წიგნის მე-3 ნაწილის დასრულება
2019 წელი. 23 მარტი. წიგნის მე-3 ნაწილის დასრულება
იესოსთან ბოლო შეხვედრისას ვიგრძენი, რომ ის ნაკადი, რომელსაც ჩემთვის ინფორმაცია მოჰქონდა თითქოს ამოიწურა. ამან ერთგვარი სევდა მომგვარა და მიქაელს მივმართე:
- როგორც მივხვდი გაზაფხულის ნაბუნიობასთან ერთად ეს წიგნი ბოლო-ბოლო დასრულდა, ხო?
მისი ღიმილი ვიგრძენი.
მიქაელი:
- ყოველი დასასრული რაღაცის დასაწყისია. სულიერი მზის დასხივება და ზოგადად სულიერი ცეცხლოვანი ენერგიის გამოვლინებები მატერიალური მზის ციკლებთანაცაა ფრაქტალისა და სტიქიათა იგივეობის პრინციპით მიბმული. ამიტომ არის ნაბუნიობის დღეები ასეთი მნიშვნელოვანი. ჩვენი გზავნილის ეს ციკლი დასრულდა და ის ერთ წიგნად უნდა შეკრა... აიღე ფსევდონიმად სახელი, რომელიც მე მოგანიჭე: იმმა. ყველაფერ ზემოთდაწერილს მინდა მხოლოდ ერთი დავამატო. გახსოვს ის სიზმარი (იხ. „სიზმარი ჩემს ნახატზე“), სადაც შენ შენს მიერ დახატულ ჩემს პორტრეტს სხვადასხვა ადამიანებს აჩვენებდი? სხვადასხვა ცნობიერების ადამიანები ამ ნახატს განსხვავებულად აღიქვავდნენ. ზოგმა ცარიელი ფურცელი დაინახა, ზოგიერთმა პეიზაჟი ჩემი პორტრეტის ნაცვლად, მაგრამ იყვნენ ისეთებიც, ვინც მასზე მე დამინახა. ამ სიზმარს უფრო ფართო მნიშვნელობა ჰქონდა და შენს ნახატს არ ეხებოდა, არამედ შენს დაწერილ წიგნს. ვიღაცა წაიკითხავს და ვერაფერს იგრძნობს, ვიღაცა მას მხატვრულ ნაწარმოებად და ფანტაზიის ნაყოფად ჩათვლის, მაგრამ იქნებიან ისეთებიც ვინც შენ სიტყვებში ჩემი სულის გამოსხივებას, ჩემ თანამყოფობას იგრძნობენ. ასეთი ბევრი არ იქნება, მაგრამ ეს ნუ შეგაბრკოლებს. „ცოცხალი“ წიგნები თვითონ პოულობენ თავიანთ გზას და თავისი ბედ-იღბალი ახასიათებთ. მე კი, ერთი შვიდთაგანი ამ წიგნზე ჩემი სიტყვის ბეჭედს აღვბეჭდავ! დაე იყოს ასე!..
