი რომ მან შემაჩერა.

- ამას ნუ გააკეთებ, შენ შეიძლება გარედან ვინმე შემოუშვა -თქვა მან.

ამ დროს ჩემი გონების თვალთან ჩაიარა გალიამ, რომელშიც მე და ქეროლი ვიმყოფებოდით. აბსოლიტურად ყველაფერს, უბრალოდ კარის გაღებასაც კი, შეეძლო ამ გალიის წონასწორობის დარღვევა. და როცა ამას მივხვდი, ჩვენ ორივეს ერთდროულად ერთნაირი აზრი გაგვიჩნდა, ჩვენ ისე სწრაფად გავიხადეთ, თითქოს ამაზე ჩველი სიცოცხლე იყო დამოკიდებული. შემდეგ მაღალ საწოლზე ავხტით და ამისთვის არც ერთმანეთზე დადებული ტომრებით გვისარგებლია, რომელიც იქ კიბესავით იდგა, მაგრამ მეორე წუთს იძულებული გავხდით ისევ უკან გადმომხტარიყავით.

ნათელი იყო, რომ მე და ქეროლი ერთდროულად მივხვდით ერთსა და იმავეს. მან ეს დამიდასტურა და მითხრა.

- თუ ჩვენ ამ სამყაროსთვის კუთვნილ რაიმეს ვიყენებთ, ამით ჩვენს თავს ვასუსტებთ. როცა აქ, ფაჯარასთან, საწოლის მოშორებით, გახდილი ვდგავარ ძალინ ადვილად ვიხსენებ საიდან მოვედი, მაგრამ თუ საწოლში ვწერვარ, ტანსაცმელს ვიცვამ, ან ფანჯრიდან ვიხედები, მე ამ სამყაროს გავლენას ვგრძნობ.
ჩვენ დიდხანს ვიჯექით ერთმანეთს მიყრდნობილები... ბოროტი ეჭვები მღრღნიდა.

- როგორ დავბრუნდეთ ჩვენს სამყაროში? - ვკითხე იმ იმედით რომ მას ეცოდინებოდა.

- ეს თავისთავად მოხდება თუ ამ ნისლში არ ჩავიკარგებით - მიპასუხა მან მტკიცედ დარწმუნებულმა.

ის მართალი იყო. ცოტა ხნის შემდეგ ჩვენ ერთად გავიღვიძეთ რეჯისის ნომერში. ისეთი თვალაჩინო იყო, რომ ჩვენ ჩვენს სამყაროში ვიყავით, რომ ამაში არც ეჭვი შემპარვია და არც კითხვები დამისვამს. მზის შუქი დამაბრმავებლად ანათებდა.

- როგორ დავბრუნდით იქიდან ? - მკითხა ქეროლმა -ან უფრო სწორედ როდის დავბრუნდით.

არ ვიცოდი რა მეპასუხა ან რა მექნა, ფიქრი საერთოდ არ შემეძლო და არ ვიცოდი რა მექნა.

- შენ გგონია, რომ ახლახანს დავბრუნდით? - მეუბნებოდა ქეროლი - შეიძლება აქ მთელი ღამე გვეძინა. შეხედე, მე შიშველი ვარ, როდის გავიხადეთ?
- ჩვენ ამ სამყაროში გავიხადეთ -ვუთხარი მე და საკუთარმა ხმამ გამაკვირვა.

ჩემმა პასუხმა ქეროლი ჩააფიქრა, მან დაბნეულმა ჯერ მე შემომხედა, მერე თავის შიშველ სხეულს.

დიდხანს უძრავად ვიჯექით, ორივეს გვეგონა, რომ საკუთარ თავს ვერაფერს ვაიძულებდით. მაგრამ მერე ორივეს უცებ ერთი აზრი გაგვიჩნდა. ჩვენ სწრაფად ჩავიცვით, გამოვვარდით ოთახიდან, ჩამოვირბინეთ კიბეზე, გამოვედით, ქუჩა გადავჭერით და დონ ხუანის ოთახში შევვარდით.

აქოშინებულმა, ემოციებისაგან განთავისუფლებამდე რიგრიგობით მოვუყევით მას მომხდარი.

მან ჩვენი ეჭვები დაადასტურა.

- ის რაც თქვენ გააკეთეთ, ყველაზე სახიფათო რაღაც იყო, რისი წარმოდგენაც კი შეგეძლოთ - თქვა მან.

მერე მან ქეროლს მიმართა და უთხრა, რომ ჩვენი მცდელობები ერთდროულად წარმატებულიც იყო და წარუმატებელიც. ჩვენ შევძელით ყოველდღიური სამყაროს ცნობიერება ენერგეტიკული სხეულისთვის გადაგვეცა, მაგრამ არაორგანული არსებების გავლენას ვერ გავექეცით. მან თქვა, რომ როგორც წესი სიზმარმხილველები, როგორც წესი, განიცდიან გადასვლის პროცესს, როგორც ნელი ცვლილებების რიგს და ამ დროს მათ რამდენიმეჯერ უწევთ თავიანთი განზრახვის გამოთქმა და ცნობიერების, როგორც გადაადგილების საშუალების გამოყენება. ჩვენ შემთხვევაში ეს შუალედური ნაბიჯები არ დაგვჭირდა. არაორგანული არსებების ჩარევის გამო, ჩვენ ორივე არანორმალური სიჩქარით გადაგვისროლეს გარკვეულ მტრულ სამყაროში.

- თქვენი მოგზაურობა შესაძლებელი გახდა არაორგანული არსებების ენერგიით - განაგრძო მან - რაღაცა სხვამ გადაგადოთ თქვენ სამყაროში და მანვე შეგირჩიათ საჭირო ტანსაცმელი.

- ნაგვალ შენ იმის თქმა გინდა, რომ ტანსაცმელი, ოთახი და საწოლი იმიტომ შეგვხვდა გზაში, რომ არაორგანული არსებების გავლენის ქვეშ მოვხვდით? - ჰკითხა ქეროლმა.

- აბა რა?! - უპასუხა მან - როგორც წესი, სიზმარმხილველები უბრალოდ მოგზაურობენ, მაგრამ თქვენი მოგზაურობა ასეთი არ აღმოჩნდა, თქვენ იმ სცენის ახლოს აღმოჩნდით, სადაც მთავარი მოქმედება თამაშდებოდა. ეს უძველესი ჯადოქრების მთავარი წყევლა იყო. მათ ემართებოდათ ზუსტად ის, რაც თქვენ. არაორგანული არსებები იტყუებდნენ მათ იმ სამყაროში საიდანაც დაბრუნება არ შეეძლოთ. ეს უნდა გამეთვალისწინებინა, მაგრამ ვერც კი წარმოვიდგინე, რომ არაორგანული არსებები მახეს დაგიგებდნენ.

- შენ იმის თქმა გინდა, რომ ისინი ცდილობდნენ იქ სამუდამოდ დავეტოვებინე? -მკითხა ქეროლმა

- თქვენ რომ იმ ქოხიდან გამოსულიყავით, თქვენ აქამდე იხეტიალებდით იმ სამყაროში - თქვა დონ ხუანმა.

მისი სიტყვებით, ჩვენ რომ ფიზიკური სხეულებით გადავსულიყავით იმ სამყაროში, ჩვენი შემკრები წერტილის იმ პოზიციაზე ფიქსაცია, რომელზეც არაორგანულმა არსებებმა გააჩერეს, ისეთი გამძლე იყო, რომ ამან რაღაც ნისლის მსგავსი შექმნა და ამ ნისლმა მიუწვდომელი გახადა იმ სამყაროს ხსოვნა საიდანაც მოვედით. მან დაამატა, რომ როგორც წესი, ამ უძრაობას მოსდევს შემკრები წერტილის შეუძლებლობა, საწყის პოზიციას დაუბრუნდეს, რაც უძველეს ჯადოქრებს ემართებოდათ.

- დაუფიქრდით ამას - განაგრძო მან - სავარაუდოდ ეს ყველა ჩვენგანს ემართება ყოველდღიურ სამყაროში. ჩვენ აქ ვიმყოფებით და ჩვენი შემკრები წერტილის ფიქსაცია იმდენად მყარია, რომ ჩვენ გვავიწყდება საიდან მოვედით და რა იყო აქ მოსვლის მიზანი.

დონ ხუანს მეტად აღარ უნდოდა ჩვენს მოგზაურობაზე ლაპარაკი. მე გრძნობდი, რომ მას ჩვენი ზედმეტად ნევრიულობა აღარ უნდოდა. ის ჩვენთან ერთად წამოვიდა სასაუზმოდ, მიუხედავად იმისა, რომ შუადღე უკვე გადასული იყო. როცა სასტუმროდან რამდენიმე კვარტლის დაშორებით რესტორანთან ფრანცისკო მადერას პროსპექტზე მივედით, უკვე 6 საათი სრულდებოდა. მე და ქეროლს 18 საათი გვეძინა - თუ ის რაც ჩვენ დაგვემართა შეიძლებოდა ძილი ყოფილიყო.

მხოლოდ დონ ხუანს შიოდა, ქეროლმა ოდნავ გაღიზიანებულმა აღნიშნა, რომ ის ღორივით ჭამდა. ამაზე დონ ხუანმა ისე გაიცინა, რომ თითქმის ყველა მეზობელი მაგიდიდან ჩვენკენ გამოიხედეს.

თბილი ღამე იყო, ცა ვარსკვლავებით მოჭედილი, მსუბუქი, თბილი ნიავი ქროდა. ჩვენ სკამზე ვისხედით პასეო ალამედოში.

- არის ერთი შეკითხვა, რომელიც მოსვენებას არ მაძლევს - უთხრა ქეროლმა დონ ხუანს - ჩვენ ცნობიერება როგორც გადაადგილების საშუალება არ გამომგვიყენებია, ხომ მართალია?

- ეს მართალია,-თქვა დონ ხუანმა და ღრმად ამოისუნთქა - თქვენი ამოცანა იყო, გასხლტომოდით არაორგანულ არსებებს, მათ ხელში არ მოხვედრილიყავით.

- ახლა რაღა უნდა ვქნათ? - იკითხა მან

- თქვენ დროებით უნდა გადადოთ სტალკერების სტალკინგი ვიდრე არ მომაგრდებით -თქვა მან - ან შეიძლება ისეც მოხდეს, რომ თქვენ ვერასოდეს დაეუფლოთ ამ ხელოვნებას. ბოლოს და ბოლოს ამას მნიშვნელობა არც აქვს. თუ ერთი არ გამოდის მეორე გამოვა, მაგრამ ეს თავგადასავლების უსასრულო ძიებაა.

მან ისე აგვიხსნა, თითქოს თავისი სიტყვების ჩვენს გონებაში ჩაბეჭდვა უნდოდა -იმისთვის, რომ ცნობიერება ისე გამოიყენო, როგორც გარე სამყაროს ნაწილი, ჯერ არაორგანული არსებების სამყაროში უნდა იმოგზაუროთ, შემდეგ უნდა გამოვიყენოთ ეს მოგზაურობები, როგორც ტრამპლინი ამ ნამდვილად ბნელი ენერგიის შესაგროვებლად. შემდეგ უნდა გამოვავლინოთ განზრახვა, მივაღწიოთ სხვა სამყაროებს ცნობიერების გამოყენებით.

- თქვენი მოგზაურობის წარუმატებლობა იმით აიხსნება, რომ თქვენ არ გამოიყენეთ ცნობიერება, როგორც გადაადგილების საშუალება - განაგრძობდა ის - ვერ მოასწარით არაორგანული არსებების სამყაროში მოხვედრა, რომ უკვე სხვა სამყაროში გადაგისროლათ.

- ახლა რის გაკეთებას გვირჩევ? - იკითხა ქეროლმა.

- მე გირჩევდით ერთმანეთს უფრო იშვიათად შეხვედროდით - თქვა მან - დარწმუნებული ვარ, არაორგანული არსებები აღარ ეცდებიან თქვენს დაჭერას, განსაკუთრებით თუ ენერგიის გაერთიანებას ეცდებით.

ამიტომაც ამ დროიდან მოყოლებული მე და ქეროლ თიგსს ერთმანეთისაგან შორს გვეჭირა თავი. იმის შეასაძლებლობა, რომ მსგავს გარემოში კიდევ ერთხელ აღმოვჩნდებოდით ჩათრეული, ჩვენთვის ძალიან რეალური და საშიში იყო. დონ ხუანიც მხარს გვიჭერდა ამ გადაწყვეტილებაში და კვლავ იმეორებდა, რომ ჩვენს გაერთიანებულ ენერგიას ისევ შეიძლება ებიძგებინა არაორგანული არსებები, მახეში შევეტყუებინეთ. დონ ხუანმა ჩემს სიზმარხილვის პრაქტიკაში ისევ ჩართო ენერგიის დანახვა. გარკვეული დროის შემდეგ, მე ყველაფრის დანახვას მივეჩვიე, რაც ჩემს წინ ჩნდებოდა. რაც უფრო მეტს ვვარჯიშობდი, უფრო საოცარ მდგომარეეობას მივაღწიე, მაგრამ მე არ შემეძლო გამეაზრებინა რას ვხედავდი. ჩემი შეგრძნებები მეუბნებოდა, რომ აღქმის ისეთ დონეს მივაღწიე, რომლის გამოსახატავადაც სიტყვები არ მყოფნიდა.

დონ ხუანმა ამიხსნა, რომ ჩვენი გაუგებარი და აღუწერელი ხილვები იმაზე მოწმობდა, რომ ჩვენი ენერგეტიკული სხეული ცნობიერებას იყენებდა. მაგრამ არა როგორც გადაადგილების საშუალებას, რისთვისაც მე ენერგია არ მყოფნიდა, არამედ არაცოცხალი მატერიისა ან ცოცხალი არსებების ენერგეტიკული ველების აღსაქმელად.


არენდატორი

სიზმარხილვის პრაქტიკის ის ტიპი, რომელსაც მიჩვეული ვიყავი, დასრულდა. როდესაც დონ ხუანს კიდევ ერთხელ შევხვდი, მან ჩემი ხელმძღვანელობა თავისი პარტიის ორ წევრს, ფლორინდასა და ზულეიკას დაავალა. ისინი მასთან ყველაზე დაახლოებული მიმდევრები იყვნენ. მათი ინსტრუქციები არა მხოლოდ სიზმარხილვის კარიბჭეებს ეხებოდა, არამედ ენერგეტიკული სხეულის გამოყენების სხვადასხვა გზებსაც. ჩემთვის ყველაფერ ამას დიდი მნიშვნელოდა ჰქონდა, მით უფრო, რომ ჩვენი ურთიერთობა დიდხანს არ გაგარძელებულა. ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ მათ ჩემი გამოცდა უფრო უნდოდათ ვიდრე რაიმეს სწავლება.

-უკვე აღარაფერი დარჩა ისეთი სიზმარხილვაში რისი სწავლებაც შენთვის შემიძლია - მიპასუხა დონ ხუანმა როცა საქმის ვითარებაზე შევეკითხე.

-ჩემი დრო ამ დედამიწაზე ამოიწურა, მაგრამ ფლორინდა რჩება. ის ახლა ერთადერთია, ვინც არა მხოლოდ შენ, არამედ ყველა ჩემს დანარჩენ მოსწავლეს წარმართავს.

-მე სიზმარხილვის პრაქტიკას მასთან გავაგრძელებ?

-ეს არც მე ვიცი და არც მან. ეს ყველაფერი სულზეა დამოკიდებული. ნამდვილი მოთამაშე ისაა. ჩვენ ჩვენი ნებით არ ვთამაშობთ, ჩვენ უბრალო პაიკები ვართ მის ხელში. სულის წინასწარმეტყველების მიხედვით, მე უნდა გითხრა რას წარმოადგენს სიზმრის მეოთხე კარიბჭე, თუმცა შენს წარმართვას მე უკვე ვეღარ შევძლებ.

-თუ ასეა, არ მესმის რა მნიშვნელობა აქვს ჩემი ინტერესის გაღვიძებას?

-სული ამას არც შენ გადაგაწყვეტინებს და არც მე. მე ვალდებული ვარ სიზმარხილვის მეოთხე კარიბჭე აგიხსნა, მომწონს ეს თუ არა.

დონ ხუანმა ამისხნა, რომ სიზმრის მეოთხე კარიბჭის ენერგეტიკული სხეული განსაკუთრებულ კონკრეტულ ადგილებში მოგზაურობს და რომ მეოთხე კარიბჭის გამოყენების სამი საშუალება არსებობს. პირველი - ამ სამყაროს გარკვეულ ადგილებში მოგზაურობა, მეორე -ამ სამყაროს მიღმა, გარკვეულ ადგილებში მოგზაურობა და მესამე - იმ ადგილებში მოგზაურობა, რომელიც მხოლოდ სხვის წარმოსახვაში არსებობს. მან ისიც დაამატა, რომ უკანასკნელი მოგზაურობა ყველაზე უფრო გრძელი და სახიფათოა, და მეტიც - ეს ძველი ჯადოქრების მიდრეკილება იყო.

-და რა უნდა ვუყო ამ ცოდნას შენი აზრით? - ვკითხე მე.

-ამ წუთას არაფერი, უბრალოდ დაელოდე დროს, როცა ეს ცოდნა დაგჭირდება.

-შენ იმის თქმა გინდა, რომ მე მეოთხე კარიბჭეს ჩემით, დამოუკიდებლად გადავლახავ? ყოველგვარი დახმარების გარეშე?

-სულზეა დამოკიდებული, შეძლებ თუ არა ამას.

მან მკვეთრად შეცვალა თემა და მე მომეჩვენა, რომ ვერც მეოთხე კარიბჭეს მივაღწევდი და ვერც გადავლახავდი მას.

შემდეგ დონ ხუანმა უკანასკნელი შეხვედრა დამითქვა, რომ როგორც მან თქვა, ჩემთვის ჯადოსნური გაცილება მოეწყო - ჩემი სიზმარხილვის პრაქტიკის დასკვნითი ეტაპი. მან მითხრა, რომ სამხრეთ მექსიკის პატარა ქალაქში შევხვდებოდით, სადაც ის და მისი პარტიის ჯადოქრები ცხოვრობდნენ. მე იქ შუადღის მერე ჩავედი. მე და დონ ხუანი მისი სახლის წინ მოუხერხებელ, სქელი ბალიშებით დაფარულ, დაწნულ სკამებზე ვიჯექით. დონ ხუანი თვალს მიკრავდა და იცინოდა. ეს სკამები მისი პარტიის ერთ-ერთი მეომარი ქალის საჩუქარი იყო და ჩვენ უბრალოდ ისე უნდა ვმჯდარიყავით, თითქოს არაფერი გვაწუხებდა, განსაკუთრებით მას. სკამები არიზონის შტატ ფენიქსში იყო ნაყიდი და დიდი წინააღმდეგობების გადალახვით გამოგზავნილი მექსიკაში.

დონ ხუანმა მთხოვა დილან ტომასის ლექსი წამეკითხა რომელიც მისი აზრით ჩემს ახლანდელ მდგომარეობას ძალიან უხდებოდა.

I have longed to move away
From the hissing of the spent lie
And the old terrors' continual cry
Growing more terrible as the day
Goes over the hill into the deep sea;
I have longed to move away
From the repetition of salutes,
For there are ghosts in the air
And ghostly echoes on paper,
And the thunder of calls and notes.

I have longed to move away but am afraid;
Some life, yet unspent, might explode
Out of the old lie burning on the ground,
And, crackling into the air, leave me half-blind.
Neither by night's ancient fear,
The parting of hat from hair,
Pursed lips at the receiver,
Shall I fall to death's feather.
By these I would not care to die,
Half convention and half li

დონ ხუანი ადგა და მითხრა, რომ ქალაქის ცენტრში მოედანზე გასეირნებას აპირებდა. მან გაყოლა შემომთავაზა. მე მაშინვე გადავწყვიტე, რომ ლექსმა მისი განწყობა უფრო დაამძიმა და მას გულის გადაყოლება სჭირდებოდა.

მოედანზე ისე მივედით, ერთმანეთისთვის ხმა არ გაგვიცია. რამდენიმეჯერ უხმოდ შემოვუარეთ მას. მაღაზიებთან ახლოს, რომლებიც პარკის დასავლეთ და ჩრდილოეთ მხარეს იყო მოქცეული, რამდენიმე გამვლელს მოეყარა თავი. ყოველი ქუჩა, რომელიც პარკს გარს ერტყა, ძლივს მიიკლაკნებოდა. მათ ორივე მხარეს ერთსართულიანი აგურის მასიური, კრამიტის შესასვლელიანი, თეთრკედლებიანი და ცისფრად და ყავისფრად კარებშეღებილი სახლები აეშენებინათ. გვერდითა ქუჩაზე, სასტუმროდან ერთი კვარტლის დაშორებით, ქალაქის ერთადერთი სასტუმრო თითქმის მუქარით გადაჰყურებდა უზარმაზარი კოლონიალური ეკლესიის კედლებს, რომელიც მაროკოულ მეჩეთს უფრო გავდა.

ქალაქის ცენტრში კი ორი სრულიად ერთნაირი რესტორანი ერთმანეთის გვერდიგვერდ გაურკვეველი მიზეზით წარმატებით თანაარსებობდა. იქ კერძებიც და ფასებიც თითქოს ერთნაირი იყო.

მე ბოლოს დუმილი დავარღვიე და დონ ხუანს ვკითხე, მასაც უცნაურად ხომ არ ეჩვენებოდა ამ ორი რესტორნის ასეთი მშვიდი თანაარსებობა.

-ამ ქალაქში ყველაფერი შესაძლებელია -თქვა მან

რაღაცამ მის ხმაში, ჩემში ძლიერი დისკომფორტი გამოიწვია.

-ასე რატომ ნერვიულობ? - მკითხა მან სერიოზულად - რამე იცი და არ მეუბნები?

- რატომ ვნერვიულობ? სასაცილოა. შენს გვერდით ყოველთვის ვნერვიულობ დონ ხუან. ხან იმაზე მეტადაც, ვიდრე სხვები.

მომეჩვენა, რომ ის ძალიან ცდილობდა არ გაეცინა.

- ნაგვალები ნამდვილად არ არიან დედამიწაზე ყველაზე მეგობრული ხალხი - თითქოს ბოდიშის მოხდით მითხრა მან - მე ეს, არც თუ ისე იოლად, ჩემს მასწავლებელთან ურთიერთობამ მასწავლა - საშინელ ნაგვალ ხულიანთან. მეჩვენებოდა, მხოლოდ მისი დანახვაზე მზე მიბნელდებოდა. ხანდახან, როცა მიყურებდა, მეჩვენებოდა, რომ ჩემი სიცოცხლე ბეწვზე ეკიდა.

- უეჭველად შენც ასეთ გავლენას ახდენ ჩემზე!

მან გულიანად გაიცინა.

-არა, არა, აშკარად აჭარბებ. მასთან შედარებით მე ანგელოზი ვარ.

-შეიძლება მასთან შედარებით ანგელოზი კი ხარ, მაგრამ მე შედარების საშუალება არ მაქვს.

მან გაიცინა, მაგრამ მერე ისევ დასერიოზულდა.

-თავადაც არ ვიცი რატომ, მაგრამ მეშინია - ავუხსენი მე.

-შენ თვლი, რომ შიშის მიზეზი გაქვს? - მკითხა მან , შეჩერდა და შემომხედა.

მისმა ხმის ტონმა და იმან, თუ როგორ ასწია წარბები, შთაბეჭდილება შემიქმნა, თითქოს ის ეჭვობდა, რომ რაღაცას ვუმალავდი. აშკარა იყო, რომ ის ჩემს გამოტეხვას ცდილობდა.

- შენი სიჯიუტე მაკვირვებს -მითხრა მან.

- მგონი ეს შენ მალავ სახელოში კარტს და არა მე.

- რაღაც მართლა მაქვს სახელოში - გაეცინა მას და დამეთანხმა - მაგრამ საქმე ამაში არ არის. საქმე იმაშია, რომ ამ ქალაქში არის რაღაც, რაც შენ გელოდება. შენ ჯერ კიდევ ვერ ხვდები რა. ან ხვდები და ვერ ბედავ მითრხა, ანდა სულაც არაფერი არ იცი ამის შესახებ.

- რა მელის აქ?

პასუხის ნაცვლად დონ ხუანმა ისევ ჩუმად განაგრძო სეირნობა. ჩვენ მოედნის შემოვლა გავაგრძელეთ. რამდენიმეჯერ შემოვუარეთ მოედანს, თან ვეძებდით სად დავმსხდარიყავით. მალე რამდენიმე ქალი ადგა სკამიდან და წავიდა.

- მე წლების განმავლობაში გიყვებოდი უძველესი ჯადოქრების შეცდომებზე ძველ მექსიკაში - მითხრა დონ ხუანმა, სკამზე დაჯდა და ხელით მანიშნა გვერდით დავმჯდარიყავი.

იმ ადამიანის მონდომებით, რომელიც ამას პირველად ყვება, მან კიდევ ერთხელ გაიმეორა ის, რაც უკვე მრავალჯერ ჰქონდა ნათქვამი, რომ იმ ჯადოქრებს მხოლოდ პირადი ინტერესები მართავდა. მათ მთელი ძალისხმევა იმ მეთოდების სრულყოფას დაუთმეს, რომლებსაც სიფხიზლისა და მენტალური წონასწორობიდან სულ უფრო და უფრო შორს მიჰყავდათ და ბოლოსდაბოლოს, ისინი განადგურდნენ, როდესაც მათი მეთოდებისა და სწავლების რთული კონსტრუქციები ისე გაიზარდა, რომ მათ ამ კონსტრუქციების შეკავება აღარ შეეძლოთ.

რა თქმა უნდა, უძველესი ჯადოქრები ცხოვრობდნენ და მრავლდებოდნენ ამ ადგილებში - თქვა მან და ჩემს რეაქციას დააკვირდა - აქ ამ ქალაქში. ეს ქალაქი სინამდვილეში მათი ერთ-ერთი ქალაქის ნანაგრევებზე ააშენეს. აქ, სწორედ ამ ადგილას ასხამდნენ ხორცს ძველი ჯადოქრები თავიანთ ხელოვნებას.

-შენ ეს დანამდვილებით იცი, დონ ხუან?

-ძალიან მალე შენც ასევე დანამდვილებით გეცოდინება.

ჩემმა გაზრდილმა მოუსვენრობამ მაიძულა ის გამეკეთებინა, რასაც ვერ ვიტანდი: ფოკუსირება საკუთარ თავზე. დონ ხუანმა ეს შეამჩნია და ცეცხლზე ნავთი დამისხა.

- მალე გავიგებთ რომელი უფრო მოგწონს, ძველი ჯადოქრები თუ თანამედროვე.

- რა სიამოვნებას იღებ, ამ უცნაური და საშინელი საუბრებით რომ მაშინებ? - ვუპასუხე მე.

დონ ხუანთან 13 წლიანმა ურთიერთობამ მასწავლა, რომ პანიკას თან ყოველთვის სერიოზული სიტუაციის წარმოქმნა სდევდა.

დონ ხუანი თითქოს ყოყმანობდა. შევამჩნიე, როგორ ჩუმად უყურებდა ეკლესიას. ის დაბნეულიც კი ჩანდა. როცა მივმართე მიპასუხა, რომ ჩემი სიტყვები ვერ გაიგონა. მე კითხვა გავუმეორე:

- ვინმეს ელოდები?

- კი - მიპასუხა მან -ეჭვი არ შეგეპაროს ველოდები, შენ მე გარემოს ენერგეტიკული სხეულით სკანირებაზე დამიჭირე.

- რა იგრძენი დონ ხუან?

- ჩემი ენერგეტიკული სხეული გრძნობს, რომ ყველაფერი თავის ადგილასაა. პიესა საღამოს დაიწყება. შენ მთავარი გმირი ხარ, მე კი სახასიათო მსახიობი, პატარა, უმნიშვნელო როლით. მე პირველ აქტში გამოვალ.

- რას გულისხმობ?

მან არ მიპასუხა და ისეთი სახე მიიღო, რომ რაღაც იცოდა და თქმა არ სურდა.

- მე ნიადაგს ვამზადებ - თქვა მან - მე ასე ვთქვათ, ცოტას გაგახარებ. აგიხსნი, რომ თანამედროვე ჯადოქრებმა სერიოზული გაკვეთილი მიიღეს, ისინი მიხვდნენ, რომ მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ სრულიად მოკვეთილნი იქნებოდნენ, მათ შეეძლოთ მიეღოთ ენერგია და გათავისუფლებულიყვნენ. ეს განდგომის განასაკუთრებული სახეა, რომელიც შიშისა და სიზმრისგან კი არა, არამედ დარწმუნებულობის გრძნობიდან ჩნდება.

დონ ხუანი დადუმდა, ხელები ჯერ წინ გაშალა, მერე კი ზურგისკენ წაიღო.

- შენც ასე გააკეთე - მირჩმია მან - ეს შებოჭილობას მოგიხსნის, შენ კი მომზადებული უნდა იყო იმის წინაშე, რასთან შეხვედრაც მოგიწევს.
მან ფართედ გაიღიმა.

- ამ საღამოს შენთან ან სრული განდგომა, ან აბსოლუტური ინდულგირება მოვა. ეს ის არჩევანია, რომელიც შენი თაობის ყველა ნაგვალმა უნდა გააკეთოს.
ის დაჯდა და ღრმად ჩაისუნთქა, რაც მან მითხრა, ჩანს, ამან მთელი მისი ენერგია წაიღო.

- მე ვფიქრობ, რომ შემიძლია გავიგო განდგომაც და ინდულგირებაც - განაგრძო მან - მე ვხედავდი ჩემს ბენეფაქტორს ნაგვალ ხულიანსა და მის მასწავლებელს, ნაგვალ ელიასს შორის სხვაობას. ნაგვალი ელიასი იმ დონემდე განდგომილი იყო, რომ ძალის საჩუქრებზე უარი თქვა. ნაგვალი ხულიანიც განდგომილი იყო, მაგრამ არა იმდენად, რომ ასეთ საჩუქარზე უარი ეთქვა.

- რასაც ამბობ იმის მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ - შევნიშნე მე - მე ვიტყოდი, რომ ამ საღამოს რაღაც გამოცდისათვის მამზადებ, მართალია?

- მე არ მაქვს უფლება რაიმე გამოცდა მოგიწყო, მაგრამ სულს აქვს - მითხრა მან და ღიმილით დაამატა - მე მხოლოდ მისი გამცილებელი ვარ.

- რას მიპირებს სული დონ ხუან?

- მე მხოლოდ იმის თქმა შემიძლია, რომ დღეს შენ სიზმარხილვის კიდევ ერთ გაკვეთილს მიიღებ, მაგრამ ჩემგან არა. ამ საღამოს ვიღაცა სხვა აპირებს შენი გიდი და მასწავლებლობა იყოს.

- და ვინ არის ის?

- ის, ვინც შეიძლება სრული მოულოდნელობა აღმოჩნდეს შენთვის, ანდა შეიძლება სულაც არ იყოს მოულოდნელი.

- სიზმარხილვის რა ტიპის გაკვეთილს მივიღებ?

- ეს სიზმარხილვის მეორე კარიბჭის გაკვეთლია და ის ორი ნაწილისგან შედგება. პირველს მე მალე თავად აგიხსნი, მეორეს კი ვერავინ აგიხსნის, რადგან ეს ისეთი რამაა, რაც პირადად შენ გეხება. ჩემი თაობის ყველა ჯადოქარი იღებდა ამ ორნაწილიან გაკვეთილს, მაგრამ ყველა განსხვავებული იყო. ეს გაკვეთილები ყოველთვის შეესაბამებოდა თითოეული ნაგვალის პიროვნულ თავისებურებებს.

- შენი ახსნა არაფერში მეხმარება დონ ხუან, უბრალოდ, უფრო ვნერვიულობ.

ჩვენ დიდხანს ვდუმდით. მე შეშინებული ვიყავი და დამშვიდება არ შემეძლო. არც ის ვიცოდი რა მეთქვა, რომ ამას საცოდავად არ გაეჟღერა.

- როგორც შენ უკვე იცი, თანამედროვე ჯადოქრების თავისებურება - უშუალოდ აღიქვან ენერგია - ეს პირადი მიღწევის საფრთხეა -თქვა დონ ხუანმა ,- შემკრები წერტილის მართვას თვითდისციპლინით ვახერხებთ. უძველესი ჯადოქრებისთვის ეს გადაადგილებები სხვებისთვის, კერძოდ კი მათი მასწავლებლებისთვის მსახურების შედეგს წარმოადგენდა. ისინი ამ გადაადგილებებს რაღაც ბნელი საშუალებებით ახერხებდნენ და თავიანთ მოსწავლეებს როგორც ძალის საჩუქარს ისე წარუდგენდნენ.

- ჩვენთვის რაღაცის გაკეთებას მხოლოდ ის შეძლებს, ვისაც ჩვენზე მეტი ენერგია აქვს - აგრძელებდა ის. - მაგალითად, ნაგვალ ხულიანს, თავის სურვილისამებრ, შეეძლო გადავექციე რადაც უნდოდა, ეშმაკიდან - წმინდანამდე, მაგრამ ის უმნაკო ნაგვალი იყო და უფლებას მაძლევდა იმად დავრჩენლიყავი, ვინც ვიყავი. უძველესი ჯადოქრები კი უმანკონი არ იყვნენ და შეუწყვეტელი ძალისხმევით სხვებზე კონტროლს აღწევდნენ. ქმნიდნენ სიბნელითა და საშინელებით სავსე სიტუაციებს, რომელიც მოსწავლიდან მოსწავლეს გადაეცემოდა.

ის ადგა და გარშემო ყურადღებით მიმოიხედა.

- როგორც ხედავ, ეს ქალაქი დიდი არ არის, მაგრამ ჩემი თაობის ჯადოქრებისთვის ამას განსაკუთრებული ხიბლი აქვს. აქაა იმის სათავე, რასაც ჩვენ წარმოვადგენთ და ისიც, რად ყოფნაც ჩვენ არ გვინდა. ჩემი დრო იწურება და გარკვეული აზრები უნდა გადმოგცე, გარკვეული ამბები მოგიყვე და გარკვეულ არსებებთან კონტაქტზე გაგიყვანო ისე, როგორც ეს ჩემმა ბენეფაქქტორმა გააკეთა.

დონ ხუანმა მითხრა, რომ როგორც მე ეს უკვე კარგად ვიცოდი, ყველაფერი რასაც ის წარმოადგენს და რაც იცის, მისი მასწავლებლის, ნაგვალ ხულიანისაგან მიღებული მემკვიდრეობაა. თავის მხრივ კი, მან ეს ყველაფერი მისი მასწავლებლისგან, ნაგვალ ელიასისგან მიიღო. ელიასმა კი - ნაგვალ როზენდოსგან, მან - ნაგვალ ლუხანისგან, ლუხანმა - ნაგვალ სანტისტებანისგან, სანტისტებანმა კი - ნაგვალ სებასტიანისგან.

მან ახლა უკვე ოფიციალური ტონით გამიმეორა ის რაც არაერთხელ აუხსნია, რომ ნაგვალ სებასტიანამდე 8 ნაგვალი იყო, მაგრამ ისინი სულ სხვანაირი ნაგვალები იყვნენ. ისინი სხვანაირად უდგებოდნენ მაგიას, სხვანაირად ესმოდათ ის, თუმცა კი, ისევ იმ ჯადოქართა კალაპოტში რჩებოდნენ.

- ახლა შენ უნდა გაიხსენო და გამიმეორო ყველაფერი, რაც მე ნაგვალ სებასტიანზე მოგიყევი - მომთხოვა მან .

მისი თხოვნა უცნაურად მომეჩვენა, მაგრამ მე მაინც გავიმეორე ყველაფერი ის, რაც ვიცოდი მისგან და მისი მეგობრებისგან ნაგვალ სებასტიანსა და მითოლოგიურ უძველეს ჯადოქარზე, რომელმაც ბრძოლაში სიკვილი გამოიწვია და ყველასთვის ცნობილი გახდა როგორც „არენდატორი“.

- შენ უკვე კარგად იცი, რომ „სიკვდილთან მებრძოლი“ ყოველ თაობაში ძალის საჩუქრებს გვაძლევს - თქვა დონ ხუანმა - და სწორედ ამ საჩუქრის ბუნება გახდა ის ფაქტორი, რამაც ჯადოქრების ჩვენს თაობას მთლად შეუცვალა მიმართულება.

მან ამიხსნა, რომ არენდატორი, რომელიც ძველი სკოლის ჯადოქარი იყო, თავისი შემკრები წერტილის ყველა რთულ გადანაცვლებას თავის მასწავლებლებთან დაეუფლა, რადგან უცნაური სიცოცხლისა და ცნობიერებისთვის 1000 წელი ეს ის დროა, რომელიც ყველაფრის სრულყოფილებისთვისაა საკმარისი. ახლა მან იცის, როგორ მიაღწიოს და დაიჭიროს (შეაჩეროს) ასობით თუ არა, ათასობით პოზიცია შემკრები წერტილის გადანაცვლებისა. მისი საჩუქრები ერთდროულად შემკრები წერტილის განსაკუთრებული მდგომარეობაცაა, გადაადგილების გეგმაცაა და სახელმძღვანელოც, თუ როგორ გავაჩეროთ ის არჩეულ პოზიციაზე, რათა შესაბამის მდგომარეობას მივაღწიოთ.

ეს დონ ხუანის არტისტულობის პიკი იყო. მე ის უფრო დრამატული არც არასოდეს მინახავს. ასე კარგად რომ არ მცნობებოდა, დავიფიცებდი, რომ მისი ხმის ინტონაციებიდან გამომდინარე, ის შიშს ან მოუსვენრობას მოეცვა. მისი ჟესტები ისეთ შთაბეჭდილებას მიტოვებდა, თითქოს მსახიობი იყო, რომელიც ნერვიულობდა და შფოთავდა.

დონ ხუანმა ყურადღებით შემომხედა, თითქოს საიდუმლოს აღიარებას აპირებდა. მაცნობა, რომ მაგალითად ნაგვალმა ლუხანმა არენდატორისგან საჩუქრად 50-მდე პოზიცია მიიღო. ის რიტმულად აქნევდა თავს, თითქოს უსიტყვოდ მთხოვდა, ყურადღება მიმექცია იმისთვის, რასაც მეუბნებოდა. მე ვდუმი.

- 50 პოზიცია! - დრამატულად წამოიძახა მან - საჩუქარი, ერთი ან ორი პოზიციის სახითაც, უკვე საკმარისზე მეტი იქნებოდა.

მან დაბნეულად აიჩეჩა მხრები.

- მე როგორც მომიყვნენ, არენდატორს ძალიან უყვარდა ნაგვალი ლუხანი - განაგრძობდა ის - ისინი ძალინ ახლო მეგობრები იყვნენ, თითქმის განუყრელნი. ჩემთვის უთქვამთ, რომ ნაგვალი ლუხანი და არენდატორი ხშირად დადიოდნენ ეკლესიაში, განსაკუთრებით დიდი მსახურებაზე.

- პირდაპირ აქ, ამ ქალაქში? - გაკვირვებულმა ვკითხე მე.

- სწორედ აქ - მიპასუხა მან - ალბათ, ას წელზე მეტია გასული მას შემდეგ, რაც ისინი სწორედ ამ ადგილას ისხდნენ, მაგრამ სხვა სკამზე.

- ნაგვალი ლუხანი და არენდატორი მართლა ამ მოედანზე სეირნობდნენ? - ვკითხე მე ისე, რომ გაკვირვებას ვერ ვმალავდი.

- რა თქმა უნდა! - წამოიძახა მან - მე იმიტომ წამოგიყვანე აქ ამ საღამოს, რომ ლექსმა რომელიც შენ წამიკითხე, მიბიძგა, რომ შენი და არენდატორის შეხვედრა უკვე მოახლოვდა.

სუნთქვა შემეკრა. პანიკა ცეცხლივით მომედო სხეულზე.

- ჩვენ ძველი ჯადოქრების უცნაურ მიღწევებს განვიხილავთ - აგრძელებდა დონ ხუანი - მაგრამ ყოველთვის ძნელია ახსნილის გაცნობიერება, როცა საკუთარი ცოდნა არ გაქვს. მე შემიძლია საშინელ სამსჯავრომდეც კი ისევ და ისევ გავიმეორო ის, რაც ჩემთვის სავსებით ნათელია, მაგრამ შენი რწმენისა და შემეცნებისთვის მაინც მიუწყვდომელი დარჩება, რადგან შენ ამისი პრაქტიკული ცოდნა არ გაგაჩნია.

ის ადგა და თავიდან ფეხებამდე შემათვალიერეა.

- წავიდეთ ტაძარში - მითხრა მან - არენდატორს ეკლესია და მისი შემოგარენი უყვარს, მე დარწმუნებული ვარ ახლა სწორედ ის დროა, რომ იქ წავიდეთ.

რაც მე დონ ხუანს ვიცნობდი, ასე მხოლოდ რამდენიმეჯერ შემეშინდა. მე გავქვავდი. როგორც იყო წამოვდექი, მთელი ჩემი სხეული თრთოდა, თუმცა მაინც მდუმარედ გავყევი ტაძარში. მუხლები მიკანკალებდა და ფეხები ყოველ ნაბიჯზე მეკეცებოდა, იმ დროისათვის როცა მოედნიდან ერთ კვარტალზე ვიყავით და ეკლესიისკენ მიმავალ კირის საფეხურებს მივუახლოვდით, გულის წასვლას აღარაფერი მიკლდა. დონ ხუანმა მხრებზე ხელი მომხვია რომ არ წავქცეულიყავი.

- არენდატორი აქ არის - მითხრა მან ისე, თითქოს ძველ მეგობარზე მეუბნებოდა.

მე იქით გავიხედე, სადაც მან მანიშნა და გალერეის ბოლოს 5 ქალისა 3 მამკაცისაგან შემდგარი ჯგუფი დავინახე. ერთი შეხედვით, ეს ხალხი არაფრით გამოირჩეოდა. იმის თქმაც კი გამიჭირდებოდა, შემოდიოდნენ თუ გადიოდნენ ტაძრიდან, თუმცა იმას კი მივხვდი, რომ ერთ ჯგუფს არ შეადგენდნენ და აქ ერთად შემთხვევით იყვნენ.
ამ დროს მე და დონ ხუანი პატარა კართან მივედით, რომელიც ეკლესიის დიდ, მასიურ ხის კარში იყო გამოჭრილი. იქ სამი ქალი შემოვიდა, სამი კაცი და ორი ქალი კი მიდიოდნენ. მე დაბნეულად შევხედე დონ ხუანს და შემდეგ მინიშნებას დაველოდე.

მან ნიკაპით მანიშნა ნაკურთხი წყლის თასზე.

- წესი უნდა დავიცვათ და პირჯვარი გადავიწეროთ - ჩამჩურჩულა მან.

- სადაა არენდატორი? - ჩურჩულითვე ვკითხე მე.

დონ ხუანმა თითის წვერები ნაკურთხი წყლით დაისველა და პირჯვარი გადაიწერა და მბრძანებლური ჟესტით მეც იგივე მაიძულა.

- არენდატორი ერთ-ერთი იმ მამაკაცთაგანი იყო რომლებიც გავიდნენ - ჩავჩურჩულე ყურში.

- არა - მიპასუხა ჩურჩულით -არენდატორი ერთ-ერთია იმ სამი ქალიდან, რომლბიც დარჩნენ. ის იქაა, უკან.

ამ დროს ქალი უკანა რიგიდან ჩემსკენ მოტრიალდა, გამიღიმა და თავი დამიქნია.

ერთი ნახტომით კართან გავჩნდი და გარეთ გავვარდი. დონ ხუანიც უკან მომყვა. ის ძალიან სწრაფად დამეწია და ხელი მტაცა მკლავზე.

- საით გაგიწევია? მკითხა მან

სიცილისაგან მთელი სხეული უცახცახებდა.

ხელით მაგრად ვეჭირე, ვიდრე მე ხარბად ვისუნთქავდი ჰაერს და თითქმის ვიხრჩობოდი. სიცილის შეტევები ოკეანის ტალღებივით უვლიდა, მე გვერდით გავიწიე და მოედნის მიმართულებით გავიქეცი. ის უკან გამომყვა.

- ვერასოდეს წარმოვიდენდი, რომ ეს ასე გამოგიყვანდა მდგომარეობიდან - მითხრა მან და ისევ ახარხარდა .

- რატომ არ მითხარი, რომ არენდატორი ქალია?

- ეს ჯადოქარია - სიკვდილთან მებრძოლი - საზეიმოდ თქვა მან - ჯადოქრისთვის, რომელიც ასე დახელოვნებულია შემკრები წერტილის გადაადგილებაში, ქალად ან მამაკაცად ყოფნა არჩევანისა და მოხერხებულობის საქმეა. ეს სიზმარხილვის ის პირველი გაკვეთილია, რომელზეც მე მოგითხრობდი და სიკვდილთან მებრძოლი სწორედ ის იდუმალი დამსწრეა, რომელიც აპირებს ამ კარიბჭეში გაგატაროს. სიცილისაგან ხველა აუტყდა და გვერდებზე იტაცა ხელი. მე გავშრი, მერე კი სიბრაზემ წამომიარა. ეს არ იყო ბრაზი დონ ხუანის, საკუთარი თავის ან სხვა ვინმეს მიმართ. ჩემს გულს ავსებდა და ყელში მაწვებოდა რაღაცნაირი, ცივი ბრაზი, რომელიც სადაცაა გამგლეჯდა.

- მოდი ეკლესიაში დავბრუნდეთ - ვიყვირე ისე, რომ საკუთარი ხმა ვერ ვიცანი.

- ახლავე, ახლავე - მიპასუხა მან წყნარად - ნუ ჩქარობ ცეცხლში შევარდნას. დაფიქრდი, დამშვიდდი, აწონ-დაწონე, ჩამოყალიბდი, ცხოვრებაში ჯერ ასეთი ამოცანის წინაშე არ მდგარხარ. ახლა შენ სიმშვიდე გჭირდება.

- მე ვერ გეტყვი, რა უნდა გააკეთო - განაგრძობდა ის - როგორც ყველა ნაგვალი, მეც ამოცანის წინაშე დაგაყენებ, წინასწარ კი მხოლოდ ირიბ მინიშნებას მოგცემ ზოგიერთ რამეზე, რომელიც ამ საკითხს ეხება. ეს ნაგვალების კიდევ ერთი ხერხია: ილაპარაკონ ყველაფერზე და ამავე დროს არაფერი არ თქვან, ან გკითხონ ისე, თითქოს არ გეკითხებიან.

მინდოდა ამ ყველაფრისთვის მალე მომეღო ბოლო , მაგრამ დონ ხუანმა დამარწმუნა, რომ დიდი პაუზა უფრო დამარწმუნებდა საკუთარ თავში. მუხლები მეკეცებოდა, დონ ხუანმა მზრუნველად დამსვა და თვითონაც გვერდით მომიჯდა.

- გაკვეთილის პირველი ნაწილი მოიცავს იმას, რომ ქალად ან მამაკაცად დაბადება არ გულისხმობს საბოლოო მდგომარეობას, არამედ ეს შემკრები წერტილის მდებარეობის შედეგია - თქვა მან - ეს ნების დაძაბვისა და ხანგრლივი ვარჯიშის შედეგად მიიღწევა. რადგან ეს თემა ძველი ჯადოქრების გულთანაც ახლოს იყო - მხოლოდ მათ შეუძლიათ ამას ნათელი მოჰფინონ.

მე კი ალბათ იმიტომაც, რომ სხვა აღარაფერი დამრჩენოდა, დონ ხუანს შევეწინააღმდგე.

- არ შემიძლია დავიჯერო და ვირწმუნო, რასაც მეუბნები - ვუთხარი და ვიგრძენი როგორ მომაწვა სისხლი სახეზე.

- არ ვიცი ეს როგორ მივიღო.

- ის არსება ეკლესიაში რეალურად ქალია - მარწმუნებდა ის - რატომ გაღელვებს ეს ასე? ის ფაქტი, რომ ის მამაკაცად დაიბადა მხოლოდ უძველესი ჯადოქრების ხელოვნების სიძლიერეს უსვამს ხაზს. ეს არ უნდა გაოცებდეს, შენ ხომ თავად ხარ მაგიის ყველა პრინციპის ხორცშესხმის ნათელი მაგალითი.

დაძაბულობისაგან კინაღამ გავსკდი. დონ ხუანმა კი საყვედურით შენიშნა, რომ ჩხუბი მიყვარდა. ძლივს ვიკავებდი მოთმინებას, მაგრამ მაინც განსაკუთრებული პათოსით ავუხსენი ქალისა და მამაკაცის ორგანიზმებს შორის ბიოლოგიური განსხვავების საფუძვლები.

- მე ეს ყველაფერი მესმის - მიპასუხა მან - და შენ ამაში მართალი ხარ, მაგრამ ცდები იმაში, რომ ცდილობ შენი შეფასებები უნივერსალური გახადო.

- ის, რაზეც ჩვენ ვსაუბრობთ, ძირითადი მახასიათებელი პრინციპებია - ვიყვირე მე - და ისინი შეესაბამებიან ადამიანს აქაც და დედამიწის სხვა ნებისმიერ კუთხეშიც.

- მართალია, მართალი - თქვა მან მშვიდად - ყველაფერი რასაც შენ ამბობ სწორეა, როცა შემკრები წერტილი მისთვის ჩვეულ ადგილასაა, მაგრამ როცა ის გარკვეულ საზღვრებში გადაადგილდება და ჩვენი ჩვეული სამყარო უკვე აღარ არსებობს, არც ერთი პრინციპი, რომელსაც შენ ახლა იცავ, აღარავითარ მნიშნელობას აღარ წარმოადგენს.

შენ ცდები, რადგან გავიწყდება, რომ სიკვდილთან მებრძოლი ამ ზღვარს ასჯერ და ათასჯერ გადავიდა. არ არის საჭირო გენიოსობა იმის მისახვედრად, რომ არენდატორი არ არის იმ ძალით შებოჭილი, რომელიც ჯერ კიდევ გბოჭავს შენ.

მე ავუხსენი, რომ ჩემი უნდობლობა, თუ ამას უნდობლობა შეიძლება ეწოდოს, პირადად მას არ ეხებდა, არამედ იმით იყო გამოწვეული, რომ მაგიის პრაქტიკული მხარე, რომელზეც ჩვენ ვლაპარაკობთ ამ დრომდე იმდენად შორეული ჩანდა, რომ მე მას არასოდეს განვიხილავდი როგორც რეალურ შესაძლებლობას. მე გავიმეორე, რომ საკუთარი გამოცდილებით მე ნამდვილად დავრწმუნდი, რომ სწორედ სიზმარხილვაშია ყველაფერი შესაძლებელი. თანაც შევახსენე, რომ სწორედ მან ჩამინერგა ეს იდეა - შინაგანი დიალოგის შეჩერების პარალელურად. მაგრამ ის, რაც მან არენდატორზე მოყვა, არანაირ ჩარჩოში არ ჯდებოდა. ეს სავსებით ნორმალური იქნებოდ სიზმარხილვის სხეულისთვის, მაგრამ ჩვეულებრივ კავშირში არანაირ კავშირში არ იყო , მე კიდევ გავიმეორე, რომ მსგავსი ვერსია ბუნების საწინააღმდეგო და აქდან გამომდინარე ჩემთვის მიუღებელი იყო.

- საიდან ასეთი ჯუიტი მიუღებლობა - მკითხა ღიმილით.

მისმა კითხვამ თავგზა ამირია, დავიბენი.

- ვფიქრობ, ეს ჩემს არსებას ეწინააღმდეგება - ვივარაუდე მე, მხედველობაში სწორედ ეს მქონდა. აზრი, რომ ქალი ეკლესიაში - მამაკაცია, ჩემში ზიზღს იწვევდა.
თავში აზრი მიტრიალებდა, რომ შესაძლოა, არენდატორი უბრალოდ ტრანსვესტიტია, დონ ხუანს სერიოზულად ვკითხე ამაზე, მან კი საპასუხოდ ისეთი სიცილი ატეხა, რომ მეგონა ვეღარ გაჩერდებოდა.

- ასეთი შესაძლებლობა ძალიან მიწიერია - თქვა მან - შესაძლებელია, შენს ადრინდელ მეგობრებს ამის გაკეთება შეეძლოთ, შენი ახალი მეგობრები კი უფრო დახელოვნებული და მასტურბაციისკენ ნაკლებად მიდრეკილნი არიან. გიმეორებ, ის არსება ეკლესიაში ქალია და მას ქალის ყველა ორგანო და ატრიბუტი აქვს.
მან ეშმაკურად ჩაიცინა - შენ ხომ ყოველთვის გიზიდავდნენ ქალები, ეს სიტუაციაც სწორედ შენთვისაა - შეკვეთილივით.

მისი მხიარულება ისე ბავშვურად გულღია იყო, რომ მეც გადმომედო. ჩვენ ერთად ვიცინოდით, ის თავშეუკავებლად, მე გაგებით.

მერე გადაწყვეტილება მივიღე, ავდექი და ხმამაღლა განვაცხადე, რომ არ მსურდა არენდატორთან საქმის დაჭერა, არც ერთ მდგომარეობაში. მე გადავწყვიტე ყველაფერ ამაზე უარი მეთქვა და დონ ხუანის სახლში დავბრუნებულიყავი, იქიდან კი ჩემს საკუთარ სახლში.

დონ ხუანმა მიპასუხა, რომ არაფერი საწინააღმდეგო არ ჰქონდა და მისი სახლისკენ გავეშურეთ. ჩემი ფიქრები თითქოს გაცოცხლდნენ, სწორად ვიქცევი განა? იქნებ შიშისაგან გავრბივარ? რათქმაუნდა, ჩემი გადაწყვეტილება მაშინვე ვცანი, როგორც სწორი და გარდაუვალი. ბოლოს და ბოლოს, ვარწმუნებდი ჩემს თავს, მე არ მაინტერესებს შენაძენი. არენდატორის საჩუქრები კი საკუთრების შეძენას გავდა, მაგრამ უპასუხ