მთარგმნელი: მარიამ ვარდოსანიძე
თუ ჩვენ ვსაუბრობთ თემაზე „გადარჩენა“, „არსებობა“, ჩვენ შეგვიძლია მივირთვათ ნაგავი და მაინც გადავრჩეთ. რა პრობლემაა?! თუმცა მე ვფიქრობ, ბევრმა ჩვენგანმა უკვე გადავაბიჯეთ იმ მდგომარეობას თუ როგორ გადავრჩეთ. ეხლა ვიმყოფებით არჩევანის გაკეთების რეჟიმში. ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია არჩევანი გააკეთოს თუ რა ჭამოს. სამწუხაროდ, რა თქმა უნდა არსებობს მოსახლეობის ისეთი ფენა, რომელიც იძულებულია იკვებოს იმით რაც აქვს და ვერ აკეთებს არჩევანს. თუმცა ინდოეთში ეს ესე არ არის. ნებისმიერ ადამიანს შეუძლია აირჩიოს თუ რა მიირთვას და რა არა. და როდესაც არჩევანის წინაშე ვდგებით, თუ რა ვჭამოთ- არსებობს მეცნიერება იმის შესახებ თუ რა უნდა მივირთვათ და რა არა.
თუ ამ თემას დეტალურად განვიხილავ ძალიან დიდ დროს წაიღებს. განვითარებული ადამიანი თვითონ ხვდება თუ რისი ჭამა ღირს და რისგან უნდა შეიკავოს თავი მაშინ როცა ის მაგიდაზე საკვებს ხედავს. მთავარი საკითხი ისაა თუ რა საკვებისთვის არის შენი სისტემა შექმნილი, სწორედ ასეთი საკვებით უნდა ვიკვებოთ. ნუ გახდი კვებას შენი რელიგიის ან ფილოსოფიის ნაწილად, საკვები არის მხოლოდ შენს ორგანიზმთან კავშირში. საკვებმა უნდა გაიაროს შენ სისტემაში ისე რომ მას მინიმალური წინააღმდეგობა შეხვდეს, მაგალითად, იმიტომ რომ საკითხი ისმის ვეგეტარიანელობასა და არავეგეტარიანელობაზე, აი როგორ ვაფასებთ ჩვენ საკვებს - როდესაც შენ მიირთმევ საკვებს, ეს ნივთიერებები ხდება შენი სისტემის ნაწილი, ხდება ამ საკვების შენში ინტეგრაცია. თუ საკვები რომელსაც შენ იღებ ფლობს ძალიან კომპლექსურ მეხსიერებას და ინფორმაციას, მაშინ ჩვენი ორგანიზმის უნარი რომ გადაამუშავოს ესეთი საკვები რათა იქცეს ჩვენი ორგანიზმის უჯრედების ნაწილად არის ძალიან რთული.
თუ თქვენ მიიღებთ მარტივ მეხსიერების კოდის და გენეტიკურ კოდის მატარებელ საკვებს, მაგალითად ბოსტნეულს, მაშინ ძალიან მარტივია მისი შეთვისება, სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ ჩვენ უნდა მივირთვათ ის საკვები რაც ევოლუციური საფეხურით ჩვენგან შორს არის, ანუ არასოდეს არ უნდა ვჭამოთ ძუძუმწოვარა ცხოველი, რადგან ის ჩვენთან ძალიან ახლოს არის და მისი მეხსიერება არის ძალიან კომპლექსური. ძუძუმწოვარას გადამუშავებას შენი ორგანიზმი 100%-ით ვერასოდეს ვერ შეძლებს. თუ მიირთმევ ძუძუმწოვარას, შენ ნაწილობრივ შლი გენტიკურ კოდს, მეორე ნაწილი კი რჩება, სხვაგვარად რომ ვთქვათ ცხოველური მახასიათებლები ნელ-ნელა შემოდიან შენს სისტემაში ამ გზით და შემდეგ ეს მახასიათებლები გამოხატულებას პოვებენ ჩვენში.
ადამიანები არიან გაღიზიანებულები, დასტრესილები და ირგვლივ ყველგან მრისხანება სუფევს და ამის ერთ-ერთი მიზეზი არის საკვები რომელსაც ისინი მიირთმევენ. ანუ ის უნდა მივირთვათ რასაც ყველაზე მარტივი მეხსიერებით კოდი აქვს, რომელიც ადვილია ადამიანის ორგანიზმისთვის გადასამუშავებლად ანუ ყველაფერი ის რაც შორს არის ადამიანისგან ევოლუციური საფეხურით.
ამ კონტექსტში, თუ აუცილებელია არავეგეტარიანული საკვების მიღება, მაშინ ყველაზე კარგი ვარიანტი არის თევზი, იმიტომ რომ ის არის სიცოცხლის პირველი ფორმა დედამიწაზე. რაც უფრო ახლოვდები კომპლექსურ საკვებთან, როგორიც არის ძუძუმწოვარა ცხოველი, ასეთი საკვების გადამუშავება ძალიან რთულია ადამიანისთვის. თუ ადამიანის ორგანიზმის სისტემას დავაკვირდებით, მის პარამეტრებს და ელემენტებს, ადვილად მივხვდებით თუ რას საჭიროებს ორგანიზმი. როდესაც ფიქრობ საკვებზე, არ უნდა კითხო ექიმს, გურუს ან ნუტრიციოლოგს თუ რა მიირთვა- შენ უნდა კითხო მხოლოდ შენს სხეულს.
როდესაც რამეს მიირთმევთ დააკვირდით როგორი სიჩქარით გაივლის საკვები გზას კუჭიდან ნაწლავებამდე. თუ ეს პროცესი გრძელდება 2 საათამდე, მაშინ ეს საკვები ადამიანის ორგანიზმისთვის სასარგებლოა, თუ ეს პროცესი გრძელდება 4-6 საათი, მაშინ ეს საკვები არ უნდა მიიღოთ.
